Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Alles zo rustig rond hen. Schimmen verdwalen over het oeverloze zicht naar oceanen van gedachten. Zij begeven zich op ongerepte gebieden waar de natuur nog iedere tedere handdruk overvol gevoelens met de geesten deelt. Vrijheid verlamt hen. Eenzaamheid overmeestert hen. Vluchtige glimlach houdt zich schuil tussen hun lippen. De sterren van de duistere nacht hebben ze in hun ogen bewaard om een dag als vandaag liefdevol te aanschouwen. Laat hen meereizen op de bodem van hun ziel.
"Gelijkgeliefden" leek me een nieuw woord maar de recent nieuw gewijd priester uit bisdom Brugge (B), meteen de jongste van dit land hoopt dat de kerk nu eindelijk zal openstaan voor "gelijkgeliefden" en voor mensen die andere levenswijzen of zijnswijzen beleven zoals ook mensen die terug willen huwen na eerdere mislukking. Persoonlijk vind ik "gelijkgeliefden" wel mooi klinken, ook menselijker, maar verdoezelt het niet de echte realtiteit? Of is precies echte liefde, zoals in bovenstaand gedicht, ook niet de sleutel voor echt geluk? Misschien wel, want gedicht kreeg ik aan van iemand die pas uit een gebroken relatie komt en zo reageerde op een foto die een bijzondere prijs kreeeg.
Ja, laat ook gelijkgeliefden meereizen op de bodem van hun ziel.
Na lezing van "De Engelen des doods" en "De Vaticaanse moorden", beide boeken die ik jullie recent heb aanbevolen heeft auteur David Hewson me misschien nog meer dan bij die andere boeken me bloedstollend laten meeslelepen alsof ik naar een betere film aan het kijken was. Ik zal het boek trouwens nog eens moeten herlezen, al was het maar om de prachtige beschrijving van de personages. Na de laatste regel even naar adem gehapt en me dan afgevraagd; en nu?!
In het moerasgebied van de Tiber wordt het goed geconserveerde lijk van een tienermeisje gevonden,gekleed in een klassieke toga. Patholoog Teresa Lupo denkt dat het een eeuwenoud slachtoffer van een heidens ritueel betreft. Maar onderzoek wijst uit dat het meisje zestien jaar geleden is vermoord.
"Dan wordt een zestienjarige Engelse toeriste ontvoerd. Het meisje vertoont veel uiterlijke overeenkomst met het pas gevonden slachtoffer. De geschiedenis dreigt zich te herhalen wanneer duidelijk wordt dat de rituelen ter ere van Bacchus nog altijd uitgevoerd worden en de verschrikkingen waarschijnlijk nog niet ten einde zijn.
De jonge rechercheur Nic Costa en zijn cynische partner Gianni Peroni gaan op onderzoek uit,bijgestaan door de temperamentvolle Teresa Lupo. In een race tegen de klok komen ze terecht in de italiaanse onderwereld,waar ze een van de meest sinistere en verontrustende geheimen van het moderne Rome ontdekken... "
NEGENDAAGSE NOVEEN TER ERE VAN ONZE LIEVE VROUW EUCHARISTIEVIERINGEN:
7 u.30 - 9 u. - 18.30 u. 16 u.:in het rosarium* WEEKEND:
zaterdag 13 september: 16 u. (rosarium) - 18 u. zondag 14 september: 6 u. - 7 u. - 8 u. - 9 u. - 10 u.(met Greg.mannenkoor uit Rumbeke) - 11 u. - 16 u.- 18 u.
In alle vieringen:homilie met thema: Maria - voorbeeld en oerbeeld van christen zijn
Predikant:pastoor A.Monstrey
* IEDERE DAG om 15 u.:
MARIALE GEBEDSSTONDE in het ROSARIUM: lof - aanbidding - rozenkrans
VRIJDAG 12 september om 20 uur: EUCHARISTIE gevolgd door KAARSPROCESSIE en TAPTOE
WOENSDAG 10 september om 17 uur: KINDERZEGENING door bisschop R.Vangheluwe
ZONDAG 14 september om 15 u.: MARIALE GEBEDSTOCHT vanuit de basiliek
Hi. It hurts me to see that people around can be spending their time doing everything on the net. Let us take time out from our busy schedule to remember and honour our Mother Mary BY POSTING one Hail Mary (Seriously it does'nt take time . All you have 2 do is just cut-copy and paste)The effort does'nt take time- but the fruits are certainly sweet.
Dit bericht vond ik een tijd terug op een site die vooral bestemd is voor gebruikers in Azië. Toch merkwaardig hoe ook daar Maria een bijzondere plaats wordt toegedicht al denken we vaak en onbewust wellicht dat Zij enkel onze (lees 'Westerse' Moeder is. Zelfs meerdere sites zijn naar haar gelinkt en héél wat méér dan op onze sites. Wat me bijzonder trof is bovenstaande vraag, nl. een Weesgegroet te posten op uw site. Toen ik deze link opende zag ik meer dan 700 maal het Weesgegroet voluit geschreven, al dan niet aangedikt met een persoonlijke gedachte in dit mooie gebed. Geen verdere commentarten of bedenkingen. Weesgegroet na weesgegroet, enkel met wat kleurvariaties of veranderende lettertypes. Ik probeer hier even een vrije vertaling van de smeekbede hierboven. Werkelijk een bedenking waard en nnog meer een aanzet tot even bidden en dit gebed ook in uw blog op te nemen tot lof en eer van Onze-Lieve-Vrouw.
"Het doet me pijn te zien hoeveel mensen hun tijd verdoen op Internet. Laat ons dan ook eens onze drukke agende verlaten om even aan onze Moeder MARIA te denken en haar te eren door een weesgegroet te posten. Echt waar het kost maar weinig van je tijd, maar de vruchten zullen 'zoet' zijn." Ik laat hier een voorbeeld volgen van een aaneenschakeling van Weesgegroeten die werden gepost.
Hail Mary full of Grace ,Lord is with You Blessed are you among Women and blessed is the fruit of thy womb Jesus . Holy Mary mother of god pray for us sinners now and at the hour of our death Amen!
HAIL MARY! Full OF Grace; The LORD is with YOU, Blessed are YOU amongst Women Blessed is The Fruit of Thy Womb, JESUS!
HOLY MARY, MOTHER OF GOD, Pray for us, sinners; Now and at the Hour of our death, Amen!
Mijn bijdrage op 8 september, feestdag van Maria Geboorte; opening van de negendaagse ter ere van O.L.V van Dadizele; en meteen inzet van het wekjaar van de Vrienden van Lourdes.
Nadat we een jaar lang Onze-Lieve- Vrouw te Lourdes in de schijwerper hebben geplaatst in dit Jubileumjaar was het een lovenswaaardig idee het arme schaapherderinnertje, Bernadette Soubirous, vanaf dit werkjaar voor vele Lourdesvrienden even veel aandacht te geven. Op deze vooravond van 8 september is dit wellicht een gepast moment volgende bijdrage met jullie te delen.
Brieven van Bernadette
Uit Lourdes en Nevers
Vertaald en bewerkt door: P. Chatelion Counet De brieven van Bernadette Soubirous (1844-1879) aan familie, pelgrims, paters, bisschoppen en de Paus, geven een intiem en ontroerend beeld van de familieverhoudingen en tonen ons de bijzondere trekken van haar karakter. De belangrijkste van de meer dan 150 bewaarde brieven en teksten zijn verdeeld over drie categorieën: over de verschijningen in 1858, vanuit Lourdes waar zij tot 1866 in het hospitium van de zusters van Nevers woonde, en vanuit Nevers waar zij in 1866 intrad in het klooster Saint-Gildard. In 2008 is het 150 jaar geleden dat de verschijningen van Lourdes plaatsvonden. De brieven van Bernadette verschijnen thans voor het eerst in een Nederlandse vertaling.
Vriendschap is liefde die je weggeeft, Aan een persoon die het nodig heeft. Vriendschap is een vorm van liefdadigheid, Waar iedereen elkaar behandelt zonder spijt. Vriendschap is iets waar je zuinig mee moet zijn, Zonder vriendschap voel je pijn. Vriendschap deel ik met jou, Omdat ik van je hou.
Vriendschap kan nooit vergaan, Het licht tussen ons blijft altijd aan. Vriendschap is zeldzaam zonder jou, Zonder jou, voel ik de kou. Vriendschap tussen jou en mij, Gaat nooit voorbij.
Vriendschap is niet zomaar iets, Vriendschap is niet niets. Vriendschap is een teken, Om het contact nooit te breken. Vriendschap maakt me blij, Vriendschap maakt me vrij.
Vrij van alles om me heen, Het houdt me op de been. Vriendschap kan je niet alleen, Ik heb vriendschap met jou om me heen. Vriendschap is niet agressief, Vriendschap is lief. Vriendschap is fijn, Het brengt de Zonneschijn.
Vriendschap is lol en gein, Maar als het je even niet meezit, Zal ik er voor je zijn! Vriendschap is liefde!
Niet enkel woorden, maar nu vooral daden en concrete acties gevraagd. Lees meer hieronder.
Ouders en kinderen in extreme armoede: dringend specifieke hulpverlening nodig
Ouders die hun kinderen proberen op te voeden in extreme armoede, moeten intensiever en individueler begeleid worden. Armoede veroorzaakt zon chronische stress dat de ouders dikwijls niet in staat zijn hun rol naar behoren te vervullen. De kinderen kunnen al op heel jonge leeftijd een ontwikkelingsachterstand oplopen door gebrek aan affectie. Dat zijn de conclusies van Lieve Vanhee en Greet Geenen (faculteit Psychologie van de K.U.Leuven), die een doctoraatsthesis schreven respectievelijk over ouders die in armoede leven en over de band tussen moeder en kind in extreme armoede.
De eenvoudigste norm voor armoede is zuiver financieel en statistisch: als je inkomen lager ligt dan 60 procent van het gemiddelde inkomen in je regio, leef je onder de armoedegrens. In België geldt dat voor 15 procent van de mensen. 13 procent van de kinderen in België leeft in een gezin zonder arbeidsinkomen. Dat is een verdubbeling ten opzichte van 15 jaar geleden.
Generatiearmoede vormt een bijna onverbreekbare keten: ouders willen wel dat hun kinderen het beter hebben dan zijzelf, maar vaak komen die kinderen terecht in net dezelfde armoede en de daarbij horende problemen. Ouders in zon situatie zijn vaak heel onzeker en geven aan dat ze geen idee hebben of en hoe ze een goede vader of moeder kunnen zijn.
Lieve Vanhee bestudeerde ouderschap in generatiearme gezinnen vanuit het perspectief van de ouders zelf. Uit haar onderzoek blijkt dat armoede een vorm van chronische stress veroorzaakt, die een negatieve invloed heeft op het psychisch welzijn van de ouders en op hun rol als opvoeders. Sociale steun kan een flinke hulp betekenen, bijvoorbeeld als ouders bij anderen terechtkunnen met hun verhaal en samen met hen vanop een afstand naar het opvoedingsgebeuren kunnen kijken.
Maar die steun moet geboden worden binnen een betrokken en betrouwbare relatie met anderen, die de impact van generatiearmoede op ouders begrijpen en die de ouders een gevoel van eigenwaarde kunnen geven. De ouders mogen niet het idee krijgen dat ze afhankelijk zijn maar moeten goede ouder-ervaringen kunnen opdoen. Die ervaren sociale steun komt er te weinig. Vanhee roept dan ook op tot meer specifieke beleidsplannen voor ouders in extreme armoede.
Mother Theresa: een groot voorbeeld van onvoorwaardelijke naastenliefde voor de egoïstische wereld van vandaag! Vandaag 5september is het haar sterfdag (1997).
Een gelegenheid om wat meer te lezen over deze inspirerende figuur; recnt verschenen:
Moeder Teresa Kom, wees mijn licht
Door: B. Kolodiejchuk Moeder Teresa, een van de geliefdste en belangrijkste personen uit de geschiedenis. De verzameling van haar brieven en overpeinzingen, die bijna geen van alle ooit openbaar zijn gemaakt, geeft een beeld van Moeder Teresas innerlijk leven op een manier die de diepte en intensiteit van haar heilig-zijn voor het allereerst duidelijk maakt. Dit ontroerende verslag onthult de geheimen die zij alleen met haar biechtvaders deelde.
Was jij hier maar, Dan konden we praten. Was jij hier maar, Dan konden we lachen. Was jij hier maar, Dan konden we huilen. Was jij hier maar, Dan konden we kussen. Was jij hier maar
Maar dat kan niet, Want JIJ bent daar en IK ben hier.
Bij jongeren groeit een nieuw soort handicap. Ze vinden het moeilijk om te beminnen. Zij zijn 'de gehandicapten van de liefde'. Ze hebben meestal thuis veel meegemaakt, geleefd in broosheid en gebrokenheid, dagelijks geconfronteerd met een karikatuur van de liefde. Ze hebben geprobeerd eruit te komen via overvrhitte erotiek en seksualiteit. Hun geloof in de mogelijkheid van belangeloze, zuivere, van geest doorstraalde liefde en lichamelijkheid heeft veel t lijden gehadd. Ze twijfelen of ze ooit en stabiele, affectieve relatie kunnen aangaan. Het zijn 'de gehandicapten van de liefde' die je elke dag en overal ontmoet in mijn omgeving; bijzonder pijnlijk!
Beste vrienden, deze keer geen bijzondere ingewikkelde doordenkers of bededenkingen. Neen, een eerder alledaagse mededeling dat de tuin de hersfst kan ingaan nu de haag bijgesnoeid werd en het te veel aan takken is verwijderd; de laatste geraniums proberen nog even wat kleur te geven, reikend naar de zon! Maar bij dit alles zou ik vergeten dat de foto's die jullie tot nu van me zagen ergens niet langer up to date zijn, want inderdaad, na een consult bij de oogarts was ik aan nieuwe glazen toe en eveneeens aan een nieuwe look. Dus geen goud meer in de toekomst, maar bijgestaan door een jonge heer en een jonge dame ben ik gevalen voor een smallere uitvoering in de hoogte en breder in de breedte wat de montuur beteft. Het heeft me de prijs van een mooi reisticket gekost. Ik hoop dat jullie binnenkort het resultaaat kunnen zien op dit blog. "Men" zegt dat ik er veel beter uitzie en vooral veel jonger. Laatste zullen we maar dankbaar geloven zeker. En wat dan met de mensen die me het me meest nabij staan en het niet eens zagen? Van goudkleur naar een genre matbruin ... Maar goed, de buitenkant mag dan een beetje veranderd zijn, de binnenkant van ondergetekende zal nu wellicht niet meer veranderen ... tenzij hij vleugels krijgt, maar dan door liefde en vriendschap van een onverwachte hoek op een onverwacht moment. Ziezo, uit het vuistje en voor straks een ZONNIG weekend gewenst!
Hoe vaak stel ik nog vragen, hoe vaak nog het hoe en waarom Ik hoor van het leven te genieten, het is zo gedaan, zo om. Ik wil stoppen met dit gevoel, niet meer deze last dragen. De twijfels achtervolgen me, vallen me lastig op mijn zwakke momenten. Een arm om me heen, dat heb ik nodig. Iemand die zegt dat Hij vertrouwen in me heeft. Elke keer dat ik dan val, zijn mijn aardse krachten overbodig. Hij zal me overeind helpen, het stof van me afkloppen En tegen me zeggen met liefde in Zijn stem: Sta op, ik hou van je. Probeer het nog een keer, ik heb vertrouwen in je. O God, kom, kom Die arm van U heb ik nu zo hard nodig.
Een tekst uit mijn gastenboek, maar dat terecht een plaats mag krijgen op mijn blog, want zo herkenbaar. "Wij mogen schreeeuwen naar dat kruis" hoor ik nog altijd die priester me zeggen!
Soms leek het of God wreed was. Er zouden altijd momenten zijn dat niemand Zijn bedoeling begreep. De onschuldigen leden misschien meer dan de slechten. Er was weleens pijn waar het niet was verdiend; een verdriet dat zo groot leek, dat je onmogelijk kon geloven dat je ooit aan de sombere klauwen ervan zou ontsnappen. Dan vroeg je en dat was heel normaal of een liefhebbende God dergelijke dingen wel kon laten gebeuren. Dat waren de woorden van de Duivel, die ons in oor fluisterde op het moment van onze grootste zwakte. Gods genade, hoewel soms onbevattelijk, was er om ons vrij te maken. Wij maakten onze eigen gevangenis. Wij niet Hij stuurde onszelf naar de hel. Hij hield van ons in tijden van verdriet en zou ons uiteindelijk verlossen met Zijn goedheid. Wanneer we eenmaal het pad naar Hem hadden gelopen. Wanneer we eenmaal ons eigen persoonlijke pad naar het paradijs hadden gevonden.
Het leven is een mysterie, een geschenk. En met alle geschenken kon het worden afgenomen. Als dat moment kwam, klaagde gelovigen niet. Zij dankten God dat het geschenk er was geweest. Ze aanvaardden Zijn grotere wijsheid. Ze hielden des te meer van Hem en putten, uit liefde, enige troost.
Beste medebloggers, deze tekst, a.h.w. een antwoord op de zoveel gestelde vraag waarom het slechte de goede mens treft, vond ik zomaar in de roman De Vaticaanse moorden van David Hewson. Hert lijkt haast een korte krachtige preek met een blijde boodschap, en dit in een roman! Ook mij heeft het even aan het nadenken gezet en ik wilde jullie deze passage dan ook niet onthouden.
Misschien een antwoord op een bericht in mijn gastenboek, al is ook dit puur toeval.
Let wel, deze adembenemde roman gaat wel over moord en doodslag, maar ook over echte liefde en passie en stelt onderhuids wel de vraag of we niet allen deel hebben aan het lijden dat we elkaar aandoen. Bovengenoemde passage mag voor ons, jij en ik, enige troost bieden, want naar wie zouden we gaan?!
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.