Dinsdag 27 september 2005
de oude haven
ach 't is echt, windjammer
dat de havenkade leeg is
er is wel tuig
dat tuig dus
het is echt een jammertocht
het wandelen langs de kade
want er is geen vierkant tuig
geen houten masten en de zeilen
ze zijn reeds lang geleden gladgestreken
met koudijzer en staal en motorengedaver
zelfs de rotsen zijn nu gladgestreken keien
waar de natiewagens hotsten lang geleden
er zijn ook geen duigen want
vaten zijn er niet meer, ze klinken
wel, als ze teveel schuim hebben gezien
het is jammer er zijn geen windjammers meer
alleen nog in de zomer, een enkele keer
Maandag 26 september 2005
boerrom trrekt overrr velden met zwaar gelagerd werktuig graaft hij handig geulen dieper kerft hij er homo humus enkel de klei ligt dieper,…
boerrom trrekt overrr velden
met zwaar gelagerd werktuig
graaft hij handig geulen dieper
kerft hij er homo humus enkel
de klei ligt dieper, daar worden
mannen uitgekneed, met weke
voeten en een humus enkel
Maandag 26 september 2005
Een windjammer is de term voor een, meestal vierkant getuigd, groot zeilschip (een tall ship) dat in de achttiende en de negentiende eeuw we…
Een windjammer is de term voor een, meestal vierkant getuigd, groot zeilschip (een tall ship) dat in de achttiende en de negentiende eeuw werd gebruikt voor de handel.
Ze komen altijd in de zomer vierkant opgetuigd de Schelde afgevaren.
Het kraken van spanten, de touwen, de zeilen het jammeren in de wind
De scheepsbel, de glazen klinken, en de windas zucht van man en macht
Maandag 26 september 2005
tussen maneschijn en laag getij huist een stil refrein een wederkerend schuiven van een zilveren rand het zachte schuimen van de golven een…
tussen maneschijn en laag getij huist een stil refrein
een wederkerend schuiven van een zilveren rand
het zachte schuimen van de golven
een schuine glimlach van de maan
ik weet het wel, dit werd al meer dan duizend keer beschreven
en toch hou ik van het schuiven van een zilveren rand
de maan is er toch ook
om zich te spiegelen
in de ruimte
aan de zon
Maandag 26 september 2005
aardewaarts klinkt langzaam droef met lijdzaam lage klanken hemeltergend roept uitdagend scherp
aardewaarts klinkt
langzaam droef
met
lijdzaam lage klanken
hemeltergend roept
uitdagend scherp
ik dacht een dode zeemeermin op 't strand te vinden, aangespoeld na een te zware zee ze droeg een staart maar zonder handen en ze was onthoo…
ik dacht een dode zeemeermin op 't strand
te vinden, aangespoeld na een te zware zee
ze droeg een staart maar zonder handen en
ze was onthoofd zo bleek, er zelfs geen bloed
te kleven wel een koperkleurig avondkleed
ze droeg een lang gewaad met grove mazen
dat zo stijf stond van de dode schelpen en
de byssusdraden waar een mossel zich mee
vasthecht tot d'er dood, in het oranjerood
tevergeefs heb ik het strand toen afgeschuimd
en nergens vond ik daar een waterhoofd, alleen
gestrande lege hulzen zonder 't weke vlees en
het verminkte wezen waarvoor ik zelf
een naam verzinnen moet
ik noem haar zee
niet meer
slechts de tijd tikt langzaam weg in een uurwerk daarom heeft een klok ook wijzers en de cijfers versnijden mijn dag aan stukken ik loop alt…
slechts de tijd tikt
langzaam weg in een uurwerk
daarom heeft een klok ook wijzers
en de cijfers versnijden mijn dag aan stukken
ik loop altijd achter
soms mezelf voorbij, dan wacht er
een oorverdovend ogenblik, een gefronsd gezicht
en adembenemend het verkrampen van mijn linkerkant
scherp scheurt
een mes met een bloedgleuf
hartig jaagt de druk, het kloppen
en het ademen stuwt het schokken
ik heb mijn heft niet meer in de hand, heftig
trillen rukt de aders los, de zenuwen krijsen in een bocht
maar dat was eergisteren, gisteren en deze ochtend nog
of al eerder, ik heb geen vaag vermoeden meer over het begin
nu is er slechts een laatste laag besef overgebleven
alleen dat amechtig trillen, ik heb geen handen meer te bevelen
Zaterdag 24 september 2005
wat doe je als je onverklaarbare dingen doet? er woedt een storm in mijn hoofd een storm woedt in mijn hoofd een storm woedt woede blijft er…
wat doe je als je onverklaarbare dingen doet?
er woedt een storm in mijn hoofd
een storm woedt in mijn hoofd
een storm woedt
woede blijft
er stormen
en nadien komt er luchtledigheid, nooit een opluchting
zelfs nu kan ik niet fatsoenlijk denken, en schrijven nog minder
denken? wat is dat denken?
ik schrijf nu woorden zomaar neer, kijk maar
ssssssssttttt
breindruk, ramen, vensters, zweten, traag hart, laaaag
de klok tikt de stilte onderhuids
zij heeft de tijd tegen mij opgezet
de wijzers vluchten met tegenzin
en als ik mijn ogen sluit
schrijf ik radeloos verder weg
...
Vrijdag 23 september 2005
- (aluminium klinkt anders dan staal) daar wou ik ook zachtere taal, veel lichter dan staal, het klonk te rauw dat klepperen van touw en mas…
-
(aluminium klinkt anders dan staal)
daar wou ik ook zachtere taal, veel
lichter dan staal, het klonk te rauw
dat klepperen van touw en masten
dus bedacht ik het zeiljachten erbij
zag er enkele gevallen vogels drijven
op hun gekwetste zij, met één vleugel
die vlijmscherp het meer bezielde
de zwanen heb ik er ook vermoed
twéé vleugels en een schitterend lijf
een slangennek gestrekt in 't volle
vluchten, het klapwieken als ze het
water vertrappelen, telkens twéé
had ik maar één vleugel daar, één
want aan één had ik al genoeg
---
Vrijdag 23 september 2005
hij heeft een dagtaak aan verveling vol te schrijven een ander woord zou iets te rusteloos klinken of verdoken schijn die achter grijze schi…
hij heeft een dagtaak aan verveling vol te schrijven
een ander woord zou iets te rusteloos klinken of
verdoken schijn die achter grijze schimmen jaagt
Vrijdag 23 september 2005
ze heeft het klaar gespeeld om zelfs één haar te klieven met een hakbijl, maar dan dwars dus nog 'n geluk dat mijn kop er niet naar stond, e…
ze heeft het klaar gespeeld om
zelfs één haar te klieven met
een hakbijl, maar dan dwars
dus nog 'n geluk dat mijn kop
er niet naar stond, en ook er
niet naast, en er niet gehecht
aan was, want de bijl zou er
ingebleven zijn, ik ook want
ik heb een houten hoofd
en barsten heb ik al genoeg
daar krijg je hoofdpijn van
haar bijl was wel te bot
Donderdag 22 september 2005
hij heeft een warrig hoofd, een houten kop met een genageld oog, een glazen mond met porseleinen tanden, 'n tong die zweemzoet fluistert, en…
hij heeft een warrig hoofd, een houten
kop met een genageld oog, een glazen
mond met porseleinen tanden, 'n tong
die zweemzoet fluistert, en twee oren
ze staan naar voor gericht, ze luisteren
hij heeft de wartaal uitgevonden, hij is
begrijpelijk oorverdovend en bliksem-
snel uit het lood geslagen, hij zwijgt
dan als een in elkaar gedraaide slak
met een deksel op het huis, potdicht
hij is dus een week dier, maar
waarom heeft hij dan een houten
kop een glazen oog en stenen
tanden en al die harde kanten
aan zijn lijf?
(voor de misverstaanders, dit gaat over mezelf)
Donderdag 22 september 2005
gebronsde bladeren aan de bomen ze vallen zoals hun gevleugeld zaad daar lig ik 's nachts nog wakker van als een verwilder ogenblik me vra…
gebronsde bladeren aan de bomen
ze vallen zoals hun gevleugeld zaad
daar lig ik 's nachts nog wakker van
als een verwilder ogenblik me vraagt
hoe het vandaag moet, en verder moet
en aandringt, dan mompel ik verstoord
we lagen hier gisteren nog te dromen
nu worden we haveloos, weg gejaagd
men houdt hier enkel van plantsoen
en gesnoeide struiken, straks worden
we ook te onstuimig zoals de wind
Dinsdag 20 september 2005
- I. de maand september kleeft vandaag langdradig, aan kreupel hout en gras is erg eentonig groen, werd waterpas kortweg geschoren, tot aan …
-
I.
de maand september kleeft vandaag
langdradig, aan kreupel hout en gras
is erg eentonig groen, werd waterpas
kortweg geschoren, tot aan de aarde
toe, er is geen boter noch een paarde
noch een andere bloem hier overeind
gebleven, ik wil graag een regenvlaag
-
II..
de bronzen bladeren van de bomen
de kastanje bolsters, het vleugelzaad
ze lagen hier gisteren nog te dromen
en worden nu haveloos weggevaagd
een verwilder ogenblik van vroeger
vroeg mij hoe het morgen moet
men houdt hier van plantsoen en
struiken, ze worden te onstuimig
kortgewiekt, dat is al eeuwen zo
misschien dat het waaien hier
nog wat leuks met zinnen kan
(je hebt ook nog Katrina & Rita)
---
Dinsdag 20 september 2005
- je kan een bloembehang met een stempel kussen zodat je zelf 't scharlaken kan verfraaien waarmee je kale muren tooit, de inkt oud-roze ver…
-
je kan een bloembehang
met een stempel kussen
zodat je zelf 't scharlaken
kan verfraaien waarmee je
kale muren tooit, de inkt
oud-roze verleng je met
het sap van passievrucht
pas dan mag je het venster
open werpen zodat jij het
blakend roze ziet en ik de
blos op je wang, dat kan
---
Maandag 19 september 2005
- graafwerken we reikten naar onderaarde met onze handen met vingers groeven we, de nagelranden zwart zij bedoelde vluchten toen ze het over…
-
graafwerken
we reikten naar onderaarde met onze handen
met vingers groeven we, de nagelranden zwart
zij bedoelde vluchten toen ze het over vleugels
had, en ik verbeterde haar met sneeuwganzen
die heeft ze mij ook tot in het detail beschreven
ze laat hen zelfs overwinteren in haar hart, omdat
dan de dagen korter worden, het water glad
zij bedoelde vrijheid, toen ze over 't kortwieken
sprak, ik verbeterde haar met een ganzenbord
waar het begin kortbij een eind verborgen lacht
we verlieten het onderaardse met onze stemmen
en op woorden streken we wind en aarde vlak
---
als jij sterft lieverd dan haal ik alle witte lakens uit de kast en verbrand ze, gloeiend zwart dan ruk ik alle rode rozen uit de tuin en ve…
als jij sterft lieverd
dan haal ik alle witte lakens uit de kast
en verbrand ze, gloeiend zwart
dan ruk ik alle rode rozen uit de tuin
en verdroog ze, boeiend rood
dan breek ik al het porcelein, de vazen
van kristal, de glazen ook
de flessen laat ik staan
tot ze leeg klinken
- Harley is een dikke vent een fatboy met een leren vest een dolgedraaide baard, 'n windscherm is niet nodig want stoere motos moeten naakt …
-
Harley is een dikke vent een fatboy
met een leren vest een dolgedraaide
baard, 'n windscherm is niet nodig
want stoere motos moeten naakt
gestroomlijnd zijn, de helm te klein
zijn lief is hardmetaal genadeloos
hij wankelt als hij 't ros bestijgt
ze knijpt zijn ballen fijntjes
---
Zaterdag 17 september 2005
- ze hebben de gaten in mijn pad vandaag weer opgevuld, zo plat dat de pijn mijn voeten kraakt er steken ruwe stukken tussen en ze sprongen …
-
ze hebben de gaten in mijn pad
vandaag weer opgevuld, zo plat
dat de pijn mijn voeten kraakt
er steken ruwe stukken tussen
en ze sprongen te hard omlaag
je verkrijgt geen effen ondergrond
door te stampvoeten, roep ik hard
daarom moet je de stenen breken
met een moker of een grote pletwals
een trilplaat van een ton of twee
je mot de brokken de kop inkloppen
ze vermorzelen of hen op zijn minst
heel beleefd vragen om op te hoepelen
maar wel met breekijzer in je handen
---
Zaterdag 17 september 2005
- waarom stroomt het water langzamer als het mondig wordt, misschien omdat aldaar de woorden zwaarder dragen het zou ook kunnen dat de tijd …
-
waarom stroomt het water langzamer
als het mondig wordt, misschien omdat
aldaar de woorden zwaarder dragen
het zou ook kunnen dat de tijd vervaagt
omdat we trager en bedaarder spreken
---
