kerstster (Euphorbia pulcherrima)

De hulst met zijn mooie rode bessen zorgt buiten voor de nodige kerstsfeer, binnen is deze eigenschap weggelegd voor de prachtige kerstster. Het bijzondere aan deze kamerplant zit hem in de felgekleurde schutbladeren. De eigenlijke bloempjes aan het einde van de stengel zijn licht geel-groen, en daardoor vallen ze eigenlijk niet op. Het zijn de schutbladeren die van de kerstster een echt kerstsymbool hebben gemaakt. 

Vroeger was er alleen de rode kerstster. Nu zijn ze er in allerlei tinten rood, roze, wit, crème,... en in tal van vormen. Zo hebben we de mini-kerststerretjes, de medium en de large formaten, maar er zijn ook kerststerren op stam en zelfs hangende exemplaren.  Indien we de planten goed verzorgen dan kunnen ze gemakkelijk 2 tot zelfs 6 maanden hun gekleurde schutbladeren behouden.

Soms wordt de kerstster of `Euphorbia pulcherrima' al eens verward met de kerstroos. Maar de twee planten hebben weinig of niets met mekaar gemeen. De kerstroos is in de eerste plaats een vaste plant voor buiten, die rond deze periode van het jaar bloemen draagt. De kerstster daarentegen is een echte warmteminnende kamerplant. De kerstroos is giftig.

...

...

...

...

Vrijdag de 13de.

Weetjes.

Iedere maand die begint op een zondag, heeft een vrijdag die valt op de 13e. Het is niet helemaal duidelijk waarom vrijdag de 13e wordt gezien als ongeluksdag. Vaak wordt gedacht dat dit uit de Bijbel komt: tijdens het Laatste Avondmaal waren er dertien mensen aanwezig, en Jezus werd op een vrijdag gekruisigd.

Wintergedicht

Door godvergeten vermotregend land
van gehucht naar gehucht, hand
in koude hand, dat gevoel hoop ik
met niemand meer te delen. Als
het niet hoeft.
Maar als ik haar nu vond
in het natte gras, of ergens
in het geploegde land, wat
zou ik doen, wat zou ik.

Ik weet wel dat iedereen dood
moet gaan, maar toch zou ik
haar koude mond weer zoenen,
haar lichaam toedekken, haar
haar strelen en weer bang zijn
dat zij wakker werd.

Rutger Kopland (1934-2012)

WINTERTIJD.

De winter kan koude en ellende met zich meebrengen.

Veel mensen voelen de eenzaamheid nog meer doorwegen in deze periode van het jaar.

Toch kunnen we er ook iets positiefs van maken.

We helpen waar we kunnen en maken van ons huis een lekker, gezellig en warm nest.

EENZAAMHEID.

Weetjes

Maandag is naar de maan genoemd. Bij de Romeinen heette hij dies Lunae, dag van de maan.
In het volksgeloof staat de dag in een kwade reuk.

Waar komen de namen van de weekdagen vandaan ?
zondag - in Romaanse talen;God - in Germaanse talen; zon 
maandag - in Romaanse talen;maan  - in Germaanse talen; maan 
dinsdag - in Romaanse talen;planeet of god Mars  - in Germaanse talen;Germaanse god Tiwaz 
woensdag - in Romaanse talen;planeet of god Mercurius  - in Germaanse talen;Germaanse god Wodan 
donderdag - in Romaanse talen;planeet of god Jupiter  - in Germaanse talen;Germaanse god Donar 
vrijdag - in Romaanse talen;planeet of godin Venus  - in Germaanse talen;Germaanse godin Friia 
zaterdag - in Romaanse talen;sabbath  - in Germaanse talen;planeet Saturnus  

BUITEN IS HET PRECIES HERFST.

MAAR VERGIS JE NIET, DE WINTER STAAT OP JE DREMPEL.

DE SINT IS VERTROKKEN NAAR SPANJE.

NU IS HET DE BEURT AAN DE KERSTMAN.

KERSTMIS KOMT DICHTERBIJ.

DEZE NACHT KOMT DIE LIEVE SINT MET ZIJN VRIEND PIET.

...

...

DECEMBER

December (ook wel: wintermaand, kerstmaand, donkeremaand is de twaalfde en laatste maand van het jaar op de gregoriaanse kalender en telt 31 dagen. Vanwege de vele feestdagen wordt deze maand in Nederland en België informeel ook wel de feestmaand genoemd.

De naam komt van het Latijnse woord voor 'tien', decem. December was oorspronkelijk namelijk de tiende maand van het jaar, omdat tot 153 v. Chr. het Romeinse kalenderjaar op 1 maart begon.

Weerspreuken

• December zacht en dikwijls regen, geeft weinig hoop op rijke zegen.
• December mist, goud in de kist.
• Kerstmis donker, wordt de boer een jonker.
• Veel sneeuw op oudejaar, veel hooi in 't nieuwe jaar.
• Donder in de decembermaand, belooft veel wind in 't jaar aanstaand

...

DE DONKERE ZES WEKEN.

De huidige generatie spreekt niet meer over de ‘donkere zes weken’. Een overvloed van electrisch licht, zowel buiten- als binnenhuis heeft de ongemakken en de onzekerheid van de duisternis uitgebannen.

Het verband met de natuur, zoals onze voorouders en veler onder ons in hun jeugd dat gekend hebben, bestaat niet meer.

Maar ten tijde dat men zich moest verhelpen met een olie- of petroleumlamp (de quinquet!), toen was het wat anders. Met het vallen van de avond moesten de meeste activiteiten stopgezet worden. En men diende ervoor te zorgen dat alles wat men voor het verder verloop van de dag of voor de volgende morgen nodig had, binnen was en dicht bij de hand : kolen en brandhout, eten. enz. zodanig dat men nog zo weinig mogelijk het woonvertrek moest verlaten, want daarbuiten lag de onzekere duisternis.

Men zag er werkelijk tegen op als men ‘s avonds met een walmende kaars of bij het licht van een paar lucifers iets moest halen of zoeken op de voute, in de beste kamer of waar ook. In die tijd werd er in de ‘leuring’ (nog een woord dat verdwenen is), t.t.z. de schemertijd, vlug rondgesprongen om nog een en ander te doen vooraleer de volledige duisternis intrad.

De periode van de kortste dagen was een dieptepunt in het leven van de mens. Late klaar en vroeg donker en als ‘t donker Is zij je nauwers beter dan in je bedde. Je zit daar toch en ‘t is verloren vier en keerselicht. Die periode noemde men de ‘donkere zes weken’

De oudere generatie zal vertellen dat de ‘donkere zes weken’ het tijdvak omsluiten van drie weken vóór Kerstmis, tot drie weken na Kerstmis. In feite is dat niet helemaal juist. De kortste dag van het jaar valt op 21 december en de zes weken met de kortste dagen van het jaar lopen van drie weken vóór 21 december tot drie weken na 21 december, dus van 1 december tot 12 Januari. Maar omdat Kerstmis een zeer markante dag was en dicht bij 21 december was gelegen, plaatste men Kerstmis juist te midden van de ‘donkere zes weken’.

Uit ‘De Ijzerbode’ van januari 1972