De leegte schept ruimten tot nieuwe inzichten, van kansen, van gemiste kansen tot wilde fantasieën. Al is het enkel de tijd die het verdriet van het gemis kan helen, dan nog blijven valkuilen gapen. “Het lot schudt de kaarten en wij spelen”. Voor sommigen zijn de kaarten niet naar wens geschud, anderen zijn minder goeie spelers. Gemiste kansen krijgen een tweede leven in onze dromen, voor dichters zijn ze een drijfveer tot dichten. //Een gedicht met een pijnlijk geladen inhoud, een beeld met kleuraccenten en de klank van Enya op de achtergrond. Het gemis is meer dan voelbaar!

Verdriet om wat men verloren heeft, of spijt komt te laat. Toch kunnen we niet vermijden dat de herinnering als een blok graniet op onze borstkas drukt.
Wat een vreselijk droeve beeltenis.
Groetjes.

't is nooit te laat Ernst ... wat voorbij is daar kunnen we niets aan veranderen, maar morgen ...dat hebben we zelf in de hand! Beeske van Treeske

in haar ogen zag hij de liefde niet/
pas toen het te laat was/
de pijn niet meer genas/
lag enkel duisternis in 't verschiet/-

Een gemist leven met een gouden pen beschreven.
Uilenspiegel