Het bruidsboeket dat het beter wist
En de luchthaven is... ?
Ludovicus en Camille hebben het gezien, maar waar is het ?
|
Lieve Vrienden van Ernst, Er is iets vreselijk gebeurd met mijn baron. Gisterenmorgen stond ik op en op het nachttafeltje vond ik een briefje van mijn geliefde Ernst met volgende boodschap . 
Mijn lieve vrienden wilt u mij a.u.b. helpen om mijn geliefde baron te vinden, voor die pest van een Euvgenia Petrovna of nog erger die verschrikkelijke Queenie hem vinden ? Indien u iets vermoedt wil dan zo vriendelijk zijn het mij in eenvoudige taal hier uit te leggen op het blog. Eenvoudig want ik ben blond, niet al te slim maar wel héél gezond. kusjes Anemoontje Ernst 's Peperboontje De eerste vraag is : Waar is Ernst vertrokken op zijn reis . En geef daarvan het bewijs. |
The mystery
Koniec -The end- Fin- Einde
|
| ||
Hij droeg haar op zijn rug, als duivelsjongterwijl ze haar strijdliederen zong En telkens hij naar haar opkeek knalde de onverbiddelijke zweep Hij droeg haar in het heetste van de strijd soms vredig in processie, stoet of ommegang Zij d’ ogen steeds vol haat en nijd Hij gedreven door drang naar ondergang en fataliteit Maar toen zij eens op zijn schouders verend met vurige blik de vijand werend uitgleed en haar de ogen brak op een lans die dwars door de keel hem stak En hij haar rochelende borsten voor het laatst verhief Kermde hij : Oh, mijn harpij mijn koningin, mijn lief En stierf - | ||
|
| |||||||||||||||
muziek : variatie op "quand les roses" van Adamo - | |||||||||||||||
Slow II
|
| ||
|
Als kleppen van een schelp sluiten ze. Een. Randend rakend - centrum discreet uiteen Vingertop die handpalm streelt torso’s die zich even raken Woord dat reeds met de gedachte speelt gevoelens waar te maken wang die even in de hals vertoeft een hoofd dat schoudersteun behoeft ogen grijpen neergeslagen blikken in druk van sober samenknijpen gaan borsten zich wat hoger schikken hand die langs de rugnaad glijdt in tergend langzaam dalen verhit van eenzaamheid heimwee uit gaat stralen tot het kruis het kruis aantrekt eerst nauwelijks te voelen dan koorts in de dijen wekt die het voorhoofd zacht laat hellen zodat een kus bereikbaar wordt in enkele tellen - | ||
|
| ||
|
ophelia 4* ophelia gij ziet zo geel is't van chinees te eten maar neen ophelia gij drinkt te veel uw lever is versleten - | ||
|
| ||
|
ophelia 1* ophelia gij staat mij aan te gapen je knieën smal je heupen vol je borsten scheer onder de zuivere wol ophelia ‘t is nacht ik wil gaan slapen ophelia 2 ophelia ik zag je staan naakt en half bevroren met warme handen raakte ik je koude borstjes aan en kreeg een draai om de oren ophelia 3 ophelia ik zag je komen de wind vanachter , o zo machtig sloeg je rok geheel omhoog en wat ik zag was prachtig - | ||
|
| ||
Communicatie stoornisDoor twee venster gelijkdit kerkhof binnendringen om met de doden rijk de net gebroken vaas weer tot geheel te dwingen Met abrikozen sleuren tot het sap zich breekt in bijten Treurige deuren sluiten de beste huishoudkwaliteiten Jampotten vullen zich met lekker vruchtverdriet Niemand, niemand is er die van de vaas de scherven ziet - Licht bewerkt schilderij van Kees Thijn | ||
Ideale omgeving voor doorschijnende kleurlagen
|
| ||
Valencia , in het oude casinoDe deur waakt hier al een eeuwrechthoekig maar bekoorlijk onverschillig over boeken die nooit meer worden gelezen over beelden die nooit meer worden bekeken over een dansvloer waar nooit meer wordt gedanst. Ik las het boek langogig en met begeerte De taal verstond ik niet maar ik las met de overtuiging van een kleurenblinde tuinman die kleur herkent en bekent aan haar reuk Ik genoot van jouw koude koffie en verende bogen nauwelijks verhuld in een voetnoot van een met literaire prijzen bekroonde bloes Ik bekeek het beeld tweemaal met dezelfde ijver waarmee ik als adolescent nutteloze telefoongesprekken voerde terwijl ik je lief had omdat mijn moeder weende daar ik niet langer bij haar wou blijven Het verdiende loon voor haar plots piaferende zorgen en haar eindeloos wachten op mijn laatste bus Wij dansten verterend woest in de benauwende hitte van een koele fontein tot de muziek buiten het gezicht verdween Naakt in het duister mompelde je God ziet alles Maar zelfs de initialen van dit christelijk spook konden het smeltend ijs niet beroeren Want ik was er van overtuigd . In Valencia ziet god alleen als de blinden en ik als god -voor BO- uit de bundel "Ideale omgeving voor doorschijnende kleurlagen " | ||
|
| ||
PuntgaafOf ik ooit een borst gekust heb die naar oregano rook ?Letters rolden over mijn lippen woorden waren niet te stelpen Verwondering vermond als tederheid Wakkerde de begeerte aan De liefde is pas achteraf gekomen Maar die borst bracht je onheil brak het weefgetouw van een menigte zeldzame dromen De onrust is pas nadien gekomen Ik heb een litteken gekust dat nog naar oregano ruikt Eerst nog met dieptevrees voor het verdwenen vlees Rust is pas daarna gekomen Al verscheen hier plots een breukgetal werd het aantal plots oneven de liefde is toch steeds bij de noemer van de breuk gebleven (gedicht geschreven voor een vriend wiens vrouw een borstamputatie diende te ondergaan - | ||
Offer
|
| ||
Plengofferik jaag op verschroeide mondengedroogde vlammen van nimfen week als oesterzwammen en kleur mijn hart in hun vrouwenbloed al spreken bloemen duizend talen toch komt de dood hun kelken halen ivoor spat uit zijn trotse voegen aan de lichtschuwe sterren schrijdt schrijlings duisternis voorbij geslacht zijn al mijn wilde schapen in een offerfeest van witte wolken overvloed overmoed dood die daar ligt op apegapen pas nu wil ik voor uw venster slapen - | ||
Lesbos
| ||||||
Slotakkoord
| ||||||
Ogenblik
| ||||||
| ||||||
SALONFÄHIG (salonvaardig)
| ||||||
Marine
|
Aan de gerijpte visie van de dromerige zee Stormenderhand neemt een kleuter De arm en de blik van zijn moeder Naar de oogst van de branding mee De wind als een artistiek zwerver De hand om de schouder van het mooie kind Dringt door de opgeslorpte klaarte Waarmee hier elke valavond begint Hij beweent in een vaargeul van de hoogste noten het driftig temperament van zijn inspiratie betast liefkozend gescheurde en intacte zeilen van een paar sobere vissersboten Een stijlfiguur En het zoveelste mislukte avontuur De holle krachtpatserij Van de witblauw doorbrande pier Aangeland als een breed stuk lijnwaad Veel te klein voor de schildersezel van de Oceaan Wordt methodisch en consequent Afgekolfd als een gelaten tepel Walmende regenwolken zwellen en zwerven Als een rookgordijn En dikken het persoonlijk aanzien aan van deze lyrische avondbries die wel zou willen doorgaan voor een aristocratische orkaan |
Toneeltje
DE GIFBEKER ( –drietakter-)
hij-kom laten we samen drinken zij-als dodelijk paar in ‘t niet verzinken hij- biedt haar de beker aan zij – ziet de dood hem al in de ogen staan hij-jij drink eerst zij- jij daarna hij-neen ik ga eerst zij-ik kom achterna hij-drinkt en sterft op slag zij-zag hoe hij- daar levenloos lag zij-dacht :ik wacht nog wel even misschien drink ik een andere dag ik heb nog bezoek hij -haar minnaar komt op doek Muziek: "Czardas uit Copelia van Delibes"
|
Confrontatie in Brugge
Indien zij meester was over haar gedachten zij zou je doden met haar kleffe tong Een waterval van weinig woorden werpt je in haar netten die zij geduldig weeft omheen de cathedraal Een louter theatraal maar efficiënt gebaar Indien ik de weg vond in haar gedachten dit al te snel verouderende testament met een beate bewondering voor groene vuilniszakken ik zou haar doden Maar voor drie seconden eeuwigheid keer ik niet terug in de tijd Kind zijn deed toen al te veel pijn Muziek: "Pizzicato-polka - Johann Strauss.
|
7 reacties op dit bericht
Aja
*
..
BE/\yiÉ
plattegrond
Spijtig genoeg kunnen wij geen Grieks lezen noch spreken noch schrijven en weten dus ook niet dat de H niet bestaat in die taal. Wij zijn al de ganse avond zoet en braaf naar de oplossing aan het zoeken. Beste Ernst, ge doet ons wat aan weet je, straks hebben we geen tijd meer voor de liefde en worden we het eenzame hartenbureau op zoek naar Baron Ernst. Groetjes, Miekemuis en Maatje
ppsjes en soms nog wat van alles
oef
Ich bin ten zeerste ongerust uber deine vermissung. Das geheimzinnige briefje dass ich op mijne nachttisch gefunden habe machte mir zum weinen in eine vloed von tranen. Na unsere herliche liefdesnacht verschwonde du wie eine Tief in der nacht terwijl ich nog in Traumenland was en droomde von unsere herwonnen gluck.
In meine Tramen siehe ich Ihnen hand in hand mit deine Russische vlam Eugenia Petrovna op de vlughaven von Zaventem om te vertrekken en onder te duiken in das nachtleben von Paris.
Meine liebe Baron, doe mich dass grosse verdriet niet aan. Had je daarom deine blaues hemd klaargestoomd? Ik dacht gelijk dat je farbe ging bekennen in de komende verkiezingen, maar nein, blauw is kennelijk deine favoriete vertrekkleur. Meine liebe Baron, ich bin niet jaloers van aard, dat wissen sie, je weet ook dass ich sie alle gluck gun, maar laat mich niet in het ongewisse, want van al die tranen krijg ich rimpels. Laat mij vlug iets wissen.
Kusje van deine Anemoontje Ernst’s Peperboontje
Leven is blijkbaar voor de rappe onder ons ik was nog aan schrijven toen de nieuwe tekst reeds binnen was.
nu dat onze baron niet in Parijs zit is blijkbaar een feit Op het blog van Petra zag ik groetjes uit M van Ernest
Nu M kan natuurlijk Madrid zijn maar ook Milaan, Mexico of Minsk en dat is in Rusland
Heb ik gelijk of heb ik gelijk? De toekomst zal het uitwijzen.