sfeer à la carte

sfeer à la carte
mijn liefhoekig mooi
broos ontvangen
die mij gekozen heeft
is zo maar niet te vervangen
ze kookt
ze mint
werkt
naait
zomaar ineens van alles zat
zoek het zelf maar uit
wat een vrouw
en
't enige wat ze eisen wou
maar enkel kan verlangen
is trouw.
dala
luister mijn liefluister mijn lief
het is
vier uur in de morgen
als ik verkiezen zou
tegen jou aan te liggen
maar ik ga
en mijn handen
zoeken niet
de zo bekende vormen
van jouw rijke zijn
althans voor mij
maar zoals zovele vrouwen
wil ook jij
de soms dwaze toer op
van lijnen
en verslanken
echter
het hoeft niet
zeker niet voor mij
maar dat arme lijf
blijft nog steeds
jij.
dala
aan letjemijn rare ritme
dreigt tot ramp
verlaat de slanke warmte
van jou leest
drijft kunstmatig weg
de kilte van die kamer
waar ik werk en zoek
soms vind
de creatie van mijn hart
jij
weerspiegeld in mijn gloed
jouw warme glooiing deint daar
boven in de rust
terwijl mijn storm
razendsnel gaat luwen en mij sust
in denkend schrijven
op het elan van jouw kracht
als jij nog rustend wacht
tot ik terug
jouw plooien glad kom strijken
in een spel van lust
getimed in liefde en verlangen
mijn leven
dat zijn wij.
de warmte roept herinneringen op
o vlindertje
o vlindertje, vlindertje klein
o vlindertje, vlindertje fijn
kon ik maar heel even
in jouw fijne wereld zijn.
door jouw steundrie spatten op jouw gelaat
sinds lange tijd dooreen geroerd
de ballans op nul
een wereld in eigen kleur
gegroeid uit mijn pallet
de deur op een kier
jaren van zoeken
plots dan die beelden
in klei en op papier
die woorden ontloken in de nacht
onvoorzien
niet eens doordacht
sterk belegen als oude wijn
gekregen van uit mijn eigen zijn
inzicht en overwinnen
na levenslange strijd
elke dag nieuwe kracht
van hem die roept en wijst
de weg is pas begonnen
zonder angst
vier spatten voor nu
vijf voor morgen
zo tot aan het eind.
dala
rust even met mij

mijn bezige bij
altijd druk
her en der
kom even maar
rusten
bij mijn vijver
genietend
van jouw vissengroep
die evenals jij
druk is
maar dan
om niets.
dala
de dans der cijfersik was 18
bij de aanvang
van jouw leven
zat toen
wel behoorlijk
in de knoei
zo wat alles
liep verkeerd
nog vele jaren
bij 42
de wonderlijke
ontmoeting
jij vroeg mij
het werd eerst wel nee
maar
bij even denken
mijn plotse ja
waarom ook niet
wat een eer
voor mij
enkel hoop
op beter
42/24
de ommekeer
mijn redding
68/50
verwachtingen
ingelost
nu opnieuw
met ons twee
de meisjes uitgevlogen
gaapt duidelijk
de kloof der jaren
overbrugt
door een boog
van zachte woorden
ook kleine attenties
maar vooral
van beide zijden
veel
heel veel
geduld.
dala
een zee van wit