Het bruidsboeket dat het beter wist
Witte boten van Piraeus tintelend warm tintelend water bevredigend aardig bevredigende wolken zinnelijk volkomen zinnelijke luchten onstuimig vooral onstuimig land en traag tergend trage deining eindigend langzaam eindigend witte zeilen zwarte zielen spelend met oneindigheid Muziek: de witte boten van Pyraeus door Nikos Ignatiadis |
minigedichtje met grote titel
Ode |
liedje
Gloria in excelsis
Muziek: Ave Maria van Caccini | mijn hand staart als een berg in september naar het hiernamaals van je dijen met heiligschennend gebaar open ik je schoot verse melk welt op uit gulzige borsten sterren staan rechtop en zingen in ritmes waar je gek van wordt |
Versje
De kleine verschillen
in grijs schilderde ik het heden verzweeg het zwart van mijn verleden maar met het wit dat in de toekomst lacht heb jij nu kleur in mijn leven gebracht Muziek:Romance uit de Gadfly (Reilly , meesterspion) van Shostakovitch |
as
Windstoot bij de strooiweide
Je as wervelt vergezeld van herfstbladeren in hun narrenpakjes weg van het hazelaarsbosje Bladveegsel en bladvulsel als refrein voor de nalatenschap van de vreemde vogels die achterblijven met de vastgeklonken kennis van je verleden De hatelijke natte wind waarvoor je eens zo huiverde neemt je spottend mee in zijn nietszeggende boezem Een wolkenschaduw werpt zich op de nietszeggende woorden Heldere intimiteit van de dagen met een vrouw mengt zich met de vochtige ochtend van het nietszeggende gras Het water stroomt als in een koppig delirium nietszeggend naar het laagste punt van de weide en een straaltje bittere as door de wind op onze lippen achtergelaten wordt met de achterzijde van de hand achteloos afgeveegd Muziek het Summchor uit Madame Butterfly |
Recessie en secessie
New Age
Het vierde verdiep waar ik woonde een vloot voer met vlaggenschip voorbij onder mijn naam "Student" armlastig geformuleerd het adagio " Pas twintig" en nog ongeschreven tijd Beloften Ik onderkende noch geloof noch gebod maar was wel bachelor in het flexibele steunen van genot haar kreunen als onmiskenbaar geluid in slonzig beddengoed verpakt tast nog steeds uitermate mijn geheugen aan verliest aan cadans terwijl de herinnering stolt binnen de omheining van de eerste broekkoussen zwart nylon, plukjes schaamhaar en onze groen wortelende kerninstap We waren ocharme gelukkig in een markt van recessie, vergrijzing en ontgroening |
Egyptereis !
Amon-Ra, de zonnegod
De zon staat krom van te heivig stralen en zaait nog meer armoe dan er al was Zij laat met water voor licht betalen zolang de voorraad strekt Dat was lang geleden wordt er getoond in donkere zalen goed gekoeld Hier draait men de gang van zaken van ellende die men zijn gang laat gaan Maar goed bedoeld Het schopt een geweten maar schept geen eten Daarom hebben WIJ gegeten en gedronken voor slechts 25 euro die straks bijna zeker integraal in het noodfonds wordt gestort De zon kraakt vliegenvleugels in een babyoog dat hongerig oogt maar niet meer ziet Maar met deze povere aarde moeit een stralende zon zich toch niet Naar aanleiding van een reis naar Egypte. Eigen foto |
Niet vergeefs verklaard
dieper dan het diepste
de ster die in je kussen blinkt de hartelijke woorden een klok die naar de klepel klinkt het zuiden en het noorden je borst die in mijn hersenen bijt de hengsels van mijn ogen doordesemt met je blauwe tijd ontzettend opgetogen lippen die vocht rondschenken met room verdikt genieten op de kleinste van mijn wenken hun schuim als wijn vergieten de wortels van de redelijkheid dwingen mij te denken mijn schoot mijn kruis mijn zaad mijn leven alleen aan jou te schenken Muziek: Lied van Sadko van Rimsky-Korsakov door Jozef Suk, viool en Jozef Hala ,piano. |
Kamers te huur ?
de kamer in deze kamer rusten onder de glimlach van een blind hartzeer -vergaan in bloemstof- lippen die jouw lippen kusten ik hoor de adem van dit stenen huis de uitgedoofde geuren waarover ik de handen kruis en de gesloten deuren London SympHony Orchestra |
gestage groei de pijl strekt zich naar het spannen van de boog voelt het groene sap in zich weer stijgen kalm weent de grond zich droog wij beiden worden één stilzwijgen je naam brandt wit in mijn hand de kamer vult zich tot de rand met bodems die on- peilbaar lijken zoals je beeld mijn droom omspant met niets met niets te vergelijken Muziek:Méditation de Thaïs van Massenet |