het wordt vallen opstaan en weer doorgaan, gedrengt in een natuurlijk parfum, beter bekend bij boer en tuinder dan stadsmens, maar zoveel gezonder dan de uitstoot van het zwarte goud.

voeten verpletteren vaak ongezien mooi land/
in gedachten verzonken/
met harten die bonken/
vlak naast wandelwegen lopend, hand in hand/-


Onnavolgbaar mooi geschreven, alsof je er, door de donkere achtergrond, ' s avonds bij bent Ernst.
Uilenspiegel

ik ruik de mest en de rest al tot hier Ernst. 't is precies Boer Wortel op stap door zijn veld.
Al bij al ben ik toch een zee mens. De geur van de zee, de wind in mijn frêle haardos, de uitgestrektheid van die eindeloze plas voor me ... 't ja, wat wil je. Ik ben nu eenmaal een vis hé. beeske van treeske