Het bruidsboeket dat het beter wist
over de brug
water is aarde bevrucht damp lichter dan lucht water is helder stevig vloeiend water rein later vluchtend soms troebel water kinderen die spelen -als water- verdampen bezinksel achterlaten nevel en volwassen zijn Muziek: Bilitis uit de gelijknamige film |
Gezworen zonnebrildrager
Zijn ondoordringbare brillenglazen schitteren als knipperoogjes van een zonverbrand modepopje Hij voert dit als machtig label Naast zijn gewatteerd pompadourhaar Met de onbuigzaamheid van een dieetboek buigt hij zich over het kwetsbare lot van microkredieten en familieversterkende programma’s uiteraard voor Afrika Hierbij brengt hij zichzelf even tot staan in zijn onderdukte hyperactiviteit Uit respect voor deze oneerbiedigheid Zal men voor hem de onbevestigde geruchten bevestigen en met klem ontkennen dat hij vroeg in bed duikt met een boek Als de nacht georchestreerd valt over zijn catwalk Slentert volkomen onopvallend een model Met een stekelige reputatie langs zijn creatieve geest Die netjes georganiseerd volgens militair model De dealinestress opzij schuift Met een snuifje ijskoude champagne Muziek: Tzigane van Ravel (duur ca. 10 minuten)Tzigane is een rapsodie van de Franse componist Maurice Ravel voor viool met begeleiding. In de oorspronkelijke versie uit 1924 bestaat de begeleiding uit een luthéal, een voorloper van de geprepareerde piano. In latere versies wordt de solist begeleid door piano of orkest. Het stuk is opgedragen aan de Hongaarse violist Jelly d'Aranyi. De naam van het stuk verwijst naar een algemene Europese aanduiding voor de Roma,(gitan, tsigane, tzigane) en niet naar het hongaarse cygany. Het stuk bevat veel materiaal losjes gebaseerd op zigeunermuziek. Tzigane wordt tegenwoordig vaak uitgevoerd in Ravels eigen arrangement voor viool en orkest. Het stuk begint onbegeleid en iets voor de helft zet de harp in, gevolgd door de rest van het orkest, om uiteindelijk na een krachtig accelererend crescendo af te sluiten met een slotcadens van drie akkoorden. De vioolpartij is gemodelleerd naar de laatromantische stijl van de componist virtuozen als Paganini en Pablo Sarasate. ( Wikipedia) |
bastaard met allure
dit verwoeste leven houd ik nog nauwelijks in bedwang de klok leek zelfs even voor haar eigen wijzers bang blikken die mij kwetsten sloot ik op achter de rug waarin ze groeven etsten die ik met tranen overbrug Muziek: Take five van Dave Brubeck |
versje
Droevig kuchje
een brandstapel van violenhout drie gebroken snaren en dat ik nog steeds van je houd omdat wij op mekaar afgestemde instrumenten waren Muziek van Peter Tschaikowsky Serenade voor Strijkers C-dur opus 48; tweede beweging : Moderato Tempo di Valse |
Graf- en lofrede
Uit practische noodzaak vonken van eeuwigheid spaanders van glorie tijdelijk verzameld voor de tentoonstelling van mijn memorie obiits van witte was grafzerken groener nog dan gras de ultieme ontroering van een afscheid- redevoering hij was... hij was... enzovoort... zoveel onzin nooit gehoord maar goed dat ik de poortwachter mijn adres opgaf want ik lig waarschijnlijk in ' t verkeerde graf Muziek: Pianoconcerto Nr 6 van John Field, Tweede Beweging |
Sonetterie !
Uitgangspunt je slaapt houdt in je ogen groot gesloten onvervulde dromen vast met minzame glimlach omgebogen aan wat niet ingelost werd aangepast illusies die je dagen vulden liggen als kussenvulsel uitgespreid -in het ruwe deken- van verdulden sluimert onverdiende dankbaarheid onmacht zware last wordt in de bedding van je slaap bedachtzaam in ' t verhaal gepast op het zachte deinen van de ledikant verglijd ik in jouw dageraad en drink vergiffenis uit je hand Muziek: Ständchen van Schubert |
Grootvader
Op naar de toekomst de wijsheid heeft hij achter zich verbrand loopt trots de kleindochter aan de hand naar een paardenmolen de kleine vingers houdt hij stevig vast als luttele band naar de eeuwigheid thuis diept hij een stoffig dagboek uit de kast verstrijkt weemoedig een enkel ezelsoor leest het dan onbewogen van achter naar voor Muziek: Tussen Schelde en Leie |
Ik wou je niet op mijn geweten Muziek: Beautiful that Way (la Vita é bella) door Lanterna Magica |
Witte boten van Piraeus tintelend warm tintelend water bevredigend aardig bevredigende wolken zinnelijk volkomen zinnelijke luchten onstuimig vooral onstuimig land en traag tergend trage deining eindigend langzaam eindigend witte zeilen zwarte zielen spelend met oneindigheid Muziek: de witte boten van Pyraeus door Nikos Ignatiadis |
minigedichtje met grote titel
Ode |
liedje
Gloria in excelsis
Muziek: Ave Maria van Caccini | mijn hand staart als een berg in september naar het hiernamaals van je dijen met heiligschennend gebaar open ik je schoot verse melk welt op uit gulzige borsten sterren staan rechtop en zingen in ritmes waar je gek van wordt |
Versje
De kleine verschillen
in grijs schilderde ik het heden verzweeg het zwart van mijn verleden maar met het wit dat in de toekomst lacht heb jij nu kleur in mijn leven gebracht Muziek:Romance uit de Gadfly (Reilly , meesterspion) van Shostakovitch |
as
Windstoot bij de strooiweide
Je as wervelt vergezeld van herfstbladeren in hun narrenpakjes weg van het hazelaarsbosje Bladveegsel en bladvulsel als refrein voor de nalatenschap van de vreemde vogels die achterblijven met de vastgeklonken kennis van je verleden De hatelijke natte wind waarvoor je eens zo huiverde neemt je spottend mee in zijn nietszeggende boezem Een wolkenschaduw werpt zich op de nietszeggende woorden Heldere intimiteit van de dagen met een vrouw mengt zich met de vochtige ochtend van het nietszeggende gras Het water stroomt als in een koppig delirium nietszeggend naar het laagste punt van de weide en een straaltje bittere as door de wind op onze lippen achtergelaten wordt met de achterzijde van de hand achteloos afgeveegd Muziek het Summchor uit Madame Butterfly |
Recessie en secessie
New Age
Het vierde verdiep waar ik woonde een vloot voer met vlaggenschip voorbij onder mijn naam "Student" armlastig geformuleerd het adagio " Pas twintig" en nog ongeschreven tijd Beloften Ik onderkende noch geloof noch gebod maar was wel bachelor in het flexibele steunen van genot haar kreunen als onmiskenbaar geluid in slonzig beddengoed verpakt tast nog steeds uitermate mijn geheugen aan verliest aan cadans terwijl de herinnering stolt binnen de omheining van de eerste broekkoussen zwart nylon, plukjes schaamhaar en onze groen wortelende kerninstap We waren ocharme gelukkig in een markt van recessie, vergrijzing en ontgroening |
Egyptereis !
Amon-Ra, de zonnegod
De zon staat krom van te heivig stralen en zaait nog meer armoe dan er al was Zij laat met water voor licht betalen zolang de voorraad strekt Dat was lang geleden wordt er getoond in donkere zalen goed gekoeld Hier draait men de gang van zaken van ellende die men zijn gang laat gaan Maar goed bedoeld Het schopt een geweten maar schept geen eten Daarom hebben WIJ gegeten en gedronken voor slechts 25 euro die straks bijna zeker integraal in het noodfonds wordt gestort De zon kraakt vliegenvleugels in een babyoog dat hongerig oogt maar niet meer ziet Maar met deze povere aarde moeit een stralende zon zich toch niet Naar aanleiding van een reis naar Egypte. Eigen foto |
Niet vergeefs verklaard
dieper dan het diepste
de ster die in je kussen blinkt de hartelijke woorden een klok die naar de klepel klinkt het zuiden en het noorden je borst die in mijn hersenen bijt de hengsels van mijn ogen doordesemt met je blauwe tijd ontzettend opgetogen lippen die vocht rondschenken met room verdikt genieten op de kleinste van mijn wenken hun schuim als wijn vergieten de wortels van de redelijkheid dwingen mij te denken mijn schoot mijn kruis mijn zaad mijn leven alleen aan jou te schenken Muziek: Lied van Sadko van Rimsky-Korsakov door Jozef Suk, viool en Jozef Hala ,piano. |
Kamers te huur ?
de kamer in deze kamer rusten onder de glimlach van een blind hartzeer -vergaan in bloemstof- lippen die jouw lippen kusten ik hoor de adem van dit stenen huis de uitgedoofde geuren waarover ik de handen kruis en de gesloten deuren London SympHony Orchestra |
gestage groei de pijl strekt zich naar het spannen van de boog voelt het groene sap in zich weer stijgen kalm weent de grond zich droog wij beiden worden één stilzwijgen je naam brandt wit in mijn hand de kamer vult zich tot de rand met bodems die on- peilbaar lijken zoals je beeld mijn droom omspant met niets met niets te vergelijken Muziek:Méditation de Thaïs van Massenet |
Regen !
late ochtend ' t is heerlijk ' s morgens pas ontwaakt nog even zich te draaien de geur van koffie vers gemaakt komt uit de keuken waaien op de trap hoor ik haar stap en veins te slapen ze weet het wel maar speelt het spel vlijt zich zacht naast me fluistert-schat haast je maar niet het regent buiten- zacht zoen ik haar inderdaad ' t is waar de regen tikt tegen de ruiten Muziek: L'Orage -Johann Friedrich F.Burgmüller 1806-1874 Piano: Neleke |
Een steen van eikenhout ik heb geleerd steen te worden onbeweeglijk heldere geuren van het avondbos in mijn poriën knopend krans na krans aan de gretige wortels van de oereik geef ik steun sap geurend naar jonge nestvogels stroomt langs mijn gladde huid die zich ondoordringbaar sluit voor die grote druppels moedig hout voor de waterloze schors die mij onvermoeibaar tracht te vermurwen met dit inbijtend vocht maar ik heb geleerd steen te zijn bikkelhard het hakhout af te wijzen maar nu in het uur dat eiken niet meer denken en jouw tranen over mijn wangen rollen heb ik geleerd eik te worden te groeien en toch steen te blijven Muziek: Glissando's uit Automne van Macel Grandjany, Kathleen de Vijlder Harp |
7 reacties op dit bericht
Het kunnen niet altijd voltreffers zijn.
Tot mijn spijt moet ik zeggen eerder ontgoochelende verzen in een feestperiode waar meer wijn dan water vloeit.
Het valt me niet mee de nogal rare gedachtenkronkels van de dichter te volgen, begrijp dan ook niet alle reacties.
Ik doe nochtans naar best vermogen welgemeende pogingen.
Prachtige muziek die dankbaar wordt overgenomen.
Morgen beter laat ons hopen!
.
grutjes van florentinneke
***
Voortreffelijk het leven in water en woorden gegoten en deinend op sleeptouw genomen door de betoverende muziek.
Maar de brug over te steken? Ernst, wacht er liefst nog wat mee.
...
In één woord ; genieten!
..
Elke klavier toets is een druppel die het stille water beroert, en in oneindige kringen, klanken naar een verre oever voert.
Om eventjes stil van te genieten. Groetjes.
Het ik als een druppel die in de mist verloren gaat
Aarde en zaad, kiemkracht die aanslaat.
Water en wind, wispelturig mensenkind.
In wie ik mezelf herken daar ik uit dezelfde kracht geboren ben. Transparant als het water van de bergstroom die ik droom.
De tijdelijke vulling van oeroude oevers, littekens in dode grond.
Alles wegspoelend wat ik in het leven het meest waardevol vond.
Zoals steeds een prachtig dicht Ernst.
Winterse groeten, Uilenspiegel
PPSJES EN SOMS NOG WAT link naar onze wandelingen