W - Naar de Colruyt.

Normaal gezien begin ik mijn fotoreeks altijd met mijn wandel- of fietskaart van Strava. Vandaag wil ik daar toch even van afwijken. Niet omdat de foto zo perfect of mooi is, maar vooral om de achterliggende reden. Jullie hoeven de foto maar te bekijken om te zien waarom. Fantastisch toch .... 

Zondagvoormiddag, dat is een tijdstip waarbij ik mij meestal niet meng in dat wielertoerismegedoe. Iedereen die nog werkt kiest vooral dit moment uit om in groep te gaan fietsen. Voor mij is het dan ook te druk om ook nog mijn plekje te veroveren op de fietspaden. Ik fiets liever als er wat minder drukte is. 

Vandaag gingen dochter en kleinzoon op bezoek komen, het was voor mij dan ook het beste om maar al direct met een wandeling, de dag te beginnen. Veel moet ik dan niet nadenken om een wandelgebied te kiezen, het werd wederom Pietersheim. Ik vertrok via de Henri Dunantstraat om dan aan de kinderboerderij, Pietersheim binnen te trekken. 

Ook vandaag waren er al heel wat vissers hun geliefde hobby aan het uitoefenen. En met die zon was het regelmatig kijken of de foto al dan niet geslaagd was. Op een bepaald moment - ik had juist de foto van het kasteel gemaakt - kwam ik een man tegen met een fototoestel, bijna zo groot als een kanon. Ik heb even met hem gegrapt, ik met mijn simpele gsm en hij met zo 'n volwaardig toestel. Maar de foto die ik eerder gemaakt had met het kasteel in de achtergrond, vond hij toch geslaagd. 

Pietersheim heb ik verlaten via de Kastanjedreef en Tournebride. Het is daar dat ik die (tijdelijke) brievenbus zag staan. Dat is toch geweldig dat deze mensen zo begaan zijn met de vogeltjes.  Terugkeren deed ik via het Verbindingskanaal. Daar sprak mij een man aan die vond dat het waterpeil van het kanaal, redelijk laag was. Maar dat komt omdat het waterpeil van de Maas gekoppeld is aan de kanalen. En de Ranunculus of boterbloem, tiert welig langsheen het kanaal. 

Terugkeren deed ik via de Jan Rosierlaan waarbij ik het gemeentehuis en de kerktoren in één beeld kon vatten. Dadelijk ga ik mij in de zetel nestelen met een goed boek, en mogelijk ga ik nog het einde van de koers op tv bekijken. 

Deze week staat nog een korte fietstocht naar AS Adventure in Genk op het programma. Ik heb nieuwe wandelschoenen nodig. Uiteraard plan ik ook nog een fietstocht met de koersfiets. Waarheen??? Dat zal van de wind afhangen. En de kleinzoon ....??? Die vertelde breeduit over zijn reis naar Legoland in Denemarken. 

Vandaag had ik niet de intentie om mij moe te maken, integendeel. Ik wilde een luie dag inlassen. De voorbije dagen heb ik al mijn best gedaan met vooral op woensdag en vrijdag stevige fietstochten. 

In de voormiddag ben ik eerst naar de bakker gewandeld om vervolgens met mijn vrouw te gaan winkelen, beiden te voet. Vooral deze ochtend hing er boven Lanaken weer een dichte soep, je kon nauwelijks ver kijken door de mist. En vooral, het was behoorlijk fris. Ik heb enkele foto's gemaakt deze morgen. 

Na het middageten heb ik mij een anderhalf uur bezig gehouden met wat onkruid te verwijderen aan de straatkant. Het was effe op de knieën zitten. Ik zie veel mensen met sproeimiddelen bezig, zelf doe ik daar niet aan mee. Er zit al genoeg vergif in de bodem. 

Na het namiddagdessert had ik toch goesting om eens te gaan kijken naar de nieuwe passerelle van Caestert, de wandelhangbrug boven het Albertkanaal. Die brug is gisteren geopend en zo te zien op sociale media, zijn er al veel wandelaars over die brug gestapt. Ze hangt 50 meter hoog en is 200 meter lang. Je betaalt 3,00 euro indien je online gereserveerd hebt of 5,00 euro ter plaatse. Wens je terug te leren, dan moet je opnieuw betalen. 

Om naar die hangbrug te fietsen, vertrok ik in Briegden om daar het jaagpad te nemen langs het Albertkanaal. De foto aan de brug van Vroenhoven vond ik wel geslaagd. En eens je in Kanne de brug bent overgestoken, ben je al bijna in Petit-Lanaye. Ik was er niet alleen, er waren veel fietsers en wandelaars zich aan het vergapen bij die nieuwe brug. De foto's zijn niet echt goed gelukt, dan kan ook niet met ene simpele gsm als toestel. Vergeef het mij. 

Terugkeren deed ik via ene kl...teweg (om het oneerbiedig uit te drukken), de weg van Petit-Lanaye naar Maastricht. Eerst heb je een archislecht wegdek om vervolgens, eens de grens met Maastricht over, de ene na de andere verkeersdrempel tegen te komen (bijna om de 30 meter). Goed dat ik maar met de stadsfiets was. 

In Maastricht zelf was het een overrompeling, ik denk dat elke inwoner ergens, ofwel op een terrasje zat ofwel aan het flaneren was doorheen de straten en over de Sint-Servaasbrug. Uiteraard heb ik mij daar snel uit de voeten gemaakt om terug te keren via Smeermaas. Opvallend zijn de vele zwanen die ik zag op de Maas.  En in Lanaken-centrum was een orkest aan het spelen. Omdat het vrij goed klonk, heb ik mij daar effe neergezet onder het genot van een 0%-biertje, Leffe blond. 

Zo, gewandeld, getuinierd en gefietst en toch voelt het aan als een luie dag. Dat mag ook wel eens zeker ... 

Om af te sluiten, deze voormiddag heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en het probleem van het verdwijnen van onze foto's aangekaart bij Seniorennet. Ik heb mijn grieven medegedeeld via hun contactpunt en hoop eerstdaags antwoord hierop te ontvangen. 

Vandaag zag ik onderweg dat het in orde gekomen is met onze blogjes, de foto's staan er weer op. Mijn verslag van gisteren staat er inmiddels ook al op, jullie hebben dus nog het een en ander te lezen. 

Deze morgen was het verdorie koud en grijs, niet ideaal om te gaan fietsen. Ik diende eerst naar de bib te gaan voor nieuwe boeken voor mijn vrouw. Gelukkig begon het rond elf uur op te klaren en kwam de zon piepen. Ik wilde in de namiddag een Kempenritje maken: As - Opglabbeek - Opitter - Tongerlo - en terug naar huis. 

Ik vertrok via Zutendaal naar Wiemesmeer. Daar nam ik het fietspad dat sinds een aantal jaren, verboden terrein is voor auto's. Daarna fietste ik de brug over in As. Dat toeristisch treintje staat spijtig genoeg al enkele jaren stil. De sporen liggen er nog, maar de locomotief en wagons, worden te koop aangeboden. Een oudere man die bij mij stopte, gaf mij te kennen dat de boel stil ligt door een gebrek aan vrijwilligers, een oud zeer in onze samenleving. 

Vervolgens kwam ik in Gruitrode langs de boskapel. Ooit werd deze gebouwd als rustplaats voor wandelaars en jagers, nu ook voor de fietsers. En dan kwam het doel van mijn tocht, de brouwerij van Opitter. Nee, ik heb niet stiekem een biertje gedronken daar in de buurt. Het is een van de oudere brouwerijen van Limburg. Een meisje van Lanaken is er ooit getrouwd met een der nazaten van de oprichter die op zijn beurt het bedrijf geleid heeft. 

De Sint-Trudokerk die er vlak langs staat, is ook een oudje, gebouwd in de 15de eeuw. Wat verderop in Tongerlo had ik op voorhand bekeken of café De Kieper vandaag vrijdag zeker zou open zijn. Dat zou mijn pauzeplek worden. Het werd koffie en vlaai, aan jullie om uit te maken dewelke het geworden is, kijk maar naar het bord .... 

Terugkeren deed ik via de Zuid-Willemsvaart. Een der foto's maakte ik in Voorshoven, een gehucht van Neeroeteren dat later opgeslokt werd door Maaseik. Een klein ommetje maakte ik nog naar Hotel Beau Séjour. In Mechelen a/d Maas, liet ik het kanaal rechts liggen en fietste verder naar de Maas via Kotem. Vandaag ben ik niet gestopt in de Ponderosa, ik liep anders het gevaar weer een stuk vlaai onder mijn neus geschoven te krijgen. "Trop is teveel en teveel is trop". 

Uiteraard maakte ik ook een foto van een kapel, deze keer in Kotem, de Sint-Antonius van Paduakapel, gebouwd in 1956. Mijn laatste kms. reed ik doorheen Uikhoven, Herbricht en Smeermaas, om mijn fietstocht in Lanaken af te sluiten met een overheerlijke Duvel. 

Ook vandaag heb ik een bedenking. Ik heb veel koppels zien fietsen, vooral senioren uiteraard. Maar wat me vooral opviel, dat is wanneer zo een koppel ergens stopt aan een bank, mijnheer als eerste het beste plaatsje inneemt terwijl madam eerst zit te morrelen in haar fietstassen, dikwijls zelfs om een handdoek boven te halen om eerst die bank proper te vegen. Het is alsof madam CEO is van de fietstocht, maar dan ook voor alles zelf moet instaan, terwijl mijnheer het er van neemt. Herkennen jullie jezelf hierin??? 

Dit is mijn verslag van gisteren, donderdag 23/4.

Hier gaan we dan, normaal gezien zou het in orde moeten zijn met onze blogjes. Wat scheelt er toch? Dat zou toch eindelijk eens en voorgoed moeten opgelost worden. 

Maar hoe ook, ik doe verslag van mijn dag. Vandaag was ik mogelijkerwijs een gevaar op de weg ….???? Nu, ik denk het niet, maar het feit was dat ik ben gaan fietsen met twee glazen rode wijn in mijn body. We waren elders gaan eten en dat lekkers heb ik natuurlijk overgoten met wat wijn. Eens thuis ben ik direct gaan fietsen. Nu, politie heb ik niet gezien en zeg nu zelf, wie zou mij aanhouden om eens in het zakje te blazen, ik … zo een betrouwbaar iemand. Ha, ha, ha. 

Het weer was mij te goed om gewoon te wandelen. Het werd dus de stadsfiets. Ik ging eerst naar Smeermaas waar ik een foto nam van het eilandje in de Maas. Daarna fietste ik doorheen Hochter Bampd tot in Herbricht. Daar kon ik als ik wilde, de paarden gewoon aanraken. 

Het volgende dorp dat ik binnenreed, was Uikhoven. Vanaf mei kun je daar weer elke dag met het veer de Maas oversteken. Daarna kwam ik toe in Kotem met de herinnering aan de “doodendraad”. In Mechelen a/d Maas ging ik linksaf, de Zuid-Willemsvaart volgend. Dit kanaal is intussen 200 jaar oud. Koning Willem heeft het in 1826 officieel ingehuldigd.
Gezien ik geen echt plan had, koos ik ervoor om terug te keren via Oud-Rekem. Gasthuis in de Bleick is een gebouw van 1820. Ooit was het ook een brasserie. In Oud-Rekem heb je vele kleine straatjes zoals de Engelenstraat. 

Eens Rekem buiten, fietste ik de Molenberg op, toch een redelijk lang klimmetje en op het laatst is het effe duwen, zeker met de stadsfiets. Daarna stak ik de grote weg over om terug te keren via het fietspad tussen Zutendaal en Gellik en uiteindelijk Kompveld. Al bij al ben ik niet ver van huis geweest, maar toch heb ik 42 km. op de teller staan. Mijn fiets was tevreden en dus ik ook. Dadelijk mijn route voor morgen bepalen. 

Waar ik vandaag voor gevreesd had, de strakke wind, dat is in feite goed meegevallen, ik heb er eigenlijk weinig hinder van gehad. Meer hinder had ik wel van de slechte wegen onderweg.  Natuurlijk had ik dat op voorhand wel kunnen weten, als je naar Tongeren wil fietsen, dan is dat grotendeels doorheen de velden. Maar nadien had ik ook prijs in Wallonië. Als ik vergelijk met Nederl. Limburg, dan zijn dat daar prachtige wegen terwijl er bij ons nog veel werk te doen is. De fietsroute stuurde mij vandaag ook doorheen het centrum van Tongeren, het gevolg was uiteraard een trage algemene snelheid. En om het helemaal rond te maken, tussen Tongeren en Nerem ben ik vijf keer van de fiets gemoeten omdat ze het fietspad aan het herstellen waren.  Maar voor de rest, .... een fijne fietstocht. 

Ik vertrok via Munsterbilzen, Bilzen en Hoeselt om in Alt-Hoeselt mijn eerste foto te maken van een oude boerderij. Wat verderop zag ik weer een mooie kapel, de Lindekapel. Met de bouw ervan werd begonnen in 1679 en nadien verder uitgebreid. Het is een vrij grote kapel. Bij het buitenrijden van Hoeselt zag ik dit mooie vergezicht. 

En dan kwam ik in Tongeren. Je moet het erbij nemen dat de fietsroute je langsheen de mooiste plekjes stuurt. Dat gaat natuurlijk niet vooruit, zeker niet op een mooie zonnige dag gelijk vandaag. Maar ik heb Ambiorix gezien, de O.L.Vrouwebasiliek (bouw begonnen in 1240), de Moerenpoort, de enige overblijvende poort van de stad (gebouwd tussen 1257 en 1264) en een deel van de Romeinse muur. 

Ik was blij Tongeren achter mij gelaten te hebben, nu kon ik mij concentreren op mijn terugweg door Wallonië. Maar eerst zoals gezegd, die werken aan het fietspad. In Wallonië kwam ik eerst in Glons, daarna aan de kiosk in Roclenge-sur-Geer en dan de oude Ferme des Hirondelles in Wonck. Die hoeve is 18de eeuws.

Vandaag nam ik mijn pauze in Eben-Emael tegenover het bekende Fort. Er was relatief weinig volk in brasserie en pannenkoekenhuis Moulin Loverix. Als het daar druk is, moet je er wegblijven want je verliest er dan te veel tijd. Maar nu was ik snel bediend, een kinderijsje en een tas koffie.  De watermolen is van omstreeks 1800. Je ziet op een der foto's ook een tank staan aan de ingang van het Fort.

Terugkeren deed ik via Kanne, de Muizenberg over om vervolgens in Vroenhoven rechts af te slaan. Daar passeerde ik eerst de wijk Wolder om tenslotte aan het O.L.Vrouweplein de korste weg terug naar België te nemen. Maar eerst had ik nog grote dorst en die pauze wilde ik nemen bij Mesjeu in Neerharen. Mijn merk ging er goed in. 

Om te eindigen, nog een bedenking. Onderweg zag ik veel jongeren - vooral jongens - met hun capuchon van hun vest, trui of jas over het hoofd getrokken. Ondanks het goede weer vinden zij dat hun hoofd bedekt moet zijn. Is dat een nieuwe trend of is dat altijd al zo geweest? Bij meisjes zie je dat toch niet. Het zijn vooral de jongens op een step of fatbike. Ik zal alleszins die gasten niks in de weg leggen, ik betrouw ze niet, misschien ten onrechte, maar toch ... 

Zo, mijn dag is weer goed ingevuld geraakt. Deze morgen naar de bakker en de markt om vervolgens nog een kleinigheid in de tuin af te handelen. In de namiddag was het dan tijd voor een stevige wandeling. Ik wilde nog eens naar Maastricht gaan, maar nu via Veldwezelt. 

Eigenlijk had ik ook de intentie om in Maastricht - Nederland dus - mijn internet te controleren op mijn gsm. Tot nog toe heb ik geen verklaring voor het wegvallen van dat internet in Nederland. Ik heb al wel gecontroleerd dat het volledig uitzetten en opnieuw opstarten van mijn gsm, geen gevolgen heeft voor mijn Strava-account. Die onthoudt de gegevens en zet gewoon zijn werk verder na het heropstarten. 

Ik vertrok via Briegden en de Holle Weg richting Veldwezelt. Op de Lindestraat aan de kerk, hield ik links mijn weg aan om uiteindelijk op de 2de Carabinierslaan aan de voormalige douanekantoren voorbij te trekken. Op de Via Regia ging ik aan de Sint-Annakerk, opnieuw links af. Die kerk was in het verleden nogal een toevluchtsoord voor veel Lanakenaren die in eigen dorp wat misnoegd waren over hun toenmalige pastoor.  Aan de overkant van de kerk zag ik ineens een klein terras van Café "In de Bastion". Ik was er nog nooit geweest en een tas koffie zal wel overal smaken zeker ....??? En dat was het geval, alleen ... de waardin was mij vergeten het wisselgeld terug te geven, ik heb er zelf achter moeten vragen. 

Wat verderop staat de blauwe regen mooi in bloei. Terugkeren deed ik via de Brusselseweg, een straat die doorloopt tot in Smeermaas. Onderweg zag ik links enkele woningen op de Lanakerweg, een kleine straat waar ik nog al eens voorbijtrek. Als je goed kijkt, zie je helemaal achteraan de kerk van Lanaken. Ook op de volgende foto met dat koolzaad, zie je de kerk aan de einder. En als je eenmaal onder dat oude spoor bent doorgewandeld, ben je al zo goed als terug in eigen land, in Smeermaas. 

Morgen zou het warmer worden, ik plan dan een fietstocht naar Tongeren om terug te keren via Roclenge-sur-Geer.  En dat internet? In Maastricht was er geen probleem. Blijkbaar alleen als ik verder weg ben, zoals recent toen ik in Stein was. 

Gisteren heb ik genoten van de koers op tv, de Amstel Goldrace. Niet alleen omdat onze landgenoot Remco gewonnen heeft, maar voornamelijk omdat ik de hellingen allemaal terug zag waarover ik de laatste jaren gereden ben. Voornamelijk bij de koers van de vrouwen kwam het trio Geulhemmerberg - Bemelerberg - Cauberg prominent in beeld. Maar ook bij de mannenkoers herkende ik diverse heuvels die ik al beklom zoals de Keutenberg, Eyserbos, Loorberg, Sibbergrubbe enz. Het geeft mij goesting om in die streek te blijven fietsen. 

Maar over fietsen gesproken, toen ik vanmorgen naar de bib ging voor nieuwe boeken, heb ik even gevloekt omdat ik geen pet had opgezet en handschoenen had aangedaan. Het was behoorlijk fris.  Ook nadien toen ik met mijn vrouw ging winkelen, kon je een jas goed verdragen. In de namiddag had ik een wandeling gepland, maar mijn eerste zicht buiten waren die donkere wolken, het zou toch niet waar zijn .....???? 

Gelukkig bleef het droog maar de gevoelstemperatuur zal niet hoger geweest zijn dan 8 à 9°. Ik heb dan maar goed doorgestapt om het toch nog enigzins warm te krijgen. En warm kreeg ik het in het bos, ik had de rode route uitgekozen en dat is een route met klimmen en dalen. Uiteindelijk maakte ik 94 hoogtemeters en koud had ik het nadien niet meer. 

Ik vertrok via de houten vlonder achter de kinderboerderij, naast het Domein Zangersheide. Het was gewoon de rode pijlen volgen wat resulteerde in een kris-kras wandeling. Aan die dode boom weet ik dat ik altijd links moet aanhouden en die mooie dreef is een der aantrekkelijkste stukken van de wandeling. 

Aan die houten borden gaat de rode route verder naar links, maar ik ging daar rechtsaf naar het Ziekenhuis Sint-Barbara. Ik wilde daar een korte pauze nemen met een tas koffie.  Terugkeren deed ik via het bos aan de andere kant van de Bessemerstraat waarbij ik uiteindelijk passeerde aan de volkstuintjes op de Pannestraat. Er waren enkele mensen vlijtig bezig en een grote hoop compost wordt daar gratis geleverd door de mensen van het milieupark. 

Mijn laatste foto is van onze mooie boom thuis. Nog maar goed een week geleden zijn de laatste bladeren afgevallen en de nieuwe zijn al volop aan het groeien. Dadelijk ga ik mij in mijn zetel nestelen met een boek van Etienne Davignon. Hij was ooit een topdiplomaat voor ons land en met het vertellen van zijn geschiedenis, laat hij ook het licht schijnen op de geschiedenis van ons land. Hij was bvb. een vooraanstaande getuige bij de onafhankelijkheid van onze vroegere kolonie Congo in 1960. Ook zou hij achter de schermen een rol gespeeld hebben bij de moord op de 1ste premier van Congo, Patrice Lumumba op 17 januari 1961. 

Voor straks geef ik een tv-tip, op de VRT om 19u40: Homo Universalis. 

Vandaag had ik geen keuzestress, het werd een simpele wandeling naar de bakker met uiteraard eerst een ommetje doorheen onze mooie gemeente. En wat ook altijd plezant is, dat is het vroege uur, je komt haast niemand tegen, de zon schijnt, er is nauwelijks wind en je kunt rustig genieten van de lente. 

Ik vertrok via de Broekstraat en de Merodelaan richting Pietersheim. Op mijn eerste foto kun je zien dat het een stralende dag is, geen wolkje te bespeuren. Nu ik dit schrijf, zie ik vanaf mijn zolderbureau wat hoge wolken aan de einder. Daarna trok ik doorheen de Sportstraat - een der toegangswegen - naar Pietersheim. Ik kwam oa. voorbij de atletiekpiste van Atla, de kinderboerderij en de visvijver. Aan de vijver waren 15 sportvissers actief, ik heb ze geteld. Goed dat het sportvissers zijn die de vissen terugzetten, zoniet zou die vijver al lang leeg gevist zijn. 

Terugkeren deed ik via de paarden op de Asbeekweg. Ik wilde nog een eind verder wandelen, maar verder dan de Sint-Servaaswijk ben ik niet meer geraakt. Ik zat met een opkomend gevoel van ongemak dat aan het zakken was, .... jullie begrijpen wel wat ik bedoel.  Maar mijn brood, broodjes en wat voor deze namiddag, heb ik goed thuis gekregen.  Straks ga ik kijken naar de Amstel Goldrace, vooral naar de hellingen waar ik zelf al eens overheen rij zoals de Bemelerberg, de Cauberg en andere klimmetjes. 

Mijn laatste afbeelding kwam ik daarnet tegen op fb. Het doet mij herinneren aan mijn allereerste klasje in het lager onderwijs, eind van de jaren '50 van de vorige eeuw. Fijne dag verder.

Vandaag had ik mijn planning anders gemaakt, eerst de ontspanning en daarna de inspanning. Het was deze voormiddag wandelen of fietsen. Maar jullie weten, wandelen is voor mij een hobby, maar fietsen is een passie. Het werd dus dit laatste. Een route had ik niet, maar wel veel goesting. Nu wilde ik de wasmachine weer niet aan het werk zetten, het werd dus de stadsfiets in vrijetijdskledij met de korte broek aan. 

Ik vertrok via Briegden naar Strodorp in Veldwezelt. Daar maakte ik nog eens een foto van de O.L.Vrouwe van Bijstandkapel. De kapel werd gebouwd in 1714. Daarna trok ik door Mopertingen. Normaal gezien rij ik dan rechtdoor via Waltwilder naar Bilzen, maar vandaag nam ik de weg naar Tongeren om vervolgens op het kruispunt Riemst - Tongeren - Bilzen, rechts af te slaan naar Bilzen. Maar even buiten het centrum van Mopertingen zag ik die Amerikaanse tank staan. Ze werd gebouwd in 1942 in Detroit-Amerika, gebruikt door het Britse leger tijdens WO II en nadien aan België verkocht. De tank werd in 2003 op die plek onthuld naast het monument dat de bevrijding van de streek in gedachten houdt. Het waren de Amerikanen die op 7 september 1944 als bevrijders ontvangen werden. 

Daarna was het in één rechte lijn naar Bilzen. Op de Markt ben ik even gestopt voor ene koffie. Daarna fietste ik langs het Albertkanaal. Op die fietssnelweg was ik vandaag nr. 74. Terugkeren deed ik via de brug van Eigenbilzen, de oude spoorbrug in Gellik en de schaapjes in Briegden. Vervolgens nam ik nog het fietspad tussen Veldwezelt en Lanaken, de Zouwweg. En nu zie je overal de paardenbloemen staan. Ze worden ook wel eens pisbloemen of beddezeekers genoemd. 

Thuis was het na het middagmaal kiezen: doe ik het of doe ik het niet ....??? Ik wilde mijn gazon afrijden. De buienradars spraken zich weer eens tegen. Ik heb de knoop dan maar doorgehakt en mijn werkkledij aangetrokken. Op wat licht gemiezer na, bleef het gelukkig droog. Daarna heb ik nog wat meststoffen rond mijn frambozenstruiken gegooid, hier en daar wat gesnoeid en tenslotte gezien dat het goed was. Nu ik dit schrijf mag het regenen zodat die meststoffen goed kunnen intrekken. Tot morgen. 

Vandaag heb ik mij weer serieus moeten inhouden, het was met de rem op bij het maken van foto's. Als ik met de stadsfiets op pad ben, heb ik precies altijd meer goesting om wat foto's te maken dan met de koersfiets. Het tempo ligt uiteraard beduidend lager met de stadsfiets, misschien vandaar. Hoe ook, het was dus dikwijls fiets op - fiets af. 

Maar eerst diende ik mij deze voormiddag nuttig te maken. Dat begon met naar de bakker te gaan om vervolgens een aantal uren in de tuin te werken. Na het middageten kon ik dan gaan fietsen, het kasteel van Schoonbeek was het doel. 

Ik vertrok via Eigenbilzen en de Zangerheistraat in Munsterbilzen. Daarna reed ik onder die oude spoortunnel door naar het centrum van Bilzen. Om in Beverst te geraken via het fietsroutenetwerk, moet je een heel eind fietsen langs de autostrade. Eens aan de kerk in Beverst, ben je vlak bij Schoonbeek, een deelgemeente. Het kasteel ligt op de Waterkasteelstraat en laat zich zoals altijd van zijn beste kanten zien. Het is nog steeds in privéhanden van Graaf Thierry de Hemricourt de Grunne. Het kasteel werd gebouwd in de middeleeuwen. 

Daarna fietste ik verder naar Zutendaal. Daar kwam ik een site tegen waar de oude loopgraven uit WO II herdacht worden. Op te merken is dat de steunen voor het bankje, verdacht veel lijken op de Duitse oorlogshelmen. Vervolgens reed ik door naar de Duivelsberg in Opgrimbie. Daar kom je altijd wat mensen tegen. Het is dan ook een ideale plek om wat te onthaasten. 

Na Opgrimbie reed ik langheen de Stormvogel, een 19de eeuwse windmolen. Daar ben ik even gestopt om mijn terugrit te bepalen, hoeveel tijd heb ik nog en waar wil ik eventueel nog pauzeren? Zo heel veel tijd had ik niet meer, ik keerde terug via de Oude God in Oud-Rekem en de Sint-Petronellakapel op de Veldstraat. De kapel werd gebouwd in 1620. 

En toen, jullie raden het al ... toen had deze fietser dorst. Voor mijn merk stopte ik bij Mesjeu in Neerharen. Verdorie, wat kan dat toch smaken na zo een mooie fietstocht.  Daarna was het in één rechte lijn tot thuis waar ik nog het einde van de koers kon bekijken. Een voor mij totaal onbekende renner heeft gewonnen. Fijne avond nog.

Één foto was het vandaag niet waard om in kleur op mijn blog te komen, jullie zullen zelf wel zien waarom. Deze voormiddag kreeg ik de opdracht om aardbeien te gaan kopen. En gezien het toch mijn plan was om te gaan wandelen, heb ik die opdracht uiteraard aanvaard. 

Ik vertrok via het Uilenstraatje om aan de Montaigneweg eens de afsluiting van de straat te gaan bekijken. Onze burgemeester nam die beslissing wegens overlast en drugshandel. Het is zeker geen straat om bij duisternis er te gaan wandelen. 

En die aardbeien kon ik idd. kopen voor de prijs van 4,00 euro. Bakje nr. 13 leek mij een goed bakje, ha, ha, ha. Om terug te keren koos ik de weg naar Kompveld. Je komt daar voorbij Hoeve Kompveld, een vakantieverblijf. 

En dan die foto in grijstinten, die platen staan daar al sinds mensenheugenis. Ooit hebben die platen onderdeel uitgemaakt van een straat. Ze zijn daar ooit gezet om naderhand weggehaald te worden. Maar iemand is dat blijkbaar vergeten en nu staan ze er al sinds decennia. Het is geen zicht. 

Eens de brug over ben je in Gellik waarna ik naar huis wandelde via de Boonakkerstraat en de Kewithdreef. Daar had ik nog ene babbel met ene postbode die ik zelf nog had aangenomen. Hij kon mij bijpraten over de problemen die ze momenteel ervaren en de nieuwe dienstregelingen die hen binnenkort worden opgelegd. Hij is nog een van de gelukkigen met een vaste ronde, de vervangers zullen minder geluk hebben. 

Zo, het is vandaag al weer donderdag, voorbij de helft van de maand. Wat gaat de tijd toch snel. 

Ik zit met een probleem. Telkens ik de grens met Nederland oversteek, valt mijn internet weg. Nochtans had ik thuis op voorhand gekeken of alles in orde was, of mijn mobiele aanstond en dat ook mijn locaties geactiveerd waren. Bij het openen van een willekeurige website, was alles ok. Ik zal dus eens contact moeten opnemen met Telenet. 

Maar goed, dat zijn mijn problemen. Jullie lezen mijn blog nu om mijn fietsverslag te bekijken. Zoals gezegd, het weer was ideaal om te gaan fietsen en ik had de bedoeling om een klein stukje fietsroutenetwerk voor het eerst te gaan verkennen. 

Ik vertrok via Zutendaal naar de kerk van Wiemesmeer. Deze Sint-Jozefkerk is nog niet zo oud, in 1935 werd begonnen met de bouw ervan. Vervolgens reed ik verder naar As waar ik het fietspad nam naar de Litzberg. Gezien ik uit As kwam, was het een afdaling van die helling. Voluit bergaf rijden doe ik niet meer, te gevaarlijk. Het was dus met de handen aan de remmen om af en toe wat af te remmen. Helemaal beneden begint dan aan de linkerkant een nieuw stukje fietsroutenetwerk. Je moet daar over een brug van 240 meter lang. Begin 2025 werd deze brug voor de fietsers opengesteld. 

Dit nieuwe stuk brengt je ook doorheen Dilsen centrum waar ik oa. een foto nam van het voormalige kasteel Ter Motten, gebouwd in 1725. Nu is het in gebruik als stadhuis van Dilsen-Stokkem. Wat verderop kom je langs de oude Maas om op het einde, langs de Maas zelf, rechts af te slaan tot in Meeswijk waar ik het veer over het water nam. 

En dan aan de overkant in Elsloo aan dat brugje, wilde ik mijn whatsApp tracker activeren om een test te doen en mijn vrouw zo te laten weten waar ik was. Maar mijn internet had het laten afweten. Ik kon enkel nog een berichtje sturen of eventueel bellen. Mijn Strava-account werkte wel nog maar die werkt met gps. Ben benieuwd wat het probleem is. 

In Meerssen had ik had al meer dan 60 km. op de teller, hoog tijd dus voor een korte pauze in "de Zeute Inval". Tegen die aardbeienvlaai heb ik niet "nee" gezegd, de eerste van dit jaar. 

Terugrijden deed ik op de gebruikelijke manier, eerst doorheen de randwijken van Maastricht om vervolgens via de Noorderbrug de laatste helling van de dag op te rijden, de Sandersweg. Op het Kerkplein in Lanaken had ik nog tijd voor een drankje, ik had grote dorst.  Straks kijk ik nog naar de wedstrijd Bayern - Real. Hopelijk is ze net zo boeiend gelijk gisteren. Ik ben niet zo een fan van Barcelona. Vandaag hoop ik op Bayern met Kompany. 

Vandaag had ik een aantal to-do's op mijn activiteitenplanning staan. Vooreerst moest ik vanmorgen naar de kapper om vervolgens thuis het fort te blijven bewaken. Mijn halve trouwboek was shoppen in Genk en ik moest stand-by zijn in het geval dat onze levering alsnog op een ander uur zou geschieden dan voorzien. Sinds een tijd maken wij af en toe gebruik van Foodbag, de tegenhanger van HelloFresh. Foodbag is een Belgische maaltijdbox en je dient voor drie dagen te bestellen. Er is geen bestelplicht, je doet dat op eigen ritme. En de eerste ervaringen zijn positief.  In de namiddag was het plan om een nieuwe koersbroek te gaan kopen en op de terugweg te gaan kijken wat een bakje aardbeien kost. Genoeg te doen dus vandaag. 

Het was aangenaam fietsweer deze namiddag. Je zou het vanmorgen niet gezegd hebben toen omstreeks 8u30 de mist kwam opzetten. Daarbij was het behoorlijk fris. Het heeft effe geduurd eer de zon doorheen die mist kwam piepen. Maar goed, toen ik vertrok was er een en al zon.  Eerst kwam ik voorbij het kasteel in Rekem om daarna te fietsen langsheen de Zuid-Willemsvaart. Dad deed ik tot in Eisden waar ik links moest aanhouden, in de richting van de Decathlon. Om er te geraken moet je eerst langsheen dat raar bouwsel. Het is me nog steeds niet duidelijk wat de aanleiding was om het te bouwen. Het heeft alleszins de kleuren van voetbalclub Patro Eisden. 

In de winkel zelf had ik al rap mijn keuze gemaakt. Niet de goedkoopste broek, maar ook niet de duurste, eentje van 50,00 euro. Met een paar nieuwe fietshandschoenen en een wandelpet, was ik weer gesteld. Terugkeren deed ik via het stadion van Patro Eisden. Ik ben benieuwd of ze zich kunnen plaatsen voor de eindronde met recht op één bijkomende stijgersplaats.  In Eisden heb je op het kanaal ook een kleine haven. En die roomijsverkoopster, stond op een strategische plek, een kruispunt van verschillende fietswegen van het fietsroutenetwerk. 

Zelf reed ik daar naar links, naar de Maas en meer bepaald naar Kotem. In dat dorp wilde ik even pauzeren in café Ponderosa. Eenmaal mij geïnstalleerd op het terras, liet ik mijn vrouw via de whatsapp tracker weten waar ik was. En ja, liegen had geen zin, op het kaartje dat ze te zien kreeg stond de naam van het café. "Snoeper" kon ze niet laten mij te zeggen, ze weet ook dat op die plek de waardin bij een tas koffie, een gratis stuk vlaai of wafel aan haar klanten aanbiedt. 

Om toch wat kilometers te rijden, reed ik terug doorheen Hochter Bampd en de oude vervallen douanekantoren in Smeermaas. Daarna was het slechts een klein stuk verder - weliswaar door even de grens over te steken in Oud-Caberg - naar de aarbeienautomaat. Ik heb er nog geen meegenomen maar ze kosten nu 4,00 euro. Een dezer dagen ga ik er halen. 

Voila, mijn goed gevulde dag. Morgen ga ik fietsen met de koersfiets. En straks kijk ik vermoedelijk naar voetbal op tv. Ik wil eens zien of Barcelona zich kan plaatsen voor de volgende ronde. 

Meestal als er iets misloopt bij SenNet - foto's niet zichtbaar - dan open ik eerst mijn oefenblog om te zien of ik al foto's kan plaatsen voor een volgend verslag. En dat bleek in orde te zijn. Maar zoals gewoonlijk is op mijn normale blog alles terug zichtbaar, behalve de laatste dag, gisteren dus. Dat verslag heb ik dan maar verwijderd en terug gezet, nu wel met foto's. Bekijk deze foto's maar eens, ik heb er een specialleke bijgezet. 

Maar nu mijn verslag van vandaag. Ik had gezien dat het deze namiddag wel eens kon gaan regenen. Het was dus zaak om maar al direct te gaan wandelen wilde ik vandaag überhaupt buiten komen. Ik vertrok via de paarden van de Asbeekweg om vervolgens naar Pietersheim te wandelen. Gezien het nu schoolverlof is, waren er vele gezinnen met kinderen te vinden in de Kinderboerderij. Ook in het bos was het redelijk druk. 

En uiteraard is met dit Paasverlof, de burchtruïne ook toegankelijk. Ik zou eens moeten tellen hoeveel foto's ik er al gemaakt heb. Het blijft mij echter inspireren. Terugkeren deed ik via De Merodelaan en de Koning Albertlaan. Op de Stationsstraat stond vanmorgen toen ik naar de bakker ging, een reuzekraan aan de bouwwerken op de hoek van de Spoorwegstraat. Die was inmiddels weer weggehaald. Dat zal vermoedelijk voor één opdracht geweest zijn. 

Afsluiten doe ik met veel plezier met de glansrijke overwinning van onze Wout Van Aert gisteren in Parijs - Roubaix. Ik ben al jaren fan van Wout. Hij heeft die overwinning dubbel en dik verdiend.  Ik volg hem ook al lang op Strava. Daarnet zag ik dat hij al 8.544 reacties had binnengekregen op zijn account. Je hoeft dus niet te vragen of hij veel fans heeft. 

Morgen ga ik normaal gezien met de stadsfiets naar de Decathlon. Ik heb een nieuwe koersbroek nodig. Woensdag staat er dan een koersdag op het menu. Ik moet het nog bekijken waarheen ik wil fietsen. 

Na die rustdag van gisteren, wilde ik vandaag toch wat actiever zijn. Eerst was ik aan het denken om in de namiddag een korte fietstocht te maken, maar die koers op tv, en zeker Parijs - Roubaix, is toch altijd het bekijken waard. Ik heb daarom een wandeling gemaakt naar het verre Nederland, nu ja, ver .... na enkele kilometers was ik er. Dat is het voordeel om op de grens te wonen, je kunt alle richtingen uit. 

Ik vertrok via het Uilenstraatje om vervolgens het kanaal over te steken. Daarna nam ik de Industrieweg tot aan de Van Akenweg. Deze weg passeert verschillende grenspalen van 1843. Aan het bord ging ik linksaf, richting Smeermaas. Op de veldwegen heb ik mij vandaag niet gewaagd. Aan het kruis zie je rechtsonder in de achtergrond de veldkapel. Vooral die stukken zijn nogal slijkerig en dat wilde ik mijn schoenen niet aandoen. 

Ik keerde terug onder de oude spoorbrug en die woningen op de Kantoorweg. Wat verderop in Smeermaas heb ik mij een Zondagkrant meegenomen. Je hebt daar een afhaalbox van kleine ingrediënten en frisdranken. Dus niet alleen bij de bakkers kun je dergelijke krant gratis meenemen. Verder was het gewoon rechttoe rechtaan naar huis. 

En die laatste afbeelding, die heb ik vanmorgen op fb gezet met als commentaar erbij: "toen er nog geen gsm, tablet of laptop voorhanden was en er nog geen sprake was van phishing, smishing of vishing. Waar is de tijd?" 

En voor de rest, ik ben benieuwd wie vandaag het laken naar zich zal toetrekken, het zal alleszins een begenadigde renner of renster zijn. 

Plannen had ik wel om de namiddag door te brengen, maar in een huwelijk moet je de kerk al eens in het midden laten en ingaan op een suggestie van je echtgenote. Zij had goesting om de plaatselijke horeca te gaan ondersteunen, en wat doe je dan als liefhebbende partner .... volmondig ja knikken en genieten van de momenten samen.  Mijn voorziene fietstocht met de stadsfiets naar het kasteel van Schoonbeek, staat dus op het menu van de volgende week. 

Uiteraard had het ook gekund dat ik in de vooravond nog op wandel kon gaan, maar de buienradar voorspelde niet veel goeds.  Ik heb dus wijselijk een ganse snipperdag genomen. Op mijn wandeling vanmorgen naar de bakker na en de verplaatsing naar het centrum van Lanaken, heb ik het vandaag dan voor ene keer héél rustig gehouden. Dat mag ook wel eens. 

Ik maak dan van de gelegenheid gebruik om nog eens wat oude postkaartjes te tonen van onze gemeente. Het blijft altijd mooi te zien hoe het vroeger was. 

Vandaag ben ik gewoon gaan wandelen. Na die fietstochten van de voorbije dagen, kon mijn kont - meer preciezer: mijn bilplooien - wel wat rust gebruiken. Ik heb dan wel een koersbroek aan met een stevig zeemvel in, maar het koerszadel blijft een hard ding.  Nu, zo een smal en hard zadel is anderzijds wel noodzakelijk om je vlot te kunnen bewegen. Ik heb niks tegen een zacht zadel - dat heb ik trouwens op mijn stadsfiets - maar zie je mij al zitten met zo een zadel op een koersfiets ....??? 

Deze keer had ik goesting om nog eens naar Zutendaal te wandelen. Je kunt daar op verschillende manieren naar toegaan, rechts van de grote baan of aan de linkerkant, daar  heb je ook diverse mogelijkheden. Ik koos voor links. Het begin van de tocht is telkens dezelfde, gewoon de Bessemerberg omhoog en dan doorwandelen tot aan het gehucht Bessemer (of Besmer). Zoals ik toon op een foto, heb ik altijd een stuk fruit bij voor onderweg.  Om te wandelen, meestal een appel, bij een fietstocht is dat dikwijls een banaan. 

In Bessemer koos ik vandaag de linkerkant, de Gijzenveldstraat in tot aan de Stalkerweg. Daar ging ik rechtsaf, het fietspad van het fietsroutenetwerk volgende tot aan de Mandelseweg. Die weg volgde ik tot zo goed als in het centrum van Zutendaal. Op die weg zag ik oa. twee gemetste zuilen waar ooit eens een poort gehangen heeft. Maar dat moet dan toch wel héél lang geleden zijn.  En Zutendaal is ook een paardengemeente, ik wilde ze niet tellen vandaag, het waren er veel. 

In het centrum kwam ik voorbij het Sjaolhuus, een documentatiecentrum. Bij gelegenheid moet ik dat toch eens bezoeken. Wat ik wel bezocht heb vandaag, dat was de Kapelanij. Uiteraard was dat als afsluiting van mijn wandeling. Er werken verschillende personen met ASS, zowel in de keuken als in de bediening. 

Mijn laatste foto's maakte ik aan de Pastorij en van die mooie muurschildering. En dan was het tijd om mijn bus te nemen, 15u06, en ze was op tijd. Thuis nadien nog wat in de tuin gewerkt om nu mijn verslag af te sluiten en dan de avond met mijn eega af te sluiten, beiden met een spannend boek in de hand.  Mijn allerlaatste bijdrage van vandaag behelst een nieuw project in Maastricht. Ze willen tussen Borgharen en Bosscherveld, een 140 meter lange brug plaatsen, de zevende Maastrichtse brug over de Maas. Dat zou natuurlijk een Godsgeschenk zijn, dan hoeven we in de toekomst niet meer doorheen Maastricht te fietsen als we aan de andere kant van de Maas willen rijden.  Einde dit jaar zou die brug klaar zijn, ... als alles meezit natuurlijk. Tot morgen.

De dag begon goed vandaag. 49 jaar geleden, trok ik met mijn vriend en achterneef Mark naar Zuid-Frankrijk. We deden dat per autostop. We hadden geen plan noch geboekte reservaties, slapen deden we wel in een tent die we meegenomen hadden. We hadden verder alles bij, zoals materiaal om te koken en uiteraard reservekledij. Een grote rugzak was dan ook aanbevolen. Nu, na al die jaren is deze rugzak deze voormiddag verkocht geraakt aan een productiehuis dat een film gaat maken over de scouts, een jeugdvereniging. Iemand is vanuit Brussel speciaal tot thuis gekomen om die rugzak op te halen. Na het ondertekenen van een onkostennota, heb ik er 20,00 euro voor gekregen. Wie had dat gedacht dat die rugzak nog een tweede leven zou krijgen. De rugzak stond als "te koop aangeboden" op de fb-pagina van onze zoon. 

En dan mijn namiddag, dat werd weer een mooie fietstocht. Ik had het plan opgevat om nog eens wat bergjes op te rijden, in en rond Valkenburg. Het weer was goed vandaag en vanaf morgen zou het +/- 10° frisser worden. Het was dus "nie knieze, nie zeure", en wie er de betekenis niet van kent: "genieten van het leven".  Ik vertrok via mijn vertrouwde route, van Maastricht naar Bemelen. Eerst reed ik over de Bemelerberg, dan in Valkenburg over de Cauberg om tenslotte na precies 25 km. (gemeten vanaf thuis) aan de komen op de top van de Geulhemmerberg. Tussenin maakte ik nog ene mooie foto van die solitaire boom, dat was ergens tussen het gehucht Wolfshuis en Valkenburg. 

In de afdaling vanuit Berg en Terblijt, maakte ik die foto met Maastricht op de achtergrond. Op dat punt had ik nog maar goed 30 km. op de teller staan, veel te vroeg dus om al terug naar Lanaken te fietsen. Ik ben daarom rechts afgeslaan, richting Meerssen. Daar ben ik over de Biesenberg gereden om vervolgens in het buurtschap Kasen voorbij te komen. Kasen hoort bij Meerssen. De O.L.Vrouwekapel werd gebouwd in 1880 door de buurtbewoners. 

Een mooi zicht is ook altijd dat kasteel in Geulle a/d Maas. Wat verderop reed ik een eerste keer over het Julianakanaal om vervolgens in Elsloo via de autostradebrug, naar België terug te keren. Aan de overkant, in Kotem, nam ik vandaag mijn pauze.  Ik heb mij op het terras genesteld langs oud-buurman Noke en zijn echtgenote.

Maar vandaag moet ik het ook effe hebben over een hogenhuis cliché, zo herkenbaar. Het valt mij al een tijd op dat de fietsende oudere senioren - laat ik zeggen de 65-plussers - nooit naast mekaar rijden, maar wel: de vrouw achteraan en de man voorop. Waar dan de vrouw mooi rechts houdt, wijkt de man altijd uit naar links of rijdt in het midden van het fietspad. En als ik dan aan het voorbijsteken ben, roept de vrouw: "Jef, Louis, Kees - of hoe ze ook moge heten - ga naar rechts, pas op, ene fietser". En dat hoor ik niet een keer, maar vele keren. Is dat bij jullie ook gekend? De jongeren rijden meestal naast mekaar, maar soms moet ik ook bij hen, meer dan één keer bellen om voorbij te kunnen. 

Voila, dat was weer mijn dag. Slaap wel. 

Vanmorgen had ik een afspraak elders in onze gemeente en toen ik daar buiten stond de wachten, trippelde er een tam konijntje rond. Dat beestje had helemaal geen schrik, het kwam zelfs aan mijn schoenen snuffelen. Het huppelde van hier naar ginder maar bleef toch in de buurt. Een buurtbewoner was zich al aan het afvragen wie er de eigenaar van was. Hopelijk is dat beestje in de loop der dag niet vertrokken naar de eeuwige jachtvelden, je weet wel, .... auto's! 

Eens terug thuis kreeg ik het verlossende telefoontje van mijn fietshersteller: "je fiets is klaar". Ik ben die dan maar direct gaan halen, een afstand te voet van +/- 3,3 km. Mijn fietsplannen lagen sowieso klaar, het weer was veel te goed om niet te gaan fietsen in de namiddag. Mijn doel was Maaseik, daar de brug over en langs de Nederlandse kant van de Maas terugkeren. Mijn tocht is echter iets anders verlopen. 

De heenrit gaf geen probleem, ik passeerde daar oa. De Wissen aan de Maas. Het is een belevingscentrum met workshops mandenvlechten, mooie wandelingen, een brasserie. Wat verderop zijn de baggerwerken aan de Maas en zijn zijarmen, nog steeds bezig. Er wordt dus nog steeds gewerkt om de Maas onder controle te houden. 

Iets vóór Maaseik, heb je dan Heppeneert met zijn veelbezochte kerk. De brug naar Roosteren (Nederland) zie je op de achtergrond op een der foto's. Ondertussen was ik mij al aan het afvragen waar ik een pauze zou gaan nemen. Ik kende op de terugweg nergens een ideale plek, tenzij ... in Illikhoven. Ik moet toegeven dat ik daar in de meeste gevallen onverrichter zaken voorbij kwam. Maar, ... vandaag was er een terras geopend en ik heb er direct van geprofiteerd. Koffie - cola - stuk vlaai: 9,35 euro.  Illikhoven is trouwens een gehucht van de gemeente Echt-Susteren.

En zoals ik al schreef in mijn aanhef van dit verslag, in de gemeente Stein liep het mis, ik was een verkeerde weg ingereden, weg dus van het fietsroutenetwerk. Ik heb ene grote "foert" geroepen, "gewoon verder rijden" heb ik tegen mezelf gezegd, alle wegen leiden naar Maastricht. Om toch op de juiste wegen te kunnen blijven, heb ik af en toe wel de plaatselijke bevolking moeten inschakelen om mij de juiste richting aan te geven. De meeste hulp kreeg ik nog van een bejaard Moslimkoppel. In gebrekkig Nederlands hielpen ze mij zo goed als mogelijk en ze wisten mij precies de weg te wijzen naar de luchthaven van Beek. Daar ken ik natuurlijk mijn weg en ik heb die twee mensen dan ook ferm bedankt.  Veel foto's heb ik niet gemaakt op de terugtocht, ik moest mij concentreren op de weg. Nog eens misrijden zou beschamend geweest zijn. 

Daarna was het uiteraard een fluitje van een cent, eerst de Biesenberg naar beneden en dan via Meerssen naar Maastricht. In Lanaken heb ik mij in de rapte nog een biertje gedronken en toen ik thuis kwam, had ik nog net voldoende tijd om mij op te frissen vóór het avondeten.

Wat morgen op het menu staat, dat staat nog niet vast. Het kriebelt alleszins om weer te gaan fietsen. Het zou 23° warm worden.