De bladerloze bomen

De bladerloze bomen, on-
gedurig en verlegen,
staan vechtende in den voorjaarswind,
en weg- en weêrgeslegen;
ze buigen, dat de grond opheft
en dat hun wortelpezen,
hoe vaste ook en hoe verre en die-
pe zijwaards ingevezen,
begeven moeten. ’t Zoeft alom
en ’t zucht. De takken tieren
lijk wolven, die verhongerd in
de wilde bossen zwieren.
Geen mussen meer, geen vogels, die ’t
bestaan een huis te nazen,
daarin zo menige onbekende
en boze gasten razen:
ze vluchten! ’t Is al eendlijkheid,
al woede, en wilde vlagen,
die, tegen ’t taaie takgebouw
vereend, hun wijsheid wagen,
en wijken moeten. Buigen maar,
gij bomen: eer veel tijden
zal ’t uitgewaaid en verder zijn
gevlucht, dat felle strijden.

Guido Gezelle

Rainer Maria Rilke

Rainer Maria Rilke afgebeeld door Paula Modersohn-Becker

Rainer Maria Rilke (Praag, 4 december 1875 – Montreux, 29 december 1926) was een van de belangrijkste lyrische dichters in de Duitse taal. Daarnaast schreef hij verhalen, een roman, opstellen over kunst en cultuur en ook talrijke vertalingen, onder andere uit het Frans, van literaire werken en lyriek. Zijn omvangrijke briefwisseling vormt een belangrijk deel van zijn literair nalatenschap

Rainer Maria Rilke

Doof uit mijn ooglicht: ik zie je toch,
werp mij de oren dicht: ik kan je horen
zelfs zonder voeten nader ik je nog,
bemin je zonder lippen als tevoren.
Breek mijn beide armen: ik hou je vast
met heel mijn hart als met mijn hand,
sluit mij het hart: mijn hoofd telt alle slagen
en al wordt mijn hoofd in brand gezet
dan zal mijn bloed je verder dragen

Herfstdag / Herbsttag