Het bruidsboeket dat het beter wist
En de luchthaven is... ?
Ludovicus en Camille hebben het gezien, maar waar is het ?
|
Lieve Vrienden van Ernst, Er is iets vreselijk gebeurd met mijn baron. Gisterenmorgen stond ik op en op het nachttafeltje vond ik een briefje van mijn geliefde Ernst met volgende boodschap . 
Mijn lieve vrienden wilt u mij a.u.b. helpen om mijn geliefde baron te vinden, voor die pest van een Euvgenia Petrovna of nog erger die verschrikkelijke Queenie hem vinden ? Indien u iets vermoedt wil dan zo vriendelijk zijn het mij in eenvoudige taal hier uit te leggen op het blog. Eenvoudig want ik ben blond, niet al te slim maar wel héél gezond. kusjes Anemoontje Ernst 's Peperboontje De eerste vraag is : Waar is Ernst vertrokken op zijn reis . En geef daarvan het bewijs. |
The mystery
Koniec -The end- Fin- Einde
|
| ||
Hij droeg haar op zijn rug, als duivelsjongterwijl ze haar strijdliederen zong En telkens hij naar haar opkeek knalde de onverbiddelijke zweep Hij droeg haar in het heetste van de strijd soms vredig in processie, stoet of ommegang Zij d’ ogen steeds vol haat en nijd Hij gedreven door drang naar ondergang en fataliteit Maar toen zij eens op zijn schouders verend met vurige blik de vijand werend uitgleed en haar de ogen brak op een lans die dwars door de keel hem stak En hij haar rochelende borsten voor het laatst verhief Kermde hij : Oh, mijn harpij mijn koningin, mijn lief En stierf - | ||
|
| |||||||||||||||
muziek : variatie op "quand les roses" van Adamo - | |||||||||||||||
Slow II
|
| ||
|
Als kleppen van een schelp sluiten ze. Een. Randend rakend - centrum discreet uiteen Vingertop die handpalm streelt torso’s die zich even raken Woord dat reeds met de gedachte speelt gevoelens waar te maken wang die even in de hals vertoeft een hoofd dat schoudersteun behoeft ogen grijpen neergeslagen blikken in druk van sober samenknijpen gaan borsten zich wat hoger schikken hand die langs de rugnaad glijdt in tergend langzaam dalen verhit van eenzaamheid heimwee uit gaat stralen tot het kruis het kruis aantrekt eerst nauwelijks te voelen dan koorts in de dijen wekt die het voorhoofd zacht laat hellen zodat een kus bereikbaar wordt in enkele tellen - | ||
|
| ||
|
ophelia 4* ophelia gij ziet zo geel is't van chinees te eten maar neen ophelia gij drinkt te veel uw lever is versleten - | ||
|
| ||
|
ophelia 1* ophelia gij staat mij aan te gapen je knieën smal je heupen vol je borsten scheer onder de zuivere wol ophelia ‘t is nacht ik wil gaan slapen ophelia 2 ophelia ik zag je staan naakt en half bevroren met warme handen raakte ik je koude borstjes aan en kreeg een draai om de oren ophelia 3 ophelia ik zag je komen de wind vanachter , o zo machtig sloeg je rok geheel omhoog en wat ik zag was prachtig - | ||
|
| ||
Communicatie stoornisDoor twee venster gelijkdit kerkhof binnendringen om met de doden rijk de net gebroken vaas weer tot geheel te dwingen Met abrikozen sleuren tot het sap zich breekt in bijten Treurige deuren sluiten de beste huishoudkwaliteiten Jampotten vullen zich met lekker vruchtverdriet Niemand, niemand is er die van de vaas de scherven ziet - Licht bewerkt schilderij van Kees Thijn | ||
Ideale omgeving voor doorschijnende kleurlagen
|
| ||
Valencia , in het oude casinoDe deur waakt hier al een eeuwrechthoekig maar bekoorlijk onverschillig over boeken die nooit meer worden gelezen over beelden die nooit meer worden bekeken over een dansvloer waar nooit meer wordt gedanst. Ik las het boek langogig en met begeerte De taal verstond ik niet maar ik las met de overtuiging van een kleurenblinde tuinman die kleur herkent en bekent aan haar reuk Ik genoot van jouw koude koffie en verende bogen nauwelijks verhuld in een voetnoot van een met literaire prijzen bekroonde bloes Ik bekeek het beeld tweemaal met dezelfde ijver waarmee ik als adolescent nutteloze telefoongesprekken voerde terwijl ik je lief had omdat mijn moeder weende daar ik niet langer bij haar wou blijven Het verdiende loon voor haar plots piaferende zorgen en haar eindeloos wachten op mijn laatste bus Wij dansten verterend woest in de benauwende hitte van een koele fontein tot de muziek buiten het gezicht verdween Naakt in het duister mompelde je God ziet alles Maar zelfs de initialen van dit christelijk spook konden het smeltend ijs niet beroeren Want ik was er van overtuigd . In Valencia ziet god alleen als de blinden en ik als god -voor BO- uit de bundel "Ideale omgeving voor doorschijnende kleurlagen " | ||
