oprechte uitnodiging (1)
ik raap het herfstlicht op
dat als een verre droom
rondom het raam ligt
't is een vriend, denk ik dan
getooid met ongekamde
schaduwen
't is een vogel
die het eenzame zwijgen cirkelt
op verstijfde muren
ik nodig hem uit
en leg mijn stem op tafel
naast zijn handen
.
kerima ellouise ©
Zie ook: http://youtu.be/MXtzit7OicI
nooit vergaan
ik heb een zonnebloem onthoofd
gekromd in een doorzichtig uur
de wonde met mijn vinger verdoofd
geluidloos het leven weggeschuurd
gekromd in een doorzichtig uur
heb ik jou en mezelf gevonden
geluidloos het leven weggeschuurd
nog dieper met de dood verbonden
heb ik jou en mezelf gevonden
't is de lege plek die mij zo raakt
nog dieper met de dood verbonden
heb ik een gele krans gemaakt
't is de lege plek die mij zo raakt
als ik het kleinste ding bedek
heb ik een gele krans gemaakt
een gouden cirkel onder 't wolkendek
als ik het kleinste ding bedek
-de wonde met mijn vinger verdoofd-
een gouden cirkel onder 't wolkendek
ik heb een zonnebloem onthoofd
.
(pantoum)
kerima ellouise
tuinkabouter
de tuin, nog roerloos stil
houdt halverwege op
een poëtische adem vult het onzichtbare,
nevelt gedachten die langzaam
de zomer vergeten
niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand
al zijn we aldoor onderweg
mijn handen volgen de krullen van een wilg
ook hij vermijdt het sterven
de herkenning
die ik vanbinnen bewaar
.
kerima ellouise ©
Zie ook: http://www.youtube.com/wa...ch?v=k9LfbLVpip8&feature=share
een kind van de maan
zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn
hoe mijn schaduw zich betrekt
met zijn vlucht
.
kerima ellouise ©
Zie ook: http://youtu.be/tPz3hQu3u3s
wildgroei
hier
is niet meer dan gebarentaal
hier spreken geen kletterende lippen
en hoef ik niet te aarzelen
om lief te hebben
het openen en strekken
als een wankele windgolf
waarin ik gedachten verf
stand houd
in het enige verhaal
dat er toe doet
het is hier
op deze dag
en geen andere
dat hoge lucht
me niet lager schreeuwt
.
kerima ellouise ©
Zie ook: http://youtu.be/YC1M7oZGelk
hunkering van het hart
voel ik mezelf
meer dichter dan in
mijn dromen
is dit mijn weg
die zich ontspant in een wolkenlicht
gebaar
'n gebaar van heerlijke, warme waanzin
waarin ik namen vind
als een zelfde beweging
van horizon tot hunker
voel ik mezelf
meer dichter bij jou en jou
nog voor we zinnen breken in het vuur
en als dat zo is, voel jij het dan ook
.
(themagedicht)
kerima ellouise ©
liefde voor poëzie
ik weet nog
hoe dit gedicht ontstond
het lag in je armen, werd ronder
en ronder
je zei dat ik net zo mooi was
het gaf je lippen
bouwde jouw lichaam
in het licht
sterk geschouderd
en met woorden van genot
net zo mooi als je was
het veranderde van vorm
van vlinder tot wind, 't kind
gekleed als de zee
het verloor de zekerheid
onvindbaar en teruggetrokken
het beeld van ons twee
.
kerima ellouise ©
Zie ook: https://www.youtube.com/w...v=V6CqLNFoYWg&feature=youtu.be
ik zal leven
straks
zal ik aan de rand van de zee voelen
aan alles waar ik geen hand op kan leggen
met de jaren dansen, met een meeuw
als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan
ik zal als wind leven
het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed
lichter dan een cirkel
mijn armen rond je hals leggen
zo graag en nog liever
in één beweging
meer zijn
dan verbeelding
.
kerima ellouise ©
Zie ook: http://youtu.be/KLRy-KLBdnI
diep in de zee
waar zal ik nog te vinden zijn
als uit de zee
geen dromen komen
woorden zich losweken
niet anders meer kunnen dan
sterven
kromgebogen
en altijd in de wind
waarheen zal ik de meeuw nog dragen
die een duinrug tot metafoor vervaagt
onbegaanbaar, hoger dan het gehoor
van het opgetilde water
dat voorgoed zijn stem verliest
mij niet meer ziet
in spiegelbeeld
waar zal ik mezelf nog zoeken
als ik mij niet tot waarheid maak
.
kerima ellouise ©
Zie ook: http://youtu.be/_JHiJh0D8m4
het zoeken van mijn stem
ergens waait een deur toe, een huis, een stad
ogen die kleuren wegspoelen
het gedruppel van de wind
er is geen zoeken meer
en antwoorden kennen enkel een laatste regel
in een mond zonder belofte
maar hier hoor ik alles gaan
het water dat geen morgen kent
wolken, verzilt met de geur van zomer
hier kan ik dromen, samenwonen
met de golven in mijn hoofd
hier kan ik ver-gaan
vanaf de eerste lijn
.
kerima ellouise ©
.
Zie ook: https://www.youtube.com/w...v=XMThxEfgxKg&feature=youtu.be
Illustratie: schilderij: Frederick Horsman Varley, Peter Sandiford at Split Rock, Georgian Ba
witte roos
niets zal sterven
hier of in het ongekende land
geen vers eindigt er
noch de roos
gevouwen tot engel
in een witte nacht van wolken
die met broze handen
het leven
waar dan ook
ogen geeft
als een voelbare, glanzende
verbinding
keirma ellouise ©
zie je de wind
straks zal ik mij neerleggen
in grote ernst
de dood verblijden
met cirkelende tijd
maar nu
van mij tot jou
wil ik dansen
en in het minste ogenblik
-zo dicht bij jou gezeten-
wil ik meeuwen vinden in elke lucht
een zachte galm van dag
naar duin
levenswarm
als wind ontvangen
Zie ook: https://www.youtube.com/w...v=_hkQjkx805E&feature=youtu.be
Illustratie: kunstenaar Mady Andrien, Interart beeldenpark, Heeswijk
kerima ellouise ©
air-line
ik vraag om regen
en sleep de goden uit een groter leven
weg
de wereld huilt
een rivier wacht op ogen
't zwellen voorbij de stroom van het kwade
wie vergiet het vergeven
op lippen
't gorgelen van gebeden
aangetast door verzet
ik sleep de goden
uit de eeuwigheid weg
uit vuur
en wapens
kerima ellouise ©
de componist van tijd
ik wil de merel zijn
tussen nacht en dauw
die dromen loslaat
zich wendt naar het zaad
van een volle dag
zou ik dan weten wie ik ben
de dagen terug, hart en honger
't vervreemden van het mooiste
de lage tonen, moe gewaakt
door het ontwarren van oude wind
om dan alles weer in hetzelfde lied
te herhalen
Zie ook: http://youtu.be/iirPGuKYRJc
kerima ellouise ©
het dode stuk van de rivier
vreemd is het gelaat
van de nacht
en als losgeraakte touwen
stromen twee rivieren
regen is wat er liggen blijft
lakens alleen gelaten, in de nabijheid
van morgen
ik herken ze niet
en de stappen die ik zet
ter hoogte van jouw ademhalen
sterven bij leven
ontheemd tot op het laatste woord
wie zal nog de oevers zien
uit dode rivierarmen knopen maken
Zie ook: http://www.youtube.com/wa...v=V9o7LYvpC8Q&feature=youtu.be
kerima ellouise ©
de zachte vleugels van een klaproos
nu en alles
ligt ginds
de ik- en de jij-vorm
wij als afscheid in het geluid
van klaprozen
ik weet niet meer
of wij waren
en de gebaren die ik losmaakte
uit jouw haren
keerden zich naar binnen
nog voor de nacht brak en wolken legde
in onze adem
ik voelde hoe jij wilde vliegen
verder dan wij hadden verwacht
kerima ellouise ©
hou me vast
sinds kort spreken we zacht
over liefhebben en waarin ik
je vrouw wil zijn
en zelfs nog meer
de bloemen waaraan ik denk
de vogels en de zee
en hoe je mij nodig hebt
de vlinders en de duizend vragen
die meevliegen langs plekjes
waar we uitrusten
en zelfs nog meer
dat ik stil wil worden
als jij 's avonds
mijn vrouwzijn voelt
Zie ook: https://www.youtube.com/watch?v=zQlZoA7hHCU#t=41
kerima ellouise ©
bevrijdingsdag
nee
schrijf me niet over vaderdag
of hoe zacht zijn stappen klonken
gestreeld
en tot tranen getast
in de nacht
ik ben al gevallen, de dagen ongedeeld
neergelegd op het kindergebed
en de donkere plekken aan het einde
van mijn jeugd
nee, schrijf me niet over vaderdag
het binnendringen, naakt in kleding
kom, laten we gaan, lachen en leven
kerima ellouise ©
in het licht
de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten
wil ik nooit meer naar schaduw vragen
Zie ook: https://www.youtube.com/w...v=eCFYBL03drs&feature=youtu.be
kerima ellouise ©
alles is tijd
je verbergt me
in jouw gedicht
je maakt er duinen, het water helder
en een schip vaart heen en weer
hoge halmen dragen de zon
vrij om het licht te begrijpen
en voor dagen die nog geen zomer zijn
bouw je een huis, een raam met
verziende ogen voor als je weg bent
vogels
en bomen
en zodra de lucht geklaard is
schrijf je dagreizen, ginds in de tuin
ik kan me niet herinneren
dat er ooit een mens geweest is
Zie ook: https://www.youtube.com/w...&list=UUwqgIfkFV2_3VmVBI9hLoWg
kerima ellouise ©