Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >

3 reacties op dit bericht

Lore2 maart 2010 om 21:59

De juiste manier van sterven?

Misschien moeten wij er wat meer bij stilstaan. Niet iedereen krijgt de macht van de dood in handen, of veelal is het te laat. Hij die het leven neemt, maakt me opstandig!
O heer verlos ons van deze cyclus, pijnlijk mooie poëzie die kerft tot op het bot, waarbij tranen niet te bedwingen zijn. //

Mijn beste vriend is “opgelicht “ en de verantwoordelijkheid lag niet bij hem, want hij wilde zo doodgraag blijven leven. De engelensferen zijn een waardevolle engel rijker. En hij is beslist een ‘Hij’.

ludovikus1 maart 2010 om 15:02

..

Om het met de woorden van Stendhal te zeggen.
Het begin van de liefde is het ontstaan van een zoutkristal in een oververzadigde oplossing of damp. Deze crystallisatie bestaat erin dat onze verbeelding de waarde van de beminde overdrijft.
Groetjes.
Uilenspiegel1 maart 2010 om 13:32

In de schaduw van een engel




gevleugelde, vlees noch vis/
onecht aanwezig/
met niet-zijn bezig/
of toch, en zien wij dat mis?/--



Je zou bijna wensen dat ze bestaan./

Groetjes, Uilenspiegel


Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen


..
childrenincolombia.jpg







Ochtend in Colombia

Mist medeplichtige van de dauw
wijkt ongedwongen
voor één zonnestraal
die als een rode kam door
de harige papavers strijkt
en met mondjesmaat
de calciumkristallen oplicht
in het skelet van
Garcia Aguilar
drugshandelaar


Muziekje :La Luna de Ascencion





<
Geschreven door Ernst-Georg om 23:48 4 reacties Reageer op dit bericht


..
lesbos02.jpg







Lesbos

onverbiddelijke tepels
gericht als ogen
van een godsoordeel
slenterende lippen
in conflict met prikkel-
draad van pubishaar

-dooreengevlochten-

zachte conversatie van
gespannen billen in
wilde honger
opgezwollen

-zondvloed-

van vulvas
die nu
na eeuwen droogte
in dodelijke pijn van lippen-
dienst aan het kille oog
van een man
rood van slaapgebrek
vochtig vrijgevochten
sober samensmelten








<
Geschreven door Ernst-Georg om 01:59 5 reacties Reageer op dit bericht


..
adelaar2.jpg
De rekening a.u.b.





IK, telt de eenzaamheid als uren in een dag

Ik til mezelf op de schouders
Koraalhanden bijten in het hart
En iedere kleur zelfs het gewillig wit
Wordt zwart

IK, telt de sterren aan het tuig van elk
firmament

Ik til mezelf met verbrijzelde vingers
Uit het bad van onovertroffen nachten

Gedichten worden slangentanden
Gifspuitend in hongerig bloed

De liefde begraaft zich
als een mijnschacht in de nacht

De piano is uitgepraat

Mensenhuid drenkt zich in wijn
omdat de lentekleuren van je ogen
voorgoed uit mijn leven
verdwenen zijn








<
Geschreven door Ernst-Georg om 13:31 5 reacties Reageer op dit bericht


..


women2.jpg





Deleted






Jij was mijn sterkste verhaal
Maar per ongeluk gewist
Ik ben niet zo goed
In computertaal
Je was verdwenen
Voor ik het wist

Hij kwam naar jou toe
via mail
met fotosessies en muziek
Ik dacht zo een modern gekrakeel
dat face-ding mist romantiek

Maar die kerel bleef
Maar hacken
Zijn virus had jou snel te pakken
Vruchteloos bleef ik hopen
mijn copyright bleek
al verlopen

Schatje ik mag wensen
Dat hij je schijfje
voor onbedacht wissen behoedt
In voor- en vooral tegenspoed

Vaarwel mijn lief
Ik formateer mijn ongerief
Al weet ik nog niet hoe het moet
I am now deleted
Het ga je goed










Geschreven door Ernst-Georg om 23:17 5 reacties Reageer op dit bericht


.;


vermoedens.jpg





Vermoedens luidkeels opgeraapt






Met haar revolver door metaalmoeheid gerimpeld
schiet zij de slagpin uit mijn voorhoofd
En buigt zich over mijn lijk

Als een heropverend strandworstelaar
kan ik haar tepels zien op en neer gaan
als ademende olijven
in een ruimschoots korset

En zij bevrucht mijn hongerige vuist
met oceanen vol slachtvee van vermoedens
over overspel en onverrichterzake

Dan stuurt zij haar gezanten
met een ruiker wrakhout van
verstorven bruiloften
als voedsel voor de vlammen
die de harde spelonk van de leugen
nauwelijks nog beheersen

en ik
blijf naar haar staren
staren naar haar
staren naar
staren

haar na staren

Als de sterren naar elkaar

Als een vruchtgebruiker
die het onbewoonbaar merg
van de waarheid plots herkent.



[met een muziekje om "het" te besterven]







Geschreven door Ernst-Georg om 16:40 7 reacties Reageer op dit bericht


..


wijnproef.jpg





La chère rosée le coeur saignant (Het vlees rose, het hart bloedend)






De gedachten zalvend verkaveld
tussen de crumble van haar harteklop
en de sabayon van haar huid
Kijk ik, valscherm in aanslag, uit
om rovende liefde
vernield en vernietigend te herbeleven

Bedreven
in tandeloos bijten
en ademloos ledigen van fusten
Vermomd als slaaf van haar smaakpatroon
Als de overboord gegooide wonde van haar lusten
-op het eerste gezicht een moeilijke combinatie-
overnacht ik
in haar dromen
in zuiderse stijl

De lichte iodiumsmaak van haar tong
en de heerlijke bereidingen van haar lippen
ingericht als prachtige kamers
voor een goudgeel ontbijt
combineren zich met de onvoorstelbaar lange afdronk
van haar op eik gerijpte borsten .

Ik oogst rijpe appels en geconfijte limoenen
in de dovenetels van haar zoenen
Fris fruit en brioche van haar heupen

Dan rauwe en gestoomde vis
met een blanke botersaus
parelend en sprankelend
tussen een uitstekende
met ranken bemorste heuvel

Wanneer zij als een negerin
na de eerste persing
tussen kamille en paardenbloemen
de marc van mijn huid
tussen haar doornkreeftje en bresseduif
lagert
en gevuld met kaneel
de frisse toon van dit magisch moment
wegwalst

blijf ik achter met de stevige neus
van lichtjes gegrilde nootjes,
aroma’s van cider, gegiste appels en witte vruchten
met op het eind een licht bittertje










Geschreven door Ernst-Georg om 20:27 7 reacties Reageer op dit bericht


.


Galabal


galabal.jpg









iedere vrouw
leek een covergirl
of deed alsof

veelkleurig vlinderdasjes
neergestreken
op menig adamsappel
in zwart kostuum

een nacht
van verloren voorwerpen
waarbij de een
de ander verliest
vindt en terugvindt
om dan na specifiek gebruik
aan de rechtmatige eigenaar
terug geschonken
met de zoete mentaliteit
van een colibri
achteruit te vliegen

geveinsde vreugde
benepen kreten
van herkenning
ten toon
gespreid
nutteloos verdriet
dat toch net niet
in zelfmoord
resulteert

een slagveld
dat doet denken
aan het interieur van kerken

hooghartig
sterk verguld
gedempt licht
en overal
op het ritme
door schuivende voeten
heraldisch gepolijste
zerken










Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 10 reacties Reageer op dit bericht



<>
">

Agamemnon of de toekomst bevolkt met te veel zekerheden
(naar Homeros)


agamemnonmask.jpg









Ik hoef niet meer te denken
misschien nooit meer

De zee heeft alles opgelost

Aan het dodenboek
neergestort tussen het scheepstuig
heb ik mijn hart bezeerd
Maar de zee onbedwongen
zoals Homeros declameert
heeft op en neer deinend
het koningsschip
veilig aangemeerd

Maar de wond geïnfecteerd
door het woekerende woord
heeft zich tegen mij gekeerd
Dooi is in mij getreden
Het idiote boek
bleef
ongedeerd
Heeft een verborgen kanker
uit een onverkwikkelijk verleden
over dit lichaam
uitgesmeerd
Omgesmeed
in een vreemde taal
die de liefde niet herkent

in een onverwachte koelte
van de zacht kerende kade
in een hitte van de nacht

Alle soldaten aangetreden
wordt dit zwerend vlees
terug aan boord gebracht
nog een laatste lepel water
even schraal
als de lege afscheidszoen
van de nieuwe leider van het legioen

Een kort gebed en wat later
zeer krachtig hoorngeschal
Het schip zoekt hoger water
de nachtwind koelt
de ingevroren koorts

Ik hoef nu niet meer te denken

De toekomst is bevolkt
met zekerheden

De zee heeft alles opgelost










Geschreven door Ernst-Georg om 23:34 3 reacties Reageer op dit bericht


<>
">

La tarquinada (de verkrachting)

lamuertedeltorero1864.jpg



Poging in het Spaans



Porque la muerte non tembla
Avanza,
a su alrededor su facha
Montada sin estribos en potra
Cubierta de setas
sus muslos sorprendidos
Muequeandos como
Espadas sazonadas
Con el vivo pimiento
De su tronco desnudo
Como ramos de rosas
El almidon de su alma
e su enagua
Invade el rezo

Que nunca diré

Bajo la tela
Desnudeces

El sangre oxida

Me dicho tienes huir
Me dicho no hay tu tia
Me dicho que era mozuela
Ma no quise enamorarme


* * * * * * * * * *



Omdat de dood niet beeft
naderde ze
met rondom haar
haar reuk
Gezeten zonder stijgbeugels
op een jonge merrie
bedekt met zwammen
Haar verraste dijen
grimassen makend als
rijpe degens
Met de sterke peper
van haar naakte borst
Als takken van rozen
dringt het stijfsel van haar ziel
en haar onderrok
binnen in het gebed

Dat ik nooit zal uitspreken

Onder de stof
naakte lichaamsdelen

Het bloed oxydeert

Men zegt me gij moet vluchten
Men zegt mij maak je geen illusies
Men zegt mij dat zij ongehuwd is
Maar ik slaag er niet in verliefd te worden.









Geschreven door Ernst-Georg om 22:07 7 reacties Reageer op dit bericht


<>
">

Winterslaap. Hoe slaap? Wie slaap ?

winterslaap2.jpg


dus Ernst is springlevend

en uitgerust !!!!

om op te warmen - zoals ons moeder aarde - het volgende seeootweeloos gedichtje

Absurde Risico’s (Secretaressendag)

Toen bedacht ze om haar isolement
krachtig in de verf te zetten
voor een succesvol debuut
de volgende onnavolgbare wetten

Ze zou als Gulliver bij de dwergen
en Peer Gynt in zijn kale bergen
heel ernstig wild gaan plassen
op die overvulde cartesiaanse assen
waarmee die uitgeleegde fotomodellen
rondom zijn kredietkaart aan ‘t vervellen
slaan en sloegen. Geslaagd
zo zou ze
hem
die uit haar beleidsverklaring zou herrijzen
de gevaarlijkste aller vriendendiensten bewijzen

Ze zou hem liefhebben !

Het is helaas rampzalig verlopen
Ze moet nu huis en rioolputje verkopen
Verkaveling en vergunning
voor zielsverruiming bleven uit
zoals het afscheidnemend riet van zijn erin gestuurde kluit

Die godverdomde andersdenkende
zag haar
zelfs onder haar nauwkeurig toezicht
niet staan

De laan
Kon ze hem helaas
niet uit sturen
Hij was al jaren in dienst
Had nog massa’s overuren
Erger nog,
dat galgenaas


Hij was haar baas






Muziek: Petit oiseau méchanique door Paul Mauriat
Geschreven door Ernst-Georg om 20:55 6 reacties Reageer op dit bericht


<>
">

Bruidschat van een jeugdliefde

&jeugdliefde.jpg

Tussen de ruïnes die kwajongens opzoeken
om te zien of er nog wat af te breken valt
werd mijn educatieve vorming
door Annemietje, een buitenbeentje
om zo te zeggen, vervolmaakt
De warme gladheid
van een blote meisjesbuik en dito bil
leek mij toen tussen man en vrouw
nog een onoverbrugbaar verschil
Als mijn geheugen niet te kort schiet
Een grondiger reden voor een relatie
als pa en ma bestond er toen niet
Om het contract niet te compliceren
zij won daardoor mijn hart met klank
besloot zij het gemakshalve met
het delen van chocola en niet met
denkbeeldige kinderen te honoreren
Waarvoor nog steeds mijn dank




Uit de bundel "Terugblik van een christelijk atheïst "




Geschreven door Ernst-Georg om 21:20 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten