TR296 - 20KM000 - 3:02:28

Het weer.
Er trok een actieve stormdepressie over het zuiden van de Noordzee en over België. We kregen veel regen en veel wind met rukwinden die over het algemeen opliepen tussen 80 en 100 km/u.
De maxima kwamen uit tussen 8 en 14 graden.
De hevigste rukwinden worden in de namiddag of avond verwacht.
Actueel.
SPORT
Backyard ultra.
De ultralopers Merlijn Geerts en Ivo Steyaert hebben het wereldrecord verbroken op het WK. Bij deze discipline moeten deelnemers elk uur een ronde van 6,706 km afleggen tot ze het lichamelijk of mentaal niet meer aan kunnen.
Overal ter wereld namen teams zaterdag deel aan de wedstrijd. De vijftien Belgische deelnemers gingen van start in het Kempense Retie. Op donderdag bleven er wereldwijd nog twee deelnemers over: Geerts en Steyaert. De twee vijftigers verbraken iets na de middag het wereldrecord nadat ze elk 120 rondjes hadden gelopen, goed voor ongeveer 830 kilometer. Uiteindelijk liepen ze 124 rondjes.
Met 1058 rondjes eindigde het Belgische team in haar geheel derde. De Amerikanen werden met 1120 rondjes wereldkampioen.
Wat is een backyard ultra?
Bij een backyard ultra lopen deelnemers ieder uur hetzelfde rondje. Wie binnen het uur terugkomt, mag de resterende tijd gebruiken om te eten, drinken, rusten of zich voor te bereiden op de volgende ronde. Precies een uur na de vorige start begint het opnieuw. Klinkt overzichtelijk, totdat je bedenkt dat je na 24 rondes al ruim 160 kilometer hebt afgelegd en dat de wedstrijd daarna gewoon doorgaat.
Er is geen vooraf vastgestelde eindafstand. Je bepaalt in principe zelf hoe lang je blijft lopen, zolang je iedere ronde op tijd voltooit en weer aan de start verschijnt. De wedstrijd eindigt pas wanneer één deelnemer als enige nog een volledige ronde weet af te leggen. Dat maakt het concept bijzonder, maar roept ook vragen op over voorbereiding, medische risico's en het herkennen van je eigen grenzen.
Onlangs hield ‘Last Man Standing’ op Terschelling heel hardlopend Nederland in zijn greep. Uur na uur verschenen de overgebleven deelnemers opnieuw aan de start voor een ronde van 6,706 kilometer. De één hield het een paar uur vol, de ander liep meer dan twee dagen door.
Naast die indrukwekkende prestaties kreeg de wedstrijd ook een heel andere nasleep. Deelnemer en influencer Jarl van den Berg belandde met ernstige nierproblemen in het ziekenhuis. Hij moest tijdens de wedstrijd stoppen, hoewel hij zelf het liefst nog verder wilde lopen.
Na de beelden van de wedstrijd waar deelnemers huilend het parcours verlieten, werden weggedragen of een enkeling zelf in kritieke toestand moest worden afgevoerd riep het een belangrijke vraag op: hoe weet je eigenlijk of je lichaam klaar is voor een wedstrijd waarbij de finish eindeloos kan worden uitgesteld?
Eén van de deelnemers was dus Jarl van den Berg. Op zijn eigen Instagram vertelde hij dat hij zich goed had voorbereid en vooraf meerdere keren afstanden van meer dan 40 kilometer had gelopen. Toch ging het tijdens Last Man Standing mis.
Na ongeveer 42 kilometer merkte hij dat hij bloed plaste. Volgens zijn eigen verklaring had hij dit eerder meegemaakt en herkende hij het als een mogelijk signaal van rabdomyolyse, een aandoening waarbij ernstige spierafbraak optreedt. Hij wilde desondanks doorgaan, maar de EHBO en organisatie besloten dat hij niet opnieuw mocht starten. Vervolgens werd hij met een ambulanceboot naar het ziekenhuis gebracht.
Wanneer ben je klaar voor een backyard ultra?
De basis van de training is dat je iets doet in training wat enigszins lijkt op wat je uiteindelijk wil gaan doen in de wedstrijd. Daarmee bedoelt men niet dat je vooraf al honderden kilometers moet lopen. Het gaat hem juist ook om de voorbereiding op alles wat bij zo'n inspanning komt kijken: eten, drinken, slaaptekort en het herkennen van lichamelijke signalen. Eerdere ervaringen met marathons, ultralopen en lange duurinspanningen spelen een belangrijke rol, maar zelfs met jarenlange ervaring kun je nooit precies voorspellen hoe je lichaam op een extreem lange wedstrijd zal reageren.
Moet je vooraf medisch worden gekeurd?
Voor deze wedstrijd moesten deelnemers vooraf een medische vragenlijst invullen. Een officiële medische verklaring was volgens de deelnemers die wij spraken niet vereist.
Zou zo'n sportmedische keuring eigenlijk verplicht moeten zijn? Een sportmedisch onderzoek kan helpen om bepaalde gezondheidsrisico's op te sporen, maar biedt geen garantie dat er tijdens een langdurige inspanning niks misgaat. Bovendien zegt een normale uitslag weinig over hoe iemand na tientallen uren slaaptekort, spierbelasting en vermoeidheid zal functioneren.
Daarom is het minstens even belangrijk om vooraf een goed gesprek te voeren over iemands ervaring, motivatie en voorbereiding. Weten waaraan je begint is belangrijk! Juist die bewustwording kan helpen om een realistische afweging te maken.
Wat doet tientallen uren hardlopen zonder slaap met je lichaam?
Los van de voorbereiding brengt een backyard ultra bijzondere uitdagingen met zich mee. Niet alleen voor je spieren en gewrichten, maar ook voor je hersenen. Slaaptekort kan leiden tot desoriëntatie, hallucinaties en problemen met de coördinatie.
Daarom is het belangrijk dat de medische begeleiding deelnemers goed in de gaten houdt, ook hoe hun toestand zich van ronde tot ronde ontwikkelt. Als iemand één keer overgeeft, betekent dat niet meteen dat hij uit de wedstrijd moet. Maar als klachten blijven terugkomen of iemand zichtbaar achteruitgaat, moet je opnieuw beoordelen of het nog verantwoord is om verder te lopen.
Je doet dit niet voor je gezondheid. De gezondheidsvoordelen van lopen bereik je namelijk al bij veel kortere afstanden. Je hoeft echt geen honderden kilometers te lopen om fit en gezond te zijn. Wil je toch aan een backyard ultra meedoen, dan is het belangrijk dat je daar de tijd voor neemt, voldoende ervaring opdoet met lange afstanden en je goed voorbereidt op alles wat erbij komt kijken. Uiteindelijk moet je ook eerlijk naar jezelf kunnen kijken en weten wanneer het verstandiger is om te stoppen.
Terug in de tijd: zondag 23 oktober 2011.
Samen met Jeroen naar Gent. Hij moest er in de namiddag de relays lopen. Een eerste wedstrijd in het kader van de crosscup. Er was reeds heel wat ambiance toen we daar rond 11.30 uur aankwamen. Opnieuw schitterend weer. Veel zon. Gewoonweg fantastisch. Jeroen moest er de wedstrijd voor scholieren lopen en liep samen met zijn avlo-brothers Aaron Verbeke en Maarten De Munck. Ze eindigden op een verdienstelijke 33e plaats en legden de 4 km af in 0:13:23. Hiermee is het crossseizoen ook terug van start gegaan.
Ik kon Jeroen zijn wedstrijd jammer genoeg niet volgen, en ook de seniorenwedstrijd niet, omdat ik in de namiddag een uitstapje op het programma had naar Bazel (Oost-Vlaanderen). Inderdaad, nog net Oost-Vlaanderen maar wel op de rand van de provincie Antwerpen. Dus niet direct heel dicht bij Gent. Er moest dus een eind gereden worden.
Bazel is een deelgemeente van Kruibeke. Het heeft een heel pittoresk dorpsplein, het Koningin Astridplein. Op dit pleintje bevinden zich behalve heel wat gezellige restaurants, ook een aantal historische gebouwen. Centraal staat de Sint-Pieterskerk. Deze kerk heeft een aantal beeldhouwwerken, gecreëerd door twee bekende beeldhouwers uit Temse: Adriaan en Filip Nijs. Van hun hand zijn onder andere de preekstoel, een biechtstoel en de beelden van de h. Petrus, de h. Jozef en een kruisbeeld uit de 18e eeuw.
De Eenhoorn is een gebouw waarvan de bouwdatum onbekend is. Men weet wel dat dit gebouw reeds in 1452 een rol speelde in ‘De Slag om Bazel’. Tegen de zijgevel staat een arduinen zuil. Het is mogelijk dat dit een oude schandpaal is die later werd omgebouwd tot pomp.
Het zogenaamde ‘Klein Kasteeltje’ staat precies tegenover de Eenhoorn en is er een geslaagde nabootsing van. Dit gebouw dateert van 1846.
Tenslotte is er nog het Oud Gemeentehuis dat opgericht werd in de periode 1842-1844 in neoklassieke stijl.
Iets verder, op een 300 meter, ligt het voetbalplein van SV Bazel. Men ziet het nog weinig, een voetbalplein dat zo centraal in de gemeente gelegen is. Bijna onder de kerktoren.
Ik volgde er de wedstrijd tegen Sinaai. Een wedstrijd in tweede provinciale Oost-Vlaanderen. Het waren twee ploegen die nog niet zoveel punten hadden vergaard. Het was dus eigenlijk reeds een degradatietopper (en dit na acht wedstrijden). Beide ploegen moesten eigenlijk winnen maar ze konden alle twee niet scoren zodat de beginscore ook de einduitslag was. Veel goede wil maar dat was dan ook alles. En dit ondanks het feit dat de bezoekers uit Sinaai met een gewezen eerste nationale speler (voorheen Gent en Lokeren) speelde, met name Frederic Dupré. Maar die moet zich duidelijk nog aanpassen aan het provinciaal voetbal en werd trouwens omwille van iets te veel gemekker voortijdig van het veld gestuurd. Ook de thuisploeg eindigde de wedstrijd trouwens met tien spelers.
Uiteindelijk was ik terug uit Bazel omstreeks 20 uur en kon ik het geslaagde maar super drukke weekend stilaan afsluiten. En eigenlijk was ik blij dat het de volgende dag maandag was zodat ik toch even kon recupereren.
De run vandaag.
Details run: 20km000 – weg – 3:02:28 – 9.07/km – 1180 c – 9,4° - 70/113 - 140 pasfrequentie – 61,5 kg.




































