Hier se, hier se een bezoeker se..... Welkom in mijn nederige blog... Iets drinken?... Als je een biertje wenst, klik dan even op de foto onder de datum en kies maar... keuze genoeg. Gezondheid!

Vrijdag 27 maart 2015

Afscheid

Beste collega’s,

Ik hou niet zo van afscheid nemen, maar 45 jaar dienst zijn genoeg geweest en trouwens werk ik al langer dan velen van jullie oud zijn (zie mijn solicitatiebrief in bijlage van een 16 jarige jongen anno 1970)

Al bij al heb ik een afwisselende carrière achter de rug, met nogal wat wendingen, ups en downs.Ik ben begonnen als loopjongen en heb daarna mogen werken voor verschillende Lijndiensten en trafieken... auto's en containers naar de USA, import vanuit de UK, ijzer en staal naar Canada... cargo voor het nabije en het verre Oosten, Portugal en Afrika... ik heb ooit zelfs een jaartje op de kaai gewerkt... (Dat was eigenlijk wel op 'strafkamp', waar ik verder geen commentaar op zal geven, maar waar ik zelf wel iets heel leerzaam van gemaakt heb).Ik heb vooral het geluk gehad om onderaan, op jonge leeftijd, te mogen beginnen en de tijd gekregen om mezelf te ontwikkelen en veel te leren.

Jullie hebben er geen idee van welke gigantische en boeiende evolutie die 45 jaar zijn geweest ... van pen, papier en typemachine over telex, photocopy machine en fax toestellen naar computer ... van GSM was zelfs nog geen sprake, de semafoon deed pas zijn intrede en onze telefoontoestellen (één toestel per 4 bedienden) waren nog van stevig bakeliet en zo zwaar als waren ze van gietijzer.

Velen onder u vinden dat ik een grote mond heb en een opstandig karakter; zelf noem ik het liever een ambitieus, temperamentvol, geëngageerd, perfectionistisch en (vooral te) impulsief enthousiasme. Het heeft het u en mij in elk geval niet altijd gemakkelijk gemaakt; integendeel.... in elk geval, een welgemeende sorry aan al wie ik daardoor soms heb gekwetst.

Jonge wolven staan nu klaar, om de plaats van een oude krokodil over te nemen. Ik neem het hen helemaal niet kwalijk, want ooit was ik zelf zo'n jonge wolf. Nog liever zet ik zelf een stap opzij, dan vroeg of laat als een stuk oud speelgoed bekeken te worden. Ik wens ze van harte succes en veel plezier in hun werk en hoop dat ze de frustraties, die ik zelf maar al te dikwijls heb opgelopen, zullen kunnen vermijden.

Stilzitten ga ik heus niet doen. Hoe de toekomst voor mij er precies zal uitzien, kan nog alle kanten op ... In Sha Allah (als God het wil).

Mogelijk ga ik als vrijwilliger patiëntbegeleiding doen (t.t.z. opvang van zieke kinderen, ofwel werken op een echte verpleegafdeling zonder specifieke verpleegkundige taken, of palliatieve zorg),

Er zal zeker ook tijd vrij komen voor mijn grote passies; schrijven en toneel (spelen, regie en, wie weet, zelf m'n eigen stukken schrijven).
En natuurlijk is er ook mijn Bierpassie waarvan de website dringend verder bijgewerkt, uitgebreid en onderhouden moet worden.
Bovendien zijn er, naast het vrouwtje, ook nog de kleinkinderen, de huisdieren en is er ook nog de ruime tuin met het dierenparkje...

Wie mij een beetje kent, weet ondertussen dat er nog veel te veel plannen zijn om hier even allemaal op te noemen en dat ik dus wel 120 jaar moet worden om die allemaal uit te voeren.
Wat wel al zeker is, is dat mijn dagen, weken, maanden en jaren zeker niet allemaal op elkaar zullen lijken... Vervelen staat niet in mijn woordenboek.

Afscheid nemen doet altijd een beetje pijn. Het is een emotionele keuze tussen goede collega's achterlaten en een nieuwe, spannende toekomst.

Ik wens jullie allemaal veel succes voor jullie eigen toekomst, maar ik begin nu vol ongeduld aan die van mezelf.

Bedankt, vriendelijke groeten en tot ziens
Salaam Alaikum (De vrede zij met u)

Pat(rick)

(alias Bompapatje) (alias Pat. Probleim) (alias Opa Trick)

Bijlagen

letter.pdf (54.1 KB)

Geschreven door Bompapatje om 13:41 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

Nikki29 maart 2015 om 08:29

Prettige zondag blogmaatje

Het was weer heel fijn om hier te zijn
en bij het verlaten van je mooie blog
wens ik je een prachtige dag toe
Dikke knuffel

Nikki28 maart 2015 om 07:39

Een aangename zaterdag gewenst vriend

Wel Bompatatje je hebt groot gelijk naar 45 jaar dienstGeniet maar lekker van je vrije tijd nu

Tussen vriendschap en een roos
is een heel groot onderscheid,
rozen bloeien slechts een poosje
maar vriendschap duurt een eeuwigheid!
Nikki

meeuw27 maart 2015 om 16:45

mooie en gevoelige afscheidstekst ...

groot gelijk ... na 45 jaar dienst !
velen zullen jou dit niet nadoen
geniet nu maar ten volle van familie, hobbies en alles om je heen
hou je lichaam gezond en fris
je gaat nog veel mooie jaren tegemoet
en ik zou zeggen ...

geniet van elke dag !

liefs meeuw

Reageer op dit bericht

Maandag 16 maart 2015

Bompapatje's running team

Die met z'n pet ben ik

De Cocker Spaniel is Bikkel

De Rhodesian ridgeback is Syenna

Wij lopen 2x per week 6 km (in 40 minuten) in een schitterede groene omgeving, en toch dicht bij de stad.

Geschreven door Bompapatje om 16:08 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 12 maart 2015

Bierindex

Bompapatje's bierindex

van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland
Laatste update op donderdag 12 maart 2015

(voorlopig) totaal: 2.250 Bieren

Voor een bezoekje klik je gewoon op de foto

Geschreven door Bompapatje om 16:05 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 9 maart 2015

Nederig door zoveel symphatie

Normaler kon het niet
goede vrienden, lieve mensen
een hard werkend gewoon gezin
met een bescheiden inkomen
huisje gekocht om te renoveren
alles gedaan met eigen handen.

Huisje klaar, of toch bijna
het geluk dat lacht hen toe
en de dochter is hoog zwanger
laat de baby nu maar komen
een gewoon gezin, zoals u en ik
goede vrienden, lieve mensen.

Maar dan slaat het noodlot toe
brandend huis en alles weg
al dat werk voor niets geweest
en de baby komt te vroeg
misschien wel van de stress
lieve mensen met veel pech.

De verzekering en de centen
een benefiet moet wat helpen
hopelijk komen er wat mensen
de brandweer schiet toch al ter hulp
gelukkig veel meer volk dan verwacht
voor goede vrienden, lieve mensen.

Moreel is dit een grote steun
en alles komt wel zeker goed
voor die goede mensen, lieve vrienden
ook de baby stelt het prima
het geluk lacht hen weer toe
dankbaar, nederig door zoveel sympathie.

Geschreven door Bompapatje om 19:17 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 26 februari 2015

Ouder worden noemt men dat‏

Het doet raar om vast te stellen dat mijn verhalen en herinnering steeds meer over vroeger gaan.
Ouder worden noemt men dat zeker!?
Gek om me tevens te realiseren dat mijn ervaringen veel dichter bij die van mijn grootouders liggen dan die bij mijn ouders en de jeugd van vandaag.
Mijn grootouders en mijn generatie hebben gemeen dat onze generaties nog buiten konden spelen... ravotten... kattenkwaad uithalen.

De generatie van mijn ouders heeft haar jeugd verloren tijdens de oorlogsjaren.
Mijn grootouders hebben weliswaar ook een oorlog meegemaakt, maar dat was anders. Dan had je nog slagvelden alleen voor militairen en meestal ver van huis in de loopgraven.
De huidige generatie heeft ook oorlogen, maar dan ver van hun bed. Voor de rest hebben ze verveling, computers en sociaalnetwerken (zoals Facebook en twitter). Spelen is iets uit de oude doos geworden en kattenkwaad levert gegarandeerd een gas boete op.

Wij waren met zekerheid de laatsten van de 'Stijn Streuvels generaties' én wij hadden bovendien de 'Flower Power' ... The Golden Years.

Nooit eerder was er zo'n vooruitgang, als in onze jonge jaren. Nooit meer zal er zoveel vooruitgang geboekt worden... Of zoals in dat ene liedje: "Het is niet meer wat het geweest is en het zal nooit meer worden wat het was".

Geschreven door Bompapatje om 14:27 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 februari 2015

Nei-e joeng, 'k kon 'r verdoemme deize kier ni me lache

Op werkdagen passeer ik altijd via 't Kiel (de overbekende migrantenwijk in Antwerpen).

Persoonlijk hou ik van deze wijk, want, zoals Axl Peeleman het zo schoon bezingt, is het een kleurdoos; een mix van zowat alles wat in Antwerpen leeft, winkelt, werkt en woont. Het is er altijd gezellig druk en dus natuurlijk ook gevaarlijk om daar per fiets door te laveren.

Op enkele uitzonderingen na, heb ik nooit problemen ondervonden en die uitzonderingen zijn zelfs niet eens zo erg om over te spreken ... eerder spontane en ondoordachte reactie in verkeersituaties ... Och, het woord racist is dan rapper gezegd dan gemeend.

Maar vandaag zag ik 3 jonge kinderen voor een deur staan, waarbij de oudste (13 - 14 jaar denk ik) met de hand verschillende schietbewegingen maakte naar enkele duidelijk-niet-moslim-voorbijgangers, waarop de twee jongere kinderen (ik denk amper 10 jaar) hartelijk om moesten lachen.

De laatste schietbeweging was in mijn richting, van heel dicht bij op mijn voorhoofd gemikt, gepaard gaande met het bekende kkkggggg geluidje.

Normaal zou ik daar zelfs geen acht op slaan, want jongens spelen nu eenmaal graag soldaatje en doen al eens zulke schietbewegingen naar elkaar en anderen, maar die uitdagende blik in die kerel z'n ogen zo dicht bij, gaven me toch een onbehagelijk gevoel.

Ik ga er van uit dat dit erger overkomt dan eigenlijk de bedoeling was. Maar ook ik ben niet ongevoelig voor de invloed van de actualiteit, net als die jongens, die waarschijnlijk alleen maar jihadi-ke aan 't spelen waren, iets waar ze dagelijks over horen... hebben we dat niet allemaal gedaan; soldaatje gespeeld? ... Trouwens we zien soms toch op TV-beelden uit oorlogsgebied, hoe kinderen oorlogske spelen met een geweldige overtuigingskracht, met zelfgemaakte geweren en kanonnen ...

MAAR TOCH ...

Mijn kinderen hebben nooit speelgoedwapens gekregen ... deze kinderen misschien ook niet, want het was een simpel handgebaar.

MAAR TOCH ...

Ach, laat ons het voorval maar vlug vergeten en er van uit gaan dat het een (onschuldig) spel was.

Laat ons vooral onthouden dat de negatieve, alsook de positieve berichtgeving over de actualiteit wel degelijk invloed heeft op de emoties van ons allemaal.

Laat ons vooral beseffen dat angst een slechte leermeester is.

Om het op z'n Antwerps te zeggen: "Nei-e joeng, 'k kon 'r verdoemme deize kier echt ni me lache! Vreuger zou 'k terug geschote hebbe, moar na!?"

Geschreven door Bompapatje om 15:47 2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 9 februari 2015

Ach, wij mannen blijven gelukkig toch maar kinderen

Dagelijks waan ik mij terug in de middeleeuwen.

's Morgens, voor dag en dauw, zadel ik mijn paard L' Avenir met 2 zadeltassen, gevuld met benodigdheden en proviand. Proviand welke door mijn geliefde gemalin met veel liefde en toewijding is klaargemaakt. Als m'n stalen ros is opgetuigd, bestijg ik het en geef het de sporen richting Antwerpen, alwaar ik een afspraak heb in de Grimaldi vesting; het bastion van mijn Italiaanse broodheer.

Eens de landerijen van het kasteel met hoeve 'Schoonselhof' voorbij, wordt het een saaie rit langs de steenweg; een lange kasseiweg die de St. Bernardusabdij verbindt met de stad. Pas als ik op 't Kyle aankom, daar waar de citadel van Antwerpen staat, op het grondgebied van de St. Michielsabdij, word ik als vanzelf alert door de vroege drukte. Vele reizigers, vooral van vreemde origine, zijn al onderweg en bewegen zich kriskras over de steenweg. Aan de moskee ziet het gezellig zwart van 't volk. Maar bij de kerk is het stil en duister ... het openbaar toilet (alleen voor heren) stinkt.

Grote meer-persoons-koetsen passeren mij op de voor hen speciaal aangelegde bermen. De vooruitgang staat niet stil. Dit is een futuristisch initiatief van de vooruitstrevende burgervader van Antwerpen, om mensen te vervoeren, die zich geen koets, kar noch lastdier kunnen veroorloven. Gratis is het natuurlijk niet, en betrapte zwartrijders, zullen voor de vierschaar moeten verschijnen, alwaar ze tot lijfelijke straffen veroordeeld worden.

Even later, als ik de grote baan oversteek, volgt een lange, lichtjes steile, beklimming. Boven aan de heuvel zie ik beneden al de stroom kronkelen - de Schelde - welke op dit uur van de dag donker en dreigend lijkt. Aan deze bocht liggen geen schepen, maar rechts van mij, in de verte, zie ik ze aangemeerd liggen; de twee- en driemasters... majestueus langs de kade, aan de rede van Antwerpen, aan 't Steen. Van havenarbeiders is nog geen spoor... of toch ééntje, die nog wat, lichtjes dronken, loopt te lanterfanten.
Ik spoor L' Avenir, mijn stalen ros, aan in de richting van de stadswallen. De kathedraal komt reeds in 't zicht ... groots ... wel 123 meter hoog ... een echt belfort als het ware ... de trots van deze stad!

Vermits ik hier bijna dagelijks passeer, ondervind ik geen problemen met de stadswachters en mag ik ongehinderd en zelfs vriendelijk nagewuifd, verder rijden. Op een drafje gaat het naar het Steen, met aan de overzijde de Suikerrui, die een fabelachtig uitzicht geeft op de kathedraal. Verder passeer ik het vleeshuis, waar de beenhouwers al ferm in de weer zijn. Daar, aan de overkant van de Schelde, liggen de veerboten klaar, om de boeren en veehandelaars van linker- naar rechteroever over te zetten. Deze buitenlui, van over 't water, komen hun goederen hier slijten aan de poorters en burgers op de veemarkt, de graanmarkt, de paardenmarkt, de ossenmarkt, de melkmarkt enzovoort ... zelfs op de handschoenmarkt.

Mijn reis gaat verder, voorbij het tolhuis tot aan het loodswezen. Twee oorlogsboten liggen op het droge. Waarschijnlijk te zwaar beschadigd tijdens de gevechten om de stad onlangs. De sporen van die slag, zijn nog steeds zichtbaar. Hier en daar liggen nog ruïnes van kapot geschoten huizen, terwijl her en der reeds wordt heropgebouwd. Vooral herenhuizen dan ... groter en kolossaler dan tevoren ... met nog meer verdiepingen en 'echt' glas in de talrijke ramen. De nieuwe stallingen komen overal ondergronds. Het worden waarlijk moderne tijden.

Even verderop stuur ik L' Avenir de richting Brouwersvliet op. Al van aan de oversteek zie ik de vesting liggen. Volledig verlicht door de vele fakkels, terwijl het brouwershuis ernaast nog donker en verlaten is ... "de brouwersgilde zal haar roes nog aan 't uitslapen zijn" lach ik bij mezelf.

Mijn stalen ros leid ik voorzichtig de ondergrondse stallingen in en ontdoe het van de zadeltassen. Zelf doe ik mijn reiskleding en maliënkolder uit en begeef me dan, in aangepaste kledij, terug naar de 21ste eeuw op de eerste verdieping ... om te werken ...

Ach, wij mannen blijven gelukkig toch maar kinderen en kunnen dus onbekommerd dagelijks opnieuw fantaseren.

Geschreven door Bompapatje om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 7 februari 2015

De liefde van je hond

De liefde van je hond is onbetaalbaar

hij is aanhankelijk en trouw

en wijkt de hele dag voor geen haar

als hangt hij aan een sleeptouw

overal waar jij heengaat

is en blijft hij steeds paraat.

Al gaat die liefde door zijn maag

een knuffel of een aai bijtijds

is alles wat zo'n dier je vraagt

en is die knuffel dan niet wederzijds

voor eeuwig beste vrienden

of zeg gerust twee boezemvrienden.

En moet je hem dan achterlaten

dan blijft hij op je wachten

treurig, geduldig en gelaten

al was het vele nachten

tot je 'r eindelijk weer bent

dan is dat hét groot moment.

Elke hond en ieder mens

is zich bewust van dit gevoel

mens en dier dezelfde wens

we hebben allemaal hetzelfde doel

een knuffel en een aai bijtijds

en vriendschap voor altijd.

Geschreven door Bompapatje om 20:14 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 februari 2015

Lieve God ik bid en smeek, want mensen worden ziek

Mensen worden ziek
overal rondom mij
is het omdat ik ouder wordt
of omdat het toeval is?

Jong of oud is geen verschil
ziek worden er zoveel
onvoorstelbaar, 't houdt niet op
wat is er nu toch aan de hand?

Was het maar gewoon verkouden
dan genas het nog gewoon
maar het gaat van kwaad naar erger
kwaadaardig zelfs, niet gewoon!

Laat ons hopen en vertrouwen
dat het allemaal weer beter wordt
want zonder al die mensen
is m'n leven minder leuk.

Lieve God, ik bid en smeek
laat ze allen beter worden
want hebben al die mensen
dan geen recht om gezond te leven?

Geschreven door Bompapatje om 22:10 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 2 februari 2015

In de winter naar het werk‏

Winterweer schrikt mij niet af.
De barometer geeft winterse buien aan, bij koude temperaturen.
Althans dat lees ik, zo vroeg op de dag, met de slaap nog in m'n ogen.
Toch maar even buiten kijken.
Witte wolken met veel blauwe gaten.
Koud is het inderdaad, maar het ziet er niet naar uit dat het gauw regenen of sneeuwen gaat.
"Misschien toch maar betere met de bus naar 't werk" vraag ik me nog even af.
Niks van natuurlijk! Gewoon met de fiets!
Een echte vent laat zich toch niet afschrikken door een barometer zeker!?
Dapper en onverschrokken zal ik met de fiets vertrekken. We zien wel onderweg!
Trouwens met zulk weer komt de bus er zelden door.

Tijd om te vertrekken.
Extra regenkledij aandoen is niet nodig dus.
Lekker warm aangekleed, als een echt "velo-fietser".
Klaar voor een fietstochtje naar kantoor.
Toch maar droge kleren in de fietstas, want je weet maar nooit.
Voor- en achterlichten branden. Pet op, fluohesje en warme handschoenen aan.
De baan is nat en blinkt een beetje hier en daar.
Misschien toch geen goed idee geweest?
Valt er nu dan toch wat nat? ... Ja, ja en sneeuwen doet het ook.
Terugdraaien en toch maar met de bus? Niks, géén denken aan!
Een echte vent laat zich toch niet afschrikken door wat winterweer.

Halfweg ... het sneeuwt en 't regent en de paden worden glad.
De bus passeert - dan toch! - met minder volk dan lege plaatsen.
Je zal altijd zien, maar 't deert mij niet ondanks de kou en nattigheid.
Ik pedaleer weer moedig verder - voorzichtig - het stuur stevig in de hand.
M'n kleren zijn kletsnat. 'k Heb het koud tot op het bot.
Verkouden was ik al, dus 't kan nog maar bij.
Aandacht op de weg. Een gevaarlijke oversteek, daarna vals plat, want lichtjes bergop.

Het pad wordt witter en gladder ook. En seffens nog vervaarlijk bergaf.

Boven op de brug zie Ik fietsers te voet naar beneden schuifelen.

Maar ik niet! Een kerstlied neuriënd, waan ik me Sven Nys of van der Poel.

Een echte vent laat zich toch niet afschrikken! ... Gelukkig toch maar droge kleren bij.

Geschreven door Bompapatje om 16:47 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 29 januari 2015

Gedichtendag

Gedichtendag...

daar doe ik niet aan mee

niet goed genoeg

en taal te kort

geen woorden in mijn hoofd

geen zinnen in m'n pen

het blad is leeg

en onbeschreven

gelukkig heb ik een PC.

ach, ik type maar wat

losse woorden

lege zinnen

ik schud het uit m'n mouw

want het is vandaag

gedichtendag.

Geschreven door Bompapatje om 21:31 4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 januari 2015

De winter is in 't land

De winter is in 't land
veel te koud voor buiten
verkouden
hoesten en niezen
snotteren

De winter is in 't land
Lekker warm binnen blijven
dekentje
op de canapé
uitzieken

De winter is in 't land
buiten koud maar binnen warm
koortsig aftellen
naar de zomer
ongeduldig

Geschreven door Bompapatje om 15:44 5 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 22 januari 2015

Gelukkig, tevreden of content

Gelukkig, tevreden of content
zijn van die dingen waar je nooit aan went
je staat er nooit bij stil
maar als je 't echt eens voelen wil
verstand op nul en sluit je ogen
bescheiden, stil en ingetogen
want gelukkig zijn
en tevreden zijn
content met wat we hebben
geeft ons kracht om lief te hebben.

Maar lukt het niet content te zijn

of vindt je 't leven echt niet fijn

ben je ongelukkig, niet tevreden

door problemen moe gestreden

sluit dan toch even je ogen

verstand op nul en ingetogen

voel de kracht van lief te hebben

en wees content met wat we hebben

ook al is 't leven geen festijn

er is genoeg om tevreden en gelukkig te zijn.

Geschreven door Bompapatje om 15:57 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 januari 2015

Pat. Probleim

Om voortaan een onderscheid te maken tussen m'n schrijfseltjes en mijn kritische blik op de maatschappij , heb ik een nieuw blog aangemaakt.
Klik op de foto en neem al eens een eerste kijkje.

Geschreven door Bompapatje om 14:40 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 12 januari 2015

Onze tuin

Zittend aan de keukentafel heb ik zicht op onze tuin
een mooie, ietwat verwilderd-onderhouden tuin
geen gazon, maar een stukje wei
een vijver (zeg maar kikkerpoel) met pergola.
natuurlijke stilte heerst,
enkel het geluid van vogels en wind
door de bomen van het Schoonselhof
die de indruk geven een waar bos te zijn
twee kippen, twee konijnen, twee katten
en een hond (soms twee) lopen er rond
't is ons eigen paradijsje.

Meesjes, vinken en een roodborstje
zijn dagelijkse gasten
maar ook mussen, kauwen, eksters en duiven
pikken van de graantjes mee

merels, spreeuwen... te veel om op te noemen

en af en toe een rare snuiter
fazant, patrijs en zelfs een buizerd

of een specht, een kwikstaart en een reiger

natuurlijk zijn er ook de ratten, mollen en muizen

en padden en kikkers en hopelijk ook vissen

in ons eigen paradijsje.

Plaats genoeg voor spelende kinderen

een zwembad in de zomer

en zon genoeg om bruin te worden

maar veel te nat in wintertijd

het tuinhuis weer eens onder water

de hoge bomen van de buren vangen alle wind

en dreigen vervaarlijk naar het kippenhok

maar de vogels vliegen op en neer

bij regen, wind of zonneschijn

het is heerlijk ontbijten met dit zicht

op ons eigen paradijsje.

Geschreven door Bompapatje om 15:23 Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 januari 2015

Actie, reactie

Actie, reactie, vrije meningsuiting, belediging, persvrijheid, provocaties, vrijheid van godsdienst, fundamentalisme, links, rechts, respect, haat, democratie, dictatuur, gastvrij, xenofoob, autochtonen, allochtonen, verdraagzaamheid, racisme, vredelievend, agressie, slachtoffers, daders, vrede, oorlog, beschaving, terreur...

VRIJHEID STOPT WAAR DIE VAN EEN ANDER WORDT BEDREIGD!!

Voor alle duidelijkheid: IK VEROORDEEL MET KLEM DE AANSLAG IN PARIJS OF EENDER WELKE TERREUR WAAR OOK TER WERELD, MAAR IK BEN NIET CHARLIE OF AHMED!!

Mijn (misschien nogal naïeve) overtuiging is dat er met een klein beetje gezond verstand, menselijke warmte en respect heel wat ellende in de wereld kan voorkomen worden.

Kan men onder het mom van de vrije meningsuiting en persvrijheid blijven verdedigen dat men hele bevolkingsgroepen - ongeacht hun godsdienst, ras, cultuur, geaardheid, beperkingen of wat dan ook - kan blijven beledigen?
Is het niet iets te gemakkelijk om een 'cartoon' een humoristische vorm van kritiek te noemen en dat humor (sarcasme) altijd, overal en over alles moet kunnen?

Dienen alle 'heilige huisjes' dan echt alléén maar om afgebroken en belachelijk gemaakt te worden?

Waarom moeten sommigen steeds weer provoceren en haat verkondigen?

Zijn wij dan zoveel beter met onze maatschappij, waar racisme en homohaat uitdrukkelijk aanwezig zijn?

Vindt u het ook niet een beetje arrogant, dat er in het zogenaamde 'vrije Westen' nauwelijks rekening wordt gehouden met de gevoelens van andere culturen, godsdiensten en/of andersdenkenden?...

Zijn vrijheid en mensenrechten alleen maar loze woorden, die enkel gelden voor ons eigen egocentrisch denken?

Zouden wij niet beter met z'n allen nederig een 'mea culpa' slaan, in plaats van overtuigd ons eigen gelijk uit te schreeuwen?!

Kritiek = JA!

Beledigingen = NEEN!

Verdediging = JA!

Terreur = NEEN!

NEEN, IK BEN NIET CHARLIE OF AHMED!!

Geschreven door Bompapatje om 13:38 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 januari 2015

Met alle respect voor de families van de slachtoffers!

Met alle respect voor de families van de slachtoffers!

Maar als in een maatschappij steeds meer de roep klinkt om de doodstraf terug in te voeren voor dit soort delinquenten, terwijl de euthanasie steeds meer aanvaard wordt, begrijp ik dit voorval niet.

Van Den Bleeken beseft heel goed wat hij heeft aangericht en bekent dat hij nog steeds die fantasieën heeft en dus weet dat hij ongeneeslijk ziek (lees zededelinquent) is.

In landen waar de doodstraf nog bestaat, zou die al lang uitgevoerd zijn.

Ik ben zelf 'alles behalve' een voorstander van de doodstraf, maar dit lijkt mij meer op een terugkeer naar de vergeetputten uit de middeleeuwen.

Ja!..., meneer Van Den Bleeken is een ongeneeslijke, gestoorde misdadiger... een blijvend gevaar voor onze maatschappij... maar het is en blijft, hoe dan ook, een mens. Een vrijwillige euthanasie lijkt mij dus een goed alternatief voor de, in ons land, verboden doodstraf.

En voor de simplisten onder ons; het zou de maatschappij zelfs veel geld besparen.

Geschreven door Bompapatje om 09:25 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 januari 2015

Politie en criminaliteit

Er is veel te doen de laatste tijd over het optreden van politie-agenten hier en elders.
Wat mij stoort in dit debat, is dat de schuld altijd bij één van de twee partijen wordt gelegd.
Zelf ga ik er altijd vanuit dat alles twee kanten heeft en dat het dus een beetje hypocriet is slechts één partij als schuldige met de vinger te wijzen...

"actie / reactie" weet je wel!

Ik bedoel maar dat als men niets gedaan heeft, men ook niet moet gaan lopen wanneer de politie er aan komt...
En het is niet omdat men een politie-uniform draagt dat alles zomaar geoorloofd is.

Om met de woorden van Jan Jacobs; de vader van Jonathan (zie foto) te spreken: "De waarheid is belangrijker dan de schuld."

We zijn tenslotte allemaal maar mensen (gekleurd of niet... gewapend of niet... moslim/christen/jood of niet... in uniform of niet...) en we maken allemaal fouten.

Met een degelijk, open een eerlijk onderzoek naar de ware gebeurtenissen, zou men de opleiding van politie-agenten kunnen aanpassen, om alzo beter om te gaan met, al dan niet, vermeende criminaliteit.
Maatschappelijke werkers kunnen van diezelfde onderzoeksresultaten gebruik maken om criminaliteit bij jongeren beter te voorkomen.
Er zullen zo allicht veel minder inschattingsfouten met (dodelijke) slachtoffers vallen en kunnen kwatongen minder misbruik maken om één bepaalde partij zwart te maken bij de publieke opinie.

Dat (kansarme) jongeren in de criminaliteit belanden is te betreuren, maar nauwelijks te voorkomen en is van alle tijden.

Dat de politie er moet zijn om over onze veiligheid te waken is een spijtige noodzaak.

Maar leugens en doelbewuste kwaadwillige manipulatie zijn in onze 'beschaafde' maatschappij niet langer op hun plaats; noch aan de ene kant, noch aan de andere kant!

Geschreven door Bompapatje om 16:58 Reageer op dit bericht

Maandag 5 januari 2015

Nieuwjaarsbrief aan de kleinkinderen

Aan mijn Liefste kleinkinderen

(Eliene, Josien, Seth, Hannah, Axl, Lente en ...)

Jullie vinden mij misschien een rare
of nee, waarschijnlijk wel een hele rare
maar weet één ding heel zeker
als Bompapatje kan ik niet veel beter

Ik wil spelen en fantaseren
dromen en vooral veel spelen
zolang mijn lijf het kan verteren
en mijn leeftijd niet gaat vervelen

Ik hou van jullie allemaal
van groot naar klein en omgekeerd
soms maken we zeker te veel kabaal
maar hebben jullie ook nog iets geleerd

Al is dat leren niet altijd waar

't is soms een grapje tijdens 't spelen

wat ik wil bedoelen is enkel maar

dat wij ons nooit moeten vervelen

Van Raemdonck, Eygenraam of Coenen

het maak mij allemaal niets uit

ik wil je allemaal knuffelen en zoenen

kids, ik hou van jullie, punt uit!

Gelukkig nieuwjaar van Bompapatje

Wilrijk, 1 Januari 2015

Geschreven door Bompapatje om 14:36 Reageer op dit bericht

Woensdag 31 december 2014

Nieuwjaar 2015

Beste allemaal

Laten we van dit nieuwe jaar
een jaar maken van vooruitgang
een jaar waar we eindelijk stoppen met stilstaan
stilstaan bij ons eigen egoïsme
ons eigen egocentrisme
stoppen met de eigen overtuiging eerst.

Laten we van dit nieuwe jaar
een jaar maken om stil te staan
bij de diepere waarden van het leven
werk maken om naar elkaar te luisteren
om naar elkaar toe te leven
respect betonen voor een andere overtuiging.

Laten we van dit nieuwe jaar
een jaar maken om stil te staan bij vooruitgang
veranderen en beginnend bij ons diepe zelf
open staan voor anderen ongeacht hun afkomst,
geloof, geaardheid of beperking
bewust worden dat we allemaal maar mensen zijn.

Laten we van dit nieuwe jaar
een jaar maken waar naïviteit realiteit kan worden
waar onze dromen en wensen te leven in vrede
mogen uitkomen; zo kinderlijk eenvoudig
ik hou van u en jij houdt van mij
laat ons dan samen houden van iedereen.

Ik wens iedereen een gelukkige, vredevolle en voorspoedige toekomst.

Pat. Coenen (alias Bompapatje)

Wilrijk, 1 januari 2015

Geschreven door Bompapatje om 21:13 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Bompapatje's schrijfsels