Ik kan niet anders dan denken aan de merel die nu alleen achterblijft.

een dode merel in woord en daad, poëtisch ter aarde bestellen. Die daad is mij niet gegund – het woord evenmin. In mijn tuin is geen merel meer te bespeuren, ook geen dode . De grote hebben de kleintjes verdreven. Kauwen, eksters en duiven zijn er heer en meester. Hun ergerlijk gekrijs overstijgt de oorstrelende vogelzang. //
Moeten we al met weemoed terugdenken aan de gloriedagen van een mooie zangvogel, die we ooit , een meerlo noemden? De natuur is onverbiddelijk!
Een zachte hand heeft een blijvend eerbetoon gebracht aan, misschien wel de voorlaatste, wijsgerige merel in zijn tuin.