Het bruidsboeket dat het beter wist
bastaard met allure
dit verwoeste leven houd ik nog nauwelijks in bedwang de klok leek zelfs even voor haar eigen wijzers bang blikken die mij kwetsten sloot ik op achter de rug waarin ze groeven etsten die ik met tranen overbrug Muziek: Take five van Dave Brubeck |
versje
Droevig kuchje
een brandstapel van violenhout drie gebroken snaren en dat ik nog steeds van je houd omdat wij op mekaar afgestemde instrumenten waren Muziek van Peter Tschaikowsky Serenade voor Strijkers C-dur opus 48; tweede beweging : Moderato Tempo di Valse |
Graf- en lofrede
Uit practische noodzaak vonken van eeuwigheid spaanders van glorie tijdelijk verzameld voor de tentoonstelling van mijn memorie obiits van witte was grafzerken groener nog dan gras de ultieme ontroering van een afscheid- redevoering hij was... hij was... enzovoort... zoveel onzin nooit gehoord maar goed dat ik de poortwachter mijn adres opgaf want ik lig waarschijnlijk in ' t verkeerde graf Muziek: Pianoconcerto Nr 6 van John Field, Tweede Beweging |
Sonetterie !
Uitgangspunt je slaapt houdt in je ogen groot gesloten onvervulde dromen vast met minzame glimlach omgebogen aan wat niet ingelost werd aangepast illusies die je dagen vulden liggen als kussenvulsel uitgespreid -in het ruwe deken- van verdulden sluimert onverdiende dankbaarheid onmacht zware last wordt in de bedding van je slaap bedachtzaam in ' t verhaal gepast op het zachte deinen van de ledikant verglijd ik in jouw dageraad en drink vergiffenis uit je hand Muziek: Ständchen van Schubert |
Grootvader
Op naar de toekomst de wijsheid heeft hij achter zich verbrand loopt trots de kleindochter aan de hand naar een paardenmolen de kleine vingers houdt hij stevig vast als luttele band naar de eeuwigheid thuis diept hij een stoffig dagboek uit de kast verstrijkt weemoedig een enkel ezelsoor leest het dan onbewogen van achter naar voor Muziek: Tussen Schelde en Leie |
Ik wou je niet op mijn geweten Muziek: Beautiful that Way (la Vita é bella) door Lanterna Magica |
Witte boten van Piraeus tintelend warm tintelend water bevredigend aardig bevredigende wolken zinnelijk volkomen zinnelijke luchten onstuimig vooral onstuimig land en traag tergend trage deining eindigend langzaam eindigend witte zeilen zwarte zielen spelend met oneindigheid Muziek: de witte boten van Pyraeus door Nikos Ignatiadis |
minigedichtje met grote titel
Ode |
liedje
Gloria in excelsis
Muziek: Ave Maria van Caccini | mijn hand staart als een berg in september naar het hiernamaals van je dijen met heiligschennend gebaar open ik je schoot verse melk welt op uit gulzige borsten sterren staan rechtop en zingen in ritmes waar je gek van wordt |
Versje
De kleine verschillen
in grijs schilderde ik het heden verzweeg het zwart van mijn verleden maar met het wit dat in de toekomst lacht heb jij nu kleur in mijn leven gebracht Muziek:Romance uit de Gadfly (Reilly , meesterspion) van Shostakovitch |
as
Windstoot bij de strooiweide
Je as wervelt vergezeld van herfstbladeren in hun narrenpakjes weg van het hazelaarsbosje Bladveegsel en bladvulsel als refrein voor de nalatenschap van de vreemde vogels die achterblijven met de vastgeklonken kennis van je verleden De hatelijke natte wind waarvoor je eens zo huiverde neemt je spottend mee in zijn nietszeggende boezem Een wolkenschaduw werpt zich op de nietszeggende woorden Heldere intimiteit van de dagen met een vrouw mengt zich met de vochtige ochtend van het nietszeggende gras Het water stroomt als in een koppig delirium nietszeggend naar het laagste punt van de weide en een straaltje bittere as door de wind op onze lippen achtergelaten wordt met de achterzijde van de hand achteloos afgeveegd Muziek het Summchor uit Madame Butterfly |
Recessie en secessie
New Age
Het vierde verdiep waar ik woonde een vloot voer met vlaggenschip voorbij onder mijn naam "Student" armlastig geformuleerd het adagio " Pas twintig" en nog ongeschreven tijd Beloften Ik onderkende noch geloof noch gebod maar was wel bachelor in het flexibele steunen van genot haar kreunen als onmiskenbaar geluid in slonzig beddengoed verpakt tast nog steeds uitermate mijn geheugen aan verliest aan cadans terwijl de herinnering stolt binnen de omheining van de eerste broekkoussen zwart nylon, plukjes schaamhaar en onze groen wortelende kerninstap We waren ocharme gelukkig in een markt van recessie, vergrijzing en ontgroening |
Egyptereis !
Amon-Ra, de zonnegod
De zon staat krom van te heivig stralen en zaait nog meer armoe dan er al was Zij laat met water voor licht betalen zolang de voorraad strekt Dat was lang geleden wordt er getoond in donkere zalen goed gekoeld Hier draait men de gang van zaken van ellende die men zijn gang laat gaan Maar goed bedoeld Het schopt een geweten maar schept geen eten Daarom hebben WIJ gegeten en gedronken voor slechts 25 euro die straks bijna zeker integraal in het noodfonds wordt gestort De zon kraakt vliegenvleugels in een babyoog dat hongerig oogt maar niet meer ziet Maar met deze povere aarde moeit een stralende zon zich toch niet Naar aanleiding van een reis naar Egypte. Eigen foto |
Niet vergeefs verklaard
dieper dan het diepste
de ster die in je kussen blinkt de hartelijke woorden een klok die naar de klepel klinkt het zuiden en het noorden je borst die in mijn hersenen bijt de hengsels van mijn ogen doordesemt met je blauwe tijd ontzettend opgetogen lippen die vocht rondschenken met room verdikt genieten op de kleinste van mijn wenken hun schuim als wijn vergieten de wortels van de redelijkheid dwingen mij te denken mijn schoot mijn kruis mijn zaad mijn leven alleen aan jou te schenken Muziek: Lied van Sadko van Rimsky-Korsakov door Jozef Suk, viool en Jozef Hala ,piano. |
Kamers te huur ?
de kamer in deze kamer rusten onder de glimlach van een blind hartzeer -vergaan in bloemstof- lippen die jouw lippen kusten ik hoor de adem van dit stenen huis de uitgedoofde geuren waarover ik de handen kruis en de gesloten deuren London SympHony Orchestra |
gestage groei de pijl strekt zich naar het spannen van de boog voelt het groene sap in zich weer stijgen kalm weent de grond zich droog wij beiden worden één stilzwijgen je naam brandt wit in mijn hand de kamer vult zich tot de rand met bodems die on- peilbaar lijken zoals je beeld mijn droom omspant met niets met niets te vergelijken Muziek:Méditation de Thaïs van Massenet |
Regen !
late ochtend ' t is heerlijk ' s morgens pas ontwaakt nog even zich te draaien de geur van koffie vers gemaakt komt uit de keuken waaien op de trap hoor ik haar stap en veins te slapen ze weet het wel maar speelt het spel vlijt zich zacht naast me fluistert-schat haast je maar niet het regent buiten- zacht zoen ik haar inderdaad ' t is waar de regen tikt tegen de ruiten Muziek: L'Orage -Johann Friedrich F.Burgmüller 1806-1874 Piano: Neleke |
Een steen van eikenhout ik heb geleerd steen te worden onbeweeglijk heldere geuren van het avondbos in mijn poriën knopend krans na krans aan de gretige wortels van de oereik geef ik steun sap geurend naar jonge nestvogels stroomt langs mijn gladde huid die zich ondoordringbaar sluit voor die grote druppels moedig hout voor de waterloze schors die mij onvermoeibaar tracht te vermurwen met dit inbijtend vocht maar ik heb geleerd steen te zijn bikkelhard het hakhout af te wijzen maar nu in het uur dat eiken niet meer denken en jouw tranen over mijn wangen rollen heb ik geleerd eik te worden te groeien en toch steen te blijven Muziek: Glissando's uit Automne van Macel Grandjany, Kathleen de Vijlder Harp |
In de naam van ...
Gebed tot de hemelse taxidermist Jij die de dood niet kent zelfs nooit lieflijk slaapt niet eens ooit gaapt Jij die jouw energieke engelen zendt Om de waarheid te verkondigen Aan wriemelende profeten Jij die jouw energieke engelen zendt om kinderen te doden met clusterbommen en spartelende spirocheten Jij o hemelse vader die eeuwig de weg der deugd bewandelt die zijn kinderen en hun moeders met bloedarmoede en incest mishandelt Jij bent één grote leugen Amen |
Stop met typen start met praten
Spraakgebrekkig geschreven Als vermist onder een deken van bemoste klanken Bemest door de tonen van een waterspreeuw en een leeuwerik Word ik geboren Met een lijdzame tepel links in de gelukzalige mond Een vrijpostige mond maar met een spraakgebrek als een speer in de lenden De poortwachter van de taal staat met leren schort achter de toog vergezeld van een tagrijn die sissende medeklinkers uit mijn gehemelte vangt en ze doorverkoopt aan de slangen die in de schort verdwijnen met de verhitte dukaten en de pointe van het verhaal te laat of te vroeg De spetterende rust van het ideale verhaal Sterft een massale dood En wordt ten grave gedragen in de kloostertuin een driesterrenrestaurant van helende tuinkruiden. De gevangenis van de logopedie is nog niet hotelwaardig dus worden er brandnetels en mosterd op de tong gestreken Zij laten de schreeuw exploderen als een supernova maar diafaan en één octaaf te laag of te hoog Niets helpt Geen carillon, geen oleanders De deur blijft klappen in de hengels En scheurt het voorhang van de tempel waar dictie aanbeden wordt en toneel gespeeld om te overleven te veel of te weinig Ik wil nogmaals en dan weer en nog een volgende maal een groeizame dood sterven Telkens herboren worden als een zwijgzame monnik in Tibet met een lijdzame speen links in de vrijpostige mond als een kei om te kauwen In de herhaling vindt men zijn meester en de taal van gedragen poëzie Muziek: Je vais me recroqueviller sans toi e. a. - Alain Barrière |
11 reacties op dit bericht
Lieve Ronald
...
Gelezen
"De slechte dichter zegt u wat hij voelt, de goede wat gij voelt."
***
*
Heden schering en inslag, de natuur mag zijn gang gaan want het bloed kruipt toch waar het niet lopen kan.
@ Lore
Een vreemde kronkel
Surfen
als constante voorbereiding op het onvermijdelijke afscheid.
Voor spijt is het, in de uitdijende sporen die het nalaat, jammerlijk te laat.
Onzichtbaar, onuitgesproken en niet tastbaar zinken gevoelens weg in het leven.
Weg zijn de waarden waarop ze ogenschijnlijk dreven.
Ben je slachtoffer of dader van een illusie die het hart verscheurt?
Van wie zijn de tranen die uit bloeddoorlopen ogen de thuishaven rood kleurt?
Bedankt voor de vele mooie gedichten van het voorbije jaar.
Respectvolle groeten, Uilenspiegel
..
..
"The beauty and the deamon", het mooie gedicht maakt het tot een never ending story .
Lieve groetjes vanuit De Klinge ( een dorpje aan de grens )