TR276 - 20KM500 - 1:35:28

Het weer.
Er was kans op lokale mist, vooral in Laag-België. Na het optrekken ervan was het veelal zonnig.
We haalden maxima van 17 tot 21 graden bij een zwakke veelal veranderlijke wind.
Actueel.
GEZONDHEID
Bodymassindex.
Een hoge BMI veroorzaakte in 2022 meer dan 9500 sterfgevallen in België. Dat komt neer op 8,2% van alle sterfgevallen in het land, of meer dan één sterfgeval per uur.
Overgewicht en obesitas verhogen het risico op chronische ziekten en vroegtijdige sterfte. Ze liggen aan de basis van onder meer hart- en vaatziekten, dementie, chronische nierziekten en bepaalde vormen van kanker.
In 2022 had 49% van de Belgen van drie jaar en ouder overgewicht, en bij 18% was er sprake van obesitas.
De meeste sterfgevallen door een hoog BMI doen zich voor bij 65-plussers. Mannen hebben vaker overgewicht of obesitas dan vrouwen, en verliezen daardoor ook meer levensjaren.
Er wordt gepleit voor meer preventie, met gezonde voeding en voldoende beweging.
Terug in de tijd: maandag 3 oktober 2011.
Gelopen 12km300 (20 rondjes Finse piste). Chrono 1:04:45. Gestart om 17 u. Temperatuur 25°. Nog even genoten van de wellicht laatste zomerdagen van 2011. Een rustige duurloop waarin ik vooral alert ben geweest op mijn loophouding.
De run vandaag.
Le jogging de la forêt de Beloeil - Stambruges – 15.00 uur – 20km500.
Voorbeschouwing.
De laatste wedstrijd gelopen in Ath was een meevaller. Sedert lang nog eens zo goed als pijnvrij kunnen lopen. Deze week dus zeker geen gekke dingen gedaan. De halve marathon zit normaal gezien wel in de benen. Nog niet zo heel lang geleden hebben we nog de 20 km in Velaines gelopen. Zodus.
Conditie trachten vast te houden was de bedoeling. Geen lange duurlopen meer. Af en toe wat tempolopen, een beetje intervallen, en dat was het zowat.
Stambruges.
Stambruges is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse gemeente Belœil. Stambruges was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Belœil.
Bezienswaardigheden:
de Moulin Colmant is een ronde stenen grondzeiler van 1834 waarvan kap en gevlucht (dit is het wiekenkruis, meestal bestaande uit vier wieken, en een onderdeel van een windmolen en het is bevestigd aan de bovenas in de askop) zijn verwijderd en waarvan de romp ingericht is als woonhuis
de Moulin Marie Tourond is het restant van een ronde stenen grondzeiler die in 1728 al bestond en waarvan het onderste deel in natuursteen werd uitgevoerd
de Moulin Patin is het restant van een ronde stenen grondzeiler van 1828 waarvan de inrichting al in 1899 werd verwijderd en die in 1933 ingrijpend werd verbouwd tot woning
de Moulin du Rié is een bovenslagmolen op de Rieu Bouillant waarvan het houten rad en het binnenwerk nog aanwezig is
de Sint-Servaaskerk (Église Saint-Servais) is een neoclassicistisch bouwwerk van 1831-1834 met een toren waarvan het benedendeel afkomstig is van de voorgaande, in 1828 uitgebrande, gotische kerk.
Natuur en landschap:
Stambruges ligt aan het Kanaal Blaton-Aat met aan de overzijde uitgestrekte bossen en het Mer de Sable. Dit is een natuurgebied dat ontstaan is na de drooglegging, in 1852, van een groot meer. Er is ook nog een gebied van 15 ha waar in het verleden een steengroeve is geweest.
Economie:
Er is zandwinning en er zijn groeven voor zandsteen en kalksteen. In de 19e en 20e eeuw werd er vuurvaste steen geproduceerd.
In Stambruges en omliggende dorpen werd bonneterie geproduceerd (geweven en gebreide producten zoals sokken, kousen, panty’s en andere breigoederen), aanvankelijk door thuisarbeid en later in ateliers. De producten werden door reizende kooplui aan de man gebracht.
Het bos:
Het Bos van Stambruges (Forêt de Stambruges of Bois de Stambruges) is een bos- en natuurgebied in het Natuurpark Scheldevlakten in de gemeentes Beloeil, Saint-Ghislain en Bernissart. Het bos van 475 hectare is erkend als 'Site de Grand Intérêt Biologique' door het Waalse Gewest.
Tot de jaren 80 was het bos eigendom van de adellijke familie De Ligne.
Het bosgebied loopt door tot aan het kasteel van Beloeil. Het bos is Europees beschermd. Aan de rand van het bos ligt de zandverstuiving van het natuurreservaat 'Mer de Sable'.
In het bos van Stambruges ligt 'la Fontaine bouillante', de borrelende bron waar volgens de legende een maîtresse van de Prins De Ligne verdronk met haar koets en de bemanning van de koets tracht boven te komen. In werkelijkheid gaat het om bronwater dat opborrelt door een scheur in de aarde.
Het bos is voornamelijk een loofbos met beuk en eik.
In het bos van Stambruges leven onder andere boomvalk, nachtzwaluw, buizerd, das en ree.
In de heide- en veenrestanten van het natuurreservaat 'Mer de Sable' komt struikhei en zonnedauw voor.
Wandelen rond Belœil biedt diverse natuurlijke landschappen, gelegen aan de voet van de Mont St-Hilaire en langs de Richelieu-rivier. De regio kenmerkt zich door oude bossen, rotsachtige kliffen en rustige rivieroevers, wat zorgt voor gevarieerd terrein voor buitenactiviteiten.
Beschermde gebieden zoals het Mont Saint-Hilaire Natuurreservaat bieden goed gemarkeerde paden door bossen en naar panoramische uitzichtpunten.
De parken in de omgeving dragen ook bij aan een netwerk van paden die geschikt zijn voor wandelen en hiken.
Hiken is een intensievere vorm van wandelen in de natuur, meestal over onverharde paden of trails, met uitdagend terrein en vaak langere afstanden.
Hiken, ook wel "hiking" genoemd, is letterlijk vertaald uit het Engels een "stevige wandeling" en wordt gebruikt voor wandelingen die meer inspanning vereisen dan een gewone wandeling. Het vindt meestal plaats op natuurlijke trails, door bossen, bergen of ander uitdagend terrein, en kan variëren van een paar kilometer tot een hele dag of meerdere dagen onderweg zijn
Belangrijke kenmerken van hiken zijn:
de moeilijkheidsgraad: matig tot hoog; een basisniveau van conditie is vereist
de locatie: natuurgebieden, bergen, nationale parken of ruig terrein
de afstand en de duur: van korte dagtochten tot meerdaagse hikes; vaak langer en zwaarder dan een gewone wandeling
de uitrusting: rugzak met water, eten, extra kleding en eventueel veiligheidsuitrusting; goede schoenen en geschikte kleding zijn belangrijk
Verschil met wandelen en trekking:
wandelen: kortere, ontspannende routes op vlakke of goed begaanbare paden; weinig voorbereiding nodig; geschikt voor alle leeftijden
hiken: langere, intensievere wandelingen op uitdagend terrein; vereist meer fysieke inspanning en voorbereiding
trekking: meerdere dagen onderweg van punt A naar B, vaak in afgelegen gebieden; fysiek en mentaal zwaarder; meestal zelfvoorzienend met tent, slaapzak en kookgerei
Praktische tips:
hiken kan in vrijwel elk land en weertype worden gedaan, maar voorbereiding is belangrijk; zorg voor de juiste uitrusting, leer kaartlezen en oriënteren, en plan je route goed, vooral bij buitenlandse hikes of meerdaagse tochten.
Kortom, hiken combineert natuurbeleving, lichamelijke inspanning en avontuur, en is een stapje zwaarder dan een gewone wandeling, maar lichter dan een trekking.
De beste wandelroutes rond Belœil:
De populairste wandelroute is Circuit de l'Arbre à clous — Parc naturel des Plaines de l'Escaut, een route van 5,6 km. Deze gemakkelijke route verkent het gevarieerde landschap van het natuurpark.
Een andere topfavoriet onder lokale wandelaars is Château de Beloeil Pad – Beloeil Kasteel lus vanaf Château de Belœil, een gemakkelijke route van 7,0 km. Deze route biedt uitzicht rond het historische Château de Belœil.
Lokale wandelaars houden ook van De Spijkerboom van Stambruges – Stambruges Bos lus vanaf Stambruges, een route van 16,8 km die door het Stambruges Bos loopt.
Wandelen rond Belœil wordt gekenmerkt door oude bossen, rotsachtige kliffen en de oevers van de Richelieu-rivier. Het netwerk biedt opties voor verschillende niveaus, van rustige wandelingen tot meer uitdagende beklimmingen.
De wedstrijd.
Vorige week was het nog op zondag en in de voormiddag te doen. Nu was het wat praktischer op een zaterdagnamiddag. Dat kwam wel goed uit want dit keer was het toch een van de verdere verplaatsingen in het kader van het criterium. En ik was er nog niet geweest. Althans, niet voor een loopwedstrijd. In ver vervlogen tijden had ik wel al eens het kasteel van Beloeil bezocht. Maar veel kon ik mij daar eerlijk gezegd niet meer bij voorstellen.
Vorig jaar werd deze wedstrijd nog afgelast. Wegens stormweer. Dat kan natuurlijk wel eens voorkomen in deze periode van het jaar. Maar nu hadden de organisatoren dus meer gelukt. En wij ook!
Een goede ontvangst daar in Stambruges. Een immens grote sporthal deed haar deuren open en zorgde ervoor dat alle formaliteiten opnieuw netjes allemaal samen konden worden vervuld.
Veel parking rond de hal was er wel niet. Gelukkig was ik redelijk vroeg ter plaatse en was er nog wat parkeerruimte net voor de hal. Anders had ik toch wel iets verder van het gebeuren af gestaan.
Zoals gewoonlijk in de hal eerst wat op verkenning gegaan. Vooral de kleedkamers trekken altijd eerst mijn aandacht. Die waren proper en er waren, zoals te verwachten is in een sporthal, douches. Prima dus!
De inschrijving verliep vlot. Nog even wat in de buurt rondgekeken met onder meer een wandeling naar de kerk en het kerkhof. Het was warm (ongeveer 20°) en ik had dorst. Een tweetal flesjes water gedronken om toch goed gehydrateerd aan de wedstrijd te kunnen beginnen. Voor mij zeker heel belangrijk omdat ik nauwelijks (meestal niet) drink tijdens de wedstrijd.
Maar stilaan werd het tijd om op mijn passen terug te keren en ons klaar te maken voor de wedstrijd. Dit jaar heb ik al veel in een gele shirt gelopen. Maar de laatste wedstrijden deed ik in het rood/wit (rood vooraan, wit achteraan). Dat liep prima dus ook nu genoot dit mijn voorkeur. Ik had ook geen keuzeproblemen want het was enige shirt dat ik meegenomen had.
Een heel lichte opwarming gedaan. Redenen: het weer was dus heel zacht en het ging vandaag over een afstand van twintig kilometer. Dus verschroeiend snel hoeven we niet te starten. We zouden wel snel het goede tempo vinden.
De start werd niet gegeven aan de sporthal. Wel aan de voet van de kerk enkele honderden meters daar vandaan. Dat leverde geen problemen op. Meer dan vierhonderd deelnemers gingen de bosuitdaging aan. Toch wel een succes voor de organisatoren.
Hoe zag het parcours er uit? Eerst ging het richting het kanaal dat we een tijdje volgden om dan het bos in te duiken. Dus bos, bos en nog eens bos. Daarna liepen we op het eind terug langs het kanaal richting aankomst.
Niet echt een gemakkelijk traject. Gelukkig was het droog en was er nauwelijks een voelbare wind. Dat waren dus meevallers. Want de bospaden zelf waren, vanzelfsprekend zou ik bijna zeggen, heel oneffen en bezaaid of bestrooid met grote en kleine stenen, boomwortels en hier en daar wat putten die het wedstrijdlopen toch wel bemoeilijkten. Dus niet echt omstandigheden voor een toptijd maar dat wisten we ook wel vooraf. Het voornaamste was: recht blijven, niet vallen. Dat een paar atleten dat toch is overkomen is eigenlijk niet verwonderlijk. Zeker als de vermoeidheid begint toe te slaan wordt het toch gevaarlijk.
Ik liep een ongewoon regelmatige wedstrijd. Met kilometertijden die nauwelijks verschilden. Het ging achtereenvolgens over 4.32 – 4.42 – 4.37 – 4.33 – 4.28 – 4.40 – 4.33 – 4.38 – 4.39 – 4.32 – 4.36 – 4.38- 4.36 – 4.53 – 4.58 – 4.47 – 4.35 – 4.45 – 5.08 – 4.34.
Zoals je ziet waren er twee iets mindere periodes. De tijden van 4.53 en 4.58 en op het laatst deze van 5.08. De ene was te wijten aan een deel van het parcours dat erg moeilijk te belopen was met naast de oneffenheden, stenen en boomwortels, ook nog wat los zand. De andere aan een erg korte helling (nauwelijks een 40-tal meter schat ik) die na een bocht plots voor mij opdoemde en waar ik niet al lopende op geraakte. Even stappen dus maar dat kost tijd. Het duurt dan ook nog even om terug in het ritme te komen. En al zeker op het eind van de wedstrijd. Maar dat de conditie goed was bewees mijn laatste kilometertijd toch wel (4.34) die nauwelijks hoger was dan mijn eerste.
Die twee kleine extra obstakels zorgden er jammer genoeg wel voor dat ik net niet onder de 1u35 kon blijven. Dat zou het helemaal top gemaakt hebben. Maar ook met de nu behaalde eindtijd ben ik enorm tevreden. Bovendien ook terug eerste in de leeftijdscategorie en dit ondanks toch ook heel goede wedstrijden van onder meer Patrick Soldai en Michel Mariage.
Slotbeschouwing: een heel mooi parcours; zeker voor mensen van de streek is het daar uitstekend om een uurtje in rond te draven; voor iemand die het zonder bos in de omgeving moet doen was het een heel aangename kennismaking; enig nadeel: een PR-tijd over de afstand zal je er waarschijnlijk niet lopen; daarvoor is het toch iets te geaccidenteerd.
Na de wedstrijd was het toch even wachten op de prijsuitreiking. Het liep al dicht tegen zeven uur aan alvorens die ten einde was en we ons terug richting Oost-Vlaanderen konden begeven.
Deze wedstrijd was dus zeker niet in de buurt maar in ieder geval toch de moeite om eens gelopen te hebben. Ik heb er alvast van genoten.
Details run: 20km500 - wedstrijd – 1:35:28 – 4.41/km – 1251 c – 20,6° - 126/131 - 178 pasfrequentie – 62,7 kg.












































