Wij waren samen bij moeder die 96 werd en  telkens als wij gaan steeds stiller is.



moeder

heel stil

je leeft

in de stilte

van niet horen

enkel woorden

gelezen

op onze lippen

bereiken

jouw aandacht

de antwoorden

zijn een lach

van amper

tot breed

uit de diepte

of heel intens

stilletjes

doof je uit

vredig weg.

dala

Lege oesterschelpen, klaar voor de afvalbak. Een indruk van hoe ik er van geniet.


lekker

oesters

al dat slijm

en dat geslurp
niet voor mij

nee hoor

dank je wel

en toch

wat kaas erop

de pepermolen

heel even actief

in de oven

een minuutje

of wat meer

op het zicht

zijn ze klaar

toch lekker hoor

ook voor mij.

dala

Hoe kouder het weer buiten, hoe gezelliger in de warmte binnenshuis.


gelukkig      
 

rust in jouw ogen

verbergt verdoken pijn

in jouw hart

jouw glimlach

wijst op sterkte

wijken heeft geen zin

voor jouw toch niet

toch komt vroeg of laat

de ommekeer

misschien nu

reeds ingezet

de zon

een kinderlach

een hartelijk woord

telkens weer

een nieuw poëem

een zachte knuffel

je bent zo lief.

dala

Het was  koud. De schilderij bracht ik buiten voor een foto. Vlug ging ik terug binnen.


wegdromen           
 

je stond

stil en afwezig

staarde in het niet

ik wou graag weten

wat er gaande was

en vroeg

waar denk je aan

je schrok en zei

mag dat dan niet

ik wist genoeg

privaatdomein

geen toegang

je kwam wel

zwijgend

lachend

naar me toe.

dala

Je kan naar alles kijken en niets zien. Maar  alles kan ziende, poëzie opwekken.


het gedicht

de woorden

liggen

rijpend

op het blad

snoeiend

entend

zo nu en dan

kom ik even langs

niet elk gedicht

vloeit

volgroeid

uit het hart

zo nu en dan

genadig moment

is er toch

wel eentje bij

daar raak ik

nooit meer aan

ik schenk het jou

het komt van mij.

dala

De natuur is wonderbaar. In eigen tuin ga ik dagelijks eens rond op zoek naar wat er NU het mooiste staat.


tijd       

genietend

van pure schoonheid
binnen in mij

buiten mij
ik herleef

in de natuur

komt heel langzaam
de winter aan
het kriebelt koud

de raadsels
op jouw gelaat

raken opgelost

jouw lach is open

de zachte woorden
komen eerder stil
ook langzaam terug
ze raken mij

ik voel mij
niet meer alleen
in een zee
van tijd.

dala

Deze lach van de natuur vind ik mooi maar in vergelijking met jouw lach, verdwijnt hij in het niet.


mijn oude droom         
 

telkens weer

die deugddoende
lach van jou

mijn hart

herleeft

mijn lach

droogde op

in koude pijn

gelukkig kwam

jouw lach

spontaan terug

zoals woorden

woorden wekken

zo wekte jouw lach

de mijne

opnieuw tot leven

wat een zaligheid

krijgen en schenken

wederzijds

mijn oude droom

is eindelijk

ja eindelijk
terug.       

dala

Als ik mijn moedertje zo zie zitten die op 13-12 jarig is en 96 wordt, denk ik altijd aan oud zijn maar ook aan oud worden.



oud
                       

toekomst

nog even

het heden leeft

wordt even later

verleden tijd

het nu is zo kort

zo vluchtig hé

morgen toch

leef je nooit

gisteren is

voorgoed voorbij

vrij zijn

is beperkt

anderen kiezen

in mijn plaats

als de zon er is

voel ik mij blij

wandelen wordt slenteren

lopen is voorbij

liggen is een zaligheid

de eeuwigheid is dichtbij.

dala