recept

HALLOWEEN

Halloween is een feestdag die vooral in Ierland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Canada gevierd wordt.

Op 31 oktober verkleden kinderen zich en bellen als het donker wordt aan bij huizen in de buurt die versierd zijn met pompoenen en lichtjes en roepen trick or treat (waarbij de keuze wordt gegeven tussen een plagerijtje uithalen of een iets lekkers (meestal snoep) krijgen). De bewoners geven de kinderen dan snoepjes. Jonge volwassenen gaan soms naar Halloweenfeesten

De naam woensdag is afgeleid van Wodans dag, het Germaanse equivalent van de Latijnse benaming Dies Mercurii: de dag van de god Mercurius, waar de planeet Mercurius zijn naam ook aan te danken heeft. De Germaanse god Wodan (Wotan|Woden) beschouwde men als dezelfde god als Mercurius.
Woensdag is de middelste dag van de week en hij heet in het Duits dan ook Mittwoch.

Weerspreuken voor de maand oktober (wijnmaand)

• Is oktober nat en koel, wordt de winter zacht en zwoel.
• Is oktober warm en fijn, het zal een scherpe winter zijn.
• Schijnt in de wijnmaand volop de zon, dan kent de winter geen pardon.
• Blinkt oktober in zonnegoud, de winter volgt snel en koud.
• Houd de boom de bladeren lang, wees dan voor een lange winter bang
• Als de bomen zich ontkleden, gaan de mensen zich meer kleden
• Tot het vallen van het blad, geuren doet het duizendblad
• Oktober met veel regendrang, maakt de sterke man nog krank
• Brengt oktober veel vorst en wind, zo zijn januari en februari zeer mild
• Zo oktober zo ook maart, dat heeft zich immer wel bewaard
• Verdwijnt de boer van de akker, dan worden hond en jager wakker
• Wie veel noten kan klippelen, zal nog van de kou gaan trippelen
• Worden de bladeren geel en krom, kijk dan maar naar de kachel om
• Zoals de weersheilige het eind oktober heeft gedaan, zo zal Allerheilige ermee verder gaan

Vossaert Kurt

Verzinnen

Ik heb in de zomer bomen verzonnen
van goud met zilveren belletjes
en kronen op hun kruin met diamanten
die schitterden in de zon. 

In de winter heb ik prachtige paarden gemaakt
van vers gevallen sneeuw
en zij draafden over de bergtoppen
en dansten in het dal met wapperende sneeuwmanen
en zwierige staartguirlandes.

Ik heb in de herfst vuur aangestoken
in vlammend vermiljoen blad -
en zilveren regens joeg ik over het platteland -
en de zotte pijpenstelen
braken in goddelijke gruzelementen
en rolden door polders en winkelstraten

en in de lente heb ik licht opgericht
van het lichtblauw van kinderogen -
zó helder... zó nieuw -
dat iets zo nieuw kon zijn
heb ik nooit geweten
en tòch bleef de leegte...
omdat ik haar niet verzinnen kon.

Toon Hermans