Categorie: auto

Bentley Mulsanne Turbo

De Bentley Mulsanne Turbo werd voorgesteld op de Geneva Motor Show in maart 1982 en werd geproducceerd tot 1985. Er was een toename van 50% aan kracht en dit zonder verhoging van het toerental dankzij de Garrett AiResearch turbocompressor. De bestuurder kon hierdoor genieten van een grote acceleratiekracht.

Bentley Mulsanne TurboR(1986)

In 1986 werd de turbo vervangen door een de Turbo R deze had dezelfde motor maar met brandstofinjectie. De bestuurder en passagiers konden genieten van een uniek interieur. Er was de gebruikelijke gepolijst notenhouten dashboard, onberispelijk leder en tapijten van zuivere wol voor het interieur.

Bentley Mulsanne Turbo (1983) ontwerp : Andy Saunders

Naast de Turbo badges, aangebracht achteraan en opzij en de frontgrille in de kleur van het koetswerk was er weinig onderscheid met een standaard uitelijk. Aantal wagens gebouwd : Bentley Mulsanne Turbo: 498 - wielbasis 3061mm(1982-1985) Bentley Mulsanne Turbo LWB : 18 - wielbasis 3161mm(1980-1987)

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley Motors Limited 7

Het was opgevallen dat Bentleys inspannigen om de "door de wol geverfde" Bentley klanten terug te winnen maar halfslachtig waren. Velen waren dan ook verrast met dit nieuwe model. Dit nieuwe model belichaamde de geest van Bentley met een combinatie van sportief autorijden en comfort. De Bentley Mulsane was een luxe auto geproduceerd van 1980 tot 1992 maar afgeleide wagens zoals de Continental T en de Azure werden geproduceerd tot in de 21ste eeuw. De naam was afgeleid van Bentleys vroege race-verleden op het circuit van LeMans in de periode 1924 - 1930. Het stuk waarop de hoogste snelheden werden behaald heette "Mulsanne straight".

Bentley Mulsanne

Door de "Badge-engineering" werd de Bentley Mulsanne gescheiden van de Rolls-Royce Silver Spirit. Het meest opvallende kenmerk was de radiator.

Bentley Mulsanne (1980)

Bosch brandstof injectie op de uitvoer modellen voor Noord-Amerika en Japan, van 1986 Bosch brandstofinjectie standaard op alle wagens. 3-versnelling automatische versnellingsbak, onafhankelijke wielophanging met schroefveren voor en achter, hydraulische zelfnivellerende hoogteregeling achteraan. Geventileerde schijfremmen voor, gewone schijven achter. Wielbasis van 3.061 mm of 3.161 mm.

Bentley Mulsanne LWB (1981)

Er werden twee Bentley Mulsanne L limousine gebouwd van 1984 tot 1988. Vermoedelijk was de stuwende kracht achter dit idee om een Rolls Royce "incognito" in het verkeer te brengen. Door hun opvallende lengte hadden ze wel een heel apparte plaats in het verkeer. Aantal wagens gebouwd : Bentley Mulsanne : 482 (1980-1987) Bentley Mulsanne LWB : 49 (1980-1987) Bentley Mulsanne L limousine : 2 (1984-1988)

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley Camargue

De Bentley Camargue was eigenlijk een RR-Camargue maar er werd er slechts één van gebouwd. De Rolls-Royce Camargue wordt door velen beschouwd als de meest unieke Rolls-Royce ooit. Deze 2-deurs coupé werd in maart 1975 geïntroduceerd en bleef tot 1986 in productie. Het koetswerk was getekend door de Italiaanse ontwerper Sergio Pininfarina en voor het eerst na de Tweede Wereldoorlog niet binnen het bedrijf. De Camargue was tevens de eerste Rolls-Royce die ontworpen werd gebruik makend van het metrisch stelsel. 525 Exemplaren werden gebouwd, plus een speciaal bestelde Bentley Camargue.

Bentley Camargue

De Camargue was de eerste auto ooit die een volledig automatische airconditioning met verschillende niveaus had. Naar verluidt werd 8 jaar aan dat systeem gewerkt. De auto had ook als eerste Rolls-Royce een hellend radiatorrooster dat in een hoek van 7° stond. Het ontwerp van de Camargue is uniek binnen Rolls-Royce. De lijnen zijn hoekig en glad wat typisch is voor Italiaanse luxewagens. De auto is ook lang en breed en onmiskenbaar een coupe. Die breedte wordt nog benadrukt door een breed radiatorrooster, en gerekte voor- en achterlichten.

Bentley Camargue (1985) RR Camargue

De Camargue deelt haar platform met de Silver Shadow en de Corniche. Ook de 6750 cc 90° V8 werd hiervan overgenomen hoewel hij iets krachtiger werd. Ook de automatische Turbo-Hydramatic 3-versnellingsbak van General Motors-origine werd overgenomen. In 1977 kreeg de Camargue het stuursysteem van de Silver Shadow II en in 1979 de onafhankelijke wielophanging van de Silver Spirit. De Camargue had een wielbasis van 3048 mm, vanaf 1979 3061 mm, en een topsnelheid van 192 km/u.

Bentley Camargue (1985)

De enige echte Bentley Camargue heeft chassisnummer SCBYJ000XFCH10150 Een uniek Pininfarina design. Dezelfde wieldeksels als de Corniche. Geen identificatieplaatje. Later werden door RR-Camargue eigenaars meerdere wagens voorzien van een Bentley radiatorrooster, maar ze behielden allemaal hun RR-chassisnummer.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley Corniche

De Bentley Corniche was technisch gelijk aan de RR-Corniche. Voor de echt rijken gold deze Bentley badge wagen als "niet echt onze klasse". Zowat het enige verschil met de RR was echter de front grille.

Bentley Corniche

In 1977 werd de Corniche lichtjes herwerkt tot de Corniche II. De verchroomde bumpers werden vervangen door legering met rubber, het radiatorrooster door een exemplaar van aluminium en er werd oliekoeling toegevoegd. De exemplaren voor Noord-Amerika kregen een airbag voor de bestuurder terwijl die voor Europa en het Midden-Oosten ABS kregen. Vanaf 1982 verdween de coupéversie en was de Corniche enkel als cabriolet te verkrijgen. Een 6750cc V8 RR motor met dubbele SU carburator (vanaf 1975 een enkele Solex carburator voor de Europese modellen). In 1939 had een prototype van Rolls-Royce, gebaseerd op de Bentley Mark V, reeds de naam Corniche gedragen maar door de Tweede Wereldoorlog kwam die nooit in produktie.

Bentley Corniche (1976) auteur : niet gekend

Aantal gebouwd van 1971 tot 1984 : Bentley Cornice coupé (1971-1982) : 63 (wielbasis 3041,6mm vanaf 1974 3048mm en vanaf 1979 3061mm) Bentley Corniche Cabriolet (1971-1984) : 77

Bentley CornicheII (1980) auteur : niet gekend

Enkele foto's tijdens de bouw van de Corniche in de werkplaats in Crewe

produktielijn

de koetswerken werden gemaakt door H.J Mulliner Park Ward in London maar meestal geassembleerd bij RR in Ctewe

de complexe assemblage

montage van het dak

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley T-serie

De Bentley T-serie was de Bentley badged versie van de Rolls-Royce Silver Shadow. Hij was beschikbaar als een vier-deurs sedan of een twee-deurs sedan met koetswerk gemaakt door James Young en Mulliner Park Ward. Een twee-deurs cabriolet werd ingevoerd in september 1967 met een carrosserie van Mulliner Park Ward en een elektrisch bediende kap. De Bentley werd onderscheiden van de Rolls Royce broer of zus door haar eenvoudiger en lichter front grill. De lagere verkoopsprijs was ook zogezegd het gevolg van een lagere produktiekost van de Bentley grill.

Bentley T1 (1966)

Met deze wagens was het voorheen meer sportieve imago van de Bentleys verdwenen. Technisch is de wagen gelijk aan de RR Silver Shadow enkel de motorkap is iets lager en meer dynamisch gevormd. Een 6230cc/V8 Rolls-Royce motor en vanaf 1970 standaard een 6750cc V8 RR motor. Toen de Bentley klepdeksels waren opgebruikt werden deze eenvoudigweg vervangen door RR-klepdeksels zodat er zelfs bij de motoren geen onderscheid meer was.

Bentley T2 (1977) auteur : Charles01    CC 2.5

De opgewaardeerde T2 had een tandheugel stuurinrichting, verbeterde airconditioning, rubber-faced bumpers, een nieuw dashboard (met RR symbolen) en een front-lucht-dam, op dezelfde wijze als in de Rolls-Royce Silver Shadow II. De T1 is vervaardigd van 1965 tot 1977 en de T2 werd gemaakt van 1977-1980. Aantal gebouwd van 1965 tot 1980 : Bentley T1 sedan (1965-1977) : 1703 (wielbasis 3035,3mm) Bentley T1 lange wielbasis (1971-1976) : 9 (wielbasis 3136,9mm) Bentley T1 twee-deurs sedan (1966-1971 : 114 (15 van James Young) Bentley T1 coupé : 1 door Pininfarina (1968) Bentley T1 Convertible (1967-1971) : 41 Bentley T2 (1977-1980) : 558 (wielbasis 3048mm) Bentley T2 lange wielbasis : 10 (wielbasis 3149,6mm)

Bentley T1 Pininfarina, coupé special 1968 auteur : Stephen Foskett    CC 2.5

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley S3

De standaard carrosserie van de S3 had enkele subtiele verschillen met de S2. Zo hadden ze de nieuwe richtingsaanwijzers in de front en zijvleugels vooraan. Kleinere overriders op de bumpers - hoewel voor de uitvoer naar de VS en voor sommige klanten - de zwaardere uitvoering werd behouden. Samen met een lagere motorkap, vierlichtindeling en een gewijzigde grille werd de weg vrijgemaakt voor de Bentley T-1 in 1965.

Bentley S3 Veuve Clicquot edition

De 6.2L motor van de S2 werd behouden maar met grotere carburatoren en het inductiesysteem en de compressieverhouding werd gewijzigd. Ook werd de stuurbekrachtiging verbeterd. Er werd ook een S3 Continental versie gebouwd de meeste met koetswerk van H. J. Mulliner & Co.. Zoals bij eerdere Continentals was het sportievere "fast back" koetswerk volledig in aluminium. Dit, in combinatie met hogere versnelling en de betere compressie ratio's zorgde voor een aanzienlijk snellere auto.

Bentley S3 (1965)

Vier-deurs Continentals door H.J. Mulliner stonden bekend als de "Flying Spur", hoewel vier-deur Continentals door andere carrosseriebouwers werden soms ten onrechte aangeduid als "Flying Spurs". Ondanks dat de Continentals aanzienlijk duurder waren, was er veel vraag, maar toch werden ze in veel kleinere aantallen geproduceerd dan de standaard S3 sedan. Aantal gebouwd van 1962 tot 1965 : S3 : 1286 (waarvan 1 drophead coupé van H. J. Mulliner & Co.) S3 lange wielbasis : 32 (7 met koetswerk van James Young) Bentley S2 Continental : 311 (291 van H.J. Mulliner en 20 van James Young)

Bentley S3 Continental H.J.Mulliner Flying Spur auteur : Brett Weinstein    CC 3.0

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley S2

De Bentley S2 en S2 Continental waren afgeleid van de Rolls-Royce Silver Cloud II. Ze werden gebouwd van 1959 tot 1962 en kregen een nieuwe motor. Van de steeds slinkende onafhankelijke koetswerkbouwers werden de meeste S2's gebouwd door Park Ward, Hooper, H.J. Mulliner en James Young.

Bentley S2 (1960)Standard Steel Saloon foto :    heritageclassics

De nieuwe aluminium V8 motor met een cilinderinhoud van 6230cc leverde heel wat betere prestaties dan zijn voorganger. Deze motor was ruim krachtig genoeg voor het aansturen van de automatische versnellingsbak, stuurbekrachtiging en eventuele air-condioning.

Bentley S2 LWB (1961) S2 met lange wielbasis    foto :    heritageclassics

Aantal gebouwd : S2 : 1863 (waarvan 15 drophead coupé van H.J.Mulliner) S2 lange wielbasis : 57 (waarvan 6 door James Young en één door Wendler) Bentley S2 Continental : 388

Bentley S2 Continental Park Ward (1962) auteur : John Sweney    CC 3.0

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley Motors Limited 6

Na de Tweede Wereldoorlog werd de produktie van Rolls-Royce en Bentley auto's verplaatst naar een ex-motorenfabriek in Crewe, Cheshire. Bentley's werden in toenemende mate iets lager geprijsde Rolls-Royces zonder onderscheid, maar zonder de overbekende RR motor grille. In de jaren 1970 en vroege jaren 1980 liep de verkoop sterk terug, op een punt droeg minder dan 5% van de gecombineerde produktie de Bentley badge. Gedurende deze periode faalde de moedermaatschappij Rolls-Royce, niet volledig, maar in de jaren '70 kwamen ze in de problemen met de ontwikkeling van vliegtuigmotoren. De automobiel divisie werd ondergebracht in de Rolls-Royce Motors Ltd, die onafhankelijk is gebleven tot ze gekocht door Vickers in augustus 1980.

Bentley S1

De Bentley S1 was een luxewagen door Bentley Motors Limited gebouwd van 1955 tot 1959. Nu kwam de vermindering van de verschillen tussen hun Bentley en Rolls-Royce-modellen tot uiting. Er was nog enkel een verschil in de radiator design en badging met de Rolls-Royce Silver Cloud I.

Bentley S1 Sedan auteur : Bull-Doser    CC 2.5

Deze modellen gebruikten de 4.9 L (4887 cc) straight-6 motor, en waren hiermee de laatste die de originele motor uit de Rolls-Royce Twenty uit 1922 tot 1929 gebruikten. Twin SU carburatoren werden voorzien, op de verbeterde modellen vanaf 1957. Een automatische 4-versnelling was standaard, maar er was een manuele 4-versnellingsbak als optie tot 1957. Twee wielbases werden geproduceerd: 3124 mm en, vanaf 1957, 3226 mm.

Bentley S1 (1956) koetswerk : H.J.Mulliner     CC 2.5

De vormen van deze wagen leenden zich uitstekend tot het gebruik van twee kleuren. De motorkap had bijna altijd de donkere kleur.

Bentley S1 Continental

Zes maanden na de voorstelling van de S1 kwam er een sportievere versie, de S1 Continental. De Continental werd niet geleverd met standaard koetswerk. De kopers konden selecteren uit een aantal expert koetswerkbouwers.

Bentley S1 Continental Park Ward koetswerk(1957) foto :    heritageclassics

Produktie van 1955 tot 1959 : S1: 3072 (145 met standaard koetswerk) S1 lange wielbasis: 35 (12 met standaard koetswerk) S1 Continental: 431

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley R-Type Continental

Ondanks de naam werd de twee-deurs Continental vooral geproduceerd voor de binnenlandse thuismarkt. De meerderheid van de geproduceerde auto's (165) hadden een rechtse besturing er werden 43 linkse uitvoeringen geproduceerd . Het chassis werd vervaardigd in de Rolls Royce fabriek in Crewe en had veel gelijkenissen met het standaard R-type. Het koetswerk werd voltooid door H.J.Mulliner & Co en Park Ward, en één door Farina. Park Ward bood later ook een Drophead Coupé versie aan.

Bentley R-Type Continental 1953

De eerste R-Type Continentals hadden in wezen dezelfde motor als de standaard R-Type, maar met een gemodificeerde carburatie. Na juli 1954 was de auto uitgerust met een motor met een cilinderinhoud van 4,9 L (4887 cc). De compressieverhouding was verhoogd naar 7.25:1.

Bentley R-Type Continental Fastback

Aantal gebouwd : R-Type Continental : 207 (plus een prototype)

Bentley R-Type Continental (1954) Binnenzicht op hout en leder afwerking

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto

Bentley R-Type

De R-Type is de tweede reeks na-oorlogse Bentley auto's, ter vervanging van de Mark VI. In wezen een grotere kofferbak-versie van de Mk VI, het R-type wordt door sommigen als een overgangsmodel gezien voor de invoering van de S-reeks in 1955. Net als bij zijn voorganger was een standaard koetswerk beschikbaar en kon worden geleverd met koetswerk van o.a. H.J.Mulliner, Park Ward, Harold Radford, Freestone, Webb en anderen. Zelfs toen was er weinig verschil (behalve de radiator roosters en de carburator) tussen de standaard Bentley R-Type en de Rolls Royce Silver Dawn. Toch was Bentley nog steeds het meest populaire merk. De overgrote meerderheid van de geproduceerde auto's waren Bentleys.

Bentley R-Type (Harold Radford uitvoering) gebruiker : Jamesroyle    CC 3.0

Tijdens de ontwikkeling werd de wagen aangeduid als de Bentley Mark VII Inderdaad de chassis kaarten voor deze auto's beschrijven hen als Bentley VII. De R-Type, de naam die nu meestal wordt toegepast vloeit voort uit chassis serie RT. De voorzijde van het sedan model was identiek aan de Mark VI, maar de koffer is bijna dubbel zo groot en de motor was een 4,5 liter (zoals gemonteerd op de latere Mark VI). Voor kopers op zoek naar een meer onderscheidende auto, was er een op maat carrosserie verkrijgbaar bij een afnemend aantal Britse carrosseriebouwers. Deze varieerden van de grote vloeiende lijnen van Freestone & Webb's voorzichtige, bijna vooroorlogse vormen, tot de praktische vormen van Harold Radford, met inbegrip van een uitklapbare achterklep en opklapbare achterstoelen.

Bentley R-Type Woody Green auteur : John Filiss     Image Copyright Serious Wheels

Een vier-deurs Saloon, getest door het Britse auto-magazine The Motor in 1953 haalde een top van 163,7km/h. Een verbruik van 18,2l/100km werd genoteerd. De testwagen kostte £4481 incl.taksen. Aantal gebouwd : R-Type : 2323

Bentley R-Type Park Ward Drophead (1952) Madle

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

auto