de schim

zie ik jou

telkens weer

slank of buiten maat

waar het werkelijk

om gaat

is jouw pijn en verdriet

jouw lach en werk

verdoken huilen

volg ik jouw praten

hoor ik goed

jouw afweer

bij mijn luisteren

je hoeft helemaal

niet om mij

bezorgd te zijn

ik red me wel

zeg je dan

net als de anderen

het ga je dus goed

kranige meid

zeg het maar

een afscheid

is het niet

het lot beheerst.

dala

die vogel fluit

een eigenaardig lied

luisteren denkt soms

hoor ik nu een muis

of is de ekster aan de haal

met het vlotte woord

of de spotvogel op de loop

met het lied

misschien zijn wel

mijn oren doof

door buur lawaai

het kan ook mijn vragen zijn

interesse raakt wel eens

in de knoop

met nicht nieuwsgierigheid

wat kan leven

toch ingewikkeld worden

gelukkig is daar nog

de afwisselende heldere zang

van  merel op de nok

bij buurman op de schuur.

Dala

kon ik maar
zwijgen
over jou

ik ben zo
getroffen
door jouw kracht

voortaan dus
niets meer
over jou

maar waarom toch
ik kan niet zwijgen
over jou.

dala

blij om wat is

blij omdat jij er bent

om wat je betekend

om wat je me toefluistert

blijf in mij

blijheid

vloei niet weg

in woordenstroom

jouw schaarse woorden

trillen na

in mijn geheugen

leven in mijn gemoed

jouw spreken

sluit mijn mond

opent mijn hart

dat blijvend luistert.

dala

luister mijn hart

zwijg gij losse tong

bewaar mijn gedachten

stilte

geeft waarheid

kracht

komt uit inzicht

wees niet bang

deze woorden spreken niet

verbergen zowel  het geheim

van mijn treurnis

als van jouw verdriet.

dala

ik ben tot inkeer gekomen

eindelijk

zwijgende blijheid

wil alles verwerken

in mijn hart

de babbelfontein

wordt afgesloten

luisterend handelen

wie zal dat verstaan?

dala

treurig in gedachten

blij in woorden

leeg de geest

klaterend de mond

hartenpijn

verdoken door een lach

angst

in een woordenstroom.

dala

een lach

die chagrijn verbergt

gevoelens van pijn

een blijheid

die denkmantel is

voor eenzaamheid

verborgen treurigheid

zwartgallig spel

met woorden

raken de vreugden niet

in de persoon verborgen

overvraagt in zorgen

diep genietend

van elk blij moment

dala

de lente trekt zich terug

de jonge botten zijn er

zullen ze de kou weerstaan

al mijn botten kraken

bij al die gure windstoten

voelen ze zo pijnlijk aan

en in de garage

staan mijn botten klaar

sneeuw zal het hier niet zijn

maar opnieuw wordt het ploeteren

door slijk en ore

van het polderland.

dala

ogen dicht
boek op de grond
rugpijn kreunt
wakker is hardnekkig
moe kan niet echt rusten
zetel klaagt krakend
ongedurig wil er uit
strompel komt recht
kreupel neemt over
wandel maakt veel goed
nors smelt weg in de zon
jij komt thuis
alles is weer goed.

dala

zacht

is jouw blik

hartelijk

jouw lach

zacht

is de lentebries

deugddoend

de voorjaarszon

zacht

spreek je me aan

aandacht luistert

naar jouw lieve woorden.

dala

zon schenkt lente

tuinarbeid

grond klaar leggen

zaaien

planten

groei

wieden

bedekken

onkruid tegen gaan

groei en tijd

oogsten

genieten.

dala

stil vallen

alleen

pijn

eenzaamheid

stilte

verwachtingen

vragen

kom jij terug

wanneer?

dala

de buitenlucht roept

de zon warmt haar eerste lentedag

slaap ik mijn vermoeidheid leeg

na wat lastig wakker worden

slaaf ik  met terugwerkende kracht

mijn laatste winterklus

na het snoeien met kettingzaag

kruipt de lente in mijn vingers

terwijl de zon oververmoeid

langzaam slapen gaat

schrijf ik mijn gevoelens leeg

in dit lentepoëem

morgen gaat de  tuinbedekking

op een hoop voor later gebruik

woel ik de aarde los

zaaien en planten komt er aan

rustig op gepaste tijd

en de oerkracht alles groeien laat.

dala