
..

Het bruidsboeket dat het beter wist























![]() |
Ochtend in Colombia Mist medeplichtige van de dauw wijkt ongedwongen voor één zonnestraal die als een rode kam door de harige papavers strijkt en met mondjesmaat de calciumkristallen oplicht in het skelet van Garcia Aguilar drugshandelaar Muziekje :La Luna de Ascencion |


![]() |
Lesbos onverbiddelijke tepels gericht als ogen van een godsoordeel slenterende lippen in conflict met prikkel- draad van pubishaar -dooreengevlochten- zachte conversatie van gespannen billen in wilde honger opgezwollen -zondvloed- van vulvas die nu na eeuwen droogte in dodelijke pijn van lippen- dienst aan het kille oog van een man rood van slaapgebrek vochtig vrijgevochten sober samensmelten |


![]() |
IK, telt de eenzaamheid als uren in een dag Ik til mezelf op de schouders Koraalhanden bijten in het hart En iedere kleur zelfs het gewillig wit Wordt zwart IK, telt de sterren aan het tuig van elk firmament Ik til mezelf met verbrijzelde vingers Uit het bad van onovertroffen nachten Gedichten worden slangentanden Gifspuitend in hongerig bloed De liefde begraaft zich als een mijnschacht in de nacht De piano is uitgepraat Mensenhuid drenkt zich in wijn omdat de lentekleuren van je ogen voorgoed uit mijn leven verdwenen zijn |


Deleted
|
||||


Vermoedens luidkeels opgeraapt
|
||||


La chère rosée le coeur saignant (Het vlees rose, het hart bloedend)
|
||||


Galabal
|
||||


Agamemnon of de toekomst bevolkt met te veel zekerheden (naar Homeros)
|
||||


La tarquinada (de verkrachting)
|
||||||||


Winterslaap. Hoe slaap? Wie slaap ?
dus Ernst is springlevend en uitgerust !!!!om op te warmen - zoals ons moeder aarde - het volgende seeootweeloos gedichtjeAbsurde Risico’s (Secretaressendag) Toen bedacht ze om haar isolement krachtig in de verf te zetten voor een succesvol debuut de volgende onnavolgbare wetten Ze zou als Gulliver bij de dwergen en Peer Gynt in zijn kale bergen heel ernstig wild gaan plassen op die overvulde cartesiaanse assen waarmee die uitgeleegde fotomodellen rondom zijn kredietkaart aan ‘t vervellen slaan en sloegen. Geslaagd zo zou ze hem die uit haar beleidsverklaring zou herrijzen de gevaarlijkste aller vriendendiensten bewijzen Ze zou hem liefhebben ! Het is helaas rampzalig verlopen Ze moet nu huis en rioolputje verkopen Verkaveling en vergunning voor zielsverruiming bleven uit zoals het afscheidnemend riet van zijn erin gestuurde kluit Die godverdomde andersdenkende zag haar zelfs onder haar nauwkeurig toezicht niet staan De laan Kon ze hem helaas niet uit sturen Hij was al jaren in dienst Had nog massa’s overuren Erger nog, dat galgenaas Hij was haar baas Muziek: Petit oiseau méchanique door Paul Mauriat |


Dit BLOG gaat in winterslaap
vermoedelijk tot ziens en anders vaarwel !!!!! |


Bruidschat van een jeugdliefde ![]() om te zien of er nog wat af te breken valt werd mijn educatieve vorming door Annemietje, een buitenbeentje om zo te zeggen, vervolmaakt De warme gladheid van een blote meisjesbuik en dito bil leek mij toen tussen man en vrouw nog een onoverbrugbaar verschil Als mijn geheugen niet te kort schiet Een grondiger reden voor een relatie als pa en ma bestond er toen niet Om het contract niet te compliceren zij won daardoor mijn hart met klank besloot zij het gemakshalve met het delen van chocola en niet met denkbeeldige kinderen te honoreren Waarvoor nog steeds mijn dank Uit de bundel "Terugblik van een christelijk atheïst " |
Longing in lonelyness -einsame Blume of reflectie over zichzelf
fata morgana ![]() loopt hij over smalle bruggen maar zonder god naar zijn geboortegrond soms blijft hij staan kijkt wat rond zijn blik van het dunste -rood- kent al mijn hartsgeheimen hij is niet klein maar ook niet groot -in zijn versleten pakje- -door de wind gesneden- draagt hij alles in mij met zich - het zicht verkreukeld door mijn zware adem als een stille passant twintig jaar geleden al treffend die gelijkenis -nu- merk ik pas dat hij het is dat ik het ben hij staat er nog toch kan ik hem niet meer vinden ik vraag mij af of ik hem ken sans cesse il marche sur des ponts étroits mais sans son dieu vers le pays natal mirant tout autour de lui il s’arrête -parfois- son regard d’un rouge grêle n’ignore aucune de mes passions il ne me semble ni petit ni grand -dans son costume usé- -taillé par le vent- il emporte tout mon être la vue froissée par mon souffle -pesant- comme un passant silencieux il y a déjà vingt ans la ressemblance est frappante je remarque à peine que c’est lui que c’est moi il est là néanmoins je ne le retrouve -plus- je me demande si jamais moi je le reconnaîtrais Uit de bundel Silence of paper language of stone ( met hetzelde principe dat zinnetjes tussen streepjes zowel bij de vorige als bij de volgende zin horen. V.b. : treffend die gelijkenis nu, nu merk ik pas dat hij het is ...of nog : hij is niet klein maar ook niet groot in zijn versleten pakje- zijn versleten pakje door de wind gesneden - door de windgesneden draagt hij alles in mij met zich ..... |
4 reacties op dit bericht
and now something completely different!
Now I lay me down to sleep
I pray the Lord my shape to keep.
Please no wrinkles, Please no bags
Please lift my butt before it sags.
Please no age spots, Please no gray
As for my belly, Please take it away.
Keep me healthy, Keep me young,
And thank you Lord, For all you've done.
Gekwetste engelen?
in ogenschijnlijke onkwetsbaarheid verminkt/
zoals ruïnes van een Hemels hof/
van felle glinstering naar diep dof/
nu in fijne trommelvliezen helse doofheid klinkt/
Wéér héél mooi Ernst!
Uilenspiegel
..
Groetjes.
*