Bergpersimmon

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(41)

Bergparkiet

De bergparkiet (Polytelis anthopeplus) is een vogel uit de familie van de papegaaien (Psittacidae). Ze zijn oorspronkelijk afkomstig uit Australië, voornamelijk in de tropen in het zuidoosten. De bergparkiet werd voor het eerst in 1864 in Europa ingevoerd en gehuisvest in de dierentuin van Londen. De eerste broedresultaten met de bergparkiet werden behaald in 1880. Engels : Regent Parrot Duits : Bergsittich Frans : Perruche mélanure

koppel bergparkieten rechts mannetje, links de pop auteur : Martien    CC 3.0

Deze vogel is ongeveer 37 tot 42 centimeter groot en men kan de mannetjes en vrouwtjes makkelijk onderscheiden. Mannelijke exemplaren zijn over het algemeen geel, met verschillende schakeringen op het kopje, zijn rug is meestal groenkleurig en zijn snavel is meestal rood. Het vrouwtje heeft over het algemeen een meer groenige kleur, vooral aan de kop en het lichaam. Ook de staart is groen maar onderaan is het zwart. De jongen lijken op de pop. De mannelijke jongen beginnen tussen de 12e en de 18e maand te verkleuren.

koppel Polytelis anthopeplus, links mannetje

Doordat steeds meer grond in hun leefgebied wordt gecultiveerd wordt hun leefgebied steeds kleiner. Het gevolg hiervan is weer dat de totale populatie bergparkieten terugloopt. De westelijke bergparkiet is meer een cultuurvogel en houdt zich dan ook hoofdzakelijk en bij voorkeur op in grote en uitgestrekte landbouwgebieden. Door een gebrek aan broedbomen loopt ook deze populatie in aantal terug. De voeding in het wild bestaat vooral uit zaden van grassen en allerlei wilde planten, vruchten, bloesemnectar, bladknoppen en diverse soorten insecten en hun larven.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

vogels

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(40)

Bergparelmoervlinder

De bergparelmoervlinder (Boloria napaea) is een dagvlinder uit de familie Nymphalidae, de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders. De vlinder leeft in Europa in hoogvenen, heideterreinen en bergweiden. In Noord-Amerika en Azië wordt de soort daarnaast ook op vochtige toendra’s gevonden. Engels : Mountain Fritillary Duits : Ähnliche Perlmutterfalter Frans : Nacré des renouées

bergparelmoervlinder auteur : Dumi    CC 3.0

De soort komt in Europa voor in drie verschillende gebieden. In de Alpen, berggebieden in noordelijk Scandinavië en zeer plaatselijk in het oostelijk van de Pyreneeën. In Noord-Amerika is ze te vinden in Alaska, het noordwesten van Canada en in kleine losse populaties in het Canadese deel van de Rocky Mountains, Alberta en in Wyoming. In Azië komt de bergparelmoervlinder voor in Siberië, de Altaj en de Oblast Amoer.

Boloria napaea auteur : Peter Stoeckl

De bergparelmoervlinder heeft in Europa viooltjes, in het bijzonder Viola biflora, en knolduizendknoop (Polygonum viviparum) als waardplant. In Noord-Amerika wordt behalve knolduizendknoop ook Polygonum bistortoides als waarplant gebruikt. De vrouwtjes leggen de eitjes één voor één op deze planten en de rupsjes eten hier na het uitkomen van. Afhankelijk van de weersomstandigheden overwinteren de rupsen één of twee keer. De vliegtijd is in juni, juli en augustus.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

fauna

B  b B  b  5 r(39)

Bergpapaja

De bergpapaja (Vasconcellea cundinamarcensis, synoniem: Carica pubescens) is een plant uit de familie Caricaceae. Het is een nauwe verwant van de papaja (Carica papaya). De plant vindt zijn oorsprong in de Andes op hoogtes tussen 1200 en 3000 m van Peru tot Panama. De plant is geschikt om verbouwd te worden in tropisch hoogland op plekken waar het voor de papaja te koud is. Ook is deze soort resistent tegen virusziekten die andere papajasoorten aantasten. De plant wordt verbouwd in Zuid-Amerika, Florida en op sommige plekken in het bergland van Sri Lanka en Zuidoost-Azië. Chili en Peru zijn de voornaamste productie-landen. Engels : Mountain Papaya Duits : Bergpapaja Frans : papaye des montagnes

bergpapajaplant auteur : Melburnian    CC 3.0

Het is een 3-5 m hoge boom met een pruikachtige kroon. De plant is alleen aan de bovenkant vertakt. De bergpapaja verschilt van de papaja door een sterkere vertakking en minder diep ingesneden en sterk behaarde bladeren. Aan de stam zijn duidelijk de littekens van de afgevallen bladeren zichtbaar. De plant bevat een wit melksap. De bladeren zijn langgesteeld, handvormig gedeeld, leerachtig en groot. De plant is tweehuizig. De mannelijke bloemen zitten in vertakte, tot 15 cm lange bloeiwijzen. Deze bloemen zijn buisvormig en geelwit. De vrouwelijke bloemen zijn groter en gelig.

rijpende papaja's auteur : peaksurfer    CC 3.0

De vruchten zijn kleiner dan de papaja, breed-peervormig, stomp vijfkantig en sterker aromatisch dan de papaja. De vruchten zijn 3-8 x 6-15 cm groot en rijp geelgroen of geel. Het vruchtvlees is glazig, groenig of gelig, zeer sappig, smaakt zuur en ruikt zeer fruitig. Het midden van de vrucht is gevuld met vele 7 x 5 mm grote, bruine zaden. De vruchten hebben een duidelijk hoger gehalte aan het eiwit-splitsende enzym papaïne dan de gewone papaja. De vruchten worden over het algemeen gekookt of gestoofd als groente gegeten. In Zuid-Amerika en op Java wordt de bergpapja tot conserven en marmelade verwerkt. In verschillende Andeslanden wordt uit het vruchtvlees een frisdrank bereid.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(38)

Bergpaca

De bergpaca (Cuniculus taczanowskii) is een middelgroot knaagdier uit Zuid-Amerika. Dit dier is nauw verwant aan de grote paca (Cuniculus paca). Engels : Mountain Paca Duits : Bergpaka Frans : Agouti taczanowskii

bergpaca foto : Вся жизнь -ЗООПАРК

De bergpaca leeft in de bergbossen van de Andes in Colombia, Ecuador en Peru. Het is een nachtdier dat zich voedt met zaden en afgevallen vruchten.

Cuniculus taczanowskii foto : World Land Trust

Op de bergpaca wordt gejaagd voor het vlees, dat rijk is aan calorieën en wordt beschouwd als een delicatesse met name in rurale gemeenschappen. Vanwege haar snelle groei kan ze worden gekweekt in gevangenschap voor commercieel gebruik. De bergpaca heeft echter een lage reproductieve capaciteit en de aantallen zijn aanzienlijk verminderd in de afgelopen jaren als gevolg van de jacht en vernietiging van habitats. De bergpaca is vrij overvloedig aanwezig in beschermde gebieden.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

dieren

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(37)

Bergo

Bergo is een historisch Duits merk van motorfietsen. Ze werden geproduceerd door Fahrzeugfabrik H. Ahlers & Berg GmbH in Kiel. Dit was een fabriek die alleen in 1924 motorfietsen bouwde, waarin 145 cc DKW-tweetaktblokjes zaten.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

motorfiets

B  b B  b  5 r(36)

Bergnachtorchis

De bergnachtorchis (Platanthera chlorantha, synoniemen: Platanthera montana en Platanthera bifolia subsp. chlorantha) is een orchidee. De soort komt voor in Eurazië. De bergnachtorchis komt voor op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en matig afgenomen en wordt in Nederland en België wettelijk beschermd Engels : Greater Butterfly-orchid Duits : Grünliche Kuckucksblume Frans : platanthère à fleurs vertes, platanthère à fleurs verdâtres, orchis des montagnes, orchis verdâtre

Platanthera chlorantha foto : BerndH    CC 3.0

De plant wordt 20-50 cm hoog en bloeit van eind mei in het zuiden van Nederland tot begin juli in het noorden. De bladeren zijn lancetvormig, eirond en iets gegolfd. De bloemstengel is kantig met enkele schubachtige bladeren. De vrij lange aar is losbloemig. Het helmbindsel, het groene deel van de helmknop tussen de beide helmhokjes, is twee maal zo lang als breed. De helmhokjes staan bovenaan dichter bij elkaar dan onderaan.

bergnachtorchis met boswitje foto : Djoni    CC 3.0

De bergnachtorchis lijkt veel op de welriekende nachtorchis (Platanthera bifolia) maar verschilt daarvan door de vorm van het helmbindsel, de plaatsing van de helmhokjes en de vorm van de top van het spoor. De bergnachtorchis komt voor op matig vochtige, vrij voedselarme grond in lichte loofbossen en graslanden. De plant heeft twee knollen, een oude en een jonge voor de opslag van reservevoedsel.

Nederland: Zeldzaam in Zuid-Limburg en zeer zeldzaam in het oosten van Gelderland, langs de Overijsselse Vecht en in Zeeland. Beschermd. Rode lijst. Matig afgenomen. België: Vrij zeldzaam in het Maasgebied en in de zuidelijke Ardennen. Zeldzaam in aan Zuid-Limburg grenzend België. Beschermd. Rode lijst Vlaanderen. Bedreigd. Wallonië: Bijna bedreigd.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(35)

Bergluzernevlinder

De bergluzernevlinder (Colias phicomone) is een dagvlinder uit de familie Pieridae, de witjes. De soort komt voor in het Cantabrisch gebergte, de Pyreneeën, de Karpaten en de Alpen. De spanwijdte bedraagt 40 tot 50 millimeter. Hij vliegt op een hoogte van 900 tot 2800 meter. Engels : Mountain Clouded Yellow Duits : Alpen-Gelbling of Grünliche Heufalter Frans : Candide

colias phicomone rups

De bergluzernevlinder komt zelden voor in valeien. De waardplanten komen uit de vlinderbloemenfamilie. De vliegtijd is van juni tot en met augustus. De rups overwintert.

bergluzernevlinder

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

fauna

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(34)

Berglook

Berglook (Allium carinatum) is een overblijvende plant die behoort tot de lookfamilie (Alliaceae). De plant komt van nature voor in Zuid- en Midden-Europa en is in Nederland zeer zeldzaam. De plant wordt ook als sierui in de siertuin gebruikt. Er zijn twee ondersoorten : Allium carinatum L. subsp. carinatum Allium carinatum L. subsp. pulchellum Engels : Keeled garlic Duits : Kiel-Lauch, Gekielter Lauch Frans : Ail caréné

Allium carinatum carinatum auteur : Tigerente    CC 3.0

De plant wordt 30-90 cm hoog, vormt een bol en de stengel is rolrond. De bijna vlakke bladschijf is niet verdikt, 2-5 mm breed en met merg gevuld. De bladschijf is van onderen geribd en de schede omvat de onderste helft van de bloemsteel. Berglook bloeit van juli tot september met roze tot purperen, 4-6 mm grote bloemen. De niet aan de voet vergroeide meeldraden steken ver buiten de bloem uit. De stijl kan tot 6 mm lang worden. De tweedelige schede van de bloeiwijze is tijdens de bloei teruggeslagen. De bloeiwijze is een schijnscherm. De bloemen zijn meestal onvruchtbaar, maar in de bloeiwijze worden wel broedbolletjes gevormd.

Allium carinatum pulchellum auteur : H.Zell    CC 3.0

Biotoop : Bodem: Zonnige, soms licht beschaduwde plaatsen op droge, matig voedselrijke, grazige grond. Groeiplaatsen: Bosranden, grasland en bermen. Nederland: Zeer zeldzaam ingeburgerd bij Beetgum in het noorden van Fryslân en aan de Hollandse binnenduinrand bij Leiden en Scheveningen. België: Zeer zeldzaam ingeburgerd in Wallonië. Niet in Vlaanderen.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(33)

Berglemming

De berglemming (Lemmus lemmus) is de bekendste lemmingsoort. Deze soort komt alleen voor in Scandinavië. Berglemmingen zijn typische knaagdieren van de toendra. Ze komen ook voor in bergen, boven de boomgrens, en in nabijgelegen berken- en dennenbossen. Ze eten gras, zegge en mos. 's Winters maken berglemmingen ingewikkelde tunnels onder het sneeuw, waar ze naar voedsel zoeken, en nesten van mos en gras maken. Bij dooi komen deze tunnels bloot te liggen. 's Zomers maken ze tunnels onder stenen en mos. Engels : Norway lemming of Norwegian lemming Duits : Berglemming Frans : Lemming des toundras de Norvège, Lemming des toundras du Nord, lemming des toundras, of ook Lemming du nord, Lemming d'Europe, Lapin de Norvège en Lemming commun

Lemmus lemmus auteur : Oma kuva

Berglemmingen hebben een gedrongen lijf met een bonte tekening, die kan variëren per individu, maar altijd in een patroon van zwart, geel en geelbruin. Hij wordt tot 130 gram zwaar, 70 tot 155 mm lang, met een klein staartje van 10 tot 19 mm. In de lente, als de sneeuw nog niet gesmolten is, begint het paarseizoen. Na een draagtijd van 16 tot 23 dagen worden 2 tot 13 jongen geboren (gemiddeld 5 tot 8). De berglemming heeft 8 tepels. Vrouwtjes zijn seksueel volwassen na 14 dagen, mannetjes na ongeveer 21 dagen. Drie tot vier weken na de eerste worp kan een vrouwtje opnieuw werpen. Meestal heeft een vrouwtje 6 worpen per jaar. Lemmingen kunnen tot 2 jaar oud worden.

berglemming foto : Frode Inge Helland    CC 3.0

Lemmingen staan bekend om hun bevolkingsexplosies. Als de populatie klein is, zitten er hoogstens 3 tot 5 dieren per hectare, maar na een bevolkingsexplosie kan het aantal oplopen tot 330 dieren per hectare. Een jaar met zo'n bevolkingsexplosie wordt een 'lemmingjaar' genoemd. Lemmingjaren komen in een cyclus van 2 tot 4 jaar voor. Na een bevolkingsexplosie gaan de dieren trekken. Berglemmingen zijn goede zwemmers.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

dieren

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(32)

Bergkat

De Bergkat of Andeskat (Leopardus jacobita) is een kleine katachtige en de enige vertegenwoordiger van het geslacht Oreailurus. DNA-onderzoek heeft echter uitgewezen dat dit geslacht tot het geslacht Leopardus gerekend dient te worden. Hij leeft in de Andes in Bolivia, Chili en Argentinië. Hij is eenmalig in Peru waargenomen in 1969, maar men denkt dat hij ook daar nog voorkomt. Het is een van de minst bekende en tegelijk zeldzaamste katten; bijna alles wat bekend is over deze kat komt van enkele observaties in het wild, opgezette dieren in enkele lokale musea en van geschoten exemplaren. Er zijn geen exemplaren in gevangenschap. Engels : Andean Mountain Cat Duits : Bergkatze of Andenkatze Frans : chat des Andes

Leopardus jacobita auteur : CC 3.0

Terwijl hij slechts de grootte van een huiskat heeft, lijkt hij een stuk groter vanwege zijn lange staart en gestreept en gevlekte zilvergrijze dikke vacht. Hij kan verward worden met de meer algemene Pampaskat die er voor een leek wel op lijkt, en ook voorkomt in de Andes. Zijn habitat en voorkomen maken het de kleine tegenhanger van de sneeuwpanter; hij komt vrijwel alleen boven 3.500 meter voor, en ze zijn waargenomen op hoogtes tot 4.800 à 5.100 meter - ver boven de boomgrens. Vooral rotsige, droge, schaarsbegroeide gebieden behoren tot zijn leefgebied. Deze gebieden komen overeen met het historisch leefgebied van de chinchilla's, en het huidige leefgebied van de viscacha - zijn belangrijkste prooien.

bergkat foto :     D. Mueller

De chinchilla was waarschijnlijk de belangrijkste prooi voor de Bergkat, maar dit dier is zo sterk bejaagd vanwege zijn pels dat hij in het wild bijna is uitgestorven. Nu is waargenomen dat de Bergkat jaagt op viscacha's, die nog in verscheidene kleine kolonies voorkomen. De sterke afname van deze prooidieren is een van de hoofdoorzaken dat de Bergkat nu zo zeldzaam is, en wellicht uitsterft als er niet snel maatregelen getroffen worden. Daarnaast, omdat de katten alleen hoog in de bergen voorkomen, zijn door mensen bewoonde valleien barrières geworden die de populatie van deze dieren in geïsoleerde gebieden opslitst. Hierdoor kan zelfs een laag stroper-niveau een grote aanslag op de populatie betekenen. Helaas worden ze vaak gedood in Chili en Bolivia vanwege lokaal bijgeloof. Ook is het een traditie in de Andes om gedroogde Bergkat en Pampaskat te houden voor feesten, waarbij ze versierd worden met strikken en geld. Ze werden oorspronkelijk bejaagd met honden. Conservation International-ecoloog Jim Sanderson heeft deze katten bestudeerd. Hij heeft een wild exemplaar gezien en gefotografeerd in 1998, nabij de Chileense grens met Peru. Later, in 2004, lokaliseerde hij een in Bolivia en voorzag hem van een radiozender.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

dieren

B  b B  b  5 r(31)

Berghuislook

Berghuislook (Sempervivum montanum) is een plant uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae. De soort komt voor in de gebergtes van Midden-Europa tussen 1700 en 3400 m hoogte. De plant kan water opslaan in zijn vlezige bladeren en slaagt er zo in de frequent voorkomende droge periodes in de bergen te overleven. Engels : Mountain houseleek Duits : Berg-Hauswurz Frans : joubarbe des montagnes

Sempervivum montanum stiriacum auteur : Tigerente    CC 3.0

De bladen vormen kleine, vrijwel geheel gesloten rozetten. Ze zijn lichtgroen, behaard en vlezig met vaak een rode top. De vermeerdering gebeurt door uitlopers. Ook de stengel is vaak roodachtig en behaard. De bloemen zijn 2-3 cm breed en hebben twaalf tot zestien purperrode kroonbladen met in het midden een donkere streep. De meeldraden zijn bleek gekleurd. De planten bloeien van juli tot september.

Sempervivum montanum auteur :     Kurt Stueber

De plant komt voor in schrale bergweiden, tussen rotsen en puin, op kalkarme bodems, tussen de 1700 en 3400 m hoogte. De soort is voornamelijk te vinden in de Alpen, de Apennijnen en de Pyreneeën. De plant wordt gebruikt als sierplant in rotstuinen. Er zijn vier ondersoorten: - subsp. montanum is de nominale vorm. Het heeft het grootste assortiment en komt uit het Maritieme Alpen in het zuidwesten aan de Hohe Tauern vóór. - subsp. stiriacum lost het subsp. montanum van de Hoge Tauern en nu is het aan de grens Stiermarkse bergen in het oosten te vinden. De rozetten hebben een diameter van 4-5 cm en zijn open, gebogen rosetbladen, fijne zachte haren. De uitlopers zijn kort en slank. De bloemen zijn karmijnrood. - subsp. burnatii komt voor van de Grajische Alpen tot aan de Cotti Alpen en in de Maritieme Alpen voor. Het heeft veel grotere rozetten. - subsp. carpaticum is in de Karpaten verspreid.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora