
| ||||||
Het bruidsboeket dat het beter wist


| ||||||
SALONFÄHIG (salonvaardig)
| ||||||
Marine
Aan de gerijpte visie van de dromerige zee Stormenderhand neemt een kleuter De arm en de blik van zijn moeder Naar de oogst van de branding mee De wind als een artistiek zwerver De hand om de schouder van het mooie kind Dringt door de opgeslorpte klaarte Waarmee hier elke valavond begint Hij beweent in een vaargeul van de hoogste noten het driftig temperament van zijn inspiratie betast liefkozend gescheurde en intacte zeilen van een paar sobere vissersboten Een stijlfiguur En het zoveelste mislukte avontuur De holle krachtpatserij Van de witblauw doorbrande pier Aangeland als een breed stuk lijnwaad Veel te klein voor de schildersezel van de Oceaan Wordt methodisch en consequent Afgekolfd als een gelaten tepel Walmende regenwolken zwellen en zwerven Als een rookgordijn En dikken het persoonlijk aanzien aan van deze lyrische avondbries die wel zou willen doorgaan voor een aristocratische orkaan |
Toneeltje
DE GIFBEKER ( –drietakter-)
hij-kom laten we samen drinken zij-als dodelijk paar in ‘t niet verzinken hij- biedt haar de beker aan zij – ziet de dood hem al in de ogen staan hij-jij drink eerst zij- jij daarna hij-neen ik ga eerst zij-ik kom achterna hij-drinkt en sterft op slag zij-zag hoe hij- daar levenloos lag zij-dacht :ik wacht nog wel even misschien drink ik een andere dag ik heb nog bezoek hij -haar minnaar komt op doek Muziek: "Czardas uit Copelia van Delibes"
|


Confrontatie in Brugge
Indien zij meester was over haar gedachten zij zou je doden met haar kleffe tong Een waterval van weinig woorden werpt je in haar netten die zij geduldig weeft omheen de cathedraal Een louter theatraal maar efficiënt gebaar Indien ik de weg vond in haar gedachten dit al te snel verouderende testament met een beate bewondering voor groene vuilniszakken ik zou haar doden Maar voor drie seconden eeuwigheid keer ik niet terug in de tijd Kind zijn deed toen al te veel pijn Muziek: "Pizzicato-polka - Johann Strauss.
|
Ode aan Jeroen Bosch
Jeroenste waanzin
noch mens noch draak noch plant noch dier maar pure monsters voor eigen plezier die god de schepper vol afgrijzen nog op vrijdagavond diende af te wijzen weet Bosch ons echter aan te prijzen onder het motto Zalig zijn zij die de hongerige hersens spijzen en met hun kont omhoog naar d’ engelen wijzen Muziek: "Dans van de uren" uit "La Gioconda" van Ponchielli.
|
voor haar
aan haar ziekbed
haar blik valt in mijn ogen klikt zich achter in het hoofd vast door tederheid verteerd MOET ik haar aanraken een streling vinger- handpalm neusrug-wang een lip die een voorhoofd raakt om dan bang te voelen hoe de begeerte weer ontwaakt Muziek: Concierto para Oboe: The Royal Philharmonic Orchestra- Louis Cobos |


over de brug
water is aarde bevrucht damp lichter dan lucht water is helder stevig vloeiend water rein later vluchtend soms troebel water kinderen die spelen -als water- verdampen bezinksel achterlaten nevel en volwassen zijn Muziek: Bilitis uit de gelijknamige film |


Gezworen zonnebrildrager
Zijn ondoordringbare brillenglazen schitteren als knipperoogjes van een zonverbrand modepopje Hij voert dit als machtig label Naast zijn gewatteerd pompadourhaar Met de onbuigzaamheid van een dieetboek buigt hij zich over het kwetsbare lot van microkredieten en familieversterkende programma’s uiteraard voor Afrika Hierbij brengt hij zichzelf even tot staan in zijn onderdukte hyperactiviteit Uit respect voor deze oneerbiedigheid Zal men voor hem de onbevestigde geruchten bevestigen en met klem ontkennen dat hij vroeg in bed duikt met een boek Als de nacht georchestreerd valt over zijn catwalk Slentert volkomen onopvallend een model Met een stekelige reputatie langs zijn creatieve geest Die netjes georganiseerd volgens militair model De dealinestress opzij schuift Met een snuifje ijskoude champagne Muziek: Tzigane van Ravel (duur ca. 10 minuten)Tzigane is een rapsodie van de Franse componist Maurice Ravel voor viool met begeleiding. In de oorspronkelijke versie uit 1924 bestaat de begeleiding uit een luthéal, een voorloper van de geprepareerde piano. In latere versies wordt de solist begeleid door piano of orkest. Het stuk is opgedragen aan de Hongaarse violist Jelly d'Aranyi. De naam van het stuk verwijst naar een algemene Europese aanduiding voor de Roma,(gitan, tsigane, tzigane) en niet naar het hongaarse cygany. Het stuk bevat veel materiaal losjes gebaseerd op zigeunermuziek. Tzigane wordt tegenwoordig vaak uitgevoerd in Ravels eigen arrangement voor viool en orkest. Het stuk begint onbegeleid en iets voor de helft zet de harp in, gevolgd door de rest van het orkest, om uiteindelijk na een krachtig accelererend crescendo af te sluiten met een slotcadens van drie akkoorden. De vioolpartij is gemodelleerd naar de laatromantische stijl van de componist virtuozen als Paganini en Pablo Sarasate. ( Wikipedia) |


bastaard met allure
dit verwoeste leven houd ik nog nauwelijks in bedwang de klok leek zelfs even voor haar eigen wijzers bang blikken die mij kwetsten sloot ik op achter de rug waarin ze groeven etsten die ik met tranen overbrug Muziek: Take five van Dave Brubeck |
versje
Droevig kuchje
een brandstapel van violenhout drie gebroken snaren en dat ik nog steeds van je houd omdat wij op mekaar afgestemde instrumenten waren Muziek van Peter Tschaikowsky Serenade voor Strijkers C-dur opus 48; tweede beweging : Moderato Tempo di Valse |
Graf- en lofrede
Uit practische noodzaak vonken van eeuwigheid spaanders van glorie tijdelijk verzameld voor de tentoonstelling van mijn memorie obiits van witte was grafzerken groener nog dan gras de ultieme ontroering van een afscheid- redevoering hij was... hij was... enzovoort... zoveel onzin nooit gehoord maar goed dat ik de poortwachter mijn adres opgaf want ik lig waarschijnlijk in ' t verkeerde graf Muziek: Pianoconcerto Nr 6 van John Field, Tweede Beweging |
Sonetterie !
Uitgangspunt je slaapt houdt in je ogen groot gesloten onvervulde dromen vast met minzame glimlach omgebogen aan wat niet ingelost werd aangepast illusies die je dagen vulden liggen als kussenvulsel uitgespreid -in het ruwe deken- van verdulden sluimert onverdiende dankbaarheid onmacht zware last wordt in de bedding van je slaap bedachtzaam in ' t verhaal gepast op het zachte deinen van de ledikant verglijd ik in jouw dageraad en drink vergiffenis uit je hand Muziek: Ständchen van Schubert |
Grootvader
Op naar de toekomst de wijsheid heeft hij achter zich verbrand loopt trots de kleindochter aan de hand naar een paardenmolen de kleine vingers houdt hij stevig vast als luttele band naar de eeuwigheid thuis diept hij een stoffig dagboek uit de kast verstrijkt weemoedig een enkel ezelsoor leest het dan onbewogen van achter naar voor Muziek: Tussen Schelde en Leie |


Ik wou je niet op mijn geweten Muziek: Beautiful that Way (la Vita é bella) door Lanterna Magica |


Witte boten van Piraeus tintelend warm tintelend water bevredigend aardig bevredigende wolken zinnelijk volkomen zinnelijke luchten onstuimig vooral onstuimig land en traag tergend trage deining eindigend langzaam eindigend witte zeilen zwarte zielen spelend met oneindigheid Muziek: de witte boten van Pyraeus door Nikos Ignatiadis |
minigedichtje met grote titel
Ode |
liedje
Gloria in excelsis
Muziek: Ave Maria van Caccini | mijn hand staart als een berg in september naar het hiernamaals van je dijen met heiligschennend gebaar open ik je schoot verse melk welt op uit gulzige borsten sterren staan rechtop en zingen in ritmes waar je gek van wordt |
Versje
De kleine verschillen
in grijs schilderde ik het heden verzweeg het zwart van mijn verleden maar met het wit dat in de toekomst lacht heb jij nu kleur in mijn leven gebracht Muziek:Romance uit de Gadfly (Reilly , meesterspion) van Shostakovitch |
as
Windstoot bij de strooiweide
Je as wervelt vergezeld van herfstbladeren in hun narrenpakjes weg van het hazelaarsbosje Bladveegsel en bladvulsel als refrein voor de nalatenschap van de vreemde vogels die achterblijven met de vastgeklonken kennis van je verleden De hatelijke natte wind waarvoor je eens zo huiverde neemt je spottend mee in zijn nietszeggende boezem Een wolkenschaduw werpt zich op de nietszeggende woorden Heldere intimiteit van de dagen met een vrouw mengt zich met de vochtige ochtend van het nietszeggende gras Het water stroomt als in een koppig delirium nietszeggend naar het laagste punt van de weide en een straaltje bittere as door de wind op onze lippen achtergelaten wordt met de achterzijde van de hand achteloos afgeveegd Muziek het Summchor uit Madame Butterfly |
9 reacties op dit bericht
***
blogbezoek van Jack
bedankt voor uw bezoekje
ik ben even op uw blog komen genieten
groetjes en tot spoedig
...
Wie zou die kleuter toch geweest zijn???
*
Vriendelijke groetjes van Trucker John
thank you ...
SEXY & HOT COMMENTS
CLICK HERE!
..
Je bracht me weer even, vele, vele jaren terug. Maar ik had geen hondje, zelfs geen leuk kontje. Ik was wel knetter op mijn juf. Haar naam was Van Hemelrijck, ze leek ook een engel. Groetjes.
The Kid
The Kid
Kind,
Spontane uiting van het leven.
Zo breekbaar mooi beschreven.
Kleurgever aan het grijze bestaan.
Zelfs met een witte, volle pamper aan.
Jouw woordjes vertederen elk luisterend oor.
Je geeft zin aan het leven en geeft het door.
Prachtig Ernst! De mooie muziek en jouw heerlijke gedicht brachten mij spontaan in een dichterlijke stemming.
Vriendelijke groeten, Uilenspiegel