Het bruidsboeket dat het beter wist
Witte boten van Piraeus tintelend warm tintelend water bevredigend aardig bevredigende wolken zinnelijk volkomen zinnelijke luchten onstuimig vooral onstuimig land en traag tergend trage deining eindigend langzaam eindigend witte zeilen zwarte zielen spelend met oneindigheid Muziek: de witte boten van Pyraeus door Nikos Ignatiadis |
minigedichtje met grote titel
Ode |
liedje
Gloria in excelsis
Muziek: Ave Maria van Caccini | mijn hand staart als een berg in september naar het hiernamaals van je dijen met heiligschennend gebaar open ik je schoot verse melk welt op uit gulzige borsten sterren staan rechtop en zingen in ritmes waar je gek van wordt |
Versje
De kleine verschillen
in grijs schilderde ik het heden verzweeg het zwart van mijn verleden maar met het wit dat in de toekomst lacht heb jij nu kleur in mijn leven gebracht Muziek:Romance uit de Gadfly (Reilly , meesterspion) van Shostakovitch |
as
Windstoot bij de strooiweide
Je as wervelt vergezeld van herfstbladeren in hun narrenpakjes weg van het hazelaarsbosje Bladveegsel en bladvulsel als refrein voor de nalatenschap van de vreemde vogels die achterblijven met de vastgeklonken kennis van je verleden De hatelijke natte wind waarvoor je eens zo huiverde neemt je spottend mee in zijn nietszeggende boezem Een wolkenschaduw werpt zich op de nietszeggende woorden Heldere intimiteit van de dagen met een vrouw mengt zich met de vochtige ochtend van het nietszeggende gras Het water stroomt als in een koppig delirium nietszeggend naar het laagste punt van de weide en een straaltje bittere as door de wind op onze lippen achtergelaten wordt met de achterzijde van de hand achteloos afgeveegd Muziek het Summchor uit Madame Butterfly |
Recessie en secessie
New Age
Het vierde verdiep waar ik woonde een vloot voer met vlaggenschip voorbij onder mijn naam "Student" armlastig geformuleerd het adagio " Pas twintig" en nog ongeschreven tijd Beloften Ik onderkende noch geloof noch gebod maar was wel bachelor in het flexibele steunen van genot haar kreunen als onmiskenbaar geluid in slonzig beddengoed verpakt tast nog steeds uitermate mijn geheugen aan verliest aan cadans terwijl de herinnering stolt binnen de omheining van de eerste broekkoussen zwart nylon, plukjes schaamhaar en onze groen wortelende kerninstap We waren ocharme gelukkig in een markt van recessie, vergrijzing en ontgroening |
Egyptereis !
Amon-Ra, de zonnegod
De zon staat krom van te heivig stralen en zaait nog meer armoe dan er al was Zij laat met water voor licht betalen zolang de voorraad strekt Dat was lang geleden wordt er getoond in donkere zalen goed gekoeld Hier draait men de gang van zaken van ellende die men zijn gang laat gaan Maar goed bedoeld Het schopt een geweten maar schept geen eten Daarom hebben WIJ gegeten en gedronken voor slechts 25 euro die straks bijna zeker integraal in het noodfonds wordt gestort De zon kraakt vliegenvleugels in een babyoog dat hongerig oogt maar niet meer ziet Maar met deze povere aarde moeit een stralende zon zich toch niet Naar aanleiding van een reis naar Egypte. Eigen foto |
Niet vergeefs verklaard
dieper dan het diepste
de ster die in je kussen blinkt de hartelijke woorden een klok die naar de klepel klinkt het zuiden en het noorden je borst die in mijn hersenen bijt de hengsels van mijn ogen doordesemt met je blauwe tijd ontzettend opgetogen lippen die vocht rondschenken met room verdikt genieten op de kleinste van mijn wenken hun schuim als wijn vergieten de wortels van de redelijkheid dwingen mij te denken mijn schoot mijn kruis mijn zaad mijn leven alleen aan jou te schenken Muziek: Lied van Sadko van Rimsky-Korsakov door Jozef Suk, viool en Jozef Hala ,piano. |
Kamers te huur ?
de kamer in deze kamer rusten onder de glimlach van een blind hartzeer -vergaan in bloemstof- lippen die jouw lippen kusten ik hoor de adem van dit stenen huis de uitgedoofde geuren waarover ik de handen kruis en de gesloten deuren London SympHony Orchestra |
gestage groei de pijl strekt zich naar het spannen van de boog voelt het groene sap in zich weer stijgen kalm weent de grond zich droog wij beiden worden één stilzwijgen je naam brandt wit in mijn hand de kamer vult zich tot de rand met bodems die on- peilbaar lijken zoals je beeld mijn droom omspant met niets met niets te vergelijken Muziek:Méditation de Thaïs van Massenet |
Regen !
late ochtend ' t is heerlijk ' s morgens pas ontwaakt nog even zich te draaien de geur van koffie vers gemaakt komt uit de keuken waaien op de trap hoor ik haar stap en veins te slapen ze weet het wel maar speelt het spel vlijt zich zacht naast me fluistert-schat haast je maar niet het regent buiten- zacht zoen ik haar inderdaad ' t is waar de regen tikt tegen de ruiten Muziek: L'Orage -Johann Friedrich F.Burgmüller 1806-1874 Piano: Neleke |
Een steen van eikenhout ik heb geleerd steen te worden onbeweeglijk heldere geuren van het avondbos in mijn poriën knopend krans na krans aan de gretige wortels van de oereik geef ik steun sap geurend naar jonge nestvogels stroomt langs mijn gladde huid die zich ondoordringbaar sluit voor die grote druppels moedig hout voor de waterloze schors die mij onvermoeibaar tracht te vermurwen met dit inbijtend vocht maar ik heb geleerd steen te zijn bikkelhard het hakhout af te wijzen maar nu in het uur dat eiken niet meer denken en jouw tranen over mijn wangen rollen heb ik geleerd eik te worden te groeien en toch steen te blijven Muziek: Glissando's uit Automne van Macel Grandjany, Kathleen de Vijlder Harp |
In de naam van ...
Gebed tot de hemelse taxidermist Jij die de dood niet kent zelfs nooit lieflijk slaapt niet eens ooit gaapt Jij die jouw energieke engelen zendt Om de waarheid te verkondigen Aan wriemelende profeten Jij die jouw energieke engelen zendt om kinderen te doden met clusterbommen en spartelende spirocheten Jij o hemelse vader die eeuwig de weg der deugd bewandelt die zijn kinderen en hun moeders met bloedarmoede en incest mishandelt Jij bent één grote leugen Amen |
Stop met typen start met praten
Spraakgebrekkig geschreven Als vermist onder een deken van bemoste klanken Bemest door de tonen van een waterspreeuw en een leeuwerik Word ik geboren Met een lijdzame tepel links in de gelukzalige mond Een vrijpostige mond maar met een spraakgebrek als een speer in de lenden De poortwachter van de taal staat met leren schort achter de toog vergezeld van een tagrijn die sissende medeklinkers uit mijn gehemelte vangt en ze doorverkoopt aan de slangen die in de schort verdwijnen met de verhitte dukaten en de pointe van het verhaal te laat of te vroeg De spetterende rust van het ideale verhaal Sterft een massale dood En wordt ten grave gedragen in de kloostertuin een driesterrenrestaurant van helende tuinkruiden. De gevangenis van de logopedie is nog niet hotelwaardig dus worden er brandnetels en mosterd op de tong gestreken Zij laten de schreeuw exploderen als een supernova maar diafaan en één octaaf te laag of te hoog Niets helpt Geen carillon, geen oleanders De deur blijft klappen in de hengels En scheurt het voorhang van de tempel waar dictie aanbeden wordt en toneel gespeeld om te overleven te veel of te weinig Ik wil nogmaals en dan weer en nog een volgende maal een groeizame dood sterven Telkens herboren worden als een zwijgzame monnik in Tibet met een lijdzame speen links in de vrijpostige mond als een kei om te kauwen In de herhaling vindt men zijn meester en de taal van gedragen poëzie Muziek: Je vais me recroqueviller sans toi e. a. - Alain Barrière |
Dood
Krachtig bij mekaar gehouden door het afscheid En als ik dood zal zijn zal ik dan niet meer weten dat de vruchten van je glimlach heviger bloeien dan het langharige gras ? En als ik dood zal zijn zal ik dan niet meer weten dat het kleurenbestand van jouw warme woorden het pigment verbrandt van mijn inhalig zicht ? En als ik dood zal zijn zal ik dan niet meer weten dat de schaduw die je zo bevallig draagt lichter op de aarde valt dan licht En als ik dood zal zijn zal ik dan niet meer weten dat de liefde gek maakt als een dronken vogel dat jij de polsslag van mijn leven bent ? Als ik dood zal zijn zou ik dat dan kunnen vergeten ? Zal ik nog kunnen vergeten ? als ik dood zal zijn Muziek: Casta Diva (uit Norma van Bellini) door Reanat Scotta |
Riante ambiance van een modern interieurAan de neus hevig transpireren Maar ritmisch inspirerend werken aan een bureel in vleeskleurige perelaar Totaal verstelbaar doch geraffineerd koken met rietsuiker en zichzelf stijlvol opbergen in een voldragen steengrijze keuken In een rationeel geplande badkamer Van streng ivoor de rouwnagels van de plattelandsbewoner in jou uit het optisch accent van je " cognition "onderuithalen Zich uitgekiend inpamperen In de warme en trendy frontkleur van een pyjama met het ruimteaanbod van een behaaglijk slobberende winterslaap Ultieme fietstochten in Mekongdelta organiseren Waarbij de ellende zich weerspiegelt in de hoogglans van mariengrijs gefumeerde glazen maar niet doordringt tot het nadeloos gelakt geweten kortom een inschikkelijk interieur Muziek: Galloping Comedians van Kabalersky /Murad door Jerry Murads' Harmonicats |
Opstandinghet groot wit scherm van de dood toont achter glas diafane velden en schuin geworpen in één schoot ons uit droomlicht samengestelden geheel bevrijd van die onmacht binnen met een mond die niet meer spreekt schrijf ik de laatste woorden op het linnen voor het gelaten oog geruisloos breekt in duisternis die minder stoort omdat het licht niet hoeft te breken hoort men geen kloppend hart of woord geeft leven spoor noch teken maar plant zich geduldig voort in 't gonzend bloed teruggeweken |
Opstanding
Gebed tot Reyntje-Onreintje
|
Voor Danielle
Gedicht gegraveerd door de auteur op zuil in "petit granit " van Soignies van beeldhouwer Emiel De Block Muziek:The power of Love , Celine Dion |
6 reacties op dit bericht
de kip of het ei?
Alleen hebben wij het raden naar de plotse wending in het gedicht. De rustig opgebouwde zinnelijke luchten, beginnen ineens lelijk op de heupen te werken. Is het de roep der onstuimigheid en wachtte daar iemand op de kade? Zijn mannen er dan al zo van slag als ‘sommige’ vrouwen? Veeleer vermoed ik dat de dichter aan watervrees lijdt… Zwembandjes kan een hulp zijn om van trage deiningen te genieten.
dromen
dikke zoen
..
..
Zielen voorbij de zieligheid
Met een eeuwig verlangen in het tijdelijke gevangen.
Vurig spelend met afwisselend witte en rode wangen.
Wetende dat ik in herhaling val, wéér een naar het onvoorstelbare meeslepend gedicht. Prachtig!
Uilenspiegel.
...