TR248 - 9KM300 - 0:41:23

Het weer.
Op zaterdag was het heel helder weer. In het binnenland kregen we wel enkele stapelwolken en hoge wolkensluiers, afgewisseld met zonnige perioden.
De maxima lagen tussen 17 graden in de Hoge Venen en lokaal 22 graden in de buurt van de Franse grens.
De wind waaide zwak tot matig uit zuidwest tot west en werd matig uit westnoordwest.
Actueel.
SPORT
Vuelta.
Renners afgevoerd naar het ziekenhuis: Vuelta-peloton in rep en roer.
De Vuelta a España raast in een rotvaart verder. Niet enkel de snelheid maakt slachtoffers in Spanje, maar ook de hitte. Voor de start van de veertiende etappe getuigden enkele renners over de lijdensweg die de hoge temperaturen creëert.
Thermometers die hoog oplopen. Het Vuelta-peloton wordt niet gespaard op Spaanse bodem. De renners rijden al veertien dagen rond in een verzengende hitte. De etappe van vrijdag hakte er door de hitte heel hard in.
De renners vechten meer tegen de hitte dan tegen de concurrentie of het parcours. Het is jammer dat het zover gekomen is, zeggen ze. Het is vaak alsof ze een nieuw sauna-merk binnenrijden.
De temperaturen zullen niet dalen tijdens het weekend, wel integendeel. De rennersvakbond bekijkt of er maatregelen kunnen genomen worden en of de ritten bijvoorbeeld ingekort kunnen worden.
Er is ook het UCI-hitteprotocol dat werkt aan de hand van kleuren. Rood of donkerrood betekent dat ze de starttijd van de rit aanpassen, de etappe inkorten of zelfs helemaal annuleren.
Het weerbericht voor zondag: 40 graden en volle zon. Gewoon gevaarlijk. De renners doen aan hittetraining, maar zien nog steeds af als de beesten. Dat maken de beelden telkens weer duidelijk.
Het is hopen dat er geen ongelukken gebeuren.
Normaal zijn er altijd wel ploegen met eigen interesses, maar nu is er toch unanimiteit dat er iets moet veranderen.
Terug in de tijd: maandag 5 september 2011.
Gelopen 12km300 (20 rondjes Finse piste). Gestart om 19 u. Opnieuw eens gelopen tijdens Jonas zijn voetbaltraining. Tamelijk wat wind, maar wel een aangename temperatuur (18°). Losjes begonnen om de weekendbedrijvigheid wat te verwerken. Naar het einde toe het tempo wat opgedreven, maar zonder te forceren.
De run op zaterdag.
Les 10 km de Templeuve – Templeuve – 19.00 uur – 9km300.
Voorbeschouwing.
Eigenlijk doe ik niet zo heel veel de laatste tijd. We bewegen dagelijks wel wat maar dat is het dan ook. Een en ander komt doordat ik toch last blijf hebben van de linkerenkel. Ik probeer het te verhelpen door wat te rusten. Of beter gezegd, door het wat rustiger aan te doen. Maar gemakkelijk is dat natuurlijk niet. Bovendien weet ik niet of het op die manier echt zal verbeteren. Het kan ook gewoon ‘de oude dag’ zijn. Hoe noemen ze dat ook? Versleten?
Fietsen hebben we dan weer wel gedaan. Meer dan gewoonlijk. Daar belast je de enkelgewrichten toch minder mee. Een ritje van ongeveer 45 km en het andere iets meer dan 20 km. Alles beter dan niks zeker.
Dit gezegd zijnde wou ik er deze week toch alles aan doen om de wedstrijd in Templeuve te lopen. Het was immers een kortere koers en als je al niet 100% bent is dat toch een pluspunt. Je hoeft de pijn minder lang te verbijten.
Templeuve… en haar kasteel.
Templeuve is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen en een deelgemeente van de Waalse stad Doornik. De gemeente ligt in het westen van de fusiegemeente Doornik, tegen de Franse grens.
Het kasteel van Templeuve is een renaissancekasteel en het illustreert de evolutie van de kasteelarchitectuur van militaire verdediging naar residentiële elegantie. Gebouwd tijdens de 16e eeuw, combineert het de grandeur van de renaissance met Vlaamse bouwtraditie. Het kasteel is gelegen in de Borinage en de Samberstreek van Henegouwen.
De renaissancearchitectuur kenmerkt zich door symmetrische gevels, verfijnde decoratieve elementen en een harmonieuze verhouding tussen de verschillende bouwdelen. De invloed van Italiaanse renaissance is duidelijk zichtbaar in de architecturale details. De bouw maakte gebruik van Henegouwse blauwe steen, wat kenmerkend is voor de architectuur van Henegouwen.
Dit kasteel vertegenwoordigt een hoogtepunt in de Belgische renaissancearchitectuur en toont de culturele bloei van de periode. Het monument blijft een inspiratiebron voor architectuurliefhebbers en historici. Het kasteel toont de invloed van Franse klassieke stijl die karakteristiek is voor de regio Henegouwen.
Templeuve… en haar andere bezienswaardigheden.
De Sint-Stefanuskerk (Église Saint-Étienne), een neogotische kerk van 1870.
Op de begraafplaats van Templeuve bevindt zich een perk met dertien Britse oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog en een perk met dertien oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog.
Templeuve… en natuur en landschap.
Templeuve ligt in de Doornikse Leemstreek. De hoogte bedraagt ongeveer 31 meter. In het westen ligt de Belgisch-Franse grens. In het oosten ligt de autoweg E 403.
Templeuve… en bekende personen.
Marcel Alavoine, (Templeuve, 3 april 1898 - 1967) was een Belgische atleet, die zich had toegelegd op de lange afstand en het veldlopen. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde op drie onderdelen vijf Belgische titels.
Alavoine veroverde in 1921 zijn eerste Belgische titel in het veldlopen door samen met zijn clubgenoot Auguste Broos als eerste over de streep te komen. In 1923 werd hij Belgisch kampioen op de 10 km met een Belgisch record. Hij verbeterde de tijd van Aimé Proot met twee seconden tot 0:33.17.
In 1924 veroverde Alavoine de Belgische titels op de 5000 meter en de 10.000 meter. Hij was geselecteerd voor de Olympische Spelen in Parijs, waar hij niet startte op de 10.000 meter en vijftiende werd op de marathon. In 1925 veroverde hij zijn laatste Belgische titel op de 5000 meter.
De wedstrijd… in Templeuve.
Goed en vooral heel tijdig aangekomen. Ik was er nog nooit geweest. Je weet dan ook niet goed wat je moet verwachten. Een kasteel en aan dat kasteel een school, de gemeenteschool. Daar was het te doen.
In de beschrijving van de koers was er sprake van een speelplaats van de school waar je zowat alles kon doen. Er zou daar parkeergelegenheid zijn en ook de andere activiteiten (inschrijving, kleedkamers, prijsuitreiking) waren in het schooltje.
Van die parkeergelegenheid heb ik daar toch niet veel gemerkt. Ik had nog een plaatsje maar zoals gezegd, ik was dan ook veel te vroeg. De organisatoren waren dan ook nog volop bezig met de voorbereidingen te treffen.
Dan maar eerst eens op verkenning geweest in de gemeente. Templeuve is opvallend groter dan andere wedstrijdgemeenten van acrho. Je vindt er zowaar bijna alles. Dus ik kon daar wel even rondkijken.
Er was daar dichtbij het centrum ook een kapelletje. Als ik mij niet vergis voor de H. Rita. Je kon daar een kaarsje branden en enkele gebeden lezen. Zo’n schietgebedje was misschien interessant. Op de wedstrijd straks en op de goede afloop. Het werd trouwens ook stilaan tijd om terug te keren en ons in te schrijven.
Dat verliep vlot. Zelden zijn er wat dat betreft problemen. Nadien naar de kleedkamers. Ook dat is zo ’n vast ritueel. Eens kijken wat er wordt aangeboden. Geen douches, maar dat was ook te verwachten in zo’n schooltje. We zouden het met kommetjes moeten doen.
Een korte wedstrijd. Dan mag de opwarming toch iets meer zijn dan gewoonlijk. Ik liep een drietal kilometer. Met voldoende versnellingen. Dat vind ik er zelf toch van. Maar ik ben nogal vrij vlug tevreden wat dat betreft.
Alles was echt heel dichtbij. Je moest je nauwelijks verplaatsen. Je komt de kleedkamer buiten en vijftig meter verder stond je op de startplaats. Ik was er nog een tiental minuten te vroeg. Maar dat deerde mij niet.
Het was immers goed weer. Ideaal eigenlijk. Zacht nazomerweer. Niet te warm, maar zeker ook niet fris. Weinig wind ook. Dus vrij ideale omstandigheden.
Ik stond redelijk vooraan. Zowat op de vijfde rij. Dat was eigenlijk een meevaller want de eerste honderden meters van de wedstrijd waren smal en je kon dus niet passeren. Het was maar eens dat je de school verliet en je op de grote baan kwam dat er meer ruimte kwam en je stilaan gewoon kon beginnen doorlopen. Resultaat: de eerste kilometer in 4.34.
Dat was zeker niet slecht. Nu begon het evenwel nog wat vlotter te lopen en de kilometers twee en drie gingen in een zeer goede 4.20 en 4.18 (de snelste kilometer, zo zou later blijken).
Er was weinig reliëf in de wedstrijd. Vrij vlak dus. Maar toch enige stroken waar het wat lichtjes omhoog ging. De iets tragere kilometers vier, vijf en zes waren daar dan ook aan te wijten: 4.26 4.31 4.34.
Alle kilometers onder de 4.30 lopen was toch al geen optie meer omwille van die (te) trage eerste kilometer. Dus ook met die 4.34 van kilometer zes zat ik niet erg verveeld.
Het vervelendste stuk kwam er in kilometer zeven. Kasseien, kasseien en nog meer kasseien. Ik wist dat we daar niet zo ver meer van Roubaix zaten dus ergens was het misschien wel te verwachten. Maar het was een barslechte lange strook. Dat ik die toch nog doorkwam in 4.35 had ik dan ook vooral aan de andere wedstrijddeelnemers te danken. Die hielpen mij er toch wel wat door. Maar binnensmonds was het toch wat vloeken. Neen, niet echt mijn ding dat.
Maar de verlossing is nabij. Toen ik de cadans terug wat gevonden had zat kilometer acht er op. Die ging toch ook in 4.34.
Daarna nog in rechte lijn naar de aankomst en terug naar het schooltje en naar… het kasteel. Laatste kilometer in 4.32.
Het kasteel van Templeuve: ik zal het niet vlug vergeten. Het zal zeker een mooie herinnering blijven.
Details run: 9km300 - wedstrijd – 0:41:23 – 4.29/km – 571 c – 22,2° - 130/138 - 178 pasfrequentie.
Conclusie:
weinig aan te merken op deze wedstrijd; ik liep een vrij egale run waarbij het tempo soms iets naar beneden ging door het parcours; maar alles werd afgelegd tussen de 4.18 en 4.35; dus heel weinig verschil eigenlijk;
ik keek ook eens naar mijn eerste vijf kilometers en zie dat ik die aflegde in een tijd van 0:22:09; als je dat vergelijkt met het schema van tijden die je op verschillende leeftijden zou moeten kunnen lopen kan ik mijzelf zowat situeren bij de 58-jarigen; ik heb dus nog wat speling; en daar ben ik zeker tevreden mee; daar kan ik best mee leven.

























