rust even met mij

drie spatten op jouw gelaat

sinds lange tijd dooreen geroerd

de ballans op nul

een wereld in eigen kleur

gegroeid uit mijn pallet

de deur op een kier

jaren van zoeken

plots dan die beelden

in klei en op papier

die woorden ontloken in de nacht

onvoorzien

niet eens doordacht

sterk belegen als oude wijn

gekregen van uit mijn eigen zijn

inzicht en overwinnen

na levenslange strijd

elke dag nieuwe kracht

van hem die roept en wijst

de weg is pas begonnen

zonder angst

vier spatten voor nu

vijf voor morgen

zo tot aan het eind.                   

dala

mijn rare ritme

dreigt tot ramp

verlaat de slanke warmte

van jou leest

drijft kunstmatig weg

de kilte van die kamer

waar ik werk en zoek

soms vind

de creatie van mijn hart

jij

weerspiegeld in mijn gloed

jouw warme glooiing deint daar

boven in de rust

terwijl mijn storm

razendsnel gaat luwen en mij sust

in denkend schrijven

op het elan van jouw kracht

als jij nog rustend wacht

tot ik terug

jouw plooien glad kom strijken

in een spel van lust

getimed in liefde en verlangen

mijn leven

luister mijn lief

het is

vier uur in de morgen

als ik verkiezen zou

tegen jou aan te liggen

maar ik ga
en mijn handen

zoeken niet 
de zo bekende vormen
van jouw rijke zijn

althans voor mij

maar zoals zovele vrouwen

wil ook jij

de soms dwaze toer op

van lijnen
en verslanken

echter

het hoeft niet

zeker niet voor mij

maar dat arme lijf

blijft nog steeds

jij.

hoekig mooi

broos ontvangen

die mij gekozen heeft

is zo maar niet te vervangen

ze kookt

ze mint

werkt

naait

zomaar ineens van alles zat

zoek het zelf maar uit

wat een vrouw

en

't enige wat ze eisen wou

maar enkel kan verlangen

is trouw.                                              
dala

o vrouwe

bezige bij alom

naar iedereen en allen

dicht of verre

zorg en kommer

opgeslorpt in ijver

een glimp van vreugde

op het droefste gelaat

is de vrucht

die jij

dagelijks plukken mag

meestal is dit voldoende

voor nieuwe kracht

maar kom je eens op te weinig

dan put je dieper

in die onpeilbare macht

waar bijna niemand

nog geloof aan hecht

jij echter weet wel beter

in elk geval

dit sterkt je echt

toch is het meer dan zomaar wat

want die sterkte komt van iemand

die zich enkel kennen laat

in liefde

vrouwe

jij bent moeder voor twee
Hij laat zich noemen

Vader

wij hebben woorden

uit ergernis

zo hevig

niemand kan luisteren

dan valt er stilte

slechts aan ene kant

de andere raast dan maar

helemaal uit

laat maar rusten

dan volgen woorden

in gesprek

wel met resultaat

ook dat is relatie

in volwassenheid

als er eerst maar één

echt zwijgen

en luisteren kan
nu eens jij
dan wel eens ik.            

dala

toen ik verloren liep

in de angsten van anderen

die grepen naar mijn zwakke kant

te goed om wel te zijn

daarbij vergetend

dat de tijd niet staat

maar heelt wat knakte

zonder echt te breken

toen kwam jij en bleef

genas de pijn en wondenteken

als de huid van opgedroogde aal

terwijl de angst verdween

in de nevels

van het oude voorbije zijn

zo leefde ik

voortaan

in jouw zorg.                         

dala

mijn lief

de tijd vliegt snel

zo leef ik vaag

in toekomst en in heden

mocht ik ooit

in zuchten en in weeën

dromen

dat je veel meer

bij me bent

vanaf vandaag

voor altijd.                             

dala

ik ben

een vroege vogel

gewoon herboren

uit aarde en uit woorden

peinzend staar ik

naar het verleden

dat heersen blijft

hier is dan eindelijk

de senior opgestaan

artiest van in de schoot

levend als boer

tussen de groenten en het koren.                

dala

dit wil een stille eenvoudige sobere blog zijn
met poëtische teksten en sfeerfoto's  

          W E L K O M

Wil je het laatst geplaatste gedicht lezen klik dan op het bovenste item van inhoud in de linkerkolom en de blog keert zich om.