
..

Het bruidsboeket dat het beter wist





![]() |
Ochtend in Colombia Mist medeplichtige van de dauw wijkt ongedwongen voor één zonnestraal die als een rode kam door de harige papavers strijkt en met mondjesmaat de calciumkristallen oplicht in het skelet van Garcia Aguilar drugshandelaar Muziekje :La Luna de Ascencion |


![]() |
Lesbos onverbiddelijke tepels gericht als ogen van een godsoordeel slenterende lippen in conflict met prikkel- draad van pubishaar -dooreengevlochten- zachte conversatie van gespannen billen in wilde honger opgezwollen -zondvloed- van vulvas die nu na eeuwen droogte in dodelijke pijn van lippen- dienst aan het kille oog van een man rood van slaapgebrek vochtig vrijgevochten sober samensmelten |


![]() |
IK, telt de eenzaamheid als uren in een dag Ik til mezelf op de schouders Koraalhanden bijten in het hart En iedere kleur zelfs het gewillig wit Wordt zwart IK, telt de sterren aan het tuig van elk firmament Ik til mezelf met verbrijzelde vingers Uit het bad van onovertroffen nachten Gedichten worden slangentanden Gifspuitend in hongerig bloed De liefde begraaft zich als een mijnschacht in de nacht De piano is uitgepraat Mensenhuid drenkt zich in wijn omdat de lentekleuren van je ogen voorgoed uit mijn leven verdwenen zijn |


Deleted
|
||||


Vermoedens luidkeels opgeraapt
|
||||


La chère rosée le coeur saignant (Het vlees rose, het hart bloedend)
|
||||


Galabal
|
||||


Agamemnon of de toekomst bevolkt met te veel zekerheden (naar Homeros)
|
||||


La tarquinada (de verkrachting)
|
||||||||


Winterslaap. Hoe slaap? Wie slaap ?
dus Ernst is springlevend en uitgerust !!!!om op te warmen - zoals ons moeder aarde - het volgende seeootweeloos gedichtjeAbsurde Risico’s (Secretaressendag) Toen bedacht ze om haar isolement krachtig in de verf te zetten voor een succesvol debuut de volgende onnavolgbare wetten Ze zou als Gulliver bij de dwergen en Peer Gynt in zijn kale bergen heel ernstig wild gaan plassen op die overvulde cartesiaanse assen waarmee die uitgeleegde fotomodellen rondom zijn kredietkaart aan ‘t vervellen slaan en sloegen. Geslaagd zo zou ze hem die uit haar beleidsverklaring zou herrijzen de gevaarlijkste aller vriendendiensten bewijzen Ze zou hem liefhebben ! Het is helaas rampzalig verlopen Ze moet nu huis en rioolputje verkopen Verkaveling en vergunning voor zielsverruiming bleven uit zoals het afscheidnemend riet van zijn erin gestuurde kluit Die godverdomde andersdenkende zag haar zelfs onder haar nauwkeurig toezicht niet staan De laan Kon ze hem helaas niet uit sturen Hij was al jaren in dienst Had nog massa’s overuren Erger nog, dat galgenaas Hij was haar baas Muziek: Petit oiseau méchanique door Paul Mauriat |


Dit BLOG gaat in winterslaap
vermoedelijk tot ziens en anders vaarwel !!!!! |


Bruidschat van een jeugdliefde ![]() om te zien of er nog wat af te breken valt werd mijn educatieve vorming door Annemietje, een buitenbeentje om zo te zeggen, vervolmaakt De warme gladheid van een blote meisjesbuik en dito bil leek mij toen tussen man en vrouw nog een onoverbrugbaar verschil Als mijn geheugen niet te kort schiet Een grondiger reden voor een relatie als pa en ma bestond er toen niet Om het contract niet te compliceren zij won daardoor mijn hart met klank besloot zij het gemakshalve met het delen van chocola en niet met denkbeeldige kinderen te honoreren Waarvoor nog steeds mijn dank Uit de bundel "Terugblik van een christelijk atheïst " |
Longing in lonelyness -einsame Blume of reflectie over zichzelf
fata morgana ![]() loopt hij over smalle bruggen maar zonder god naar zijn geboortegrond soms blijft hij staan kijkt wat rond zijn blik van het dunste -rood- kent al mijn hartsgeheimen hij is niet klein maar ook niet groot -in zijn versleten pakje- -door de wind gesneden- draagt hij alles in mij met zich - het zicht verkreukeld door mijn zware adem als een stille passant twintig jaar geleden al treffend die gelijkenis -nu- merk ik pas dat hij het is dat ik het ben hij staat er nog toch kan ik hem niet meer vinden ik vraag mij af of ik hem ken sans cesse il marche sur des ponts étroits mais sans son dieu vers le pays natal mirant tout autour de lui il s’arrête -parfois- son regard d’un rouge grêle n’ignore aucune de mes passions il ne me semble ni petit ni grand -dans son costume usé- -taillé par le vent- il emporte tout mon être la vue froissée par mon souffle -pesant- comme un passant silencieux il y a déjà vingt ans la ressemblance est frappante je remarque à peine que c’est lui que c’est moi il est là néanmoins je ne le retrouve -plus- je me demande si jamais moi je le reconnaîtrais Uit de bundel Silence of paper language of stone ( met hetzelde principe dat zinnetjes tussen streepjes zowel bij de vorige als bij de volgende zin horen. V.b. : treffend die gelijkenis nu, nu merk ik pas dat hij het is ...of nog : hij is niet klein maar ook niet groot in zijn versleten pakje- zijn versleten pakje door de wind gesneden - door de windgesneden draagt hij alles in mij met zich ..... |
Cuba Libre
Aan de rand van het dorp ![]() Naar een verklaring En inhaleert de ozon van Een paar dwaze gedachten Om ze met een smakelijke grijns Aan het vouwdak van zijn herinneringen op te hangen Hij beweegt niet Of nauwelijks Als de kalme handdruk van een roeier Als gestoofd in een ingetogen gebed Bij een onverwacht doodlopende kerk Zij jaagt de smoorzatte goegemeente op Hals losgekoppeld van de onderbenen Sidderend bewegende billen Te klein voor Rubbens en Vesalius En te groot voor mij Hinnikt hij Plots veer hij recht smeert zich het geweten met zonnebrandolie en beweegt met haar mee als een gran mafioso vast besloten haar uit te hongeren in zweet van genot het zweet van de rumba |
Uitbreiding !!!
Uitbreiding De Familie van baron ERnst heeft de eer u te melden dat de familie sinds gisteren 11 september 14h uitgebreid werd met Rudolf, 2,5 maand oude Berner-Sennen. Dit melden u met vreugde Yelle , Berner Sennen 7 jaar , de meter en Roffeltje, 2jaar, wild konijn in de tuin, de peter. ![]() ![]() Aan de pootjes te zien zal het een ferme klepper worden . |


zal ik ontnemen aan de stormen van je slapend hart dagen die wij nimmer leefden verzamelen onaangetast door tijd die alles tart Niets is onmogelijk als je adem in mijn ogen droomt laat dit voldoende zijn waar eenzaamheid als wonde gaapt gaat tijd onaangerand aan ons voorbij en waren wij ik moet nog vreemde wegen gaan ik moet nog naakte aarde ploegen ik ben de onrust in het wenken van je hand ik ben het zand dat zich aan jou heeft afgezet ik ben het glimmen van je vreemde ster één horizon te ver Uit de bundel "Silence of paper, language of stone " |
Zo kan het natuurlijk ook !
(partituur met de lippen op jouw hart geschreven) dat met weemoed is gevuld als jonge naakte dansers zwart humeur op vreugdekreten vergasten met harmonieken verguld zachte witte droefheid die wil binnendringen als geluk vermomd kruipend door vezels van de opperhuid klaterende zwarte bloemen die plots openspringen bloeiend - verwelkend wit aan, zwart uit lange zwarte wimpers rillen als witte vlindervleugels- duizendvoud glashelder ontroering villen in vibrerend oponthoud tot het laatste zwart akkoord nog even wit als dood met sterven wacht tot het geluid in stilte stilte heeft voortgebracht |
Man uit Lede : een ietse pietsje moeilijker '( maar hopelijk toch nog te volgen)
LAGE RUGPIJN
met verstand de misdaad die hij nooit beging verdreef met moed en overgave de ontreddering maar liet zich de ring niet passen hij paste zijn kring -aan- de geest en de mode -om den brode- maar consequent zoals van hem gewend beging hij de misdaad die zijn geest nooit bouwde Nb. tekst tussen - ...- (streepjes) past zowel bij de voorgaande als bij de volgende zin . Nb2: Poëzie is een taalspel tussen de toehoorder (lezer) en de speler of woordvoerder (dichter). Een spel vereist wel spelregels. Een van de eerste spelregels is dat men een gedicht niet mag lezen als in een referentiële taalsituatie. Een gedicht is geen mededeling. vb: De nacht ruikt maar mensen met zwart haar Een motorloze stilte hangt aan de sterren even maar... (Kemp 1958) .. Als men deze regels referentiëel leest zal men tot de conclusie komen dat ze wartaal bevatten: immers mensen met zwart haar hebben geen specifieke geur en stilt hangt niet. Maar iedere lezer van poëzie weet dat de beweringen niet langer betekenen wat ze in gewoon taalgebruik betekenen zodra ze in de vorm van een gedicht gepresenteerd worden. Het zijn de regels van het taalspel die de lezer er toe aanzetten ze anders dan referentiëel te gaan , lezen. (wordt vervolgd) |
Voor de man uit Lede een gedichtje zonder (?) dubbele bodem
maatschappelijk probleem ik mis in dit leven de kille kalmte van een onbeslapen bed maar ook wat van de bloemen die de buurman voor het raam heeft gezet ik zou wat willen wandelen de nacht in de tijd voorbij één worden met ruimte ze bezitten alleen voor mij ik zou wat willen luisteren naar die stille stem van jou dromen dat ik morgen een nieuwe wereld bouw ik mis in dit leven de kalme kilte van een leeggeslapen bed maar ook wat van de koffie die de buurvrouw heeft gezet Uit de bundel "Silence of Stone - Language of paperAan alle lieve mensen die mij met hun gelukwensen overlaadden een welgemeend bedankt en doe maar een danske met mij....changez..... |
2 reacties op dit bericht
..
Groetjes.
Engel
je seksloos afvragen wat je bent/
een vrouwtje of vent/
terwijl 't nooit went/
je frigide te voelen of impotent/
Diabolisch mooi Ernst.
Uilenspiegel