Biodiversiteit is prima, maar ook taaldiversiteit!
We tellen
al heel wat Natuurpuntmensen onder ons,
mensen die van diversiteit houden. Niet alleen van biodiversiteit,
maar ook van taaldiversiteit!
Wanneer we vaststelden dat Natuurpunt Turnhoutse Kempen
er in geslaagd was om op Europees vlak in de schijnwerpers te komen,
zonden we hun voorzitter een proficiat en een verzoek,
dat deze heer prompt doorzond naar
het plaatselijk bestuur:
Geachte heer Vergaelen en medewerkers,
Proficiat!
Toch hebben we als erfgoedbewakers
nog een vriendelijk verzoek…We zijn niet alleen voor
biodiversiteit, maar ook voor taaldiversiteit J
We willen onze taal minder saai,
ja zelfs plezanter maken, zodat onze bengels
hun toevlucht niet verder gaan zoeken in het Engels…
Mensen uit de reclamewereld hebben het al begrepen:
‘Ge moogt gerust zijn’ op de VRT,
en de nationale campagne van Telenet:
Gebruik waar mogelijk Vlaamse accenten in uw teksten aub.
Als reactie kregen we van secretaris Gie Luyts:
Geachte heer Wuyts,
Richard stuurde onderstaand bericht door
naar de andere bestuursleden van onze Natuurpuntafdeling.
Ik ga volledig akkoord met de "plezante" actie.
Van "het voord leujk" krijg ik namelijk "freselijke jeujk".
Als m'n kleinkinderen hier toevallig op TV
naar Nickelodeon zitten te kijken, word ik misselijk
van het schabouwelijke Neejderlands
dat men daar te horen krijgt:
"Se chooje fierr chroowte steejne naarr de vitte oowtoow"
(in 't schoon Vlaams klinkt dat
"Ze gooien vier grote stenen naar de witte auto").
Gelukkig worden op Ketnet de meeste aangekochte,
anderstalige programma's door Vlaamse auteurs ingesproken.
Als kinderen in de school nu gestraft worden
omdat ze "plezant" gebruiken i.p.v. "leuk" doet
me dat denken aan wat m'n ouders vroeger vertelden
(de geschiedenis herhaalt zich blijkbaar).
In hun schooltijd (jaren '30 - respectievelijk in Sint-Victor,
Turnhout en zusters Ursulinen, Gierle) waren de leerlingen op de
speelplaats verplicht Frans te spreken. Dat was overigens ook in de
andere scholen het geval. Wie Nederlands (Vlaams) sprak,
werd gestraft en kreeg een merkteken.
Dat laatste kon men alleen kwijt geraken
als men op zijn beurt een medeleerling verklikte die ook
Vlaams sprak. Of hoe verklikken werd aangemoedigd.
Zo ver zullen ze het nu hopelijk niet drijven.
Vriendelijke groeten,
Gie Luyts
(secretaris NP-afdeling Turnhoutse Kempen)