Moeder Laevens ELODIE VANDECASTEELE
is heel zacht van ons heen gegaan op vrijdag 1 februari kort na 13 u. Het onderstaande gedicht, op de laatste strofe na schreef ik een viertal jaar geleden toen ze nog tenvolle genoot van haar lang verblijf in het rust en verzorgingstehuis MAARTENSHOVE te Loppem. Het gedicht is anoniem opgenomen op het bidprentje dat op de uitvaartplechtigheid wordt meegegeven aan de aanwezigen, nadat het unaniem werd aangenomen door alle broers en zussen.
moeder
moeder, metje
melodie van vreugde
met een refreintje van klein verdriet
een grap, een grol
toegankelijk in hartelijkheid
sprankelend van echt leven
met zonneschijn en regen
moeder, metje
melodie van eerlijkheid
met gevoel voor wat rechtvaardig is
en legendarische handigheid
heb jij, met bijna niets
ons allen groot gebracht
binnen de normen
van jouw religie en tijd
moeder, metje
melodie van goedheid
je droeg diep in jouw warme hart
groot, maar bij voorkeur klein
een lach een traan
in volle menselijkheid
je was op jouw manier
dankbaar voor elk bezoek
moeder, metje
melodie uit het verleden
rust nu in de eeuwige vrede van de Vader
ons door Jezus beloofd
aan mensen die leven
zoals jij deed
in grote liefde en oprecht geloof.
dala
moedertje
