Geurende, kleurende winterbloemen

Veel mensen denken dat er buiten ’s winters hooguit een kerstroos bloeit, maar wie even bij kwekers rondkijkt ontdekt al snel veel meer planten die uitgerekend de winter als bloeitijd hebben gekozen. Ze zijn inderdaad betrekkelijk zeldzaam (geen honderden, maar tientallen soorten) en trekken dan ook volop de aandacht. winterjasmijnfreckles

sneeuwbal

sneeuwklokje

De Amerikaanse acteur Larry Hagman is vrijdag op 81-jarige leeftijd overleden in Dallas. Zijn familie heeft laten weten dat Hagman gelukkig was terug te zijn in Dallas en de rol die hem zo beroemd maakte, de rol van oliebaron J.R.Ewing. Hagman woonde in Californië, maar was naar Texas teruggekomen voor opnames van een nieuwe versie van de tv-serie Dallas.

Vrienden en familie waren naar Dallas gegaan om het Amerikaanse dankfeest Thanksgiving te vieren. Zij omringden Hagman toen hij stierf aan de gevolgen van kanker.

In de jaren 80 werd hij wereldberoemd als de manipulatieve, egocentrische J.R. Ewing. Hij begon in 1978 in een bijrol bij de start van de serie en klom op tot oliebaron en de grote ster van de serie die door naar schatting 300 miljoen mensen in 57 landen is bekeken. In de serie toont Ewing vaak met een brede glimlach de kwade kanten van het kapitalistische Amerika en van het karakter van de mens.

Hagman acteerde sinds begin jaren 50 en speelde in theaters op Broadway en West End. Hij begon met optreden naast zijn moeder, Mary Martin, die bekend was uit musicals. In de jaren 60 en 70 was hij te zien in talloze tv-series. Maar de Texaan brak pas echt door toen het succes vanDallasenorme en internationale proporties aannam. De vraag 'wie heeft J.R. neergeschoten?' was de cliffhanger van het tweede seizoen, en hield tv-kijkers over de hele wereld lang bezig.

Hij was uiteindelijk de enige acteur die in alle 357 afleveringen van de serie speelde. Het succes van Dallas overtrof Hagman nooit meer en het liet hem niet meer los. Hij bleef 'J.R', al verscheen hij onlangs wel nog in Desperate Housewives, als nieuwe echtgenoot van de moeder van Lynette Scavo.

Johann Sebastian Bach

Johann Sebastian Bach
Portret van Bach in 1748 door de Duitse schilder Elias Gottlieb Haussmann (1695-1774) (tweede versie)
Achtergrondinformatie
Geboren	21 maart 1685
Overleden	28 juli 1750
Land	Saksen-Eisenach Heilige Roomse Rijk
Genre(s)	Klassiek
Beroep(en)	Organist, componist, klavecinist, violist, muziekpedagoog, dirigent
Instrument(en)	Orgel

Het door Bach zelf ontworpen monogram met de spiegelbeeldig in elkaar verweven initialen van zijn naam, JSB

Johann Sebastian Bach (Eisenach, 21 maart 1685 - Leipzig, 28 juli 1750) was een Duits organist, componist, klavecinist, violist, muziekpedagoog en dirigent van barokmuziek. Hij wordt door de meeste musicologen beschouwd als een van de grootste en invloedrijkste componisten uit de geschiedenis van de klassieke muziek vanwege de inventiviteit waarmee hij melodie, harmonie en ritme, maar ook diverse muziekstijlen uit zijn tijd en dansvormen combineerde, wat vele componisten na hem inspireerde en wat ze ook trachtten te evenaren.

De Rederijkerskamer van Poperinge "De Langhoirs Victorinen" brengen voor u "Amlett" . Een stuk van Jan Decorte.

Een stuksken historie  (Regisseur: Chris Debruyne).

 lllll

Nen tijd geleden, in Denemarken, werd de koning vergiftigd door zijn broer. Kort daarachter hertrouwde de koningin-weduwe, die mede in tkomplot zat, mee diene valse moordenaar die zo doende de nieuwen koning werd.

Haren zoon Amlett weet van gans da spel niksken totdat tspook van zijn vader hem de waren toedracht komt vertellen. Amlett weet nie wa dat hij hoort en zint op wraak, maar hoe doede da, wraak…?

Samen mee zijnen maat Horatio bedenkt hij een truksken om zijn moeder en zijn stiefvader tegen de lamp te laten lopen. Maar in al zijn geweld doet hij par malheur Polonius, raadgever van de koning en vader van zijn lief, Ophélieken, dood. Da meisken, halfzot van verdriet, verdrinkt haarzelven in de beek bij tpaleis…

Haar broer Laërtes – mee nu twee sterfgevallen in de familie – bedisselt samen mee de valsen koning een planneke om Amlett dood te steken, maar alles loopt zo’n beetje in thonderd en op ’t eind zijn z’allemaal dood.

En den een en den anderen en uzelven ook vaneigens zien dat allemaal zomaar gebeuren…

(William Shakespeare)

 

Regisseur Chris Debruyne

Ingredienten

Bereidingswijze

Verwarm de boter in een soepketel en fruit hierin de ajuin. Voeg de wortel, selder, aardappelen en de pompoen toe en fruit alles nog even mee. Doe er de kippenbouillon bij en breng aan de kook. Laat 20 minuutjes doorkoken en mix de soep. Doe er de room bij, breng op smaak met peper en zout, en werk af met de peterselie. Indien gewenst kan men er ook geitenkaas in verwerken in plaats van room.

Over de ontstaansgeschiedenis van het feest zijn veel speculaties. Vaak wordt verondersteld dat het feest teruggaat op een Germaans winterfeest, maar ook een zuiver kerkelijke oorsprong is mogelijk. Wel duidelijk is dat de ontwikkeling tot algemeen, door alle gezindten gevierd, volksfeest tamelijk recent is.

 Oorsprong

De Schotse antropoloog James George Frazer veronderstelt een heidense oorsprong van het feest: het ronddragen van het (heilige) vuur zou een voorchristelijk vruchtbaarheidsritueel zijn, wijdverspreid over West-Europa. Het heidense ritueel zou dan door de kerk zijn overgenomen, vooral om het vertrouwen van de bevolking te winnen. Veel andere onderzoekers stellen echter dat er niets heidens aan het feest valt op te merken. De Duitse volkskundige Dietz-Rüdiger Moser stelt dat het feest door de kerk is geïntroduceerd. In Lucas vinden we de tekst: Niemand steekt een lamp aan en zet die in de kelder of onder de korenmaat, maar op de standaard, opdat wie binnentreden het licht zien (Lukas 11:33 e.v.). Deze regels uit het evangelie werden vaak op 11 november voorgedragen en in de mis besproken. Moser neemt aan dat door deze voorlezing in de mis de bevolking werd aangespoord tot een lichtjesfeest.

Moderne onderzoekers houden vaak het midden tussen beide standpunten. Sint-Maarten is een bedelfeest, en bedelfeesten waren nodig in de moeilijke wintermaanden. Bedeloptochten zoals met Sint-Maarten werden en worden (in Vlaanderen) ook gehouden met Driekoningen of met Nieuwjaar, en ook het Sinterklaasfeest heeft kenmerken van een bedelfeest

In België is de traditie in leven in West-Vlaanderen (Alveringem, Ieper, Langemark-Poelkapelle, Ardooie, Veurne, Koekelare, Ichtegem, Lichtervelde, Loppem), de streek rond Aalst en een paar (deel)gemeenten van en rond Dendermonde. Mechelen en de omliggende plaatsen, waaronder Hombeek, Weerde en Peutie en plaatsen met een Sint-Martinuskerk zoals Sint-Martens-Lennik kennen een levendige traditie. Olen, Retie en Wezel -tenmidden de Antwerpse Kempen- stoken een Sint-Maarten(s)vuur. In Belgisch-Limburg vindt men tradities die gelijken op die in Nederlands-Limburg, maar ze zijn minder actueel dan in Nederland. Elders in het land wordt Sint-Maarten niet traditioneel gevierd: er zijn concerten of feesten. De vieringen vallen vaak samen met de herdenkingen van de wapenstilstand.

Over het algemeen is Sint-Maartenviering in Vlaanderen minder wijdverspreid dan in Nederland, wat echter niet wil zeggen dat de traditie in niet intensief gevierd wordt

Gedicht Kerkhofblommen Traagzaam trekt de witte wagen door de stille strate toen, en 't is weenen, en 't is klagen dat ze bin' de wijte doen! Stap voor stap, zoo gaan de peerden, traagzaam, treurig, stille en stom, en zij kijken, of 't hun deerde, dikwijls naar hun' Meester om; naar hun' Meester, die te morgen zijn beminde peerdenpaar, onder 't kammen en 't bezorgen zei de droeve nieuwemaar. "Baai," zoo sprak hij, "Baai en Blesse, heden moeten ... stille! fraai! moeten wij naar de uitvaartmesse, met den wagen, Blesse en Baai!" En toen, na zijn hand te doppen in 't gewijde water klaar, zegent hij de hooge koppen van 't onachtzaam peerdenpaar. En hij kust en kruist ze beiden, en "gij," zegt hij, "Blesse en Baai, moet een lijk naar 't kerkhof leiden, Baai en Blesse, stille! fraai! Schuimen zoudt ge en lastig zweeten, zoo 'k u zonder wete liet van de mare, en zoudt verheeten, gave ik u den zegen niet!" En hij zelve kruist en wijdt hem, eer hij ze in den breidel vangt, met het water, dat bezijd hem aan de ruwe bedspond hangt. Want hij slaapt bij zijn beminde peerden en bezorgt ze trouw, trouwer als voor eigen kinde eigen Moeder zorgen zou. Hij besproeit, en met gewijden pallem speerst hij peerd en stal, om de lijkvaart te bevrijden van gevaar en ongeval. Ha! wie weet hoe veel gevaren die niet hebben uit te staan, die met peerden, - God bewaar' hen! - die met hunne meesters gaan? Traagzaam rijdt en rolt de wagen, treurig door de strate voort, en 't is krijschen en 't is klagen, dat men onder 't dekzeil hoort. Stap voor stap zoo gaan de peerden, ziende naar hun' meester om; stap voor stap, als of 't hun deerde, traagzaam, treurig, stille ... en stom! GUIDO GEZELLE