plotsplots
in een flits
zo onverwacht
zie ik jou
verwonderd aan
piekerend denken
bracht toch raad
nu het monster
van de angst
mij verlaat
de zon
in mijn hart
verlicht nu
jouw gelaat.
dala
warmte
Nu het zondag is plaats ik een foto van het interieur van een kerk, ergens in Frankrijk. Nu moet ik nog op zoek naar een zondags gedicht. In feite komt het er niet zo aan als het maar niet triestig is.
warmte
jouw ogen
brengen
de zon terug
op mijn gelaat
terwijl mijn hart
jubelend opspringt
als een veulen
in lentetijd
dorstend
naar contact
zoek ik
jouw blik
die geduldig wacht
op mijn eerste
woord.
dala
warm en koudDe laatste dagen voelen winters aan. Deze morgen zat ik te bibberenn werkend op de PC en schreef.
warm en koud
de zon
laat haar warmte
voelen
achter glas
de wind
speelt concurrent
neemt mij
de warmte af
gelukkig maar
heb ik jullie
mijn muts
mijn jas.
dala
sierlijkhelaasNu ik opnieuw in blijheid leef schrik ik wel even van het onderstaande gedicht. Ik schreef het toen ik geen oplossing zag voor een bepaald probleem.
helaas
opnieuw
het duister in
de eenzaamheid
opnieuw
geen zon meer
ook geen maan
ik loop verloren
in een kille droom
gelijkend op de dood
opnieuw kom ik
naar je toe
om hulp
opnieuw
ga ik heen
met enkel wat raad
was het de laatste keer
ik weet het niet
dan is het voorgoed voorbij.
dala
evolutie
Soms verlangen we naar mooi weer. We gaan het ver zoeken. Eens thuis moeten wij het zelf maken.
evolutie
duisternis
omknelde mij
onzekerheid
beheerste mij
verwarring alom
negatief was koning
domineerde mij
met dondervlagen
dan komt symbolisch
de druppel
je weet toch wel
het vat
leeggegoten
een nieuw begin
duidelijkheid
zekerheid
licht
woord en wederwoord
klaar en zacht
de afspraak.
dala
mijn modelmijn model
in mijn verbeelding
of je het wilt of niet
zie ik je
in al jouw glorie
in je blootje staan
ik geniet ten volle
gewoon zo maar
ja ten volle
van vorm en kleur
als kunstenaar
zonder meer
jouw geur reëel erbij
maakt het plaatje vol
een compleet
verzonnen model
bijgedachten
niet mijn terrein
och ja
jij mag er zijn
zo kom je
in mijn verbeelding
af en toe
in je blootje te staan
dan schieten mijn vingers
vlug op gang
en schets ik
jou
zoals ik denk
dat je bent
het lukt
niet echt
het gewrocht
heeft
nog steeds
hoe ik ook
probeer
geen ziel
ik heb nood
aan
een echt model.
dala
de stilte
Wie zich durft verdiepen in dit schilderij, komt door een storm heen, in de stilte terecht.
de stilte
als de storm
gaat liggen
komt er stilte
in mijn hart
stil
kunnen luisteren
wat jouw ogen
fluisteren
in mijn hart
de diepte peilen
van woorden
gelezen
in jouw blik.
dala
de vreugde
Een mens kan te overvloedig praten maar ook teveel zwijgen.
de vreugde
de woorden
die je sprak
brengen bevrijding
niet uit te drukken
in kwantiteit
integendeel
van de kwaliteit
zeg ik spontaan
die is superieur
het effect is
niet te meten
want de vreugde
in mijn hart
groeit dag na dag.
dala
de angstde angst
hij kwam
uit de verleden tijd
denkbeeldig zat hij hier
in mijn brein
nu is hij verbannen
voorgoed
uit mijn hoofd
is hij heen
naar waar hij hoort
in het land
van het voorbije zijn
en ik hoor bij jou
nu wacht ik
op jou mijn lief
vol verlangen
tot de thuiskomst
met heel jouw hart
dat ik dan omsluit.
dala
het lichtzacht
Het leven zit vol met wisselbeelden. Gisteren was goed, vandaag zit plots vol pijn, vol verlangens.
zacht
is het een droom
of werkelijkheid
een droom
van zachte zijde
een werkelijkheid
van lichtend groen
met schaduwbeeld
dat heimelijk wacht
toch vol warmte
zonder einde
maar plots
is alles koud en kil
ik ben alleen
er is geen warmte meer
geen licht
ik verlang enkel nog
naar jouw armen
zacht om me heen.
dala
blijheid
Ik wou blij zijn zoals deze dartele lentjebloempjes vrij en vrolijk zijn maar de werkelijkheid nu, is novemberweer.
blijheid
in diepe somberheid
bijna versmacht
zit ik verward
in eenzaamheid
de gedachte aan jou
o blijheid
roep ik verlangend
steeds terug
een blij lied wou ik zingen
het klonk te vals
werd heel vlug
het zwijgen opgelegd
is het daarom
dat je wegblijft
uit mijn hart
dat naar je smacht
je laat mij
veel te lang
heel triestig zijn
somber als duisternis
blijheid
wanneer toch
zo smeek ik jou
kom je bij mij
blijvend terug.
dala
helaas
Er zijn zo van die dagen dat alles tegen valt, dat je er geen gat in ziet. Gelukkig zijn dat, nu eens rap, dan weer traag, voorbijgaande ogenblikken. Alles klaart dan plots weer uit. November is altijd een harde noot om kraken.
helaas
opnieuw
het duister in
de eenzaamheid
opnieuw
geen zon meer
ook geen maan
ik loop verloren
in een kille droom
gelijkend op de dood
opnieuw kom ik
naar je toe
om hulp
opnieuw
ga ik heen
met enkel wat raad
was het de laatste keer
ik weet het niet
dan is het voorgoed voorbij.
dala
mijn muze
Eenzaam beklim ik de trap van poëzie. Ik houd vol, omdat ik weet dat hij leidt naar jou.
mijn muze
wil jij
mijn muze zijn
mijn droombeeld
die mij inspireert
mij zachtjes dwingt
tot denken
tot dromen
tot schrijven
wil jij
de schoonheid dragen
in jouw lach
in jouw houding
in jouw zijn
moge de muze
die in je huist
mijn hand doen schrijven
heel fijne poëzie
wil jij dan
de woorden lezen
uit die muze ontstaan
als vanzelf geschreven
bloeiend in mijn geest
jou teruggegeven
om in vreugde en ontroering
de toekomst verder
samen te gaan.
dala
mijn orchideemijn orchidee
zonder bloem
is de plant
wat banaal
gebeurt wel eens
zonder lach
ben ook jij
mijn orchidee
te schraal
zonder erg
misschien
benam ik jou
die bloei
uitdrukkelijk
na wat was
belet ik jou
dat je treurt.
dala
orchidee
De laatste dagen was ik triest en plots veel stiller dan gewoonlijk, toch echt niet depressief maar wat piekerend denken en ik kom er uit.herfstzon
het stoort mij erg
recht in de ogen
boort mij de zon
verblindend aan
zonnewering
hier en nu
wil ik vermijden
die warmte
doet zo’n deugd
gelukkig voor mij
heeft mijn bril
het vlug begrepen
en verdonkert spontaan
zo kan ik
zonder verpinken
in de herfstzon
volop genieten
zo veel ik wil.
dala
waardenwaarden
geboren
op de maansikkel
van het verleden
getogen
in de toekomst
van weleer
ik stel nog vragen
maar krijg
geen antwoorden meer
het verhaal
van dode dingen
tot leven gebracht
in de eeuwigheid
van geest
ben ik dan een vriend
van doodgewaande waarden.
dala
leuke muzeNooit twee zonder drie zegt men dan. Het lukt waarempel om wat vrolijker te worden. Wie had dat gedacht.
leuke muze
jij zeldzame bloem
in mijn tuin
eenzaam droom ik
een droom tegen somberheid
verlangend naar licht
tegen duisternis vol pijn
in die duisternis
ben jij hoop
voor mijn toekomst
als een pinkelende ster
die over mij waakt
de glans van jouw gelaat
smelt mijn treurnis weg
in mijn geheugen
leef je als bloemengeur
ja bloemengeur
vol tederheid
jouw lach beurt mij op
buiten jouw wil
blijf je boeiend
bij me dag en nacht
zo lukt het jou opnieuw
mijn leuke muze te zijn.
dala