Walter van den Broeck(° 28/03/1941) schreef het boek: "Brief aan Boudewijn". In dat boek leidt de jonge Walter de jonge Boudewijn rond in zijn geboortedorp. Van die rondleiding is nu een wandelpad gemaakt: het Boudewijnpad. Dit pad krijgt een meerwaarde door de strategisch aangebrachte bordjes met typerende citaten uit het boek. Vertrek aan het station van Olen voor een 9,7 km lange wandeling langs de cité van weleer, de tuinwijk van de fabrieken van Olen (anno 1912). De cité was vroeger een pareltje van sociale woningbouw, bakstenen huizen met pannendak, stromend water, elektriciteit en voldoende ruimte voor een tuin. In 1922 werd op aanvraag van Jozef Leemans de cité uitgebreid om alle arbeiders te kunnen huisvesten. Heden ten dage wordt de cité nog bewoond en gerenoveerd. Via de fabrieken wandelen we verder door het bos waar onder de hoge bomen elk woord galmt als in een kathedraal. Via het jaagpad langsheen het kanaal Herentals-Bocholt wordt de wandeling verder gezet naar St Jozef Olen. Vandaar verder via de Leemanslaan door de mooie tuin naast het gebouw dat dateert van 1912, oorspronkelijk directeurswoning, en nu dienst doet als woning van het OCMW van Olen, tot we terug komen aan het station.
Station van Olen. De spoorlijn Antwerpen-Münchengladbach werd opengesteld in 1879. Citaat: "In de cité, de tuinwijk van de fabrieken, woont heidens getint werkmansvolk". Citaat: "De hijskranen voerden grote darmoperaties uit in de buiken van de reusachtige schepen". Kanaal Herentals-Bocholt. Villa Leemans (1912)
Beste bloggers, deze week wil ik graag mijn wandeling aanvatten met één minuut stilte. Dit ter nagedachtenis van schrijver Verdano die vorige week overleden is. Met een gedicht van Viktors log nemen we afscheid van zijn aardse werken:
Een laatste rustplaats
. één dezer dagen keer ik aardewaarts dan zoek ik mij als laatste rustplaats een linkeroever zonder stenen kade waar ook geen houten vlonder hoeft
'k laat er wel het schoeisel achterwege zodat het slib twee naakte voeten kust in gebed laat ik hier mijn sporen achter waar je straks bij laagtij de boot aanlegt
daar bouw ik op het droge een stenen tombe met zwarte letters en de datum jaren later dan vandaag, zodat de cijfers
zullen blijven hangen, aan de populieren eeuwen lang, ze groeien hard, ze ruisen want de veerman rust nu aan hun voet
(vers des espoirs bientôt anéantis, l'orgueil au vent, je suis parti. Emile Verhaeren zegt het goed)
Het leven gaat verder, ook in Bloggenland en deze week viel het op dat er toch nog enkele bloggers iets te veel olie gebruiken om hun blog klaar te maken. Het is maar wanneer je met de olie morst het vuur dan opnieuw oplaait en Suske kan niet alle branden blussen.
Om het deze week een keertje rustig en sereen te houden heb ik op mijn wandelingen tussen de schilderbedrijven door, vooral teksten gelezen die de vele blogetalages sieren. Onze weerman SWATJE weet ons het volgende mee te delen: Sebastiaan en was geen kniezer, maar blijft een goede vriezer. "OF......" Sebastiaan die het were maakt, doet het vriezen dat het kraakt. " En nog een bevestiging : "Met Sint Bastiaan, komen de harde koppen aan." Het wordt de komende dagen dus uitkijken, we zouden wel eens voor een erg koude periode kunnen staan aldus nog Swatje. Dus volgende week loop ik met een dikke jas, sjaal en muts door de bloggenlaan.
Bij een eigen hoekje ben ik even blijven stilstaan, dat van MYETTE34. Myette is zo een typeke dat geen typeke is en dat niet snel tevreden schijnt te zijn. Ik heb eigenlijk niks te vertellen want de laatste dagen zijn heel rustig verlopen... te rustig zelfs... hoe minder je doet hoe luier je wordt... ga straks eens al m'n moed bijeen garen en een wandelingetje in het park maken... tenminste als... de winter duurt me al te lang... ben helemaal geen wintertype... als ik er zo eens over nadenk ben ik helemaal géén type... hou niet van te koud... te warm... te droog... te nat... teveel wind... geef mij maar lente het hele jaar door... een zacht zonnetje... fris briesje... blauwe lucht met wat kleine donzige wolkjes... en ik ben volmaakt tevreden... geen blues meer... om van te watertanden wat ik hierbij dan ook doe... Erger nog, als Myette dan nog in een communicatiestoornis terecht komt wordt ze maar pas down
Enkele etalages verder las ik Kom maar binnen, hier is iedereen welkom . Laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen. De deur stond open, dus kom ik even binnen. Ik ruik hier precies vers gebakken taart. Juist zegt FRIEDA de taart komt net uit de oven, dus ben je nog iets te vroeg voor een stukje. Geen erg met een tas koffie ben ik ook al tevreden. Frieda zit in de fase van de droomwereld volgens haar zeggen. Frieda zoekt teksten, prenten en tekeningen op en plaatst die dan te grabbel en te kijk, echter wel met toelating van de makers. Ook zij verlangt naar de zon, lees maar: Ik verlang zo naar een straaltje zon en naar de eerste warme lentedagen, naar witte wolken, die door 't blauw heen jagen op weg naar iets, die ik niet vinden kon. Ik wil de tulpen ruiken als ik ze pluk, ik wil de kersenbloesem weer zien zweven, magnolia's, de kelken opgeheven, of ze een dronk uitbrengen op 't geluk. Ik wil de knoppen weer zien opengaan van berken, mooiste onder alle bomen; Ik wil nu 'k de winter ben ontkomen, met nieuwe ogen in de wereld staan! t Wordt dus toch tijd dat de lente begint
MIEKE MOMA huist hier een paar blogs verder. Momas Place is the place to be wil je van alles wat meemaken. Zo stelt Mieke zich de vraag of de computer nu mannelijk of vrouwelijk is. Voor de gelegenheid laten we hier de vrouwelijke kant terzijde en legt Mieke je uit waarom zij denkt dat de PC een manneke is: Volgens de vrouwen is het echter ' mannelijk ' want: - Hij kan dagenlang niets uitvoeren en in een hoekje staan te 'snurken' en zichzelf toch nuttig vinden. - Hij barst zowat uit elkaar van data maar een beetje zelf nadenken is er niet bij. - Hij is bedoeld om je te helpen met het oplossen van problemen, maar niet zelden is hij juist zélf het probleem. - Zodra je je aan hem verbonden hebt kom je erachter dat, wanneer je een fractie langer had gewacht, je een jonger en veel krachtiger model had kunnen krijgen. Volgens onze goeie vriend uit Sluis, Van Dale is een PC inderdaad mannelijk
Terug op de bloglaan liep er mij een hijgende jogger voorbij. Niks speciaal ware het niet dat de hond nog fitter bleek dan het baasje zelf. De hond, uitgerust in jeans en pull zag er zeer afgetraind uit. NINJAZINAVINCENT legt in geuren en kleuren uit wat dit te beteken heeft, Canicross. Vincent meent het goed, heeft altijd een goed woordje over voor zijn collegas en toch beweren kwatongen dat hij zo lief is om bezoekers te ronselen. Vincent reageert op deze manier: Dag, beste Blogger, Deze morgen toch nog even de tijd gevonden om op een paar Blogs binnen te wippen. Tussen beeld en woorden in, Ging het soms niet alles naar je zin. Maar als je het positief bekijkt, Je Blog is zeer mooi, zoals uit de teller blijkt. Je inzet is terecht beloond, Om te doen wat je graag had willen doen, Je hebt heel wat moeten presteren, Om zo een mooie Blog te activeren. Je hebt geblogd en geknokt, Nu krijg je de bezoekers als beloning. Je Blog staat thans op het juiste spoor, Proficiat, doet zo verder en ga ervoor! Rubriek: sport Wel genegen. NOTA: Ik kan u wel verzekeren dat Uw Blog door mij persoonlijk werd bekeken en het geenpubliciteit stunt is zoals kwatongen willen beweren om mijn aantal bezoekers te verhogen met een tegenbezoek. U zult eventueel wel dezelfde tekst terugvinden In andereBlogs, maar het is oprecht.. Eerlijk duurt het langst .Dit gezegd zijnde. Gepaste repliek toch
Aan de overkant zie ik een bekende blik. Even dichterbij gaan en ja hoor, het is de tijgerblik van LOVELYTOSCA, alias Rita of Cooltje. Weet je Cooltje schrijft zelf dat haar hart vol liefde zit maar niet voor jou wel voor de dieren der aarde dier in nood. Wil je hier meer over weten moet je eens chatten met Rita. Nog schrijft Cooltje het volgende in één van haar logs: Ik ben oud mijn benen willen niet meer mee. Mijn handen beven, Heb geduld met mij. Jullie wereld is zo snel, mijn gehoor is verzwakt, spreek niet te zacht als je met mij praat! Wees lief voor elkaar prijst Rita
Aan het einde van dit stukje bloglaan staat er een prent van een Reinaertje, VOSJE2005. De vos tussen de vlinders illustreert hoe Vosje omgaat met de teksten, dartel en speels maar wel met inhoud! Niet alle dagen zet Vosje iets op haar blog, neen maar wel op de juiste moment, volgens haar gevoel. Geluk is de kunst een boeket te maken van de bloemen waar je bij kunt. Gevoelige teksten en mooie fotos in de marge, eenvoud siert. Wie niet sterk is moet slim zijn zegt Vosje want je kan van haar log in één trek doorgaan naar "It Flinterhûs", het winkeltje van haar jongste dochter in Cornjum
Ineens dacht ik er aan dat ik nog een bestelling zou doorgeven voor Chia, een container met toiletpapier, weliswaar langs één zijde gebruikt, maar het zal Chia 'worst' wezen. Liever dat dan een veeg van de zwabber voor de blote billen toch Chia, en ik citeer: Een van de mannelijke schoonmaaksters gaf me met zijn zwabber een tikje op de billen, riep: "Prettige avond nog mevrouw!".. Het zal je maar overkomen hé
"De grasanjer". Dianthus, ook wel anjer genoemd heeft vele soorten binnen zijn geslacht. Een van de bekendste soort is de Plumarius groep. De Plumarius soorten houden van volle zon en houden van een goed gedraineerde kalkrijke grond. Het loof, dat grasachtig is, verraad de uiteindelijke nederlandse naam, nl: Grasanjer. De ronde bloemen in diverse kleuren zijn er in enkelvoudige maar ook als gevuldbloemige. Kijk daarom goed naar de specifieke kleuromschrijving per soort om een goede keuze te kunnen maken. Als u zorgt dat de stengel lang genoeg is kan hij zeker ook als snijbloem gebruikt worden. Deze veeleisende plant houdt niet van permanente bodemvochtigheid. Cultivars kunt u best in de herfst of vroeg in het voorjaar vermeerderen door deling. De anjer kan aangewend worden voor bloembakken, muren, borders of in trosjes verspreid in de tuin. De bloemvorm van de anjers is zeer geliefd bij vlinders. Enkele cultivars: 'Alba Plena' en 'Diamant' hebben witte, gevulde bloemen. 'Heidi' bloeit rood gevuld. 'Doris' bloeit zalmroze met een rood hart en de 'Munot' dieprood gevuld. (Info: Lexicon van de vaste planten) (Foto: zeutschergarten.de)
Einde van de schilderwerken in zicht... Gisteren de deuren voor de tweede keer afgelakt en vandaag wordt de vloerbekleding gelegd. Daarna nog enkele retouchen uitvoeren en alle meubelen terug op hun plaats. Ziedaar een mooi werk als het gedaan is wordt wel eens gezegd. Maar ho wee de wetten van Murphy spelen ook altijd mee. Als er iets fout kan gaan zal het ook fout gaan. Jawel, één deur die afgelakt werd volgens deskundige uitleg* vertoont blaasjes. Dus opnieuw afschuren en een 3de laag geven. Oké gedaan en laten drogen. Na de nodige droogtijd de moluren aflakken. Dus eerst en vooral rond het deurprofiel afplakken met schilderstape. Moluren aflakken en laten drogen. Gisterenavond nog de afplakband verwijderd...Murphy was er ook bij, ja de afplakband trok de verf mee van de deur. Heel even dacht ik met God te spreken maar bedacht me net omdat die er ook niks kan aan verhelpen. Alles even laten rusten en de nacht brengt wel raad. Vandaag kijk ik Murphy diep in de ogen vooraleer ik er opnieuw aan begin. Hij zal wel begrijpen dat hij niet met mijn voeten kan blijven spelen. * (Deskundige uitleg voor het aflakken van houtwerk) Voorbereiding Het hout goed ontvetten met een oplosmiddel, bv. wasbenzine of thrichloorethyleen. Voor eik gebruikt u best thrichloorethyleen. Ontglans de bestaande verf- of vernislaag met waterschuurpapier en water. Reinig het oppervlak nadien met zuiver water en ontstof. Afwerking Breng 2 lagen zijdeglans acrylaat lakverf aan, met een minimale wachttijd tussen de lagen van ongeveer 6 uur. Deze instructies werden stipt gevolgd, maar ik denk dat Murphy stiekem heeft meegelezen en een aanval had voorbereid... Het eigen leven van de wet van Murphy:
De eerste wet van Murphy stelt dat als er bij een experiment iets fout kán gaan, het ook daadwerkelijk fout gaat.
De tweede wet van Murphy stelt dat de fout altijd op het meest onaangename moment gebeurt.
De derde wet van Murphy stelt dat Murphy een grote optimist was.
De vierde wet van Murphy stelt dat hoe groter het wonder is, hoe minder mensen kijken.
Schoonmoeder-amendement op de Wet van Murphy: Als je wilt dat iets fout gaat, dan gaat het juist niet fout.
Via deze deur mag Murphy nu mijn terrein verlaten...
(Foto: tuintje in winterrust ÓPedro) De binnenskamerse werken kenden gisteren namiddag een stop omwille van het egaliseren van de vloer... Dus even tijd om in de zachte regen de tuin te inspecteren. De dikke ijskorst op het vijvertje smelt weg door de zachte regen. De door de vrieskou stil gelegen vissen komen opnieuw in beweging. En wat zien we, er zwemmen daar allemaal jonge sprotjes rond. Babygoudvissen, babyalgeneters, babygoudwinde en zelfs een sluierstaart. 't Is om stil van te worden...eigen kweek, ieder jaar opnieuw. De merels doen de eerste schifting door de allerkleinsten (enkele millimeters groot) uit de vijver te bekken. De reiger zal in het voorjaar de natuurlijke schifting verder maken tenzij de kat er het snelst bij is na de winter. Klinkt misschien luguber maar dat is het leven in en rond een vijvertje. Bemerk de luchtbellen in de ijskorst die de vissen in leven houden.
Info over de sluierstaart: Het lichaam van deze vis is ovaler, bijna even lang als breed. De aarsvin is lang en dubbel. De staartvin is groot en driedelig. Een deel steekt recht omhoog terwijl de andere langs weerskanten naar beneden hangen. Deze vissen zijn aanmerkelijk trager dan de meeste andere vissen
Mijn broodje is gebakken... ...in een volautomatische broodbakoven! In het mengketeltje doe je volgende ingrediënten: Tarwemeel, roggemeel, roggezuurdesem, zout, gist, lupinemeel, moutmeel, druivensuiker, voeg daarbij 340 ml water en na 2 uur en 53 minuten krijg je dit lekker boerenbrood.
Ik heb jullie vorige week echt verwaarloosd, ik weet het, maar...druk druk druk met dat behangen en schilderen. Weinig tijd dus om een wandeling te maken doorheen Bloggenland.
Zondag heb ik echter een halve dag vrij genomen, mijn moeder bezocht in het rusthuis en dan een wandelingetje gemaakt. Vrieskou of niet het heeft deugd gedaan. Kwam ik in ons dorp daar toevallig een bevriend vertegenwoordiger tegen van S., je weet wel HET grote schoenenmerk. Die presenteerde mij in zijn catalogus de nieuwe schoenen en laarzen voor 2006. Ik heb mijn keuze gemaakt. Ook al ga ik mijn klompen niet verloochenen, want die zijn uniek. Ten uitzonderlijke titel en speciaal voor de vrouwelijke bezoekers wil ik deze foto van de nieuwe laarzen-trend hier op mijn blog presenteren... Dat zal wel iets zijn zeker voor het mode-blog van Sj. Let wel: het inhoudelijk geheel van de laarzen is mij onbekend.
Informatie: "Vrouwen lopen er nu storm voor, maar eigenlijk zijn laarzen bedacht voor stoere mannen. "Er is geen schoen die mannelijker is dan de laars", zegt Paola Jacobbi, een modejournaliste uit Italië, het enige land in de vorm van de laars. Ze schreef het boek Waarom vrouwen zoveel schoenen kopen. "Soldaten, vissers en jagers droegen ze eeuwenlang. Tot in de victoriaanse periode, toen bloot vlees, ook al was het maar een blote enkel, taboe werd. Laarzen waren voor vrouwen toen de beste manier om zoveel mogelijk zondig been te bedekken. Ze zijn dus uitgevonden voor echte mannen en preutse dames." (Info: DM)
Drukke week achter de rug en nog een drukkere week voor de boeg. Arbeid adelt, wie zei dat ook al weer? Weinig tijd dus om mijn blog optimaal te verzorgen, laat staan bezoeken af te leggen bij de medebloggers.
"Wie niet werkt, zal niet eten", "arbeid adelt", "rust roest", "ledigheid is des duivels oorkussen".
Bij het lezen van die korte maar krachtige spreekwoorden bekroop mij het idee om de bewoners van de bloglaan te laten zien dat ondergetekende nog iets meer doet dan alleen maar achter zijn PC zitten... Van iets 'oud' iets 'nieuw' maken is moeilijk, maar moeilijk gaat ook.
Pedro vult de ledigheid en verjaagt de duivel met het uitvoeren van een schildersklus. P. zal dus eten krijgen. P. zal ook niet roesten en als arbeid adelt wat moet het dan nog meer zijn.
Het werkterrein met Lewiske als controleur en M. als occationeel hulpje. Behangen, schilderen, vloerbekleding...
Je werk of je leven! "En Hij gebood hen: 'Doe uw werk vol ontzag voor de Heer, in oprechtheid en met een onverdeeld hart'". (2 Kor 19,9)
Veertien dagen ver in het nieuw jaar 2006 en weeral hommeles in Bloggenland! Nu ontstond er een commotie rond de blogs van goeie vriend LANA en PIP. Voor en tegenstanders gingen met elkaar in de clinch om het behoud en verwijderen van de ludieke blogs van de man van De Klinge. We want war, is het dat wat sommige bloggers willen? Op de anders zo vredelievende en maagdelijke bloglaan kon je de brokken moeilijk ontwijken. Gelukkig maar dat de opruim-en ordedienst hier net passeerden en orde op zaken kwam stellen. Gelukkig ja, want net nu ik net met de helikopter uit Mazarron Murcia terug kwam. Enfin in onvervalste parastijl ben ik op de wei in de buurt van de bloglaan gedropt. Piloot Sanchez bedankte ik voor bewezen dienst en spoedde mij richting bloglaanpark. Blitz bezoek gebracht aan Ingrid en Frans, ons beter gekend onder de naam PACOOTJE. Zo snel had ik hun casa niet gevonden, ik vroeg waar Frans woonde maar die kende ze daar blijkbaar niet. Tot wanneer de piloot me vertelt dat Frans gelijk staat met Paco hier op de Spaanse prairie. Frans = Paco = Pacootje, nou ja Ingrid. Het was daar wel gezellig in het warme en voor de gelegenheid natte zuiden. Ingrid was net bezig haar rode string en ditokleurige BH te drogen, je weet wel samen met druiven eten is dat ginds een gewoonte bij de jaarwisseling om iets rood te dragen, en ik die dacht dat rood bedoeld was om te stieren af te leiden. Frans heeft een zon rode kousenband in de lade liggen, ook voor de stier? Maar het moet gezegd, ze hebben hun droom in pure waarheid weten omzetten. Nog gewend om te vliegen ben ik even een vlinder gevolgd. De veelkleurige vlinder hield halt bij MARLEENTJE en ging prompt op haar schouder zitten. Waarschijnlijk omdat Marleentje weer bezig was met het verzorgen van haar mooie plaatjes en zo haar aandacht even niet bij de liefde had. Ten huize van zou het vandaag worden. Ik klopte aan bij STEFFIE, deurke open en de geur van sterke koffie kwam zo in mijn neusgaten gekropen. Gezellig zo in haar rommelkotje, tas koffie, vers gebakken koekje en kletsen over de heisa op Bloggenland. Ring ring,de bel, onverwachts bezoek Steffie? Jaja eentje van haar zeven zonnetjes kwam memeetje bezoeken en dook alras achter de PC. Geen probleem voor Steffie want ze had net haar logje afgemaakt en dat wil ze dagelijks blijven doen heeft ze mij verzekerd. Ik steek de bloglaan over met de bedoeling om Klerk nog een bezoekje te brengen. Deur gesloten, geen gehoor op mijn aanbellen, dan maar weer stap. Even verder zie ik de blauwe signalisatie van een brandweerwagen. SUSKE, de voetbalfanaat en tevens brandweerman in zijn vrije momenten is daar samen met enkele collegas een nieuw blogbrandje aan het blussen.
De vermoeidheid in mijn benen (van de laatste dagen te behangen en te schilderen samen met mijn dagelijkse wandelingen op de bloglaan), zet mij er toe aan om de leesclub van KAFKAN op te zoeken. Daar even pauzeren met de mooie lectuur dacht ik, kom ik daar toch wel die driekwart Belgische-Zeeuwse CHIA tegen zeker. Het zat er onmiddellijk bovenarms op. Meneer als ik u zie heb ik zo'n zin in ruzie, zegt ze zonder schroom. Ja maar Chia zo heb ik het niet begrepen antwoord ik haar, ik wil geen ruzie maken over niemendalletjes.
En ben je nu ziek of niet? Je kunt de brave mensen ook wijs maken wat je wil hé! Zonder nog een woord te zeggen, maar met een glimlach tot achter haar oren vertrekt Chia in de richting van een antieke biechtstoel. Wat zie ik, jaja haar vriendje CAERWYN staat haar daar op te wachten. Wist je dat Caerwyn zowat alle leesgierige vrouwen van Bloggenland aan de haak slaat. Als daar maar geen ander brandje van komt. (Suske is met deze op de hoogte gebracht) Alles is levenslangs zegt Caerwyn maar hoelang het leven zal duren weet hij gelukkig ook niet. Ik laat het koppel verder biechten en begeef me naar de drukkerij van PAPACHARLIE. Ik wil wat meer te weten komen over het handschrift en letterzetters. Heb je een paar uur vroeg hij, want inderdaad bij papacharlie ben je aan het juist adres voor alle info over typografie. Bij het verlaten van de drukkerij liep ik een oude gekende tegen het lijf, Cyberfox wiens blog onder die naam niet verder actief schijnt te zijn. Wel wist deze slimme vos me te vertellen dat Klerk haar intrek heeft genomen bij EllenJoris. Na enig speurwerk blijkt dat in een ander blognatie te liggen. Ondertussen sta ik bij CHRISJE aan haar deur even aanbellen dacht ik zo. Geluk heb ik, Chrisje de Groot-Leuvense madam is thuis. Bij een tas java koffie vertelt Chrisje over haar doordeweekse gebeurtenissen. Alle fotos in haar logje heeft ze eigenhandig genomen vertelt ze mij met enige trots in haar stem. En weet je, haar gevoelens blijven steeds de hare, om het even wat een ander denkt of zegt.
In mijn agenda staat nu nog één bezoek, bij Giliokske. Helaas, Giliokskes blog startte op 23/12, goed gedaan zeg, maar wanneer wordt er verder gebouwd Giliok? Wel, nu heb ik tijd om nog even langs HOTLIPS te gaan, 2hot2handle zegt ze altijd zelf, al stel ik mij de vraag wat ze hiermee bedoeld. Na wat zoeken vond ik Lipske in de stal. Ze zat daar net de koe te melken. Nee Lipske, dank je aan mij niet besteed
Oh ja, van Spanje heb ik twee lekkere speeltjes meegebracht en die ga ik nog afleveren bij Madammeke...Smullingerie...
Allé tot volgende week, tenminste als ik door mijn schilderwerken geraak zonder kleerscheuren.
Sandro Chia Deze kunstenaar werd geboren op 20 april 1946 in Firenze en studeerde onder meer aan het Instituto d'Arte en de Accademia di Belli Arti in Firenze. In 1970 vestigde hij zich in Rome en al tijdens de jaren zeventig werden zijn werken in heel Europa tentoongesteld. Na een jaartje in Duitsland te hebben gewoond trok hij eind 1981 naar New York. Zijn faam groeide gestaag en dit mondde uit in talrijke tentoonstellingen in Europa en de Verenigde Staten. Sinds de jaren negentig reist Sandro Chia voortdurend heen en weer tussen New York, Rome en Montalcina, dat zijn nieuwe thuishaven werd. (voor meer info over deze kunstenaar klik op zijn naam) Info: vivat.be
Ik wou nu eindelijk eens weten hoe mijn grote klompen werden gemaakt.
Daarom heb ik een virtueel bezoek gebracht aan klompenmakerij Traas in Heinkenszand.
Klompen worden gemaakt van populieren- of wilgenhout.
Deze beide houtsoorten hebben de beste eigenschappen. De klompen, gemaakt van deze houtsoorten, zijn duurzaam en sterk. Deze houtsoorten beschikken ook over een natuurlijke anti-slip. Andere houtsoorten zijn of te zacht, waardoor klompen te snel slijten. Of ze zijn te hard, waardoor ze glad en dus gevaarlijk worden.
Eerst worden er schijven gezaagd, waarna de schijven in ruwe klompenbrokken gezaagd worden. In de "kopieermachine" krijgen de klompen hun vorm. De frees/zaagmachine volgt de vorm van de mal. Voor iedere klompenmaat is er een mal. Na afloop van dit proces is zijn er twee exacte kopieën van de mal; een linker en een rechter klomp. In de boormachines worden de klompen uitgehold. Dit gebeurd ook weer door middel van een mal. Ieder paar gaat achtereenvolgens door de voor- en naboormachine. Na afloop is het klompenpaar klaar voor de afwerking, maar eerst gaan de klompen de droogkamer in. In de droogkamer wordt al het vocht onttrokken aan de klompen. Bij een constante temperatuur van circa 23 graden Celcius verblijven de klompen hier 8 tot 10 dagen. Na het drogen is het tijd om de klompen spiegelglad te schuren. Uiteraard geldt dit zowel voor de buitenkant als de binnenkant. De meeste klompen worden nog steeds beschilderd verkocht. Bijna al het schilderwerk gebeurd handmatig. Ook de lijnpatronen en ons "logo" worden met de hand aangebracht.
Een uurtje volgeltjes kijken kan ik iedereen aanraden. Zet je rustig neer in een verwarmde plaats en bespiedt de vogels die in je tuin komen en gaan. Gisteren heb ik dat gedurende een tiental minuten gedaan met volgend resultaat. Gedurende die tijd, tussen 12 en half één, heb ik een twintigtal vogels mogen begroeten in onze tuin. Let wel deze vogels hebben zich neer gezet en gegeten van de lekkere granenbollen. Eigen foto's heb ik helaas niet kunnen maken daar ik niet beschik over toestel met telelens...(foto's afkomstig van bsfloralaan.nl. en natuurpunt.be)
Winterkoninkje: Het winterkoninkje is een klein rond vogeltje met een piepklein wipstaartje. Dit zeer kleine vogeltje hoor je vaker dan dat je hem ziet. Niet omdat het dier zo schuw is, integendeel, maar omdat hij zo klein is en zich onopvallend door gebladerte begeeft. Het zit bijvoorbeeld graag in grotere oude coniferen. Zijn naam dankt hij aan het feit dat zijn parelende liedje vaak nog midden in de winter te horen is. Alleen in zeer strenge winters treed een duidelijke stillefase in.
De ekster (Pica Pica): Deze zwart-witte vogel is te herkennen aan zijn extreem lange staart. Bij het mannetje is deze iets langer dan bij de vrouw. Ze leven meestal in paartjes of kleine groepen bij elkaar. De laatste jaren komen ze steeds vaker in achtertuinen voor, waar ze knap brutaal gedrag vertonen. de ekster hoeft niet onder te doen qua gedrag voor de kauw.
De pimpelmees:(Parus Caeruleus) Iets kleiner dan een Koolmees
De koolmees (Parus Major): Lengte ongeveer 14 cm. De Koolmees is onmiskenbaar door zijn zwarte kop met witte wangen, zijn gele buik waar parmantig een zwarte stropdas over hangt. Dit stropdas is bij het mannetje veel breder dan bij het vrouwtje.
De kauw ((Corvus Monedula):de kleinste onder de kraaien. Voor deze moet iedere andere vogel, behalve de ekster, wijken in onze tuin. Ze huizen zelfs in onze schouw.
De mus (passer domesticus is de huismus) Welke mus ik gezien heb? Weet ik niet exact, hierna volgt de algemene beschrijving... Lengte 14,5 cm. Het is opvallend hoe weinig mensen er zijn, óók vogelmensen, die het verenkleed van een Huismus kunnen beschrijven. 't is gek dan men gewoonlijk niet de moeite neemt om zo'n 'doodgewone vogelsoort' eens wat nauwkeuriger te bekijken. Er zijn twee soorten mussen in Nederland en de Huismus is van beide soorten de meest talrijke. De andere soort is de Ringmus. Deze komt 10 keer zo weinig voor als de Huismus. Ze lijken op het eerste gezicht sterk op elkaar, maar er zijn toch wel opvallende verschillen. De Huismus heeft een grijze kruin, de Ringmus een bruine. Daarnaast heeft de Ringmus een duidelijke witte ring om de hals.
De alpenaster in kunstwerk te bekijken op picchio-art.com In de natuur behoort de alpenaster (Aster alpinus) tot de familie van samengesteldbloemigen (Asteraceae). De herkomst ligt in de Europese Alpen, maar evenzeer is de alpenaster te vonden in de gebergten van Azië en Noord-Amerika. Het is een beschermde plant. De alpenaster wordt 20 à 25 cm hoog. De wilde soort heeft witte bloemen, de cultivars hebben paarse, witte en roze bloemen. De alpenaster houdt van een zonnige plek, maar kan ook in halfschaduw, liefst op een doorlatende maar niet te droge bodem. De compacte plant is ideaal voor rotstuinen of droge muurtjes, aard ook in plantenbakken. Bijzondere eigenschap: geliefd als nectarbron, vooral bij vlinders. Enkele cultivars: 'Dunkle Schöne' paarse bloem met een geel hart, 'Albus' is zuiver wit, 'Happy End' is roze. (Info: Lexicon vaste planten) (foto: picchio)
Stokroos (Alcea rosea) Is afkomstig uit Europa en komt overal ter wereld voor. De plant wordt tot 180 cm hoog en is bossig. Bloeitijd van juli tot september. De stokroos heeft een warme zonnige plaats nodig en staat liefst op een voedselrijke, goed doorlatende bodem. De stokroos leent zich enorm goed tot borderplant. Hij zorgt voor een landelijke charme in de tuin. Bij voorkeur wordt de plant goed ondersteund. Terugsnoeien doet je het best voordat de plant zaad gaat vormen., of na de bloei in de winter wanneer je de zaadjes wil oogsten. Cultivars: Nigra, Pleniflora.
Kasterlee heeft niet minder dan 2000 ha. wandelbossen en deze moet je natuurlijk verkennen. Sinds juni 2005 kan je in Kasterlee wandelen via het knooppunten-systeem op het wandelnetwerk Kempense Heuvelrug. Het natuurreservaat Balderij en Rielenbroek, waar de Grote- en Kleine Kaliebeek samenvloeien, is een 25 ha uitgestrekt moerasgebied. Het leeuwenaandeel neemt de Tielense Balderij voor haar rekening met haar prachtige vijvers. Echt de moeite om daar te wandelen. Vertrek op de parking ter hoogte van 'De Hoge Rielen'.
Knooppuntenwandelpaden Pure nature op pad naar de balderij Tielen Mag ik ook even op de foto? Kabouter 'Jef' van Kasterlee Bovengrondse boomwortels op Tielenheide (foto's: Ó Pedro)
Gelukkig nieuwjaar beste bloggers, voor het geval er nog zijn die onderhand niet weten dat we een jaar verder zijn. Spannende en minder spannende momenten uit 2005 kunnen zich herhalen in 2006 wees gewaarschuwd.
Het is me deze week wel het weekje geweest in Bloggenland. Staking van collega-bloggers en dat zullen Pascal en Co niet vlug vergeten. Toeters en bellen werden boven gehaald om Huismusje terug uit de vrieskou te krijgen. En wat dacht je, ja gelukt hoor. Huismusje fladdert opnieuw rond zoals weleer en kan de Troubadour opnieuw bijstaan bij de dwalingen in Bloggenland. Huismusje en Troubadourdwalen zij aan zij van mening tot mening, in de hoop om zelf niet te verdwalen, want , en ik citeer: WIE NIET DWAALT WORDT NOOIT VERSTANDIG!!!, en met een vraagteken misschien?
Nadat alle barricaden aan de kant geschoven werden kon ik in alle vree en rustmijn wandeling langsheen de blogetalages verder zetten. Op verscheidene plaatsen was het duidelijk solden SJOEKE presenteert buiten de solden het echte sexleven. Aan de hand van peiling in binnen en buitenland en een niet te mis verstaan filmpje laat zij de lezer wegdromen in haar wereld. Een pikant logje waarvan de smachtende lippen van menig blogger niet van het scherm te plukken zijn. Eigenlijk had ik vandaag op de blogmarkt een afspraak met de slow bloggers van ons Bloggenland. Onder slow is te verstaan de rustige weblogs met uiteraard dito logs. Wat blijkt nu. Het zijn er nog velen die het Evangelie van de poëzie prediken. Terwijl speelster JENNY op haar accordeon een mooi deuntje weggeeft luister ik met volle aandacht naar de volgende rustige bloggers TEUNIS geeft je een Christelijk gedichtje of een verhaal, van Evangelie over heuse gedichten naar raadsels met inhoud. Blijkbaar kan Teunis moeilijk twee dingen te gelijk doen, ik citeer: Als mijn handen voortdurend bezig zijn met dingen vast te houden, dan kan ik niet geven of ontvangen. TRISH vertelt mij dan weer dat ieder leven zijn verhaal heeft. Zo heel af en toe plaatst Trish een logje om de mensheid aan te tonen hoe moeilijk een leven wel kan zijn. KARELOSCAR laat de echte dichter en aan het woord. Poëzie van de bovenste plank uit zijn boekenkasten etalerend. Daarbij verwijzend naar andere blog-dichters en schrijvers zoals ARAMIS. Aramis bundelt zijn gedachten in gerijmde vertellingen en mijmeringen, al zal hij één voor allen, allen voor één ook wel in gedachten hebben met zon naam. Bij IVE kan je ook de dag plukken. In Carpe Diem kan je even tot rust komen en mee genieten van zijn poëzie. Met een aangepaste foto etaleert Ive zijn zoet-zeme teksten maar let op, wil je zijn teksten gebruiken gelieve dit dan wel aan Ive te vragen, hij ziet zo graag zijn naam onder zijn eigen teksten staan terecht toch?
Ik herinner mij plots dat ik nog een afspraak had in de kapel van SERGEJ, vandaar dat ik de dichters even laat voor wat ze zijn. Sergejs uithangbord laat de niet misverstane tekst lezen: Leuk, soms schokkend nieuws en weetjes over geloof en ongeloof. Niet geschikt voor gevoelige zielen. En dat is zo ook!
Lang heb ik bij Serge niet gezeten, gewoon omdat we elkaar niet begrepen waarschijnlijk, kwestie van verschil in overtuiging. Net om de hoek van de kapel liep ik Yvette tegen de body. Je weet wel YVETTE die honderduit kan praten over toneel en toneel en toneel en van zoveel dingen houdt Yvette begon onmiddellijk over haar tijd bij de VTM, alwaar zij dartel meespeelde in CHATEAU BRAVOUREdat ze daar nu een goed gevoel heeft van gekregen moet ja haar zelf eens vragen.Yvette praat ook graag over de ROESELAERSE REVUE waar Yvette nog bijna dagelijks optreedt. Maar pas op niet in een ding zoals de Moulin Rouge hé. Toneel en operette hebben voor Yvette geen geheimen en om het met haar eigen woorden te zeggen: Nog lange tijd hoop ze actief te kunnen spelen, maar komt de tijd om er mee op te houden, dan zal ze niet meer te vinden zijn op scène, maar wel achter de schermen om nieuwe talenten bij te staan. Net toen we afscheid namen kwam haar collega ARLEQUINO voorbij. Ook hij heeft hier een stekje in de buurt met allerhande fotos en teksten over dwazen. Harlekijn weet dat het leven een showtoneel is Aan de overkant ben ik dan de kunstgalerij binnen gewipt. De eerste werken waren die van A. MACHARIS, zijn doel is schilderijen en poëzie als een geheel te beschouwen. Ieder schilderij is een gedicht en het lezen van een gedicht roept het beeld op van een schilderij, aldus Alfons uit Aalst. Guus is enkele jaren geleden naar Normandië verhuist en geeft daar nu kunstles in een chateau. Guus laat in deze galerie ook enkele werken van hem bewonderen. PRIET is een kunstenaar met een groot hart. Niet alleen zijn werken hangen hier tentoon, maar ik hoor hem ook uitleg geven over het hoe zon een kunstwerk tot staan komt. In tekenen en schilderen kan hij zijn passie voor al wat mooi is kwijt, zo zegt hij zelf. De laatste in deze eerste zaal vol kunstenaars is C van Gierle, (zou het een dorpsgenoot kunnen zijn?)die zijn leven vol schilderijen tentoon stelt via zijn Maniéristisch dagboek. Van gekunsteldheid gesproken
Mijn tocht van vandaag eindigt in het muziekcafé van Joëltje. In ROUTE 66geeft Joël het beste van zichzelf achter zijn drums. Met zijn kennis over The Good Old Times weet hij vele bezoekers te boeien en die keren uiteraard graag terug naar het café, zeker met de gasten van vandaag. Jay Stanton geeft hier een Jazzrecital weg waarvan ik nog lang nageniet. De Elvis Freak imiteert the King als geen ander. En dan was er nog het optreden van Status Quo, the heavy traffic van Jef Deckx rolt daar nen echte whatever you want uit over het podium. Allé mijn pint is uit en daar trakteert niemand meer dus de rookvrije tent uit terug straat op. Juist naast het muziekcafé ligt de gitaarwinkel van SCHA JONGEN, ne zekere Takamine die alle gitaren ter wereld prensenteert en daarbij zijn gitaarke over het scherm laat dartelen zodat je de neiging krijgt om dat ding weg te slaan. En wat ik me afvraag, wat wil dat zeggen scha jongen?
Weet ge, ik ga naar huis want bij IDA Marisheb ik het volgende gelezen: Zonder thuis ben je op de dool. Zonder huis ben je nergens, je hebt een thuis nodig om gelukkig te zijn. Enfin, we gaan hier niet melancholisch afscheid nemen. Maar het mag gezegd worden dat Ida met haar familiegebeuren best een blogetalage heeft dat mag gezien worden.
Volgende editie, bij leven en welzijn (even van Jos Geysen gepikt), volgende week zaterdag, zelfde plaats zelfde tijd, of toch zo ongeveer. K zal wel zien waar ik uitkom op de hele lange bloglaan. Voor de aardigheid ga ik me laten droppen via een helikopter, ge zult er allemaal van op kijken.
Allé bloggers, astalavista en tot blogs op de bloggenlaan in Bloggenland.
En nu even reclame maar het is gratis hoor Pascal.
PieterVé
Luxeklompen uit Madammekes boetiek. Jammer, niet in solden geplaatst!
Duizendblad is van de familie van de samengesteldbloemigen (Asteraceae) Het is een inheemse Europese plant tot in Siberië en Azië. Duizendblad wordt, afhankelijk van de cultivar, 50-80 cm hoog, groeit bossig opgaand. Blad en bloemen zijn teer, frisgroen, langwerpig, geveerd blad verspreidt de typische duizendbladgeur. De witte bloemen met een roodachtig waas bevinden zich in schermvormige tuilen. De soort heeft de bijnaam 'purperduizendblad' te danken aan de bloemkleur. Het duizendblad is een zonaanbidder en groeit het best op een drge, voedselrijke bodem. Verzorging: na de bloei moet de plant krachtig teruggesnoeid worden, waardoor de bloeikracht behouden wordt. Enkele cultivars: 'Crimson Beauty', 'Fanal' (helderrood), Lilac Beauty' (lilakleurig), 'Sammetriese' (fluweelrood). (info: Lexicon vaste planten) (foto: colorado)
Wie wordt viewer nummer 20000 op Pedro's blog? Aanmelden via gastenboek. Pedro trakteert op een kop goeie verse koffie...
Eerst de SPAM, nu de staking... De laatste dagen werd er door sommige bloggers gestaakt. De stakers waren niet akkoord met de handelswijze, de manier waarop en het waarom dat "Huismusje" werd geweerd. Ondertussen is "Huismusje" terug onder de bloggers en zal alle heisa en commotie hierrond wel snel luwen... Hieronder wat meer uitleg over 'staken'.
Definitie: Staken is onmiskenbaar een recht. Dit principe wordt gehuldigd in de internationale rechtsbronnen. In het nationale recht is er geen enkele rechtsbron die het stakingsrecht regelt, maar in een arrest van 21 december 1981 baseerde het Hof van Cassatie zich op een a-contrario redenering van de wet van 19 augustus 1948 om tot het besluit te komen dat de staking een recht is. Er mag geen onderscheid worden gemaakt afhankelijk van de reden tot staking.
Er bestaat dus een recht om te staken, maar dit recht legitimeert alleen het uitoefenen van druk door middel van stopzetting van de arbeid. Er is evenwel geen sprake van een strafrechtelijke immuniteit voor feitelijkheden die een misdrijf uitmaken, gepleegd in het kader van een collectief conflict. Dit wil dus zeggen dat de strafrechtelijk gesanctioneerde bepaling van schuldig verzuim onverkort van toepassing blijft. Stakers werknemers hebben de verplichting om hulp en bijstand te verlenen aan personen in nood.
Geschiedenis van stakingen in België
1886 De algemene staking van maart 1886 groeide uit een Luikse herdenking van de Parijse Commune. Zware repressie leidde tot een aantal doden. Verschrikt werd hierop door de politieke klasse gereageerd via het stemmen van de eerste sociale wetgeving.
1936 De algemene staking van 1936 kwam er na een lichte heropleving tijdens de Grote Depressie. Om deze algemene staking te beëindigen riep de regering vertegenwoordigers van de werkgevers, syndicaten en regering samen op de Nationale Arbeidsconferentie van 17 juni 1936, tevens het eerste 'driepartijenoverleg' in de Belgische sociale geschiedenis.
1960-1961 De algemene staking tijdens de winter 1960-1961 was een reactie op de door de regering-Eyskens doorgedrukte Eenheidswet (voor economische expansie, sociale vooruitgang en financieel herstel) van november 1960. 18.000 rijkswachters en ongeveer 12.000 tropen werden ingesteld om de orde te bewaren. Op vrijdag 6 januari 1961 vonden er in Luik 7 uur lang straatgevechten plaats waarbij 75 gewonden vielen (onder hen 26 stakers). Later overleden 2 stakers aan hun verwondingen.
2005 Op vrijdag 7 oktober 2005, werd er door de socialistische vakvereniging ABVV een volledige staking afgekondigd. Het christelijke ACV riep niet mee op tot staking. Deze staking was een reaktie op de onderhandelingen over sociale zekerheid en eindeloopbaan. Een algemene staking, gesteund door zowel de socialistische, christelijke als liberale vakverenigingen, werd gehouden op vrijdag 28 oktober. Nogmaals was het thema het behoud van de sociale zekerheid en in het bijzonder de rechten voor opruststelling.
2006 Staking in Bloggenland...
(info: Wikipedia)
Wie wordt viewer nummer 20000 op Pedro's blog? Aanmelden via gastenboek. Pedro trakteert op een kop goeie verse koffie...
Over mezelf... Ik ben Pierre V alias Pedro Op Sinterklaasdag, anno 1948, ben ik als Mechelaar de wereld op gezet. Nu al geruime tijd woonachtig in "mijn dorp in de Kempen". Hobby's: Fietsen in de vrije natuur Geocaching en koffieleut... Heb net een fietstocht als peregrino naar Santiago de Compostela achter de rug ten voordele van... LCH Belgium vzw (Langerhans Cel Histiocytose)