TR129 - 12KM200 - 0:58:38

Het weer.
We kregen zonnig weer met enkele wolkenvelden. Het bleef ook droog.
De maxima schommelden tussen 18 en 22 graden bij een zwakke tot matige oosten- tot zuidoostenwind.
Actueel.
VEILIGHEID
Nog geen Amerikaanse douane op Zaventem.
Meer dan tien jaar nadat er plannen zijn aangekondigd om Amerikaanse douaniers te installeren op Brussels Airport is dat nog altijd niet het geval. De gesprekken staan zelfs voor onbepaalde tijd ‘on hold’.
De Verenigde Staten kondigden in 2015 aan dat ze hun ‘preclearance’-procedure wilden installeren op Brussels Airport. Daarbij controleren Amerikaanse douaniers al op de luchthaven van Zaventem de documenten van reizigers naar de Verenigde Staten.
In 2020 sloten België en de VS ook officieel een akkoord en in 2022 zette men het licht op groen. Maar de uitvoering ervan staat nu dus ‘on hold’ door verregaande voorwaarden van de Amerikaanse autoriteiten, waaronder onder meer het vereiste ruimtebeslag.
Terug in de tijd: maandag 9 mei 2011.
Een vijftal kilometer losgelopen, gevolgd door een goede tempoloop van een drietal kilometer, om dan af te sluiten met opnieuw vier kilometer loslopen.
De run vandaag.
L’enfer des collines – Oeudeghien – 15 uur – 12km200.
Ik liep hem al eerder, die run in Oeudeghien. In 2024 en 2025. Dus helemaal niet lang geleden. En dat heeft zijn voordelen. Je kan eens terugkijken hoe je het er de voorbije jaren vanaf had gebracht.
In 2024 begon ik aan die wedstrijd met een prima voorbereiding. Veel beter eigenlijk dan je kan wensen. Ik liep voldoende kilometers, en deed ze met wisselende tempo’s (lees: voldoende intervallen). En ik had ook voldoende rust ingebouwd. Dus ik voldeed eigenlijk aan alle factoren om een goede prestatie neer te zetten. Bovendien was het ook mijn laatste jaar als zestiger. We liepen dus nog in een andere categorie. Ik eindigde als 68e op 401 deelnemers in een chrono van 0:56:38 of 12.9/uur of 4.39/km. Temperatuur 24,0°.
In 2025 was het anders. Een en al onzekerheid. Het was toen reeds bijna een maand geleden dat ik nog een wedstrijd had gelopen (la foulée anvinoise in Anvaing op 12 april). In principe hadden we dus fris en monter, en goed getraind, aan de start moeten kunnen komen. Maar het tegendeel was dus het geval. Reden: een enkelkwetsuur (of noem het voor mijn part ongemak) waarbij de straling zich uitstrekt naar de zijkant van de kuitspier toe. Het vervelende van zoiets is dat je dus wel kan lopen maar niet voluit. Ik durfde het gewoon niet. Bang dat ik was om de zaak te verergeren. Ik eindigde als 153e op 471 deelnemers in een chrono van 1:00:31 of 12.0/uur of 4.58/km. Temperatuur 22,0°.
Hoe ga je met deze wetenschap om? Ik moest het ook dit jaar rustig aan doen in de voorbereiding. Een tijdje zo goed als niks gedaan. Dan terug wat opbouwen naar een aantal wedstrijden toe. En alhoewel het vorige week geen kanjer van een wedstrijd werd (vond ik zelf) keek ik toch met enig vertrouwen naar deze wedstrijd aan. Voornaamste reden: de pijn die zich voordeed aan de linkerenkel, dus ook dit voorjaar nog, was nagenoeg verdwenen. En een laatste test met wat korte en vlugge intervallen hadden dit bevestigd. Dus dat was positief. Het andere ongemak is verkoudheid (of hooikoorts). Omdat ik er nu al zo lang mee sukkel denk ik stilaan meer aan het laatste. In ieder geval enorm vervelend. En als dit niet vlug verbetert gaan we dat toch ook even moeten laten onderzoeken. Eigenlijk was ik dat al van plan maar mijn huisarts bleek er even tussenuit te zijn. Dus dat wordt nog even wachten.
Er zijn wat mij betreft drie belangrijke factoren om prestaties enigszins met elkaar te vergelijken.
In de eerste plaats het parcours. Wat dat betreft kan de vergelijking volledig opgaan. Dat parcours is nauwelijks gewijzigd ten opzichte van de voorbije jaren. Ik ken er stilaan elke weg, elke wegel, elke helling, elke afdaling en de laatste hellende strook naar de aankomst toe met het beruchte trapje van een tweetal treden ongeveer vijftig meter voor de finishlijn. Heel kenmerkend die aankomst daar!
Tweede factor is het weer. De wedstrijd gaat steeds door in het begin van de maand mei. Over het algemeen goed weer dus. En daar hou ik wel van. Leve de zon! Ik kan uren van haar genieten. Ze mag wat mij betreft altijd schijnen. Maar als het even kan toch al zeker tot eind oktober. Dan mag ze ons even verlaten om het volgende jaar terug te komen in al haar glorie! De voorbije jaren was het respectievelijk 24 en 22°. Dus nog wat warmer dan nu met ‘amper’ 20°. En toch zijn er al mensen die klagen. Die het te warm vinden. Die mindere prestaties daaraan wijten. Die zeggen dat ze liever ’s avonds of zelfs ’s nachts lopen. Kom nou, ik in elk geval niet. En geef mij maar een wedstrijd op een zaterdagnamiddag, liever dat dan op een vrijdagavond.
En als laatste heb je dan natuurlijk de conditie van het moment. Ik heb ondertussen geleerd dat er inderdaad een goede balans moet zijn tussen training en rust. Maar ook dat het zonder voldoende trainingskilometers niet zo soepel draait. Iets anders is ook wel dat je pijnvrij moet kunnen lopen. Als je al ongemakken voelt bij elke stap die je zet kom je er niet zo vlotjes door. Helaas is dat iets wat mij vaker lijkt mij voor te komen met het ouder worden. En daar moeten we dus meer en meer rekening mee houden. Niks aan te doen.
De wedstrijd.
Zoals gezegd, derde keer achtereenvolgend aanwezig. We kennen de weg, de omgeving en het kaatsplein. Dat laatste is ook wel uniek in het kader van een acrho-wedstrijd. Goed op tijd. We kunnen nog even wat rondneuzen en een korte wandeling maken in de mooie, landelijke omgeving.
Dan inschrijven, de kleedkamer opzoeken en een beetje kledij aantrekken. En we zijn klaar voor een korte opwarming.
De start wordt precies op tijd gegeven. Heerlijk is dat. Ik moest even terugdenken aan vorige week in Sint-Niklaas toen we in volle zon een kwartier stonden te koekeloeren alvorens we mochten vertrekken. Het is hier natuurlijk geen stadsrun maar met iets minder dan 500 deelnemers zullen ze ook wel niet geklaagd hebben.
De start was treffelijk. Een iets te trage eerste kilometer misschien met 4.38 maar dat kwam omdat er in het begin een vernauwing was en we dus wat langzamer moesten van start gaan. Iets meer vooraan staan was misschien beter geweest. Maar wat maken die tiental seconden eigenlijk uit als je het geheel van de wedstrijd bekijkt. Weinig of niks dus.
Maar kilometer twee was beter met 4.29. Laat het mij zo zeggen: dat is zowat het tempo dat ik mij vooraf steeds voorhou (4.30). Vlugger is prima, trager is minder goed.
En die tragere kilometers kwamen er aan. Reden: de bergen van Hainaut. Wat een kuitenbijter om mee te beginnen. De eerste honderden meters ging het nog redelijk. Lees: ik kon nog lopen. Maar velen gingen mij voorbij. Met de beste wil van de wereld: ik kon hen niet volgen. Een wat betere hellingentraining is toch wel aangewezen denk ik zo. Of krachttraining! Maar goed, we zijn uiteindelijk boven geraakt. Maar het tempo was bedroevend: 5.07 en 5.58. Twee keer dus ruim boven de 5.00. Desastreus.
Het mooie van dit verhaal is dat het ergste dan wel geleden is. De volgende kilometers gaan dan ook heel wat vlotter met 4.40 4.51 4.31 4.41 en 4.21. Dus eigenlijk allemaal kilometers met wat op en af en wat vals plat. Ook niet vergeten dat we af en toe over wat veldwegels moeten lopen natuurlijk!
Kilometer tien in 5.05. Reden: het gaat terug bergop. Niet meer zoals in het begin maar toch steil genoeg om het tempo te doen zakken. Maar we konden nog lopen. Dat was in de beginkilometers niet steeds het geval.
En dan de spurt naar de finish toe. Nu stelde die niet zo heel voor hoor. Kilometertijden van 4.45 en toch ook nog 4.36. Dus die laatste was zeker niet slecht. Rekening houdende met het toch wel lastige slot!
Conclusie: al bij al tevreden; de man met de hamer zijn we noch vorige week in Sint-Niklaas tijdens de halve marathon, noch hier in Oeudeghien, tegengekomen; we liepen een degelijke wedstrijd; veel beter zie ik mij niet meer doen; we worden stilaan een jaartje ouder en vooral die hellingen blijk ik steeds moeizamer te verteren; en dan mag ik nog van geluk spreken dat er nagenoeg geen wind was; ik werd terug eerste in de categorie wat toch ook nog steeds deugddoend is; als prijs kreeg ik een fles rosé-wijn.
Details run: 12km200 – wedstrijd - 0:58:38 – 4.48/km – 771 c – 20,0° - 125/129 – 174 pasfrequentie.














































