Politiek correct denken?

I am alone, now I know it's true
There was a time when we were two...
Those were the days when we would chat
Doing little jobs of this and that
We'd go to the shops and select our meals
But now I'm alone I know how it feels
To try and cook or have meals on wheels
The rooms are empty there's not a sound
Sometimes I'm lost and wander round
To look for jobs that I can do
To bring back the days when we were two
When darkness falls and curtains drawn
That's when I feel most forlorn
But I must be honest and tell the truth
I'm not quite alone and here's the proof
Because beside me in her chair
She quietly waits our time to share
Kath said to me some time ago
Darling when the time comes for us to go
Let's mix our ashes and be together
So we can snuggle up for ever and ever.

                                       from Bob Lowe (gedicht van 93-jarige weduwnaar)

Bompapatje's bierindex van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland
Laatste update op vrijdag 17 oktober /2014

(voorlopig) totaal: 2.212 Bieren

Voor een bezoekje klik je gewoon op de foto

Van een onbekende dichter:

Je hebt me nodig
Ik ondersteun je
Ik vraag wat er is
Het lucht je op
Je moet je verhaal kwijt
Ik luister
Maar ik heb jou ook nodig
Maar wil je niet belasten
Ik wil dat je vraagt wat er is
Maar je merkt het niet
Ik moet mijn verhaal kwijt
Maar ik stop het weg
Jij hebt het al moeilijk genoeg
Dus ik verbloem de pijn
Ik lach naar je
Maar voel verdriet
Ik maak je vrolijk
Maar kan niet echt blij zijn
Ik steun je
Maar heb dat zelf nodig
Ik troost je
Maar ik wil huilen
Maar toch, voor jou blijf ik leven
Voor jou zal ik troosten
Voor jou zal ik vrolijk doen
Voor jou zal ik er zijn
Voor jou...
Doe ik alles
Zolang jij maar lacht

Soms is ’t leven toch zo simpel

Soms is ’t leven juist zo moeilijk

Simpel of moeilijk het leven is het leven

Het is te nemen of te laten

Het kan simpel en heel mooi zijn

Het kan moeilijk, maar toch boeiend

Leven is zoals het is

Leven nemen zoals het komt

Leven moet je hoe dan ook

Beloven doet het leven niets

Bewegen doet het anders wel

Bestaan is wat het leven is

Te leven is het waard

Te genieten van het leven

Te moeilijk is het niet

Genieten van het mooie

Geloven dat het kan

Gewoon leven zoals je kan

Soms

Het

Leven

Beloven

Te

Genieten

Ook al gaat het niet zo goed
met het weer of het gemoed
met de mensen om je heen
of komt alles gelijk bijeen,
maar wat ze je ook aandoen...
blijven lachen moet je doen
 
Ook al is de wereld naar de kloten
en is er niets meer om te hopen.
Al die oorlog en geweld,
alleen maar voor het geld
en 'niet' om het fatsoen...
toch blijven lachen; moet je doen.

Rassen-, homo- en volkerenhaat,
vluchtelingen in je straat.
Daklozen, zwervers en marginalen
steeds meer en veel associalen.
Maar weet je wat je doet?...
lach hen toe, het doet hen zeker goed.

Ook al is 't milieu bedreigd
en de politiek niet echt geneigd
om de vuiligheid op te ruimen
en alzo hun taak verzuimen,
ook al mis je al dat groen...
lachen moet je blijven doen.
 
Ooit komt alles wel weer goed
vroeg of laat... behoud de moed!
Geloof in 't menselijk verstand
en zet je zorgen aan je kant,
want zelfs met veel tegenspoed...
blijven lachen, dat doet je goed

Gechoqueerd was ik toen ik gisteren op o.a. facebook boze berichtjes las, omdat bepaalde sportmanifestaties niet konden doorgaan omwille van de veiligheid, betogingen en/of andere manifestaties naar aanleiding van de oorlog in Palestina of Oekraïne.
Niet zo zeer werd ik gechoqueerd door die berichtjes op zich. Ik begrijp dat mensen teleurgesteld kunnen zijn omdat hun geplande sportnamiddag of -avond in 't water valt.
Ik aanvaard zelfs dat men, zonder bijbedoelingen, z'n frustratie daarover even kwijt wil en deelt op facebook, of op één of ander ander sociaalnetwerk. Een mens heeft nu eenmaal het recht en de behoefte om af en toe eens z'n zinnen te verzetten en stoom af te laten... en wat is er dan beter dan bijvoorbeeld een boeiende sportwedstijd ?
Gechoqueerd ben ik vooral van de commentaren die ik daarbij las. Ronduit schandalig, racistisch en mensonterend....Wraakroepende uitspraken als: "dat ze begot in Palestina gaan betogen" of "give me a gun and tell me who to shoot" of "nergens zijn die klootzakken gelukkig, behalve daar waar ze niet thuis horen".... meer van die schandalige uitspraken wil ik hier echt niet herhalen. 

Gechoqueerd ben ik omdat sportwedstrijden blijkbaar belangrijker zouden zijn dan het protest om het leed van zoveel onschuldige mensen.
Nee, ik hoef niet te zeggen welk ideaal men moet goed- of afkeuren... welke kant men moet kiezen... of men 'pro' of 'anti' moet zijn. Maar je kan toch op z'n minst verwachten dat 'elke' weldenkende mens (Moslim, Christen, Jood, atheïst of al eender) tegen oorlog en geweld is... Dat 'elke' weldenkende en gevoelige mens beseft dat sport uiteindelijk maar een ondergeschikt luxe entertainment is, terwijl er op hetzelfde ogenblik elders op de wereld doden en gewonden vallen; onschuldige kinderen en vrouwen, maar ook mannen en vrouwen die zich - ondanks alles - durven verzetten tegen al dat brutaal geweld en onderdrukking.
Gechoqueerd ben ik vooral omdat sommigen van de mensen, die zulke berichtjes gepost hebben, mij bekend zijn en ik kan alleen maar hopen dat zij 'niet' achter de geleverde commentaren staan... Samen stonden we trouwens nog achter de Flower power ideologie: "Make Love no War!" ... Soms liepen we zelfs samen mee in één van de vele vredesbetogingen.

Echt.... GECHOQUEERD BEN IK...

ja... GEDEGOUTEERD van zoveel haat...

PLAATSVERVANGENDE SCHAAMTE!!!

Is het dan een boodschap van haat, die we onze kinderen willen meegeven voor 'hun' toekomst?

Hopelijk laat men de kans niet liggen, om bij de herdenkingen van de eerste wereld oorlog (1914-1918), de mensheid wakker te schudden/houden voor de afschuwelijke werkelijkheid die momenteel nog steeds ergens op deze aardbol heerst.

PS.: Het zou tof zijn, mocht ik weldra weer inspiratie hebben voor een leuk en positief schrijfseltje.

Bompapatje's bierindex van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland
Laatste update op maandag 18/08/2014 = (voorlopig) totaal: 2.200 Bieren

Voor een bezoekje klik je gewoon op de foto

Maar ja; ik ben gelukkig

en blij om kleine dingen.

Ik kom tot rust, zo ’s avonds laat

bij een biertje en wat kaas.

‘k Geniet van ’t vrouwtje dat naast me zit;

samen vechtend tegen de slaap.

Ik hou echt veel; heel veel van haar

en heb een boon voor al haar kids,

de kleintjes en de groten,

zoals ik hou van die van mij,

de oudsten en de nieuwsten.

Wat heb ik dan te klagen?

Waarom ben ik dan zo moe?

Is geluk dan zwaar om dragen?

Of eist het verleden gewoon z’n tol?

Alweer een krant vol kommer en ellende…

Mijn verstand is daar veel te klein voor…

Dat een volk, dat relatief recent bevrijd is van een Stalinistische dictatuur, droomt van een Tsaristische hiërarchie en daarbij steun zoekt en krijgt van een macho president die blijft geloven in het Sovjet regime…

Dat een uitverkoren volk zich gedraagt als übermenschen; een volk dat toch door zijn geschiedenis zou moeten geleerd hebben wat het is om vervolgd te worden of moet beseffen wat genocide betekent…

Hoelang nog, zullen ‘extremen’ de beschaving, de democratie blijven afremmen of beschadigen, de mensenrechten met de voeten treden en onschuldige burgers doden?...

Hoeveel mensen moeten er nog op de vlucht slaan, alvorens de spreuk ‘horen, zien en zwijgen’ meer betekent dan… luisteren naar muziek, kijken naar sport en zwijgen over de ellende in de wereld?...

Wanneer zal het mensdom eindelijk rijp genoeg zijn om in vrede en met wederzijds respect samen te leven… om eindelijk eens aandacht te hebben voor het oplossen van de echt problemen, de armoede en het milieu?...

De wereld staat in brand, maar we houden koppig onze oogkleppen op en het eigenbelang gaat voor op het ‘ver van mijn bed gebeuren’… Och, misschien leggen we toch nog even ergens een boeketje bloemen neer, of schrijven iets mooi in één of ander rouwregister.

Bompapatje's bierindex van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland
Laatste update op 15 juli 2014  om 09.uur 00
(voorlopig) totaal: 2187 Bieren

Voor een bezoekje klik je gewoon op de foto.

Is je leven wel een verhaal?

Heel intens en heel bewust,
spelen, genieten met veel plezier, 

ambitieus en doelbewust,
vol avontuur en nieuwigheden,
zie je je toekomst veelbelovend,

vol goesting en nieuwsgierigheid?

Of Is je leven een triest verhaal?

Heb je pijn of zorgen en verdriet,

is het saai en heel vervelend,
of blijft het leeg van eenzaamheid,

is er niemand die om je geeft,

geen knuffels, geen wensen of emoties

echt niemand die je nodig heeft?

Maak van je leven een echt verhaal!

Liefst prettige en gestoord,

met vrienden en familie,

veel kinderen om je heen.

Want zonder verhaal is er geen leven

en als je dan heen gaat vroeg of laat,

heb je misschien wel nooit bestaan.          

Beste beleidmakers,

Zet voor de gelegenheid jullie politiekgekleurde brillen eens af. Kijk eens met gewone mensenogen naar wat er gebeurt.

De straten zien zwart-geel-rood … Overal vlaggen, wimpels, vaandels en spandoeken. De mensen lopen er vrolijk bij. Allen verenigd door diezelfde driekleur… zwart-geel-rood. Pleinen, cafés, clublokalen en zelfs woonkamers lopen vol.

WE LOVE YOU BELGIUM

Geestdrift, spanning en verwachting staat op ieders gezicht te lezen…. zelfs strijdlust…Verbroedering alom.

WE LOVE YOU BELGIUM

Menige pint zal voorzekers teveel gedronken worden… hese kelen zonder twijfel... Niets, maar dan ook niets kan voorlopig de pret bederven…

WE LOVE YOU BELGIUM

Walen, Brusselaars, Duitstaligen en migranten… samen één… Belgian united… zwart-geel-rood!...

WE LOVE YOU BELGIUM

Eendracht maakt macht ... Geen leeuw, geen haan, of wat dan ook zal die samenhorigheid vandaag verbreken. Zelfs bij verlies zal het verdriet samen gedragen worden.

WE LOVE YOU BELGIUM 

Jullie beleidsmakers kunnen met je federalisme, confederalisme of separatisme dit landje uiteen doen vallen, maar laat ons a.u.b. dan toch dit samenhorigheidsgevoel behouden… al was het maar als een etnografische, archeologische folklore. Houden jullie in de politiek maar het brood, maar laat de spelen aan het volk.

WE LOVE YOU BELGIUM

Ooit was je speelgoed splinternieuw...
gekregen voor een gelegenheid.
Misschien wel zelf aangeschaft...
of gevonden en voor jezelf bijgehouden.

De waarheid is dat burn-out iets heel persoonlijk is…

het probleem is dat je emoties en karakter niet zomaar kan veranderen…

want het is dat je probeert om hoe dan ook ‘gewoon’ te doen…

maar ’t voelt aan alsof je verdrinkt in de poel van verantwoordelijkheden en verplichtingen…

de vraag is of je je eigenheid en engagementen zomaar kan negeren?

De waarheid is ook dat burn-out niet noodzakelijk met je job te maken heeft…

maar het probleem is wel dat je job een bepalende factor is…

want het is toch zo dat je het grootste deel van de dag op je werk bent…

maar dat het aanvoelt alsof je wordt opzijgeschoven; als een stuk oud speelgoed…

de vraag is echter of je je ambities zomaar moet opgeven?

De waarheid is vooral dat anderen je burn-out niet begrijpen…

het probleem is zelfs dat je het nog honderd keer mag uitleggen, maar ’t zal telkens anders klinken…

want het heeft met ‘zoveel’ dingen te maken, dat het chaotisch lijkt…

en ’t voelt aan alsof anderen alleen maar zien dat je ouder, minder alert en trager wordt…

misschien is de enige vraag die telt of het enig belang heeft, dat ‘iedereen’ je burn-out wel begrijpt?

De waarheid ligt bij je persoonlijkheid…

het probleem is dat je er moe van wordt…

want het vraagt teveel energie…

en je voelt je erg eenzaam en onbegrepen …

je vraagt je af of je nog ooit uit deze doolhof raakt.

 Als ik mijn eigen psycholoog zou zijn, stelde ik bij mezelf de volgende diagnose…WILD RIVER SYNDROME… 

Blijkbaar ben ik ooit met mijn levenskano in een voor mij veel te wilde rivier gestapt… vol goesting om alles aan te gaan… overtuigd om alles aan te kunnen...

Peddelend in het wilde water….uitdagende stroomversnellingen doorstaan… draaikolken omzeild… rotsen vermeden en bochten genomen…

Hoe dikwijls ben ik dan toch met mijn hoofd tegen die rotsen gestoten?

Hoe vaak ben ik wel niet kopje onder gegaan?

Maar elke keer opnieuw boven water gekomen, adem gehapt en verder gepeddeld… en nog eens… en nog eens… en nog eens…

Blind voor de medepassagiers die mee kopje onder gingen…

Doof voor de waarschuwingen langs de kant…

Koppig…verstand op nul…blik op oneindig… spieren gespannen, de peddel stevig in de hand… de eigen pijn verbijten…  de vermoeidheid negeren…

Uiteindelijk opnieuw kopje onder… worstelen, maar niet boven komen… verdrinken in mijn eigen wilde rivier.

…HOOGTIJD OM KALM WATER OP TE ZOEKEN !!!