KF - Bergjes oprijden.

Drie keer ben ik deze namiddag onder een boom moeten gaan staan, en zoals ze het bij ons in Lanaken zeggen: "mèsnaot bin iech gewore" (kletsnat ben ik geworden). Het is altijd de ijdele hoop dat het bladerendek je toch enigzins beschut tegen de regen maar uiteindelijk druppelt het door en word je toch nat.  Ik had gehoopt op een droge rit, maar ik ben precies iets te veel naar het noorden gereden, thuis in Lanaken heeft het een klein beetje gedruppelt en wat verder naar het zuiden bleef het zelfs helemaal droog. Het zij zo, ik ben niet van suiker. 

Deze ochtend ben ik te voet naar de bakker gewandeld, een afstand - heen en terug - van +/- 2 km. Mijn voet heeft het goed gehouden, maar veel meer zou toch nog niet lukken. Je moet weten dat je ook in huis zelf, al een redelijke afstand aflegt.  Het werd dus weer een fietstocht met de stadsfiets.

Ik vertrok via Oud-Rekem waar ik een foto nam van een der best bewaarde oude woningen. Vervolgens reed ik verder langs de jarige Zuid-Willemsvaart tot in Lanklaar. Daar moest ik even het parcours verlaten omdat ze nog steeds bezig zijn aan de nieuwe brug. Zo kwam ik nog eens voorbij de Sint-Pauluskerk. Dat is nog een jonge kerk, gebouwd in 1959 op 95 pijlers, volgegoten met beton. Daar bovenop kwam nog een 120 cm. dikke deklaag, dat allemaal omdat de kerk op drijfzand werd gebouwd. 

Aan de brug over de Zuid-Willemsvaart was ik even gestopt voor een foto en om mijn meegenomen peer op te eten. Op die plek gutste het een eerste keer. Ik had geluk dat er bomen stonden, maar met mijn korte broek aan, stond ik ook in de brandnetels. Naar het schijnt is dat wel goed voor de bloedsomloop. 

Via het Kolenspoor reed ik verder naar As, maar ook daar overviel mij een bui. Ik had het plan opgevat om naar Opgrimbie te rijden om daar iets te gaan drinken. Ik reed dus eerst richting Mechelen a/d Maas om aan de Salamander, rechts af te slaan. Tot Opgrimbie is het fietsen doorheen het bos, hetgeen mij goed uitkwam vanwege de wind. En dan, "Non potest verum esse, opinor" (het zal toch niet waar zijn), een derde bui, tweehonderd meter verwijderd van de brasserie. Voorbijgangers keken mij lachend aan toen ze me onder een boom zagen staan. Maar zij zaten ofwel in de auto of ze hadden een stevige regenjas/vest aan ... 

Hoe ook, toen het nog enkel wat gedruppel werd, ben ik rap op mijn fiets gesprongen om in de brasserie mijn kledij wat te laten opdrogen. En bijna liep het nog mis ook, het zat er afgeladen vol, ik had nog juist een klein tafeltje ter beschikking. Thuis doet dan een warme douche wonderen. Morgen ga ik normaal gezien op pad met de koersfiets. Gulpen wordt mijn doel. 

Nu ik aan mijn dagelijks verslag begin, moet ik eerst wat minder goed nieuws melden. Deze voormiddag was ik bij de dokter voor mijn maandelijks bloedonderzoek. En aangezien ik er toch was, heb ik haar ook eens laten kijken naar mijn linkervoet waar ik de laatste tijd wat problemen mee heb. En het verdickt was niet zo gunstig, ik heb mijn voet overbelast. Wil ik niet het risico lopen om met een stressfractuur opgezadeld te zitten, moet ik serieus wat gas gaan terugnemen. Ik mag nog korte afstanden maken maar bij de minste pijnscheut, moet ik rechtsomkeer maken en naar huis gaan. Het gevolg is wel dat de geplande wandeling van nu zaterdag, samen met onze dochter, niet zal kunnen doorgaan. Toen de dokter hoorde hoeveel km. ik wilde wandelen (25), heeft ze het mij uitdrukkelijk verboden. Jammer maar helaas. 

Tja, dan is er maar één alternatief, gaan fietsen. Ik had niet echt een plan, het was gewoon genieten van de zon, de buitenlucht en de natuur. Ik vertrok naar Zutendaal waar ik iets verder dan de Heiwijkerweg, links afging naar "fietsen door de heide". Daarna reed ik verder langs de Mechelse Heide om dan in het centrum toe te komen van Mechelen a/d Maas. Het gemeentehuis staat nog altijd deels in de stellingen. 

Vervolgens reed ik naar de Maas in Kotem om daar in de Ponderosa even halt te houden voor een tas koffie. Toen ik in Uikhoven aan de Maas kwam, hoorde ik heel veel jolijt. Dat kon ook niet anders met zovelen in één boot.  Terugkeren wilde ik via Hochter Bampd, maar de bovenlaag van het wegdek was weggeschraapt. Ik ben maar op mijn schreden teruggekeerd en ben dan naar Neerharen gereden, vervolgens langs het kasteel van Hocht om uiteindelijk via Smeermaas nog effe de landsgrens over te steken. Tot slot reed ik nog door Veldwezelt.

Met 47 km. op de teller was mijn namiddag weer goed ingevuld. Het zal de volgende dagen dus nog van dat zijn. Sowieso heb ik voor donderdag een rit gepland met de koersfiets. Het zou dan een droge dag zijn. Tot de volgende alweer.  En o ja, die laatste afbeelding, ... eentje zonder verdere woorden.

Nu ik dit neerschrijf (het is nu 19u00) heb ik het gevoel dat het vat helemaal leeg is. Het was dan ook ene merkwaardige dag. Ik diende deze ochtend eerst naar de bakker te gaan om vervolgens wat in de tuin te werken. Vlak na het middageten vertrok ik met mijn koersfiets naar Sittard in Ned. Limburg. 

Het was al effe geleden dat ik nog in Sittard geweest ben. Mijn doel was eigenlijk om een paar rondjes te rijden in het Tom Dumoulin Bike Park. Maar helaas, het park was vandaag gesloten. 

Om naar Sittard te rijden vertrok ik langs de Zuid-Willemsvaart tot in Meeswijk waar ik met het veer de Maas overstak. De bordjes naar Sittard waren goed aangegeven. Ik herinner mij een keer dat ik een bordje gemist had en redelijk wat zoekwerk had om terug op mijn route uit te komen.  Maar vandaag ging alles perfect tot .... in Sittard zelf. Daar waren toch wel wegenwerken bezig op de belangrijkse invalswegen. Ik heb een heel eind te voet mogen afleggen om toch maar mijn fietsroute niet uit het oog te verliezen. 

Als je die foto ziet van dat grote gebouw, ... ik ben mij gaan aanmelden als onderhoudsarbeider van het dak. Ze hebben mij direct aangenomen en ik kon direct beginnen, .... ha, ha, ha. Grapje natuurlijk. Maar toch blijft de kwestie, onderhoudt zo maar iets. 

En dan ineens stond ik in Duitsland, in de gemeente Selfkant. Daar reed ik de eerste keer de Schlounerberg of Hillensberg over. Ik ben altijd blij Duitsland achter mij te kunnen laten. De bordjes worden daar heel anders geplaatst en hebben ook ene andere kleur. Terug in Ned. Limburg in de gemeente Doenrade, vond ik het tijd voor een tas koffie. 

In het dorp Schinnen waren de boeren bezig op een veld met wijnranken. En in het dorp Nuth viel mij Huis Nierhoven op. De oudste data van het gebouw keren terug tot het jaar 1550. Er is ook een kapel uit de 18de eeuw. 

Daarna was het gewoon terugrijden naar huis. Ik reed eerst doorheen Houthem, vlak bij Valkenburg om daarna koers te zetten richting Maastricht. Het was daar op de Noorderbrug dat ik voor het eerst geconfronteerd met de strakke tegenwind. Ze hadden het voorspeld, de 2 bfr. zou in de loop van de namiddag wijzigen naar 4 bfr. Ik heb daar op de brug effe mogen doorduwen. 

Terug in Lanaken heb ik mij beloond met ene lekkere Duvel. En het mooie was, ik zat nog maar net op het terras buiten toen de waardin al achter mij stond met een geopend flesje Duvel. Ze had mij zien aankomen en direct de gok gewaagd dat ik ene Duvel zou drinken. Natuurlijk heb ik mij die laten smaken. 

Zo mensen, dadelijk ga ik met de benen omhoog en rond 20u50 kijken we naar Arnaud Hauben met zijn tocht "dwars door de pyreneeën". Morgen is er mijn maandelijks doktersbezoek. 

Mijn chef-kok had vandaag het plan opgevat om een belegde pizza in de oven te schuiven, niet zomaar eentje die je in de winkel koopt, maar een die zelf belegd is.  Dat leek me dan ook een goed idee om eerst wat calorieën te gaan kwijtspelen door een fijne fietstocht te maken. Het werd een fietstocht met de handrem op, op het gemak en genieten van de natuur. 

Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht om vervolgens via de Groene Loper voorbij te trekken aan Kasteel Geusselt. In Meerssen heb je enkele mooie plekken waar een foto best te maken valt. Maar in het centrum moest ik voet aan de grond zetten, er was een jaarmarkt en rommelmarkt bezig en je kon er over de koppen lopen. Ik ben dan met de fiets aan de hand doorheen die mensenmassa getrokken. 

De klimmetjes in de buurt ken ik intussen, de Biesenberg valt dan ook goed te doen met de stadsfiets. De andere kant heet de Kloosterberg en is veel steiler, dus de afzink ervan vraagt wat behendigheid.  Daarna fietste ik doorheen Gäöl of Geulle om het veer over de Maas te nemen. Toen ik aan de toegangspoort kwam,  kwamen mij een twaalftal fietsers tegemoet. Ik vreesde al dat het veer opnieuw vertrokken was zodat ik moest wachten, maar gelukkig was er nog niemand zodat ik een privé-overzet kreeg van de schipper. 

Vanop de Maas maakte ik oa. een foto van de kerk van Uikhoven. Ik keerde terug richting Neerharen waar ik bij Mesjeu een tasje koffie ben gaan drinken. Het terras zat goed vol met wielertoeristen, al dan niet met ene stevige trappist voor zich. Mijn laatste foto maakte ik van een jong gezin aan het kanaal in Tournebride. 

En dat het middagmaal smaakte, daar hoef ik geen tekening bij te maken ....  Morgen maak ik een langere fietstocht. Normaal gezien fiets ik dan doorheen Sittard.

Als er wind is, moet je slim fietsen. Het zou vandaag weer 3 à 4 bfr. zijn, iets minder dan gisteren dus. Om zo goed als mogelijk om te gaan met die wind, koos ik ervoor om met 'n achterwaartse zijwind naar Heppeneert te fietsen en beschut terug te keren via het Kolenspoor. 

Ik vertrok via de Zuid-Willemsvaart in Rekem en stak in Boorsem het kanaal over. Zo reed ik verder tot ik rechts af kon slaan naar de Maas. Eerst kwam ik doorheen Mazenhoven om vervolgens in Dilsen te fietsen. Je kunt daar aan de Oude Maas fijn wandelen. En het terras van De Wissen zat boemvol. Niet dat ik aanstalte maakte om er te stoppen, nee, daarvoor had ik nog veel te weinig kms. op de teller. Op dezelfde site zag ik een mooi beeld staan. Ik moet er zeker al voorbij gereden zijn maar vandaag viel het mij echt op. Het stelt de Maas Keiker voor, een kunstwerk van Bruno Plaghki. 

En dat andere mooie kunstwerk (gemaakt door Koen Vanmechelen), staat niet veel verderop. In Heppeneert ben ik even van mijn fiets gestapt om een foto te maken in de kerk. Het is een van de Vlaamse Bedevaartsoorden. Op het einde van het gehucht Heppeneert, ging ik links af in de richting van het Kolenspoor. Naar As is een heel eind, maar je bent beschut voor de wind en aangezien het een fietssnelweg is, kun je daar je turbo effe aanzetten. 

In As had ik de keuze om terug te keren. Ik koos de route langs Wiemesmeer. Natuurlijk zat daar een planning achter, ik wilde in Zutendaal een pauze nemen. Ik heb bewust geen foto gemaakt van hetgeen ze mij daar hebben voorgezet, het zou jullie alleen maar hebben doen watertanden.  Een uitgebreide tas koffie en een royaal bord taart. Ik kon de energie wel gebruiken. En dat bleek ook zo tijdens de rest van mijn rit. Eerst zat ik bijna vast in een wielerwedstrijd, iets wat je geregeld tegenkomt in Zutendaal. Daarna reed ik naar Eigenbilzen, Veldwezelt en Maastricht. Die taart had wonderen gedaan, ik kon een redelijk goed tempo onderhouden wat uiteindelijk resulteerde in een algemeen gemiddelde van 22,7 km/uur, gemeten over bijna 88 km. 

Als ik nu naar de bevriende collega's kijk op Strava, dan zijn er toch enkelen die veel last van de wind hebben gehad. Maar zoals ik al vertelde, soms moet je slim fietsen. Nog een goed weekend iedereen. 

Einde van de namiddag, tijd dus om mijn verslag op te maken. In de voormiddag zijn we vandaag gaan shoppen in Genk. We hebben er deze keer geen etentje aan vast gekoppeld, gewoon braaf terug naar huis. 

In de namiddag was het dan tijd om de benen even te strekken. Normaal gezien wilde ik gaan fietsen met de stadsfiets, maar met windstoten van 4 bfr. (en ik denk zelfs, nog iets meer) was het geen pretje om dat te doen.  Het werd dus een wandeling naar Pietersheim.

Ik vertrok deze keer via de paarden op de Asbeekweg. Daarna kwam ik voorbij die Indiaanse totem in de kinderboerderij. Aan de visvijver was er vandaag geen enkele visser te zien, ook omwille van de wind ...??? En daarna trok ik het bos in om onderweg wat te spelen met AI. 

De grote dreef is altijd een van mijn favoriete lanen in Pietersheim. Helemaal op het einde ging ik rechtsaf om via de kastanjedreef terug te keren naar het kasteel. Ik wilde nog doorheen de ruïne wandelen maar het is september en dan zijn er gewijzigde openingsuren. 

En de wind maakte mijn keel dorstig, een Duveltje in het Cultuurcafé kon er best nog bij.  Zo mensen, vrijdagavond, het begin van het weekend voor diegenen die nog werken. Voor de gepensioneerden maakt dat weinig uit, bij ons is het altijd weekend. Straks kijken we nog naar de Memorial Van Damme. Vooral het polstokspringen zou wel eens interessant kunnen zijn. 

Het was vandaag het ideale weer om een langere wandeling te maken, niet te warm en geen regen (op een paar druppels na). Het was met het oog op de Kennedymars dat ik toch wat kilometers op de teller wilde hebben. 

Ik vertrok met de bus van 13u20 naar Beverst. Daar stapte ik aan de kerk uit waarna ik aan mijn wandeling kon beginnen. Niet veel verder, ben je dan al aan de brug met zicht op het kasteel van Schoonbeek. Het blijft een mooie plek om wat foto's te maken, ik was er trouwens niet alleen. 

In de bebouwde kom van Schoonbeek zag ik een tafel en bank langs de kant van de weg, ideaal om even te stoppen en mijn peer op te eten. En vanaf dat punt was het toch nog effe doorstappen eer ik toekwam in het Munsterbos. In het bos zelf was het vrij drassig, de regen heeft zijn werk gedaan. De Sint-Amorkapel is een prachtig zicht. Ze werd gebouwd in 1950 met resten van stuk gebombardeerde monumenten. Bijna op het einde van het bos, heb je de tweede kapel, de Kapel van het Geheim Leger. Deze werd gebouwd naar aanleiding van WO II. 

Terugkeren deed ik via Munsterbilzen, Eigenbilzen en Gellik. Onderweg was er nergens een pauzeplaats, ik heb dus die 17,5 km. in één stuk gewandeld. En de regen, ... ik heb heel even mijn regenjasje mogen aantrekken, wat verderop scheen de zon weer. Uiteraard had ik thuis ene reuzehonger. De volgende dagen ga ik het rustig aan doen, ik weet nu wat ik kan.

Het is niet voor iedereen aan te raden, een pittige wandeling maken na een 4-gangenmenu. We hadden nog een bon liggen voor twee personen en die moest voor een bepaalde datum verzilverd worden. Het is een initatief tussen verschillende horecazaken en een plaatselijk grootwarenhuis. Je eet beiden dat 4-gangenmenu, maar je betaalt er slechts één, dranken wel afzonderlijk te betalen. Uiteindelijk betaalden we iets meer dan 85,00 euro. En dat het smaakte .... uiteraard. 

Maar deze mens heeft zich er weinig van aangetrokken en al zat er ook wat wijn in die mens, ik heb geen last gehad van dat pittige parcours. Het is in feite vandaag de start geworden van mijn training voor de Kennedymars die ik samen met onze dochter ga wandelen op zaterdag 12 september. Je kunt kiezen tussen diverse afstanden, maar wij houden het bescheiden, het worden er 25. Maar toch, die afstand doe ik niet dagelijks, dus ik zal mijn trainingen moeten opvoeren. Wij zijn alleszins ingeschreven en het inschrijvingsgeld is ook al betaald. 

Ik vertrok vandaag naar de achterkant van de Kinderboerderij in Pietersheim om via de ingang van het Nationaal Park een pittige route te nemen. Pittig in die zin dat ik toch 98 hoogtemeters had met een max. hoogte van 107 meter op de Bessemerberg. Op die route kwam ik verschillende mountainbikers tegen die geen schrik hebben van het glooiende parcours. 

Aan de Bessemerstraat stak ik de straat over om aan de andere kant terug het bos in te duiken. Hier liep de weg gelijkmatig omhoog om vervolgens de afdaling te maken naar de Smeetsstraat. Ik keerde terug via Op de Puin en de veldweg naar de Pannestraat. Ik was nog maar net thuis toen het lichtjes begon te druppelen. Zo, met iets meer dan 11 km. op een moeilijk parcours mag ik weer tevreden zijn.  Misschien dat ik deze week nog een langere route ga nemen, het zal van de weersomstandigheden afhangen. 

En wie zich zorgen maakt over de "spreuk van de dag", ik heb ze al op datum op mijn pc staan tot begin 2028. Ik kan dus nog effe voort. En die laatste afbeelding, ... eentje zonder woorden. 

Bezigheden genoeg vandaag, eerst naar de bakker, dan de bibliotheek en daarna stofzuigen in huis. Ik ben geen nieuwe man, maar ik lever wel mijn bijdrage in het onderhoud van onze woning. In de namiddag was het weer voor mij goed genoeg om te gaan fietsen. 

Ik vertrok via de brug van Eigenbilzen om vervolgens doorheen Hoelbeek te rijden. Wat verderop in Meershoven, een wijk in Bilzen, zag ik dat de stad, Jazz Bilzen van weleer nog niet vergeten is. Normaal gezien zit dat nog in het collectieve geheugen van de 60-plussers. Dat was ene boeiende tijd, ik zat op dat moment aan het loket van de Post in Bilzen en heb de ganse wereld aan mijn loket gehad. Gelukkig sprak ik toen een mondje Engels. 

Vervolgens reed ik de Brugstraat omhoog om dan via Waltwilder en Mopertingen naar Veldwezelt te rijden. Daar ging ik rechtsaf naar Kanne. Eerst zag ik de bunker aan de brug in Vroenhoven en daarna rechts het plateau van de Slingerberg. Met de stadsfiets wil ik er niet aan beginnen, het is toch een kuitenbijter. 

Ik ging in Kanne gewoon links af naar Maastricht. In het Aldenhofpark zijn er altijd een paar mooie foto's te maken. En Natan, .... een wereldberoemd kledingmerk, vind je ook in Maastricht. Uiteindelijk keerde ik terug via de Maas, Smeermaas en een pauze op het Kerkplein in Lanaken.  

Wat de volgende dagen gaan brengen, het wordt afwachten, ze voorspellen regelmatig lichte regen de volgende dagen. Zaterdag heb ik alleszins een fietstocht gepland met de koersfiets.  En die laatste afbeelding, ... een vleugje humor.

Om 7u45 was de kleinzoon er al. Vandaag had hij geen opvang en de mama en de papa moeten natuurlijk werken. Bij bomma en bompa is dan "the place to be". Hij had zijn skateuitrusting bij. Na een controle van de buienradar was het wenselijk om niet te lang te dralen en er maar direct naar toe te gaan. Hij heeft zich kunnen uitleven. Daarna zijn we nog even in de speeltuin geweest van het Uilenspiegelpark. De bomma is nu op dit eigenste moment samen met hem, een kasteel aan het bouwen met lego. We wisselen mekaar dus af.

Gezien ik dus niet veel meer te vertellen heb, sluit ik dit verslag af met een postkaartenreeks over de gemeente Aartrijke. Onze collega-blogger Willy is van daar en ik heb hem beloofd om bij gelegenheid wat oude postkaartjes van zijn gemeente te tonen. Aartrijke ligt in de provincie West-Vlaanderen. Het is nu een deelgemeente van Zedelgem. Willy, ik hoop dat je nog herkenningspunten hebt momenteel.

Zelfs grote kampioenen kunnen vallen, ik heb het live op tv kunnen volgen gisteren. Het zag er niet goed uit. Ik wens hem een spoedig herstel. 

Maar voor ik aan mijn activiteit van vandaag begin, even nog een woordje over mijn bezoek gisteren aan de museumapotheek in Oud-Rekem. Gerard Humblé was oa. jarenlang dokter in het psychiatrisch centrum, in het oude kasteel dus. Nadien nam zijn zoon Frans de praktijk over. Om naar Rekem te fietsen, nam ik de route langs de Maas en doorheen Hochter Bampd. Het levert altijd enkele foto's op. 

Vandaag was mijn sportieve activiteit eentje op een zéér laag pitje, ik wilde enkel via een ommetje naar de bakker gaan om mijn besteld brood te gaan afhalen. Ik haalde zelfs geen 5 km/uur, voor mijn doen, zéér weinig. 

Ik vertrok via het centrum waar ik aan het Cultureel Centrum een heuse rommelmarkt aantrof. Ik dacht nog even via een binnenweg een uitweg te vinden, maar een opmerkzame medewerker liet mij stante pede terugkeren op mijn schreden. 

Daarna nam ik de route via het kanaal en de sluis. In het weekend kun je achter de oude hal van Sappi wandelen. Gezien deze hal helemaal leeg staat en de wind er vrij spel heeft, is het zelfs een beetje beangstigend om er voorbij te wandelen. Met de stevige wind van deze morgen, kraakt en piept zowat alles aan die hal. 

Terugkeren deed ik via de Sportoase en de Pannestraat om tenslotte mijn bestelling af te halen. Wat deze namiddag ons nog gaat brengen, dat zal van de goesting en het weer afhangen. Morgen wordt weer een drukke dag. Vanaf 's morgens zal onze kleinzoon ons weer animeren. 

Vandaag had ik maar één doel, met de fiets naar Oud-Rekem rijden om daar in het oude kasteel, een fototentoonstelling te gaan bekijken. Jarenlang werden door psychiatrische patiënten behandeld. Een aantal jaren terug was ik vrijwilliger in het psychiatrisch museum om er de ingesproken intervieuws uit te tikken die vrijwilliger Jan, had opgenomen tijdens gesprekken met oud-directeurs, verplegers, bewakers enz. Ik ben er uren en uren mee bezig geweest. Nu was Jan onze gastheer bij deze tentoonstelling. Hierna wat uitleg over het kasteel en het gebruik ervan. Morgen plaats ik ook nog wat foto's van de museumapotheek van Dokter Humblé, ooit de dokter in het kasteel. Daar was ik vandaag ook even. 

-----------------------------------

Kasteel d'Aspremont-Lynden is een kasteel in de oude kern van Oud-Rekem in Belgisch-Limburg. Het kasteel werd gebouwd voor de adellijke familie D'Aspremont-Lynden, die vanaf de 17e eeuw van hieruit het rijksgraafschap Rekem bestuurde.

In de Karolingische tijd bevond zich op de locatie waar later het kasteel zou worden gebouwd, een motte, de eerste vesting op een verhoging in de uiterwaarden van de Maas uit de tiende eeuw. Deze vesting werd omstreeks 1350 vervangen door een ovaalvormige burcht. Tot 1507 bewoond, raakt ze vervolgens in verval en in 1597 werd in opdracht van graaf Herman d'Aspremont-Lynden een waterkasteel gebouwd. Het bestaande kasteel is hier slechts een restant van. In een van de gevels is een steen ingemetseld met daarachter het hart van graaf Herman.

In 1792 eisten de Fransen het kasteel op en richtten het in als militair hospitaal. Als zodanig werd het tot 1795 gebruikt, waarna het deels werd afgebroken.

Vanaf 1809 deden de gebouwen dienst als gesticht voor bedelaars
Van 1891 tot 1904 als heropvoedingsgesticht voor jongens.
In 1857 werden restauratiewerken uitgevoerd.

Na een nieuwe verbouwing was het kasteel van 1921 tot 1967 in gebruik als psychiatrische instelling. In het voormalig woongedeelte waren ten tijde van de psychiatrische instelling, het OPZC, een aantal grote verpleegzalen ingericht.
Van 1995 tot 1998 werd het kasteel opnieuw grondig gerestaureerd. De nieuwe eigenaar wilde in de jaren 1990 een bioscoopzaal in de kelder inrichten en liet daartoe de oude motte afgraven. De metersdikke muren van de eerdere bebouwing, die als een ronde ring onder de rechthoekige burcht lagen, verschenen hierbij weer aan de oppervlakte.

Inmiddels is het bouwwerk weer van eigenaar veranderd en is het niet duidelijk wat er met het gebouw gaat gebeuren. De voortgang van het bouwkundig historisch onderzoek is vertraagd door geldgebrek.

Op een korte wandeling na deze voormiddag - naar de bakker - ben ik gewoon thuis gebleven. Het weer was veel te onstabiel om te gaan wandelen of te fietsen. Ik heb me dan maar met andere dingen bezig gehouden. Uiteindelijk werd het na 14u00 droog en kon ik het huis verlaten. De bedoeling was om een wandeling te maken en vriend Hubert te gaan bezoeken. 

Hubert was thuis en we hebben even wat kunnen bijbabbelen. Mogelijk liggen er dit jaar nog enkele gezamenlijke fietstochten in het verschiet. Daarna wandelde ik naar Pietersheim via mijn geboortestraat, de Wijngaardstraat. Is het omdat ik daar geboren ben dat ik graag een glaasje wijn lust ...??? 

In Pietersheim heb ik even moeten halt houden om de kabouters te laten oversteken. Via het bos en de grachten ging ik vervolgens naar de burchtruïne. Van ver zag ik al een groot gezelschap staan op de binnenplaats, vermoedelijk een burgerlijk huwelijk in de historische kapel. En mijn vermoeden was juist, de ambtenaar van dienst was schepen Dominiek, bevoegd voor sport en jeugd. De man heeft het ver gebracht. In het dagelijkse leven is hij postbode. Dit is zijn tweede ambtstermijn als schepen. Het jonge paar had een mooie auto gereserveerd om hen tot daar te voeren. 

Terugkeren deed ik via het kanaal. Vandaag zag ik een passagiersboot van Rederij Stiphout - Maastricht. Het buitendek zat goed vol. Na die buien van deze middag had ik een trui aangetrokken om te gaan wandelen, maar verdorie, op een gegeven moment werd het goed warm. Okselvijvertjes waren het gevolg. 

Dadelijk nog even naar het einde van de koers kijken. Onze Wout ligt mee op kop. 

Mag ik vandaag met een wijze raad beginnen: "bezint eer ge begint". Ene nieuwe gsm kopen is één ding, hem volledig installeren (alle apps en functies) is een ander ding, maar ene cashback tot een goed einde brengen, ... dat was een beetje van het goede teveel.  Ik had mijn redelijk dure gsm eigenlijk heel goedkoop kunnen meenemen (voor de helft van de prijs). Eerst kregen wij in de winkel een heel grote korting en daarnaast bood Samsung nog een promotieactie van 100 euro.Toen ik er wilde aan beginnen (die cashback van 100 euro), had ik al direct de neiging te denken dat je enkel met een universiteitsdiploma je taak tot een goed einde zou kunnen brengen.  Gelukkig hebben wij een zoon die van wanten weet en ons geholpen heeft. Maar eind goed, al goed. Vandaag hebben alle apps hun test goed doorstaan. 

Het zag er vandaag goed uit, het was warm en de zon scheen. Tijd dus om eerst het gras (eigenlijk het onkruid) te maaien. In de namiddag kon ik dan gaan fietsen. De bedoeling was om naar As te rijden en dan het Kolenspoor te nemen tot in Maaseik en via het water terug naar huis te fietsen. 

Mijn eerste foto nam ik van de kerk van Wiemesmeer. Daarna fietste ik in As de brug over om wat verderop aan het Kolenspoor te beginnen. Ecovallei Vossenberg is een natuurproject ten gunste van mens en dier. Het werd officieel geopend in 2022. Het Kolenspoor is in feite één rechte lijn naar Maaseik. Je wordt er nauwelijks gehinderd door de wind zodat ik er snelheden haalde van +/- 30 km/uur. 

Terugkeren deed ik via de Maas. Zou ik in Heppeneert de intentie gehad hebben om te pauzeren, dan was ik van een kale reis teruggekomen, alles was dicht. Vreemd. Nu, ik had nog te weinig kms. op de teller, mijn pauze zou ik later nemen. En dan kom je langs dat immense kunstwerk van Koen Vanmechelen. Prachtig ! Ik was niet de enige die er stopte om foto's te nemen.  Verder reed ik nog voorbij de kapel in Mazenhoven.

Uiteindelijk reed ik nog door tot in Kotem om er te pauzeren. Niet alleen de koffie en die Duvel smaakten goed, maar effe tot rust komen was ook mooi meegenomen. Op mijn hele terugtocht had ik een gevecht met de wind. Misschien dat ik daardoor wat minder foto's maakte, ik wilde vooral het tempo erin houden. Op het einde fietste ik nog door Hochter Bampd en Smeermaas. Thuis had ik nog tijd om een heerlijke douche te nemen om dan direct aan tafel te gaan. Deze mens had grote honger. 

Met iets meer dan 74 km. en een algemeen gemiddelde van 23,6 km/uur, kan ik enkel maar tevreden zijn. Het was een van die dagen dat ik me nog eens heb laten gaan. Nee, zo een snelheid lukt me niet alle dagen. De benen draaiden dus goed vandaag, en dat nog steeds zonder ondersteuning.  En ja, die eerste afbeelding ... Toen ik vanmorgen mijn blog opende, zag ik een mooi cijfer staan: 115.000.

In de voormiddag regende het in Lanaken bijwijlen stevig, teveel om mij buiten te wagen. Nu, een mens weet altijd zijn tijd om te krijgen en administratie hoort daar ook bij.  Iets voor het middaguur kwam dan eindelijk het telefoontje binnen dat ik mijn besteld beschermingshoesje voor mijn nieuwe gsm kon gaan afhalen in Eisden. Ik had ook een nieuwe oplaadkop nodig en daarnaast wilde ik ook nog wat correcte inlichtingen krijgen omdat ik ook nog een cashback te goed had. 

Ik vertrok uiteraard met de stadsfiets langs de Zuid-Willemsvaart. In Rekem zag ik dat een zwanenfamilie zich helemaal niks aantrok van die blauwalgen. En wat verder zag ik een gitaar aan een schutting hangen. Heet de bewoner Nash of is hij of zij een fervent muziekliefhebber ...??? Het was alleszins een foto waard. 

Mijn boodschappen deed ik langs de M2 op de Koninginnenlaan in Eisden. En het moet gezegd, de medewerkers daar zijn zeer vriendelijk en behulpzaam. Terugkeren deed ik via het oude spoorwegstation van Eisden en de Salamander in Mechelen a/d Maas. Wie er nog nooit geweest is, doen ... je kunt er fijn wandelen. 

In Opgrimbie aan Brasserie Aspermans, nodigde het terras mij uit voor een pauze. Er was enkel plaats aan een tafeltje van vier waar een dame van onbestemde leeftijd zat.  Op mijn vraag of ik er bij mocht zitten, was het antwoord duidelijk:" natuurlijk, alleen is ook maar alleen". Uiteindelijk heb ik nog ene hele babbel gehad met die dame. Bleek dat zij nog werkzaam was in de zorg. 

En die laatste afbeelding,  alle respect voor de boeren. Maar wat bleek vandaag in de media, de brand in de Hoge Venen zou veroorzaakt zijn door een landbouwvoertuig .... Zo, dat was het weer voor vandaag. Benieuwd naar de weersverwachtingen voor morgen. 

Gisteren was het 200 jaar geleden dat de Zuid-Willemsvaart officieel geopend werd, althans het hogere deel. Het lagere deel was al geopend op 31 mei 1825. Onze gemeente heeft naar aanleiding hiervan op diverse plaatsen infoborden gezet, oa. in Rekem en Smeermaas. Vele van mijn fietstochten vinden plaats langsheen dit kanaal. 

Maar vandaag bleef de fiets op stal, het werd een wandeling in de namiddag. In de voormiddag heb ik mij weer goed bezig gehouden in de tuin. Omstreeks 13u15 vertrok ik via Sparrendal om aan de Roelerdreef het bos binnen te stappen. De bedoeling was om naar Zutendaal te wandelen en zoveel als mogelijk doorheen het bos te stappen. 

Aan de Oud Kantoorstraat liet ik het bos achter mij. Enkele stappen verder in het gehucht Bessemer, ging ik links af om via de Mandelseweg naar het centrum van Zutendaal te wandelen. Die Mandselseweg loopt volledig doorheen de Zutendaalse bossen. Ook hier zie je al eens een kruis langs de kant van de weg. Wat mij het meest frappeerde was dat bord met het jaartal 1975. Als tekst stond erbij: "Het begin van mooie herinneringen". Wat, waarom ...??? De makers hebben er alleszins een bedoeling mee. 

Op de Schoolstraat vielen mij die houten kleurpotloden op aan de plaatselijke kleuterschool. Wat verderop nam ik een koffiepauze bij Brasserie De Kapelanij.  Het wordt deels gerund door mensen met ASS. Mijn bus terug naar huis nam ik aan de kerk. En als je zo een bloemenpracht ziet, dan wordt je direct vrolijk. De gemeentearbeiders hebben er wel hun werk mee om ze in zulke mooie conditie te houden. Tot woensdag. 

O ja, ook dit nog. De ganse voormiddag en een stuk van de namiddag was er bij ons geen internet. Er was blijkbaar een ernstige storing bij Telenet. Toen ik terug thuis kwam wist mijn vrouw mij te vertellen dat omstreeks 14u45 alles eindelijk terug in orde was gekomen.

Met mijn koersfiets onder mijn kont voel ik me toch ene echte sportman. Niet dat mijn fietstochten met de stadsfiets minder plezant waren, maar het echte werk doe je toch met de koersfiets. Ik had vandaag een klein bergritje gepland met ondermeer de Cauberg in Valkenburg.  Maar zoals het hoort, eerst wat werken thuis, onkruid uittrekken. De ontspanning was voor de namiddag. 

Ik vertrok via de Bemelerberg. De Sint-Laurentiuskerk die ik er passeerde is gebouwd in 1845 ter vervanging van de vorige kerk. De toren is echter veel ouder en stamt nog uit de Middeleeuwen. In het gehucht Wolfshuis kun je ver kijken. Het is de kortste weg naar Valkenburg. Ook na ene hele tijd van inactiviteit met de koersfiets, geraakte ik nog gemakkelijk boven op de Cauberg.  Daarna reed ik over de derde helling van de dag, de Geulhemmerberg. Dat is een bergje dat goed te doen is. Wat verderop in de afzink naar Maastricht, zie je de stad beneden in het dal liggen.

Ik wilde vandaag toch wat kilometers op de teller hebben en ik besloot om rechtsaf te rijden naar Meerssen. Daar wilde ik de Biesenberg oprijden, ook een makkie, voor mij toch. De twee belangrijkste hindernissen waren in feite de afdalingen van de Brakkeberg (om vervolgens de Geulhemmerberg op te rijden) en de Kloosterberg. Die eerste afdaling is link, met een percentage van 9 à 10% ben je zo beneden. Ook de afdaling na de Biesenberg, de Kloosterberg, heeft percentage's van 10%. Met de handen aan de remmen nam ik uiteraard geen enkel risico. 

Maar voor ik de Kloosterberg afreed, kwam ik eerst door het gehucht Kasen. In 2023 had het +/- 300 inwoners. Nu is het een buurtschap van Meerssen. In Geulle reed ik het Julianakanaal over om vervolgens via de autostradebrug terug naar België te fietsen. Ik had mijn rit zo gepland dat ik in Kotem bij de Ponderosa een pauze kon nemen. Het werd een tas koffie met wafel en mijn merk bier.  Het terras zat goed vol.

Terugkeren deed in via Uikhoven en de kajakkers op de Maas en Oud-Rekem waar ook de terrassen redelijk bezet waren. De honger naar een inspanning was blijkbaar nog niet gestild, na Oud-Rekem heb ik ook nog de Molenberg voor mijn rekening genomen. Die helling eindigt in het gehucht Bessemer tussen Lanaken en Zutendaal. Uiteindelijk fietste ik nog doorheen Gellik, Kompveld en Veldwezelt. 

Met iets meer dan 72 km. op de teller ben ik best tevreden. Ik had nergens last van, alleen was de wind af en toe spelbreker. Ik vermoed dat ik regelmatig 4 bfr. tegenwind heb gehad. Maar dat kon de pret niet bederven. Geniet van jullie avond. 

Jawadde, ene nieuwe gsm, ... daar komt toch het een en ander bij kijken. Alle apps moeten opnieuw gedownload worden en je moet voortdurend je lijstje met paswoorden bij de hand hebben. Ik kan het begrijpen als sommigen dit stressvol vinden.  Ik ben opnieuw met een wit blad begonnen en alle foto's en video's blijven staan op mijn oud toestel. Ook alle overbodige apps zoals spelletjes, zijn allemaal in de prullenbak verdwenen. Uiteraard zijn belangrijke apps nu opnieuw geïnstalleerd zoals Itsme, De Lijn, 112, Whatsapp, Strava enz. 

Een mens is er even zoet mee. Hierdoor kwam het dat mijn wandeling verschoven werd naar de latere namiddag. Ver ben ik niet gegaan, ik wilde gewoon even de deur om een klein tochtje te maken. Ik vertrok via de Postweg en de Bosstraat. En als ik zo rond mij keek, dan was ik op dat moment de enige persoon op straat. Zondagnamiddag ...??? 

Op het eind van de Bosstraat nam ik dat bospad in de richting van de Kewithstraat. Hoeve Kewith is een prachtig staaltje van renovatie. Daarna wandelde ik op mijn gemak naar de Sportoase. De voetbalvelden waren leeg, de provinciale competitie begint pas volgende week. Daar aan het brugje heb ik even de tijd genomen om naar het einde van de Renewi Tour te kijken. Ik kon nog juist de laatste kilometer meepikken. Snelle man Jasper Philipsen, onze landgenoot, won zowel de rit als de eindzege. 

Op het einde maakte ik nog een klein ommetje via het Uilenspiegelpad en het Uilenstraatje. Zo, dat was mijn kort relaas van vandaag. Misschien, heel misschien, wordt het morgen een ritje met de koersfiets. 

16u47, ik begin aan mijn verslag. Nu kan ik zeggen, "oef, eindelijk zit ik op mijn gat".  Het was weer een van die dagen die goed gevuld was. Na het lezen van de krant deze ochtend, ben ik verder gegaan met het snoeien van mijn klimop. Dat is snoeien en alles wegvoeren naar de composthoop. Die klus is weer geklaard. Ondertussen is onze zoon mijn nieuwe gsm komen installeren. Dat nam ook wat tijd in beslag. In de namiddag kon ik dan gaan wandelen, Maastricht was mijn doel. 

Ik vertrok doorheen de Stationsstraat, de voornaamste winkelstraat van onze gemeente. De wolken beloofden niet veel goeds en dat bleek even verder. Ik was bijna in het centrum van Smeermaas toen er een fikse bui overtrok.  Het duurde effe eer ik ergens kon gaan schuilen. Ik had dan wel een regenjasje aan, maar nat is nat. Gelukkig kwam de zon weer rap piepen en deze wandelaar kon rap opdrogen. 

Als je Maastricht-centrum binnenstapt, dan zie je vooral fietsen. Ik zal er niet veel langs zitten als ik beweer dat in het centrum, enkele honderden fietsen geparkeerd staan, al dan niet afgesloten. Iets verderop zag ik een mooie gevelversiering van een horecazaak. 

Op de Markt vóór het stadhuis, was een brocante- en rommelmarkt bezig met veel kijklustigen. Mijn koffie dronk ik vandaag in de boekenkerk op de Dominikanerkerkstraat.  Ik had nog net een plaatsje om te zitten. Als je in Maastricht bent, dan nodigt dat altijd uit om een wandeling doorheen het centrum te maken. Het Vrijthof en de aanpalende straten zijn dan ideale plekken om er te toeven. Zo zag ik onderweg weer een oude woning met een sluitsteen waarop het jaartal 1661 staat. 

In de Stokstraat was het vandaag over de koppen lopen. En blijkbaar werd er goed verkocht, ik zag velen met een draagtasje een winkel verlaten. En tussen al die exclusieve en chique winkels ligt er een bruine kroeg, "In de Karkol". Dit café met een oppervlakte van slecht 37 vierkante meter werd in 2016 uitgeroepen tot het beste café van Nederland. Het is al een tijd geleden dat ik er nog eens ben binnen geweest. Van hetgeen ik mij herinner is dat ze veel Belgische bieren op de kaart hebben staan. 

Aan de bushalte - waar ik weer moest schuilen voor de regen - kwam de "bokaal" langs gereden. Ik noem dat zo omdat je als toerist precies in een glazen bokaal zit. Er zat zo te zien, heel wat volk in dat treintje. Zo, dat was het weer. Na het eten mij wat bezighouden met mijn nieuw speelgoedje. Er dienen nog heel wat apps gedownload te worden.