de warmte roept herinneringen op

de warmte roept herinneringen op
aan letjemijn rare ritme
dreigt tot ramp
verlaat de slanke warmte
van jou leest
drijft kunstmatig weg
de kilte van die kamer
waar ik werk en zoek
soms vind
de creatie van mijn hart
jij
weerspiegeld in mijn gloed
jouw warme glooiing deint daar
boven in de rust
terwijl mijn storm
razendsnel gaat luwen en mij sust
in denkend schrijven
op het elan van jouw kracht
als jij nog rustend wacht
tot ik terug
jouw plooien glad kom strijken
in een spel van lust
getimed in liefde en verlangen
mijn leven
dat zijn wij.
luister mijn liefluister mijn lief
het is
vier uur in de morgen
als ik verkiezen zou
tegen jou aan te liggen
maar ik ga
en mijn handen
zoeken niet
de zo bekende vormen
van jouw rijke zijn
althans voor mij
maar zoals zovele vrouwen
wil ook jij
de soms dwaze toer op
van lijnen
en verslanken
echter
het hoeft niet
zeker niet voor mij
maar dat arme lijf
blijft nog steeds
jij.
dala
mijn liefhoekig mooi
broos ontvangen
die mij gekozen heeft
is zo maar niet te vervangen
ze kookt
ze mint
werkt
naait
zomaar ineens van alles zat
zoek het zelf maar uit
wat een vrouw
en
't enige wat ze eisen wou
maar enkel kan verlangen
is trouw.
dala
sfeer à la carte
lente
sfeer
vrouweo vrouwe
bezige bij alom
naar iedereen en allen
dicht of verre
zorg en kommer
opgeslorpt in ijver
een glimp van vreugde
op het droefste gelaat
is de vrucht
die jij
dagelijks plukken mag
meestal is dit voldoende
voor nieuwe kracht
maar kom je eens op te weinig
dan put je dieper
in die onpeilbare macht
waar bijna niemand
nog geloof aan hecht
jij echter weet wel beter
in elk geval
dit sterkt je echt
toch is het meer dan zomaar wat
want die sterkte komt van iemand
die zich enkel kennen laat
in liefde
vrouwe
jij bent moeder voor twee
Hij laat zich noemen
Vader
van allen.
relatiewoordenwij hebben woorden
uit ergernis
zo hevig
niemand kan luisteren
dan valt er stilte
slechts aan ene kant
de andere raast dan maar
helemaal uit
laat maar rusten
dan volgen woorden
in gesprek
wel met resultaat
ook dat is relatie
in volwassenheid
als er eerst maar één
echt zwijgen
en luisteren kan
nu eens jij
dan wel eens ik.
dala
op de vlakte!
knoppen
jij kwamtoen ik verloren liep
in de angsten van anderen
die grepen naar mijn zwakke kant
te goed om wel te zijn
daarbij vergetend
dat de tijd niet staat
maar heelt wat knakte
zonder echt te breken
toen kwam jij en bleef
genas de pijn en wondenteken
als de huid van opgedroogde aal
terwijl de angst verdween
in de nevels
van het oude voorbije zijn
zo leefde ik
voortaan
in jouw zorg.
dala
een droommijn lief
de tijd vliegt snel
zo leef ik vaag
in toekomst en in heden
mocht ik ooit
in zuchten en in weeën
dromen
dat je veel meer
bij me bent
vanaf vandaag
voor altijd.
dala
dalaik ben
een vroege vogel
gewoon herboren
uit aarde en uit woorden
peinzend staar ik
naar het verleden
dat heersen blijft
hier is dan eindelijk
de senior opgestaan
artiest van in de schoot
levend als boer
tussen de groenten en het koren.
dala
vaagdit wil een stille eenvoudige sobere blog zijn
met poëtische teksten en sfeerfoto's
W E L K O M
Wil je het laatst geplaatste gedicht lezen klik dan op het bovenste item van inhoud in de linkerkolom en de blog keert zich om.