Zaterdag 17 april 2010
..
|
Veel te jong gestorven een bloem bijna gemorst in het haar haar blik nu eens van zijde dan weer van kant gemaakt een waarzegster dwalend door dit land met mijn ganse geschiedenis geschreven onophoudelijk in één datum die bonkt en bonst in haar hand de dag onmetelijk en wijd loopt zij langs mij met mij en de bloem gespannen van oksel naar oksel in haar en mijn ongeluk gevlijd in matten van algen en mossen de bloemkelk verspreid in de te volstrekt verleden overleden tijd |
Geschreven door Ernst-Georg om 10:16
Reageer op dit bericht






















6 reacties op dit bericht
...
..
*
..
Groetjes van 't zeetje, morgen weer naar huis. beeske van treeske
..
Groetjes.
PS: Je goede raad wordt steeds in dank afgenomen.
Zeg het met bloemen
als gedachten die komen en verdwijnen/
zo is 't leven van elke snijbloem/
ze sterven in kortstondige roem/
dode schoonheid voor blijheid en pijnen/-
Weerom een prachtig gedicht Ernst!
Uilenspiegel