W - Kerkhof Veldwezelt.

Vandaag wordt het ene drukke dag. Rond 11u00 zou de kleinzoon gebracht worden voor een weekendje bij bomma en bompa en daarnaast wilde ik toch nog even de benen in beweging zetten.  Daarenboven moet ook mijn verslag online gezet worden en uiteraard is de kleinzoon het gewoon dat bomma en bompa met hem bezig zijn. Dat belooft.  Mijn echtgenote en ikzelf wisselen ons natuurlijk af zodat ieder van ons effe een rustig moment kent. 

Mijn fietstocht bracht mij naar de begraafplaats van Wolder. Juist over de grens met Vroenhoven liggen Oud-Vroenhoven en Wolder. Maar ik vertrok via Eigenbilzen naar Hoelbeek, het dorp waar onze kleinzoon school loopt. Vervolgens kwam ik toe in Bilzen waar dat mooie prieeltje staat.  Fietsen is voor mij niet alleen rondkijken, maar dat is ook voor een stuk sporten. Daarom koos ik ervoor om nog eens de Brugstraat omhoog te fietsen. En niet alleen die Brugstraat is hellend, ook de weg naar Waltwilder en Mopertingen loopt op.  Met de stadsfiets is het dus even wat méér duwen op de pedalen.

In Veldwezelt ging ik rechtsaf naar Vroenhoven. Ik reed over de 18de Linie-Weg, een verwijzing naar WOI. In de verte ligt de kerk van Kesselt. Aan de brug van Vroenhoven ben ik even gestopt om een foto te nemen van die bunker die ze gered hebben van de sloop bij de aanleg van die nieuwe brug. En dan, even voorbij de grens met Nederland, ben je in het dorp Wolder, nu een der 44 wijken van Maastricht. Ik heb even een kort bezoek gebracht aan de begraafplaats op de Tongerseweg. Je vindt daar eeuwenoude graven. Zou je die begraafplaats helemaal willen bezoeken, neem dan voldoende mondvoorraad en drinken mee, op een-twee-drie heb je het niet bekeken. 

Terugkeren deed ik via de oude stadswallen in Maastricht en een mooie oude woning, kort aan de Sint-Servaesbrug. Zoals gezegd, veel tijd voor meer had ik niet, ik ben dan ook rechtstreeks terug naar huis gereden om de kleinzoon te verwelkomen. Samen hebben we al naar een paar van zijn geliefkoosde filmpjes gekeken. Nu speelt hij met lego, zijn andere hobby. Tot morgen. 

Uiteindelijk heb ik gisteren in de vooravond toch nog mijn wandelschoenen aangetrokken. Het was gestopt met regenen en de lucht was zeer verfrissend. Het was gewoon "effe de deur uit", een korte wandeling naar Pietersheim. Nu, ik moet eerlijk zijn, ik wilde in feite een lekker biertje gaan drinken en gezien ik niks meer in de frigo had staan .....  Die wandeling was dus een excusepoes voor dat biertje, moet kunnen. 

In Pietersheim staat nu blijkbaar een infobord waar je gevraagd wordt om je ervaringen mede te delen van je bezoek aan het domein. Ik heb dat uiteraard met graagte gedaan. Via de kinderboerderij en de speeltuin, wandelde ik naar het kasteel. De foto is van de zijkant genomen en het heeft wel iets. 

Terugkeren deed ik via de grote weg, de Koning Albertlaan, om dan op het terras van het Cultuurcafé mijn biertje te gaan drinken.  De laatste foto maakte ik in het Uilenspiegelpark. Het was +/- 19u45 toen ik thuis was.

Vandaag was het ene hele andere dag. Deze voormiddag heb ik mijn gereedschap ter hand genomen om een boom te snoeien. Voor het bovenste stuk had ik mijn grote ladder nodig. Het was dus weer even een werkje waarbij mijn volle aandacht vereist was. 

In de namiddag wilde ik naar Zutendaal wandelen en met de bus terugkeren. Ik vertrok via de Bessemerberg en het gehucht Bessemer. Dat mooie witte huis is altijd een foto waard. Daarna wandelde ik de Heiwyckstraat in, vervolgens de Graafgracht om uiteindelijk op de Sprinkelestraat uit te komen in het centrum. Die bloemen aan de kerk zijn prachtig.  Meestal drink ik dan in Zutendaal een tasje koffie, maar aangezien mijn bus binnen de tien minuten zou toekomen, heb ik maar wijselijk besloten om direct terug te keren en thuis die koffie te drinken. Mijn tijd is beperkt, eerst dit verslag nog afmaken, dan een lekkere douche om deze avond te gaan condoleren bij mijn overleden vriend Michel. Morgen is er zijn afscheidsbijeenkomst. 

Vandaag heb ik voor ene keer geen geregistreerde wandeling of fietstocht op mijn palmares staan, het is er eenvoudig niet van gekomen. Uiteraard ben ik wel buiten geweest, in de voormiddag heb ik boodschappen gedaan en om 16u00 werd ik verwacht bij de kinesist.

De bedoeling was om na het middageten te gaan wandelen, maar die malse regen die Lanaken had uitgezocht, stak stokken in de wielen. Natuurlijk diende ik wel naar de kine te wandelen, maar een goede paraplu is dan de redding. Laat het maar rustig regenen, de natuur kan het goed verdragen.

Geen degelijke wandeling = geen foto's maar ik laat jullie zeker niet in de steek met afbeeldingen. Voor vandaag heb ik wat oude kaartjes bijeen gezocht van een stadje in Nederlands Limburg, Sittard, de stad van Toon Hermans. Ik kom er af en toe wel eens, het is dan ook niet zo ver van Lanaken, een goede 29 km. Rij je nog wat verder, dat zit je al in Duitsland. Op een kaart lijkt het allemaal zover van mekaar, maar in werkelijk valt dat eigenlijk nog best mee.

Sittard is een mooi stadje en ze hebben er ook een degelijke voetbalploeg. Er is ook een fietspark, het Tom Dumoulinpark. Je kunt er fietsvaardigheden leren zoals bergop fietsen of over kasseien.

Ik zou zeggen, veel kijkplezier.

Net heb ik bericht ontvangen dat nu vrijdagavond, afscheid kan genomen worden van mijn vriend Michel. Het is ene ferme domper voor zijn familie. We kunnen enkel ons medeleven betuigen. 

Desondanks hield ik eraan om deze voormiddag te gaan fietsen. In de namiddag zou het (en dat is het idd.) veel te warm worden. Ik wilde naar As fietsen, daar het Kolenspoor nemen tot Dilsen en via de Zuid-Willemsvaart en de Maas terugkeren. 

Ik vertrok via de Heiwijkerweg in Zutendaal en de toeristische trekpleister: "fietsen door de heide". Daarna reed ik via knooppunt 565 naar het station van As. Daar begint het Kolenspoor, een vroegere treinspoor. Het was gewoon volgen tot in Dilsen waar ik toekwam aan de Zuid-Willemsvaart. Ik zag daar vandaag veel vissers aan de overkant, allemaal goed uitgerust met campers en tentjes. 

2026 is trouwens het jaar dat de Zuid-Willemsvaart tweehonderd jaar bestaat. De zijkanten van het kanaal zijn momenteel bedekt met algen. Dat komt omdat er te weinig stroming is en dat deel van het kanaal wordt ook niet meer zo frequent bevaren. Mijn pauze nam ik bij de Koninklijke Watersportvereniging. Dat is de eerste keer dat ik er stopte voor een tasje koffie. 

Wat verderop zijn de werken voor de nieuwe brug over het kanaal nog steeds niet afgerond. De fietsers moeten nog altijd even doorheen het centrum van Lanklaar rijden om vervolgens terug langs het jaagpad verder te fietsen. Terugkeren deed ik langs de Maas waar je mooie kleuren op het wateroppervlak kunt spotten. Daarna reed ik nog doorheen Uikhoven en langs de kapel in Herbricht. Ik moest om 12u15 thuis zijn voor het middageten, om 12u13 was ik er. Van timing gesproken. 

Morgen wordt het een wandelactiviteit. Doei!

Wat begon als een mooie fietstocht eindigde met héél slecht nieuws. Onderweg kreeg ik de boodschap dat vriend Michel gisteren overleden was tijdens een zijner fietstochten. Ik heb verschillende jaren met Michel gefietst in een klein fietsclubje, dit samen met Peter, Hubert, Eric, Patrick en Maurice. Ook Maurice is niet meer onder ons. Michel was een gepensioneerd militair-muzikant en zijn passie was fietsen en het herstellen van fietsen. Hij heeft meermaals mijn fiets onder handen genomen. Het ga je goed hierboven Michel. 

Ik wilde vandaag naar Eben-Emael fietsen en daar de Rue de Garage overrijden. Ik vertrok in Briegden langs het Albertkanaal om vervolgens door te rijden tot in Kanne. Kanne ligt pal op de taalgrens, want wat verderop ligt Eben-Emael. Moulin Loverix was nog dicht en het was sowieso te vroeg voor een pauze. Dan maar direct die helling naar boven. Boven op de top heb je een mooi uitzicht en daar wilde ik wel enkele foto's nemen. 

Ik werd er aangesproken door ene jonge gast, 17 à 18 jaar, ouder zeker niet. "Mooi uitzicht mijnheer" zij hij. Alleen jammer dat die takken in de weg hangen om ene mooie foto te maken. Ik heb hem geantwoord dat ik die takken wel weg zou toveren via ChatGPT. Ik liet hem wat voorbeelden zien, en die vent was serieus geïnteresserd in hetgeen ik vertelde. Hij had er nog nooit van gehoord en wilde het wel eens uitproberen. Zo zie je maar dat een oude vent van 72 jaar nog ene jongere iets kan bijleren. 

In Lixhe trok ik de Maas over naar Moelingen. Op de Graaf Geloeslaan trok me al een tijdje een woning de aandacht. Ik moest er wel een kleine privéweg voor oprijden, maar dat risico heb ik maar genomen.  Het was wat verderop in Eijsden dat ik die slechte melding binnenkreeg. Nadien wilde ik maar één ding, zo snel als mogelijk naar Lanaken fietsen en bij vriend Hubert gaan informeren wat er precies gebeurd was. 

Deze namiddag zijn mijn eega en ikzelf nog wat bankzaken gaan afhandelen gevolgd door een uitgebreid bezoek aan een gezellig terras. Straks moeten jullie kijken op VRT-Canvas. Er wordt een reportage getoond van een der beroemste kastelen van Frankrijk, dat van Chambord. Mijn vrouw en ikzelf zijn er ooit geweest met een rondreis langsheen de kastelen van de Loire. 

Amaai, wat was me dat gisteren in de Tour de France. Mathieu heeft weer een ferme krachttoer bovengehaald.  Nu de ronde erop zit kunnen we de balans opmaken. Onze landgenoten haalden acht overwinningen binnen, drie van Tim, twee van Remco, een van Jasper en twee van Mathieu. Vergeef het me dat ik deze laatste ook een landgenoot noem. 

Zelf heb ik vandaag niet gesport, nochtans heb ik me wel goed bezig gehouden.  Dat begon deze ochtend met een korte wandeling naar de bakker om vervolgens per fiets naar de bib te rijden. Ik had weer eens nieuwe boeken nodig. In de namiddag heb ik enkele uurtjes in de tuin gewerkt om tenslotte mij te laten bepotelen door de kinesist. 

De wandelingen stelden dus niet veel voor. Bij mijn terugkeer van de bakker maakte ik de enige foto's in het Uilenstraatje. De wandeling naar de kine was nog minder spectaculair, gewoon heen en terug. 

Meer heb ik dus vandaag niet te vertellen, zij het dat ik morgen mijn best ga doen om toch wat in beweging te zijn, mogelijk een kleine fietstocht in de voormiddag. Tot later. 

Zondagmorgen, zoals steeds vroeg uit bed, dat is meestal een moment om een wandeling te maken. Om te fietsen is het dan veel te druk met al die groepen wielertoeristen die je dan passeren. Om te beginnen een kleine update, ik heb geen hinder ondervonden van mijn activiteiten van gisteren, gelukkig maar. Maar morgen ga ik verder met mijn behandeling bij de kine. 

Ik wandelde vandaag naar Gellik. Eerst kwam ik doorheen de zo goed als lege Kewithdreef om vervolgens de paarden te zien op de Boonakkerstraat. Aan het Albertkanaal zag ik een wegafbakening en een seingever. Op mijn vraag wat er te doen was, vertelde hij mij dat er fietsers zouden passeren. Na wat opzoekwerk bleek het om het volgende te gaan: "The Cave Triathlon Kanne". Omwille van blauwalgen hebben ze het zwemmen wel moeten vervangen door een stukje lopen. Het parcours loopt vooral via de jaagpaden langs het Albertkanaal. 

Eens daar voorbij, kwam ik in het gehucht Kompveld. Ik was juist een foto aan het maken van de straat toen ik achter mij een groep wielertoeristen hoorde aankomen. Ik heb dan maar een tweede foto gemaakt op die plek.  Bij het terugkeren, kwam ik voorbij de aardbeikwekerij op de Kiezelweg. Terug in Lanaken ben ik even blijven stilstaan bij de bouwwerken van de nieuwe school. En die laatste foto, die maakte ik aan de woning waar ooit voormalig burgemeester Henri Martin gewoond heeft.

Zo mensen, ik ben benieuwd of het deze namiddag überhaupt gaat regenen, hopelijk wel.  Hoe ook, het zal ene rustige namiddag worden. Moeder de vrouw heeft een dessertje in gedachten  en ik wil nog naar de afsluitende rit in de Tour de France kijken.

Vandaag kan ik zeggen dat ik een beetje gesport heb. Eerst wat snoeiwerk in de tuin gedaan om vervolgens tijdens mijn fietstocht, enkele hellingen op te rijden. Het was de bedoeling om mijn rug eens te testen en ik moet zeggen dat tot dusver, er geen klachten zijn. Afwachten hoe dat morgenvroeg aanvoelt. 

Mijn tuinman komt begint augustus, maar van één haag heb ik toch al de achterkant wat bijgesnoeid, gewoon kwestie om het tuinpad niet te laten dichtgroeien. Na het middageten was het dan tijd voor een fietstocht. Ik wilde naar Maastricht rijden, vervolgens naar Meerssen en Stein en dan de Maas over te steken naar Kotem. 

Ik vertok eerst richting Bemelen om vervolgens via de fietsknooppunten links af te slaan naar het voormalige dorp Scharn en dan naar Meerssen. In het gehucht Humcoven fietste ik de eerste helling op, de Biesenberg. Boven op de top kom je in Schietecoven, een speciale naam. Dit is een gehucht van Meerssen. Ik koos vandaag bewust het fietsroutenetwerk maar evenzeer kon ik mijn weg vinden aan de hand van de verschillende richtingaanwijzers. 7 km. naar Stein, dat was de bedoeling. 

Eerst heb je Catsop, een gehucht van Stein om vervolgens te passeren aan het Kasteel van Elsloo. Ik ben even het domein binnengefietst maar het zou mij te veel tijd kosten om alles gezien te krijgen. Ik ben daarom maar doorgereden. Het kasteel is trouwens nu een hotel. 

Wat verderop stak ik dan het Julianakanaal en de Maas over via de autostradebrug. Aan de overzijde heb je dan Kotem en vergeef het mij, na gisteren ben ik daar ook vandaag gestopt voor een natje en een droogje.  Het terras zat goed vol, dat zie je aan het aantal fietsen aan de overzijde van de straat. 

Terugkeren deed ik via Oud-Rekem met Piano's Maenen in de oude Paterskerk, de Molenberg, de tweede helling van de dag, het gehucht Bessemer en Gellik. Aan de kiosk in Gellik hield ik even halt om mij te vergewissen van de toestand in de Tour de France. Uiteindelijk heeft onze Remco goed stand gehouden met een tweede plaats (vandaag en algemeen) als resultaat. Proficiat. 

Afsluiten doe ik met een foto van de toenmalige Prinses Paola, later Koningin van België. Op 6 november 1960 kwam zij haar Metekind Paola Liliane Elisabeth Rousseau groeten in Smeermaas. Het was - en nog steeds - een traditie dat bij de geboorte van zeven opeenvolgende dochters of zonen, iemand van de Koninklijke familie Meter of Peter wordt. Paola werd Meter van Paola Rousseau, geboren op zes november 1959. Bij de geboorte kon vader Rousseau kiezen uit drie mogelijke kandidaat-Meters, de oude Koningin Elisabeth, Prinses Paola of Prinses Liliane, de tweede echtgenote van Koning Leopold III. Het werd Prinses Paola. Maar het kind kreeg wel de drie Koninklijke namen. Slaap wel.

Dit verslag is gemaakt met een gloednieuw toetsenbord. Op het oude waren sommige letters nog nauwelijks te herkennen. En verdorie, bestellen en leveren ..., dat ging snel.  Onze zoon had op het internet eens rondgekeken en voor 24,99 euro heeft hij eentje besteld. Twee dagen nadien was het al ter plaatse. Het is er eentje geworden met verlichting tussen de toesten. Ik kan weer enkele jaren verder. 

De voormiddag heb ik besteed aan wat werken in de tuin om na het middageten mijn stadsfiets van stal te halen. Ik had de route al in mijn hoofd: Eigenbilzen - Munsterbilzen - Zutendaal - Mechelen a/d Maas. Ik vertrok via het Albertkanaal naar de Zangerheistraat in Munsterbilzen. Daar maakte ik - voor het eerst denk ik - een foto van de oude O.L.Vrouw-Tenhemelopnemingskerk. De oude kerk werd in 1851 afgebroken waarna de huidige kerk werd opgetrokken. In 1910 werd de kerk voor het eerst vergroot. 

En daarna kwam ik op een plek waar ik al lang een foto wilde maken, aan het plaatsnaambordje "Spurk". Het is een gehucht van Bilzen en mijn ma is er in 1929 geboren in haar ouderlijk huis. In 2024 woonden welgeteld 306 mensen in Spurk. De eerste foto's van mezelf werden gemaakt in Spurk, ik was toen nauwelijks 3 à 4 jaar. In 1959 zijn mijn beide grootouders overleden waarna de woning verkocht werd. Een nicht van mij woont nog verderop in Spurk. 

Verderop kwam ik langs de inrit naar het Munsterbos. Om er te wandelen is het daar ideaal, er doorheen fietsen is minder mijn ding. Het is een hele lange weg doorheen het bos, volledig onverhard.  Daarna reed ik doorheen Zutendaal om verder door te fietsen naar de Duivelsberg in Opgrimbie. Ik had mijn route zo gekozen dat ik daarna naar Mechelen a/d Maas kon rijden om vervolgens in Kotem halt te houden op het terras van de Ponderosa. Foto's van de Maas zijn altijd mooi meegenomen. 

Terugkeren deed ik via de kapel in Herbricht en de Konikpaarden aan de Maas. Eergisteren liepen ze nog allemaal in Hochter Bampd, vandaag in Herbricht. De laatste foto's maakte ik in het Uilenspiegelpark. Ik zag een opmerkelijk ras, wit lijf en een bruine kop. Thuis heb ik nog de passage van de renners op de Alpe 'dHuez gezien. De Tourwinnaar is gekend en Remco moet het nog één dag volhouden. 

Zo mensen, ik sluit nu mijn verslag af met de muziek van Zjef Vanuytsel, muziek van mijn jeugd. Goed weekend. 

Droog weer, een aangename temperatuur en veel goesting om te gaan wandelen, dat waren de ingrediënten van deze voormiddag. Ik wilde nog eens naar Oud-Caberg gaan. In vroegere tijden werd dit dorp Cauwenberch genoemd. Ooit was het dorp Belgisch, maar na de splitsing tussen Nederland en België werd het Nederlands om uiteindelijk aangehecht te worden bij Maastricht. 

Ik vertok via de Industrieweg naar de Van Akenweg. Deze straat loopt pal op de grens met enkele grenspalen als afbakening. Aan het kruis verandert de straat in een onverhard pad. Maar eens je de dorpskom van Oud-Caberg binnenwandelt, heb je weer een asfaltweg. Op de Van Akenweg kun je blijven foto's maken, de ene boerderij is al mooier dan de andere. Het is dan ook het historische centrum van het dorpje. 

Vooral het Reijndershof trekt de aandacht. Ze werd genoemd naar een bewoner tussen 1873 en 1913 met die naam. En wat ik ook zo aantrekkelijk vind in Oud-Caberg, ... de mensen zijn daar allemaal zo vriendelijk. Je komt er zelden iemand tegen die geen goedendag zegt. 

Terugkeren deed ik via de Lanakerweg, eerst ook asfalt om naderhand een holle weg te worden tot aan het veldkapelletje. Aan de einder zie je op een der foto's Lanaken liggen met de kerk op de achtergrond. Dat speciale ras koeien was ook een foto waard.  Daarna stapte ik onder de oude spoorbrug door om via die paar woningen in een uithoek van Oud-Caberg, linksaf te wandelen naar de Grensstraat en zo dus naar Smeermaas.

Onderweg zag ik dat het afgesproken uur van thuiskomst, moeilijk te halen was. Ik heb dan natuurlijk een berichtje naar huis gestuurd om het warme middagmaal met een tiental minuten te verzetten. Goede afspraken zijn nog altijd de beste afspraken. 

Om te eindigen mag er nog eens gelachen worden.  Tot vrijdag. 

Wat Remco gisteren weer uit zijn mouw schudde, geweldig. Fan ben ik niet, ik hou het eerder bij Wout van Aert, maar onze tijdritspecialist heeft het toch maar weer geflikt. Ik ben benieuwd of hij zijn positie (2de plaats) kan consolideren .... 

Dat ik nu aan mijn verslag bezig ben, wil meestal zeggen dat de grootste drukte van de dag voorbij is. Eerst mijn fietstocht deze voormiddag en in de namiddag heeft de kleinzoon bompa wat geholpen met tuinieren. Hij heeft er een centje aan overgehouden.  Dadelijk naar het einde van de koers kijken en straks Vive le Vélo.

Mijn fietstocht bracht mij naar As en Lanklaar. Ik vertrok via de Bessemerberg, naar Zutendaal en Wiemesmeer. Aan de Sint-Jozefskerk, ging ik rechtsaf. Met de bouw van de kerk werd begonnen in 1935. Ik reed door tot in As waar ik de grote weg overstak om het fietspad te nemen naar de Litzberg in Lanklaar. Onderweg ben ik even gestopt aan dat bord. "Aan de Windelsteen" zou een grenspunt zijn tussen As - Eisden - Lanklaar. Je kunt er ver kijken. 

De Litzberg afrijden is met de remmen half dicht. Laat je daar niet gaan, je zou er snelheden halen van 60 km/uur. Een klein steentje kan je zo onderuit halen.  Wat verderop kom je dan op de plek waarvan vele foto's al het weerbericht op de VRT hebben opgefleurd, "fietsen over het water". Nu met het zomerverlof was het er vrij druk. 

Ik keerde terug via de mijnschachten en het imposante mijngebouw van Eisden. Daarna koos ik voor de Zuid-Willemsvaart om naar huis te fietsen. In Uikhoven ben ik nog even gestopt aan dat bord met reclame voor ons mooiste dorp Rekem. Je ziet Oud-Rekem liggen aan de overkant van het kanaal. 

Mijn laatste foto was weer ene geweldige, een ontmoeting met de wilde paarden in Hochter Bampd. Het was effe zig-zag fietsen.  Zo mensen, dat was het weer. Ik zie dat ze in de Tour nog 61 km. te gaan hebben, tijd dus om mij voor de buis te zetten.

Vandaag, juist geteld 195 jaar terug, besteeg onze eerste Koning Leopold I de troon van België. Het jaar voordien had België zich afgescheiden van Nederland. Na enkele moeilijke maanden en met de steun van de toenmalige grootmachten zoals Pruisen, Engeland en Frankrijk, bleef het nieuwe land overeind. Uiteindelijk werd een Baron uit Gingelom (provincie Limburg) aangesteld als Regent - Staatshoofd in afwachting van de eerste Koning. Na WO II en dit door een moeilijke verhouding tussen de toenmalige regering en Koning Leopold III, werd dienst broer Prins Karel ook voor enkele jaren als Regent aangesteld. Uiteindelijk werd Leopold III tot ontslag gedwongen en kwam diens oudste zoon Boudewijn op de troon. Tot daar een stukje geschiedenis. 

Mijn dag was weer goed gevuld. Eerst naar de bakker en daarna Chinese vrijwilliger bij een moeilijk werkje bij het onderhoud van onze woning. Daarna was het tijd voor een boswandeling. 

Ik vertrok via de Roelerweg, de Bessemerberg omhoog. Eenmaal boven op de top, stak ik de weg Lanaken - Zutendaal over om verder te stappen langs het rusthuis en het ziekenhuis. Kort aan Campus St. Barbara zag ik die minibib staan tussen de bomen. Ze hebben er een bankje gezet en ze hopen dat de patiënten al eens gebruik maken van een der boeken. Ik vervolgde mijn weg tot aan die richtingsborden waar ik links afsloeg. Daarna wandelde ik verder door tot aan de parking van de Kinderboerderij. 

Vandaag heb ik veel wandelaars gezien in het bos, maar opvallend, ... ook verschillende vijftigers met hun fiets, mannen en vrouwen. De gewone gravelrijders zie je daar altijd, maar de wat ouderen op een moeilijk terrein, dat was toch ongezien. 

En die laatste afbeelding .....??? Een grapje natuurlijk, al moet ik ootmoedig toegeven dat het mij ook al eens overkomen is. Hoe zou je zelf zijn als je in de gelegenheid bent, ha, ha, ha. Geen uren natuurlijk maar toch effe wat snelheid terugnemen en dan met ene vriendelijke groet er voorbij. 

En dadelijk ga ik toch eens kijken of Remco zich opnieuw tot ritwinnaar kan kronen. 

Het gaat beter met mijn rug, ik doe dan ook alle dagen kine-oefeningen. Deze voormiddag heb ik mij zelfs gewaagd aan wat snoeiwerk, onze druivelaar en wat struiken. De grote snoeiwerken zullen begin augustus gedaan worden door mijn tuinman. Ik heb hem eindelijk telefonisch te pakken gekregen en hij heeft mij beloofd dat snoeiwerk te komen doen. 

In de namiddag had ik dan goesting om een fietstocht naar Eisden te maken. Het is altijd uitkijken om een interessante route te vinden. Enerzijds moet er iets te zien zijn en anderzijds moet er wat variatie zitten in de diverse tochten.  Ik vertrok in Smeermaas aan de Maas waar enkele kajakkers met brio die stroomversnelling trotseerden. Aan de overzijde waren de runderen weer te vinden. 

Daarna reed ik doorheen Herbricht en Uikhoven om vervolgens via de O.LVrouw van Lourdeskapel te fietsen in Kotem. De kapel werd gebouwd in 1962. En dan kwam het doel van mijn fietstocht in 't zicht, Eisden. Ik passeerde eerst de oude mijnschachten en daarna een mooi opgetuigde fiets. 

In Eisden-Tuinwijk aan het Casino had ik herinneringen aan vele jaren terug toen ik nog een actief volleybalspeler was. In het Grand Café werden wij na de wedstrijd verwacht om boterhammen te eten, een traktatie van de thuisploeg. Een anekdote uit die tijd was nog het volgende: in de turnzaal waar de wedstrijd doorging, was er wel een kleedruimte om onze wedstrijdkledij aan te trekken. Een douche of een ruimte om ons na de wedstrijd wat te verfrissen, was er niet, doorvoor dienden wij naar het naastgelegen zwembad te gaan. Voor onze eerste keer hadden wij natuurlijk geen zwemkledij bij, wij hebben ons toen verfrist met een duik in dat bad in ons geboorte-uniform. Mijn schoonbroer heeft toen trouwens als speelvogel die hij toen was, nog een teen gebroken in dat bad. Waar is de tijd ... 

Terugkeren deed ik via het fietspad naar de Salamander in Mechelen a/d Maas. Onderweg kun je als je dat wenst, opdrachten uitvoeren. Via de brug over de Jozef Smeetslaan reed ik door naar Rekem. Het was de bedoeling om ergens een horecazaak te vinden voor een lekker drankje. Maar op maandagnamiddag is er weinig open. Niks in Opgrimbie, niks in Neerharen en uiteindelijk wel in eigen gemeente op het Kerkplein. Dat biertje - mijn merk - smaakte. 

O ja, nog wat info over dat Romeinse Villapad. Het verwijst naar opgravingen in de jaren '80 van de vorige eeuw van resten van een Gallo-Romeinse villa uit de 1ste eeuw na Christus.

 Zo, weer 47 km. extra op de teller, het begint op te lopen. Tot de volgende. 

Toen we vanmorgen op de radio de uitslag te horen kregen van de troostingsfinale van het WK-Voetbal, was mijn eerste gedachte: "zouden ze voor ene keer eens zonder doelman gespeeld hebben". 4 - 6 is een niet alledaagse uitslag. 

Grote sportieve prestaties zaten er voor mij vandaag niet in. Ik diende mijn bestelling bij de bakker te gaan halen en ik wilde ook effe passeren aan de geldautomaat. 

Ik vertrok via het Tramstraatje. Het is een verwijzing naar de vroegere Tramstraat die nu de Maastrichterweg genoemd wordt. Het nieuwe Tramstraatje is een doorsteekje tussen de Heuvelstraat en de Wijnwijk. Vervolgens kwam ik toe in Pietersheim met zijn vele veldbloemen. 

Het is altijd plezant om van de rust te genieten in het domein, zeker langs de grachten omheen de burchtruïne. Lang ben ik er niet gebleven, vandaag wilde ik via Tournebride terugkeren langs het verbindingskanaal. Ik verwees eerder in dit verslag naar de Tramstraat, in lang vervlogen tijden was er in Tournebride een groot tramstation. 

En dat op zondag veel gefietst wordt, dat hoeft geen betoog. Grote groepen kunnen je al eens voorbijrijden. In het centrum had ik nog wat oponthoud bij Gilbert, een collega-wandelaar. We hebben wat bijgebabbeld en ondertussen gekeken naar de opbouw van het Apéritief National van morgenavond. 

Zo mensen, mijn verslag staat weer online. Wat ons deze namiddag nog brengt, dat zal het moment zelf wel bepalen. Niks moet, alles mag. 

Zo, weer een goed gevulde dag achter de rug. Deze voormiddag en middag zijn we gaan shoppen in Genk en uiteraard werd de inwendige mens niet vergeten.  Waar het anders over de koppen lopen is, bleef die drukte vandaag binnen de perken.  

Eenmaal terug thuis, heb ik mezelf niet de kans gegeven om effe te relaxen. Ik heb wat andere kledij aangetrokken, mijn drinkbus gevuld en met de stadsfiets een tocht gemaakt richting Riemst en Bilzen. Riemst zelf is nauwelijks het vermelden waard als het erop aankomt om wat bezienswaardigheden in beeld te brengen, er is weinig te zien. Nochtans wordt het dorp plus deelgemeenten, "Riemst" genoemd. Als je op het kaartje kijkt, is Riemst zelfs een der kleinste dorpen qua oppervlakte. 

Maar goed, het hoofddoel was uiteraard het fietsen, die foto's komen later vanzelf op andere plekken. In Bilzen zaten alle terrasjes helemaal vol, ik heb zelfs omheen de kerk en het stadhuis moeten rijden. Daarna kwam ik in de landelijke gemeente Munsterbilzen waar je ook redelijk ver kunt kijken. 

Mijn rit was gepland tot in Bilzen, daarna zou ik verder fietsen met de wind mee. Zo kwam ik weer eens in Zutendaal waar ik toch even gestopt ben voor een tasje koffie (met praline, soesje en potje slagroom en likeur voor 2,70 euro). Een mens kent zo zijn zwakheden en de juiste locaties ..... ha, ha, ha. 

Terugkeren deed ik via de Bessemer waar ik aan het vroegere Hotel Cops links afsloeg richting Rekem. Op dat oude postkaartje is dat hotel helemaal links te zien. Vanaf daar naar Rekem fietsen, is één lange afdaling van de Molenberg. Natuurlijk moet je wel rekening houden met de opkomende fietsers want het fietspad is een tweerichtingspad en niet al te breed. Daarna kwam ik nog voorbij Hotel La Butte aux Bois om thuis nog juist het einde van de koers mee te pikken. De beste van deze generatie renners, heeft eens te meer laten zien dat hij, en niemand anders, de Tour de France gaat winnen. 

Voor mezelf had ik in de namiddag de afweging gemaakt, naar het fietsen kijken (met een bijzondere rit en lastige cols) of zelf gaan fietsen. Ik fiets toch nog altijd liever zelf, zeker nu met deze draaglijke temperaturen. Tot morgen. 

Als ik zeg, "ik fiets naar Oost-Maarland", dan denkt mijn vrouw dat dit een plek is ergens in Scandinavië. Het doet idd. niet erg Nederlands aan, maar het is wel degelijk een plek tussen Maastricht en Eijsden.  In de voormiddag had ik allerlei besonjes, maar in de namiddag had ik tijd om te gaan fietsen. Het werd weer de stadsfiets. Ik heb goed geluisterd naar mijn eega die vond dat fietsen met de koersfiets, niet bevorderlijk is voor de rug (te veel voorover gebogen). En dat is idd. zo. 

Ik vertrok naar het Bassin in Maastricht met zijn immense muurschildering. Daarna ging ik rechtsaf naar Oost-Maarland.  Daar zag ik dat kleine beeldje. Het heeft te maken met de Sjötterij van Oêsj-Marland, oftwel de Schutterij Sint Sebastianus. Wat verderop zag ik Hoeve Klein Marland. Deze is 18de eeuws. Fietsen in deze streek is fietsen in volle natuur met mooie vergezichten. Ook die Mariakapel of de O.L.Vrouw-van-Toevluchtkapel staat in het veld. 

Zoals zo dikwijls kwam ik daarna voorbij de molen van Gronsveld, ook vandaag dus. Om niet doorheen Maastricht-centrum te moeten terugkeren, fietste ik deze keer doorheen het voormalige dorp Scharn, nu een van de 44 wijken van Maastricht. Er wonen +/- 6.500 inwoners. In Borgharen was ik op zoek naar een horecazaak, maar die vond ik spijtig genoeg niet. Ik zag wel dat mooie witte huis uit 1895. 

Terugkeren deed ik langs de boorden van de Maas in Maastricht, de Wilhelminabrug en Smeermaas. Op dat punt voelde mijn lijf nog prima aan, een ommetje kon er zeker nog bij.  Maar eerst diende de inwendige mens gelaafd te worden. En verdorie, dat smaakte ...  Ik fietste uiteindelijk terug via Neerharen en de Neerharenweg.

Afsluiten doe ik met een oude afbeelding van een bierkar van Pietersheim, een deel van Lanaken. Het kan zijn dat ik die afbeelding al getoond heb, maar ze is zo mooi om ze nog eens te laten zien. Wat vandaag niet lukte, dan lukt misschien morgen, shoppen ....??? 

Zo, mijn tweede sessie bij de kine zit er op, nu is het een weekje wachten omdat mijn pijniger Michiel (grapje) een week verlof heeft. Hij verwacht mij terug op maandag 27 juli. Vandaag heb ik niet gefietst, ik kon het niet maken om ergens onderweg stil te staan met technische problemen en zo mijn afspraak te missen. In de plaats werd het een wandeling. 

Ik wilde vandaag iets verder wandelen, kwestie om eens te testen hoe mij dat zou bevallen. Ik vertrok via de Sportoase en de Kounterstraat. Bij paarden blijf ik altijd effe stilstaan. Daarna stak ik het Albertkanaal over in Gellik. Iets verderop links begint het Louis Paul Boonpad. Dat nam ik tot ergens halverwege waar de Beekveldweg begint. Daar kun je ver over de velden kijken, iets wat mij altijd deugd doet. 

Op de Kiezelweg, de baan Lanaken - Veldwezelt, keerde ik terug naar Briegden. Ik wist dat ik nog een oud kaartje van de regio op mijn pc heb staan, een kaartje van 1712. Daar wordt Briegden aangeduid als Briden. Ook het gehucht Kompveld (Confelt) staat erop. Verder zie je als deelgemeenten nog: Veldwezelt (Veltwesel), Kesselt (Kistelt), Gellik (Gelick), Hocht (Hoichter), Pietersheim (Petersen), Smeermaas (Smermaes), Lanaken (Lonaken). Noordelijker heb je nog Neerharen, Herbricht en Rekem, maar die vielen juist buiten de kaart. 

Op de terugweg zag ik een gemeentelijk bord met oog voor de natuur. Vermoedelijk zit daar mijn neefje Bart achter. Hij is duurzaamheidsambtenaar op het gemeentehuis en coördineert alles wat met het milieu te maken heeft. Hij is ook de plaatselijke voorzitter van Natuurpunt. 

Met nog een goede 2 km. wandelen (heen en terug) naar de Kine, heb ik mij toch goed bezig gehouden vandaag. Morgen is nog een vraagteken, mogelijk gaan we shoppen. En wat het fysieke van dat wandelen betreft, ... het is heel goed meegevallen. 

Onbedoeld ben ik vandaag toch een helling opgesukkeld. Het was niet voorzien, maar als je dat ding onder de wielen geschoven krijgt, dan maak je er het beste van. Met mijn stadsfiets onder mijn "derrière" heb ik dan maar enkele tandjes kleiner geschakeld en rustig aan naar boven gereden. Het max. percentage was 9,4 voor 2,2 km. omhoog fietsen. 

Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht om vervolgens naar Berg en Terblijt te fietsen. Daar zag ik de Mariakapel aan de Rijksweg. Oorspronkelijk was die kapel 19de eeuws. Maar in 1950 werd ze afgebroken om de Rijksweg te verbreden. In 1957 werd ze opnieuw opgebouwd. 

Daarna fietste ik voor ene keer eens de Geulhemmerberg af om bijna helemaal onderaan voor het eerst stil te staan bij die rotswoningen. Ik ben er al zo dikwijls omhoog gefietst maar nooit de moeite genomen om daar wat foto's te maken. Tot 1931 werden ze bewoond tegen een mnd. huur van 4 cent. In 1967 werden ze ingeschreven in het Rijksmonumentenregister. 

Daarna reed ik naar Meerssen waar ik effe stilstond aan de Sint-Bartholomeusbasiliek of de Basiliek van Meerssen. Het was Paus Pius XI die op 16/6/1938 de kerk verheven heeft tot Basiliek.  De volgende foto nam ik in het Proosdijpark.

En toen was ik toe aan koffie. In Geulle kende ik een fijn zaakje, hopelijk was het terras al open. En dat bleek zo, ik was zelfs de eerste klant van de dag.  Vervolgens reed ik langs het kasteel van Geulle om niet veel verder, het veer te nemen naar de andere kant van de Maas. De veerman trakteerde op honingkoekjes. Hij kreeg dan ook gul veel drinkgeld.

Terugkeren deed ik via Oud-Rekem met oa. een foto van Gastenkamers In de Bleick, een gebouw van 1820.

Zo mensen, mijn sportieve prestatie zit er weer op, ik heb genoten. Voor deze namiddag heb ik een Duvel fris gelegd in de koelkast, iets voor bij de koers op tv.  En over koers gesproken, vroeger waren dat toch andere tijden dan nu het geval is. Nu krijg je een drinkbus telkens het nodig is, vroeger moest je veelal zelf je plan trekken.

Iedere ochtend moet ik nu in bed oefeningen doen waarbij ik mijn bekken behoorlijk dien te bewegen. Nee, het is niet wat jullie denken, en trouwens elke dag .... Ik ben niet meer van de jongsten.  Het zijn oefeningen waarbij ik mijn rugspieren moet trainen, enerzijds om ze steviger te maken en anderzijds om ze wat soepeler te krijgen. Het is een kleine inspanning om terug fit te geraken. 

Nu over dat fit zijn gesproken, ik heb weer een fietstocht van +/- 41 km. gemaakt zonder problemen. Na het middageten heb ik zelfs nog een half uurtje buiten gewerkt, gewoon die verfoeide kattestaarten verwijderd in de kiezel voor ons huis. Ik had een goeie halve emmer vol. 

Dat fietsen gaat prima. Ik vertrok in Briegden langs het Albertkanaal. Eerst onder de brug door in Veldwezelt en in Kanne was ik fietser 48 vandaag. Ik zag dat onder de brug een Zomerbar geopend is, nog maar recent, sinds 10 juli. Goed om te weten. Daarna fietste ik naar de sluis van Lanaye (Ternaaien). Op dat moment waren ze juist enkele schepen aan het versassen. De sluis heeft een diepgang van 13,68 meter en kan schepen tot 9.000 ton versassen. 

Wat verderop, ter hoogte van Eijsden aan de andere kant van de Maas, vroeg mij een bejaarde fietser de juiste weg. Hij wilde de Maas blijven volgen tot aan de bron ervan, goed meer dan 700 km. verder. Hij was van Randwijck, een wijk in Maastricht. Zijn fiets hing vol met draagzakken. Toen hij vertelde dat hij nog wekelijks twee keer met vrienden gaat tennissen en ook nog golf speelt, kon ik begrijpen dat hij héél alleen dergelijke fietstocht nog aankon. Petje af, voor de man.  We zijn samen gebleven tot aan de brug naar Moelingen. Hij fietste verder richting Visé en Luik.

Eens de Maas over, kwam ik in Eijsden voorbij het Reinekenshof, een oude Herenhoeve uit 1722. De rest van het traject was gewoon op automatische piloot, goed gekende straten waarbij weinig te zien valt. Wel ben ik in Maastricht nog even gestopt aan het Gouvernement om er wat foto's te nemen. 

Onderweg ben ik nergens gestopt, mijn handen waren vuil omdat ik maar weer eens geklooid heb met mijn ketting toen ik even wilde schakelen bergop. Nu dat bergop fieten was relatief vandaag. Een aandachtige volger zal gelezen hebben dat ik momenteel enkel gebruik maak van mijn stadsfiets. Met de koersfiets zou ik onbewust over mijn limieten gaan en dat is iets wat nu best even niet mag. Ik ken mezelf en weet wat ik kan en niet kan (mag). 

Zo, het is nu in Lanaken 31°, tijd om een siësta te houden en dan naar de koers kijken. En die laatste foto, mijn pa, ergens einde de jaren '50 van de vorige eeuw. Rechts mijn grootmoeder. Deze stond op facebook zeven jaar geleden. Tot morgen.