Foto
Foto

ik ben Loewiesa
ik ben belgo-néerlandaise of neder-waalse
Ik woon in "Le Hainaut"
In dit blog probeer ik te schrijven
over dingen die mij aan het denken zetten
dingen die mij aan het lachen maken
dingen waarover ik me zorgen maak
en dingen die ik gewoon uit mijn duim zuig

Categorieën
  • Rodejeweetwelkater (3)
  • Amsterdam (3)
  • dromen (7)
  • ergernissen (9)
  • fijne momenten (17)
  • gedichtjes (14)
  • gefrustreerde vijftigster + luduvudu (12)
  • heksensoep (2)
  • jeugdherinneringen (19)
  • Kerstmarkten enzo (4)
  • kinderen en kleinkinderen (47)
  • mijn broertje (1)
  • mijn mini Belsjiekske (4)
  • Murphy moment (5)
  • ondefinieerbaar (54)
  • onnavolgbare huishoudelijke tips (6)
  • op de sportieve tour (6)
  • ouders (30)
  • soaps enzo (3)
  • toestanden (72)
  • treinperikelen (10)
  • verhaaltjes (19)
  • voedsel voor de ziel (0)
  • winterdingen (15)
  • ziek, zwak en misselijk (21)
  • Laatste commentaren
  • Hallo Loewiesa xxx (Lenie)
        op Onderweg
  • een warme herfstgroet ! (meeuw)
        op Onderweg
  • Goedenavond lieve Loewisa (Lenie)
        op Onderweg
  • Goedemorgen (Dirk)
        op Onderweg
  • Hallo Loewiesa (alfyvo)
        op Onderweg
  • Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Ik zal m'n vrienden niet vergeten.
    Want wie mij lief is,
    blijft me lief.

    Ramses Shaffy
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Inhoud blog
  • Onderweg
  • Dolce far niente
  • Alle (her) begin is moeilijk
  • Test
  • clean house
  • om mani padme hum
  • muurtje
  • heldin
  • gedroomd
  • afleiding
  • met alle chinezen, maar ......
  • lief
  • emancipatie
  • plakband
  • de redding nabij
  • een kwestie van interpretatie
  • zei u platonisch?
  • en ondertussen in haar tuin...
  • preventief
  • van die dingen

    Als je je beperkingen kent,
    kun je daarbinnen,
    onbeperkt te
    werk gaan

    Jules Deelder
    schrijver,dichter

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Don't walk behind me
    I may not lead
    Don't walk in front of me
    I may not follow
    Walk beside me
    That we may be as one

    I'm Out Of Estrogen

    AND I HAVE A GUN!

    Foto
    Foto
    gedachtespinsels, dagelijkse onzin en andere beslommeringen van een jonge vijftigster

    Loewiesa
    Welkom op mijn webblog :-)

    11-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.inspiratieloze dag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De spierpijn van een paar dagen geleden is weer verdwenen en ik zou deze morgen opnieuw zijn geweest om “verse” te gaan halen door als een achterlijke te gaan sporten om weer wat higher te worden, mij minder wiebelig te voelen, minder hoofdpijn te hebben en hopelijk beter te slapen. Maar opeens sloeg het toe en ontbrak het mij aan alle zin en ik ben maar thuisgebleven. Heb wat rondgelummeld, hier en daar wat opgeruimd, stof gezogen en gestreken. Vervolgens had ik mijzelf nog net in de hand toen ik even op de onzalige gedachte kwam om ook de ruiten te gaan zemen. Want wat heeft dat nu voor zin als het regent? Daarna heb ik mij voor mijn computer gezet, een mail beantwoord, wat rond gesurft en toen een hele tijd naar het scherm gekeken in de hoop op inspiratie. Ook nog gewacht op een telefoontje. Maar,  er kwam niks. Buiten was het de hele dag rot weer. Niks om over naar huis te schrijven. De middag op de zetel doorgebracht, wat gezapt en gezien hoe men in 60 minuten een heel huis opknapt, vervolgens gekeken naar een stukje “komen eten” waar de boer niet lust wat hij niet kent, de wijn dun en niet aflopend was en ook nog eens prikkelde op de tong! Ondertussen een doos chocola leeggegeten.

    11-10-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (21)
    10-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tweetalig


    Niet zo heel veel te vertellen, het leven gaat rustig door. Vandaag was mijn kleinzoon Simon hier. Hij is ondertussen 16 maanden en zegt zijn eerste woordjes. Mamawoordjes in het Nederlands en papawoordjes in het Frans. Hij spreekt: hond, poes, kip, koe, paard, schaap en vis in twee talen en kan brullen als een leeuw. Zegt chaise wanneer ik stoel zeg.  Noemt zijn mama: mama en zijn papa …oeps… Maman! Wanneer ik bezig ben  zijn eten te bereiden loopt hij rond als een affamé  en roept: “man jeee! man jeee!” Hij wil graag zelf een lepel vasthouden terwijl ik hem voer. Wanneer ik vraag of het lekker is, knikt hij stralend en zegt: “C’est bon!”



    gewoon een grappig filmpje

     

    10-10-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:kinderen en kleinkinderen
    >> Reageer (16)
    09-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oermoment
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Opgestaan met lichte spierpijn. Dat was te verwachten maar uiteindelijk valt alles nog goed mee, ik heb de meeste oefeningen van mijn oude programma hervat en deze eigenlijk machinaal zonder al teveel animo afgewerkt. De echte zin moet nog komen! Daarna terug te voet naar huis, want ik zou all the way gaan en wie 2 uur “in de halters kan hangen” kan ook nog wel een half uurtje stappen. Een smalle weg van B naar C door velden en langs akkers. Ik had gehoopt, door vlug te lopen, de dreigende regenwolken voor te blijven. Een valse hoop want halverwege breekt het los en kom ik in een ware herfststorm terecht. In de gauwigheid had ik die morgen zo’n opvouwbare paraplu in mijn sporttas gestopt. Maar wat heb je aan zulke lichte gevalletjes in een open veld bij zo’n harde wind, binnen de kortste keren vloog het ding binnenstebuiten  En daar in mijn eentje, kwaad, vloekend, kletsnat, vechtend tegen het eerste element en worstelend om die stomme paraplu weer op te vouwen stap ik door, de regen druipend over mijn gezicht. (Want wat moet je anders, nergens zelfs maar een verlaten bushokje om even te schuilen ( en regendruppels smaken echt nog steeds naar water, ondanks de vuiligheid in de lucht!) 

    De frisse regen voelde verkoelend op mijn, na de fitness nog verhitte gezicht en eigenlijk had het iets groots. Het was zo’n oermoment, zo’n moment dat ik al eerder had mee gemaakt bij de geboorte van mijn kinderen en toen mijn moeder stierf. Zo’n moment waardoor sommige schilders een schreeuw creëren en op die eenzame rot weg in dat open veld voelde ik de (hele natte) adem van de kosmos en wist ik ineens …..oh jeetje…..

    09-10-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (25)
    07-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kick me
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De laatste weken doorgebracht als op de automatische piloot, zonder veel enthousiasme, niets en niemand is leuk, alles is saai en irriteert. Ik baal van mijzelf. Woensdag omadag. Mijn jongste kleindochter Chloé net 1 jaar. Lief, klein, goedlachs. Zij strekt haar armpjes en straalt wanneer zij naar mij kijkt. On-voor-waar-de-lijke liefde.

    Ik heb besloten mijzelf  een schop onder mijn kont te geven en ben gisteren naar de Fitness geweest waar ik sinds die toestand met mijn knie afgelopen maand juni, niet meer kwam. Vanwege toen, elke dag tot vervelends toe, de oefeningen bij de kine en later kwam er een periode van “overal en nergens en altijd onderweg” en smoezen als “bezig met andere dingen”. En nu het buiten kouder wordt, de dagen beginnen te korten, de eerste blaadjes vallen met de “noodzakelijke” (ons kent ons) vreetbuien in het verschiet. Er voorlopig geen fietstochtjes meer worden gemaakt en de wekelijkse sexercise sessies met hem er ook opzitten heb ik me voorgenomen om…... mens sana in corpore sano…… wat aan mijn conditie te gaan werken. Dus op naar de sportzaal in de hoop onder de smeulende puinhoop mijzelf terug te vinden. 

     

    07-10-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:toestanden
    >> Reageer (25)
    05-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dwaas
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Mijn vader heeft gekookt. Boerenkool met worst, maaltijdschotels van Albert Hein op te warmen in de Magnetron. Na het eten (en de afwas!) op de bank met mijn pa. Ieder zijn eigen bankje. Ieder met eigen gedachten, eigen verdriet, eigen eenzaamheid. Mijn vader de meester van de afstandbediening. Wij kijken naar De Wereld Draait Door Hij zapt tussen de irritante reclame tijdens een van de oersoaps van de Nederlandse tv. Totale verveling. Wordt het  “The Voice of Holland” of, toch het programma waar pa het liefst naar kijkt, een voetbalklets van en voor grote jongens dat onder begeleiding van veel jolijt meestal nergens over gaat behalve soms over voetbal. Het wordt het laatste. Wanneer een van de voetbalanalisten aan de tafel het ineens heeft over witte negers en over Buddy Holly kom ik heel even bij uit mijn vegetatieve toestand op de bank. Daarna ga ik naar bed. Alleen, in het superkingsize bed waar wij het laatste weekend samen nog hebben liggen rollebollen ben ik met mijn hoofd op zijn hoofdkussen gaan liggen en ik meen nog heel vaag de geur van zijn aftershave te ruiken. Even voel ik mij zielig en pathetisch. Het kussen weggesmeten, en op het uiterste puntje van het bed met mijn rug naar een denkbeeldige hem in slaap gevallen. Midden in de nacht word ik wakker ( het is half 7) Ik heb het koud.

    Op zaterdag, de 3e dag van de drie dwaze dagen in De Bijenkorf een ieder jaar terugkomend fenomeen bedoeld om de koopdrift van allerhande koopvee te bevredigen. (Je moet al dwaas aangelegd zijn om überhaupt iets bij De Bijenkorf te kopen.) Het was druk overal, dwaas druk. Ik voel mij een dwaas mens in een dwaze winkel in een dwaze stad. Ik ben de winkel aan Damkant binnen gelopen, door de parfumerie afdeling gesneld waar het rook naar j’adore en er (moi j’adore pas (la foule)… aan de Beurskant zo weer uitgelopen. Het hoogtepunt van die dag is de omleiding van de tram vanwege relletjes veroorzaakt door een groepje dwaze krakers. De dwaze rastaman die de knoppen van de tram bediend komt er na drie rondjes rond het Weteringplantsoen achter dat hij de wissels misschien eens moet verstellen en komt met een grote ijzeren staaf uit zijn cabine waarmee hij met een grote grijns op zijn gezicht, vreemde geluiden makend naar buiten stapt. Een dwaze moslima raakt in paniek. Cool! Cool! Oh Gossie, Wat hebben wij gelachen.

     

     

    They say that time’s a healer

    And I’m better without you

    It’s gonna take time I know

    But i’ll get over you

    (Gabrielle -Rise)

    05-10-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:toestanden
    >> Reageer (24)
    03-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nog steeds van het zelfde
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het weekend naar Amsterdam geweest. Dit keer weer gewoon met de trein. Ik had het zowaar gemist. Het schoolreisjes gevoel  dat ik altijd een beetje heb in de Intercity Brussel - Amsterdam. Nog altijd rijdt mijn trein het station juist uit wanneer ik aankom. Ik had het gemist het rondwalen op het zuid-station in afwachting van de volgende trein die mij naar mijn geboortestad zal brengen. Dezelfde internationalekaartjesverkopers aan de balie van het internationalekaartjesverkooploket. Dezelfde broodjes en koekenverkoopsters. Dezelfde tafeltjes, dezelfde stoeltjes. Dezelfde vrouw die met een verveelde blik de tafeltjes in de hotspot bij de smoothie bar afveegt met een viezig doekje (Misschien is het zelfs wel hetzelfde vod?) Er lijkt helemaal niets veranderd. Als of er het afgelopen jaar helemaal niks is gebeurd. Als of alles voor niets is geweest.  Als of wij nooit hebben bestaan. Ik word overvallen door een triest gevoel: “Ga terug naar start u ontvangt geen happy end (wat of dat ook mag wezen) eigen schuld, dikke bult…” zegt het vervelende stemmetje in mijn hoofd dat af en toe even de kop op steekt.  Ook in de trein blijkt de man van de catering nog steeds dezelfde. Iedere dag heen en weer tussen Brussel en Amsterdam met steeds het zelfde, koffie, thee, limonade, chips en koeken.  De prijs van het koffiebrouwsel is met 40 cent per beker gestegen en smaakt nog steeds even smerig.

     

    Is there a cure
    For the common Heartache
    An unknown prescription
    Any loser can take
    I'd be the first to become addicted
    If there's a cure
    For the common heartache

    Cure for the Common Heartache

    Terri Clark

    03-10-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:toestanden
    >> Reageer (24)
    29-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.blues
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Soms, héél af en toe krijg ik de blues, dan pak ik de gitaar! Die ik overigens niet speel. Maar Me and my guitar het zou zo maar eens kunnen.

    Hoe vaak kun je over dezelfde dingen blijven malen?
    Het lijkt wel of ik altijd dezelfde shit beschrijf alleen steeds met andere woorden. Het is voorbij! C'est fini! It's over! Basta! Koniec! En wat nu te doen met de rest van mijn leven? De gedachte om als een soort Eleonor Rigby voor het raam achter de plantjes te gaan zitten, treurend over vroegere tijden, mij vol te stoppen met caloriebommen en mijn verdriet over mijn ellendige leven (dat overigens helemaal zo ellendig niet is) te gaan wegvreten of te gaan verzuipen trekt mij niet erg. Ik heb geen zin in die verongelijkte Calimero die zeurt over een zielige vrouw zonder toekomst. Weg met die flapdrollen in mijn leven. Indien ik zo oud word als mijn moeder heb ik nog meer dan 30 jaar te leven, minstens!  Leven!?! Djiezus!  Ik neem verdorie zelf weer de touwtjes in handen er liggen ergens vast nog kansen (al weet ik momenteel nog even niet wat, waar of hoe) maar ik… ga ze grijpen!

    29-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (34)
    28-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.misery bear


    Gewoon een leuk filmpje



    28-09-2011 om 19:14 geschreven door Loewiesa


    >> Reageer (11)
    27-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tussen je oren
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het eerste weekend zonder hem goed doorgekomen. Zaterdag en zondag de verjaardagen van mijn tweelingdochters en kleindochter Chloé, die haar eerste kaarsje met behulp van haar zusje Camille heeft mogen uitblazen.  Hij hield niet van onze familiefeestjes en zat er meestal met een chagrijnige verveelde kop bij want er wordt behalve Nederlands ook nog al eens Frans gesproken waardoor hij  (...) zich buitengesloten voelde. Mijn eigen mini Belsjiekske.  Dat er in zijn familie nog al eens Gentsch gebrabbeld werd, waar ik soms ook “de ballen” van begreep ging er bij hem op de een of andere manier niet in.  Ik heb iets teveel wijn gedronken maar ik heb mij verder prima vermaakt. De pijn der pijnen, de Moeder van alle pijnen, waar geen pil tegen bestaat, die alleen maar genezen kan worden door de tijd of door degene die de pijn heeft veroorzaakt, de hartenpijn, blijft tot nu toe afwezig, ik voel mij als verdoofd en dat is maar goed ook.  Ik heb de afgelopen jaren al genoeg tranen verspild tot ik tot de conclusie kwam dat mijn gezicht steeds meer op een gedroogd washandje begon te lijken.  Het is trouwens allemaal psychisch dat hartzeer. Het zit in je hoofd, tussen je oren.  Je moet inspanning doen en jezelf keer op keer vertellen en het desnoods nog eens herhalen dat hij het niet waard is! Blablablakloteblabla!

    27-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:mijn mini Belsjiekske
    >> Reageer (24)
    26-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.loslaten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Japetta Japetta Jippie Ja Je Joepie Joepie Jep Jep Jahoe. Ik ben weer single! En nee! Ik ben niet blij, maar ik moest gewoon ergens mee beginnen. De hoop die verleden jaar om deze tijd weer even op flakkerde is weer verbroken en ligt in scherven achter mij. Ons terug samen bleek alleen maar uitstel van executie. Na beeld zonder klank. De zoveelste ruzie over banaliteiten, het zoveelste meningsverschil. Kwetsende uitspraken als bijtend zuur. Er is geen doel meer in deze relatie. Wij maken geen plannen er is niets om naar uit te kijken. Alle geloof en vertrouwen dat het ooit nog zal goed komen zijn verdwenen als sneeuw voor de zon. Flashbacks van gelukkiger momenten schieten voorbij. Ik zap ze weg. Het is mij over duidelijk. Het wordt tijd om los te laten.

    26-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    >> Reageer (17)
    23-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.drietje op zwerftocht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het drietje van mijn polshorloge is op wandel. Het zwerft ergens rond op de wijzerplaat, soms zit het links, soms rechts, soms van boven, soms van onderen. Net als bij zo’n spelletje waarbij je een klein balletje in het daar voor bestemde gaatje moet zien te krijgen. Soms blijft het vast zitten en blokkeert het de wijzers zodat mijn horloge achter loopt, of voor... ‘t is te zien hoe je ut bekijkt…

    23-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:toestanden
    >> Reageer (28)
    21-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nieuwsgierig
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Soms zie je mannen met belachelijk grote sleutelbossen links of rechts op de heup ter hoogte van de broeksriem, soms zelfs ergens juist onder een buik(je) waardoor hun broek alleen nog maar meer afzakt. Ik vind het maar niks. Het is geen gezicht. Een normaal mens heeft toch hooguit drie sleutels nodig, een of misschien twee huissleutels als je in een appartementsgebouw woont en een autosleutel als je een auto hebt. Wie sleept er nu zoveel sleutels mee? De mannen die ik soms met zo’n grote sleutelbos zie rondlopen hebben naar schatting toch wel zo’n twintig sleutels bij. Sleutels van wat? Zijn ze allemaal cipier en nemen ze hun werk mee naar huis? Houden ze thuis soms iemand gevangen? Hun vrouw? Hebben ze van elke maîtresse een sleutel van de huisdeur? Hebben ze iets waar niemand aan mag komen of van mag weten in een kast verstopt, maar wat? Lijden ze misschien aan achtervolgingswaanzin en hebben ze thuis op elke deur een slot gezet? Ik lig er niet van wakker, ik bedoel , er zijn ergere dingen om van wakker te liggen, maar toch, heel soms vraag ik het me af.

    21-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (25)
    20-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.lepe ouwe





    Zoals iedere 14 dagen het weekend bij mijn vader in Amsterdam doorgebracht. Het weer was niet geweldig. Zondagmorgen hevige regenbuien gepaard met onweer. En behalve dan die 40.000 deelnemers van de jaarlijkse van Dam tot Dam hardloopwedstrijd die de regen trotseerden, was het geen weer om zelfs maar een hond de straat op te sturen.  “Oh wat jammer” zei mijn lepe vader, die normaal met geen stok de deur uit te krijgen is bijna glunderend van contentement: “Anders had ik nog even naar buiten gekund!”





    20-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:ouders
    >> Reageer (20)
    16-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Somebody I used to know


    “Somebody I used to know” van Gotye, wiens naam je zou moeten uit spreken als het franse Gaultier. Ik hoorde bovenstaand nummer voor het eerst op de autoradio die afgestemd stond op 3FM serious (?) radio op weg naar Amsterdam, ergens tussen Breda en Utrecht en ik was meteen verkocht. Ik vind het een mooi nummer met een inspirerende titel en ik dacht aan de vele “Somebody I used to know momenten” uit mijn leven.  Aan degenen die ooit heel belangrijk voor mij waren en die op de een of andere manier uit mijn leven zijn verdwenen, zoals mijn ex, die ik een tijdje geleden na 20 jaar voor het eerst weer heb terug gezien. En ik dacht aan de blijheid van het begin, de pesterijen en het verdriet van later en ik vroeg me af hoe het mogelijk is geweest…..Een vreemde.

     En dan zijn er de andere “Vrienden voor het leven!”. Vrienden met wie je eens op dezelfde lijn zat, dat dacht je toen tenminste. Die vriend waar je geestelijk heel diep mee kon gaan en soms nog veel dieper, met wie je al je duistere geheimen kon delen en bij wie je jezelf kon zijn. Vrienden van vroeger die ik moeiteloos vertrouwde maar waarvoor de vriendschap uiteindelijk vluchtig, niet meer dan een snelle consumptie en inwisselbaar bleek te zijn. Maar ach… het leven gaat verder en je houdt contact en zoals het dan meestal gaat je belt wel eens, of je spreekt nog wel eens af met Sint Juttemis of via het internet. Contacten die steeds meer vervagen en uiteindelijk stoppen.  Soms heb je “geluk” dan mag je vriendjes zijn op Facebook en tussen een paar honderd andere vriendjes vraag je, je af: ”Hoe heeft die nu nog tijd voor mij?” Of je eindigt ergens in een adressenlijst en je wordt een undisclosed recipiënt. Iemand die men ooit heeft gekend.  

     

    16-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (22)
    14-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gemist
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Er stapt een vrouw in de bus. Ma Flodder in hoogst eigen persoon vergezeld door een  stel kleine flodders. Een van de kinderen, een jochie van een jaar of zes naar ik schat aan de ontbrekende voortanden, doet het waarschijnlijk nog in zijn broek, te horen aan de honende opmerkingen die zijn twee broertjes, zusje en zijn moeder maken. De laatste zou toch beter moeten weten, denk ik dan.  Hij wordt bespot, uitgelachen, uitgescholden en vernederd. Het kind kijkt schuw naar beneden . Ik heb met het ventje te doen. En ik erger mij aan het wijf dat voor zijn moeder doorgaat. (Tegenwoordig heb je voor alles een diploma nodig. Zelfs indien je een carrière als schoonmaakster ambieert moeten er testen afgelegd worden. Hoe belangrijk is het immers om te weten of je beneden begint, ergens in het midden, van boven of toch maar ergens van onderen.)  Maar ik ben laf, zoals de andere mede busreizigers die voor zich uitkijken en niks horen. Bang voor een grote bek van het lelijke wijf met haar lelijke smoel. Zo van: “Waar bemoei jij je mee, trut? Et de quoi je me mêle?” Ik hou lafhartig mijn mond…

     En natuurlijk rijdt de trein net weg van het perron...

    14-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:ergernissen
    >> Reageer (19)
    13-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een uur uit een dag van een busreizigster
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vrijdagmorgen. Het stroomt van de regen en iedereen en alles is nat. Zij zit in de bus waar het zoals altijd, wanneer het regent, stinkt naar ongewassen, naar natte hond, naar geit, naar soep, naar spaghettisaus, naar pita, naar tabak en naar late,vroege of de hele-dag-door-drinkers en naar nog veel meer. Het regent zelfs binnen, in deze bus van “La TEC La Louvièroise” Elle, une petite nature gaat bijna over haar nek vanwege de stank.  Zij heeft een trein te halen. De bus is te laat, het regent en overal opstoppingen. Op de rug van de bank voor haar spuitende droedels getekend door iemand zonder al teveel talent en het telefoonnummer van ene Nadine met de tekst “hier kan je “het” gratis doen”. (maar dan in t Frans….) En zij denkt: “Het zal je toch maar gebeuren!”. Soms stappen er mensen in die niet goed lijken te weten waar ze eigenlijk heen moeten. En beginnen na overleg met de buschauffeur pas op de bus hun geld te tellen.  Soms klopt het en soms klopt het niet, dan wordt er opnieuw geteld. Ergerlijk. Want zij heeft haast. Er stapt een oude man in. De chauffeur wacht even om de man de gelegenheid te geven zich te installeren. Even denkt zij aan haar eigen vader. Maar de oude man die duidelijk samen met de chauffeur en alle rode stoplichten in hetzelfde complot zit om haar, haar trein te doen missen aarzelt, zou hij links of toch maar rechts, vooraan, of toch maar ergens in het midden. Ja, nee, ja nee!  Doet hij het of doet ie het niet. Zij kijkt op haar horloge en zij denkt” Man, ga zitten! En chauffeur, rij door!” Hij doet het uiteindelijk! Zij kijkt weer op haar horloge, net of de bus dan sneller rijdt…..

    13-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:ergernissen
    >> Reageer (19)
    09-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gedichtje voor dames en heren






    Toen de eerste rimpels kwamen was ik in paniek, 
    ik liet mijn face toen liften in een prijzige kliniek.

    Nou, mijn man vond het fantastisch, 
    mijn gezicht was weer elastisch.

    Niks geen rimpels, niks geen vouwen,
    net zo glad als bij ons trouwen. 

    Tot mijn man zei 'het is misschien gek...
    maar jouw kop past niet meer bij je nek' 

    Ach, een kleine ingreep, ze trekken dit dus strak 
    en geven hier een sneetje, anders krijg je daar een zak.

    Nou, mijn man was heel tevreden 
    over wat ze met me deden.

    De chirurg zat met mijn borsten in z'n maag
    want nu zaten die volgens hem veel te laag. 

    Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein,
    maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn. 

    Nou, ik zag mijn man ontvlammen, 
    want ik had dus zulke prammen.

    Toen op een avond na het vrijen,
    keek hij peinzend naar mijn dijen. 

    En al had ie geen duidelijke kritiek
    ik ging toch weer terug naar de kliniek.

    Ik had trouwens ook een buikje, dus na enig overleg
    liet ik dat meteen ontvetten, ze zuigen dat in no-time weg. 

    Om tegelijkertijd mijn billen
    minstens zo'n stuk op te tillen. 

    Ik was op ieder feestje weer in tel
    maar zat wel heel strak in mijn vel. 

    Mijn man was niet meer zo op zijn gemak,
    want op straat riepen jongens 'ga je lekker.... ouwe zak'

    Nou, toen kocht ie een toupetje 
    en een veel te strak korsetje.

    Hij ging wandelen en trimmen
    en in het fitnesscentrum gymmen. 

    En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet,
    tot hij zonder reden in de sauna overleed! 

    Daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,
    maar nu hij erin lag was de aardigheid eraf.

    Nu laat ik de kwabben zwellen
    en ik zal u wat vertellen... 

    Dames, laat je niet verlakken,
    laat de boel toch rustig zakken.
     
    Met gladgestreken nekken
    valt het leven niet te rekken!

    Koester buik en onderkinnen,
    echte schoonheid zit van binnen!



    auteur onbekend

     

    09-09-2011 om 08:20 geschreven door Loewiesa


    Categorie:gedichtjes
    >> Reageer (26)
    08-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bedankt om niet met rijst te gooien
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De kerkklokken luidden al uren, alle kippen in de wijde omgeving waren van slag, de vingers van de orgelist werden al blauw, de misdienaartjes speelden indiaantje op de kansel en het zou allemaal waar zijn indien er tenminste een orgelist, misdienaartjes en kippen in de omgeving waren geweest. De timing was perfect. De bruid en de bruidegom zaten vast in het verkeer! En zonder hen "no party". Uiteindelijk kwamen zij aanrennen  en kwam alles toch goed. Nonkel machin haalde opgelucht zijn steeds gekreukelder papiertje weer uit zijn zak en instrueerde de genodigden, de ene helft naar links en de andere helft naar rechts. Toen de deken bij het vergevingsmoment een blik toekomst, verleden en vergeven… opentrok, want daar gaat het toch eigenlijk allemaal om, had uw jonge gedachtespinnendevijftigster haar traantjes even niet onder controle en dreigde haar smokey eye look ineens wel heel erg smokey te worden. Na de dienst die een goed uur duurde werden er twee witte ballonnen losgelaten die dezelfde betekenis zouden hebben als het strooien van rijst. “Voorspoed en het “Ontbreken aan Gebrek”. Daarna werd er geluncht en volgde er voor sommigen een hele lange middag met o.a. een bezoek aan Bomma in het bejaardenhuis. Bomma die dement is en van niet veel meer weet en zich misschien wel afvroeg wat of dat stel malloten in hemelsnaam kwamen doen. Maar misschien ook heeft zij genoten van die ene minuut die zij nog kan onthouden.  Vervolgens was er een uitgebreid  aperitief  en een souper. Daarna verblijdde de vader van de bruid (die met zijn troebele oogjes) de bruiloftsgasten met een optreden. Hij had zich zo te zien goed in de zanger ingeleefd en zong met volle overtuiging “ Zij gelooft in mij!  Hoewel het soms niet om aan te horen was brulde iedereen mee uit volle borst. En zo hoort het ook als je persé André Hazes wilt doen! Daarna nam een dj het muziekgebeuren over. Bij  Michel Sardou’s Lacs du Connemara werd het zelfs een beetje eng toen de feestgangers enthousiast, en niet helemaal zonder brandgevaar, met hun servetten boven hun hoofd begonnen te zwaaien  Bij ‘t Gentsch volkslied ging men uiteindelijk volledig uit het dak en werd het pas echt bangelijk.  Ik was blij toen ik ’ s morgens veilig in bed lag. Het was me het dagje wel!

    08-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:toestanden
    >> Reageer (18)
    06-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gentsche trèw
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het neefje van ‘lief ging trouwen en vrijdag was het dan eindelijk De grote en voor hen lang verwachte Dag. Zelf ben ik (hoe zou dat toch komen?) niet meer zo’n trouwster. Maar ach, indien je op de juiste valt en de juiste valt ook op jou en wanneer alles een beetje meezit. Je geen al te hoge verwachtingen koestert en niet te veel verlangt, jezelf een beetje wegcijfert, af en toe eens op je tanden bijt en heel veel oogjes dichtknijpt. Dan kan het misschien wel meevallen, en heb je later iets moois om naar terug te kijken….

    En zo liepen wij, voor de gelegenheid nog mooier opgetut dan dat wij gewoonlijk opgetut zijn om even na 8.00 over de Gentse kasseien op weg naar het Gentse stadhuis. Veel te vroeg. De trouwplechtigheid, die op de vrijdag is 't gratis dag was, zou pas (vanaf) 9.00 plaatsvinden en er waren nog 4 trouwers voor ons. Maar ik hou van een stad die ontwaakt. Van de geluiden van de vuilkar, van mensen die naar hun werk en kinderen die naar school gaan, van nog stille winkelstraten met nog dichte winkels en van het ge ren op stations. De lucht van vers brood  en de gevulde rekken in bakkerswinkels, van nog lege terrassen en cafés die hun bier voor de komende dag aangeleverd krijgen en het kon mij niet schelen om nog even rond te wandelen en ik heb die morgen zelfs nog een aardige binnentuin ontdekt.

    De bruid was in het wit, had kippenvel en rookte van de zenuwen de ene sigaret na de ander. De bruidegom die als serveur in een restaurant werkt zag er uit als een serveur die in een restaurant werkt en zou later op de dag eens vragen of alles naar wens was. De moeder van de bruidegom huilde tranen met tuiten. De ogen van de ouders van de bruid stonden ook troebel, maar dat was van de avond ervoor en die daarvoor en nonkel machin die op etiquette gesteld is en dus weet hoe het hoort had een briefje waarop stond aan welke kant en in welke volgorde wij in de stoet zouden moeten aantreden. In de “trèwkapelle” werd het bruidspaar in het Gents toegesproken, want dat kan tegenwoordig. Iets over hun rechten en plichten! (over wie er moet stofzuigen en strijken, wie er ’ s nachts het bed uit moet om naar een huilend kind te gaan, over het recht dat zij heeft om buitenshuis te gaan werken, om een blog te houden en haar eigen vrienden te kiezen…! )

    “Jojik!” zei toen de bruidegom. “’t zal wel zijn!” antwoordde de bruid.

    06-09-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:toestanden
    >> Reageer (18)
    29-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.op restaurant, een Griekse komedie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zaterdag avond zouden wij ergens iets gaan eten. Bij een Griek binnen gestapt in een zijstraat van de grote markt van Doornik. Hier eens geen traditionele blauwwitte decoratie, maar gele muren met afbeeldingen van amforen en Griekse personages.  Wij werden onthaald door een waarlijk ontvangstcomité. Een kruising tussen Lurch (Adams Family) en Frankenstein’s monster schudde ons de hand en begeleide ons naar een tafeltje voor twee. Vervolgens werd ons, door een volledig in het zwart gekleed geplastificeerd heerschap die duidelijk stijf stond van de botox ( even dacht ik dat ik in een theaterstuk was beland, een Griekse komedie,  feestgangers aan banket) een boekwerk aangereikt, dat zeker 5 kilo woog. Die Grieken zetten immers al hun gerechten op foto. Wij bestelden een Griekse salade waar alles te aan was. En dan vraag ik me af, wat kan er nu mis gaan aan een Griekse salade. Nou alles dus. En scampibrochettes met  groene paprika waarvan de scampi taai waren en de paprika zwart verbrand, maar nog net niet verkoold. Teleurstellend. Lief had geen zin in wijn en bestelde water wat ik beter ook had gedaan, maar ik wilde wijn. Bij het zien van de kleur dacht ik eerst, de patiënt zou wat meer moeten drinken. Misschien was het Retsina maar dat was het niet. Retsina ruikt en smaakt naar afwaswater. Niet dat ik ooit afwaswater heb gedronken. Maar ik kan me voorstellen dat afwaswater smaakt zoals Retsina. Dit was geen Retsina. Afwaswater, weliswaar proper smaakt vast nog lekker vergeleken bij dit bocht. Bij navraag bleek het om een Bulgaarse witte wijn te gaan. Nou lekker was anders. Dit was ronduit smerig. “Ik drink dit niet op!” Siste ik, naar de andere kant van mijn lat.  Ondertussen werden wij in de gaten gehouden door Frankenstein’s monster en Plastic Zorba. Bangelijk! .............

    29-08-2011 om 00:00 geschreven door Loewiesa


    Categorie:toestanden
    >> Reageer (22)


    Foto

    dit blog
    ondersteunt
    oude spelling
    nieuwe spelling
    oude nieuwe spelling
    onnodig Frans
    onnodig Engels
    verkeerd geplaatste leestekens
    stijl en
    spelfouten

    Foto


    Foto

    OVER VRIJE MENINGSUITING!

    "Het mooie van vrije meningsuiting
    is dat je altijd weer verrast wordt
    door de schaamteloosheid
    van degenen die haar willen beknotten"

    THEO VAN GOGH
    (VERMOORDE COLUMNIST EN CINEAST)




    Foto


    Foto

    Foto


    Foto



    Foto


    Foto

    OVER LIEFDE

    "LIEFDE IS DAT JIJ HET MES BENT
    WAARMEE IK IN MIJZELF WROET"

    FRANZ KAFKA
    (overleden Tjechisch romanschrijver)


    Foto

    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    ik ben er nog steeds van overtuigd
    dat het moet zoals ik het doe,
    anders zou ik het niet doen.

    Johan Cruijff

    (Nog levende)
    ex voetballer,trainer
    zakenman
    en filosoof


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    "I guess nothing could last forever "

    Brian Adams
    "Summer of 69"


    Foto

    to do list

    kasten opruimen
    stofzuigen
    strijken
    ruiten kuisen
    boodschappen
    bloggen


    Foto

    May the sun.
    Bring you new energy bij day.
    May the moon.
    Softly restore you by night.
    May the rain.
    Wash away your worries.
    May the breeze.
    Blow new strenght into your being.
    May you walk.
    Gently through the world and know.
    Its beauty all the days of your life.

    Apache blessing


    Foto

    my favorite doctor


    Foto

    dance

    as though no one is watching you

    love

    as though you have never been hurt before

    sing

    as though no one can hear you

    live

    though as heaven is on earth


    Foto

    Foto


    Archief per jaar
  • 2018
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!