Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
akke.beakke.be
door Ronald Milo >

Archief

NOG NOOIT WAS IK ZO.... EEN MINITESTAMENT



NOG NOOIT WAS IK ZO... EEN MINITESTAMENT

reveriesp0.jpg


speel mij het laatste kiemakkoord
nog voor ik mijn wodkaglas
in de orkestbak van eenzaamheid
gooi
de voetafdrukken van mijn teelballen
uit de universalia van je ogen wis
en de dolfijnen met hun gazellenhart
die in de schouwburg van mijn dromen
wonen
de poten breek
omdat hun natte snuit
in het lauwe water van gepofte tranen
geen steek meer houdt
en opdat ik, jouw wil, geschiedde
meer
heb ik voorlopig niet te bieden

******

opgedragen aan Affodil
..
Geschreven door Ernst-Georg om 22:59 2 reacties Reageer op dit bericht

de reeks gaat verder ....





stadpf4if6.jpg



Zonsondergang in de vroege ochtend
 
Ik zal je schaduw schilderen
met de trage snelheid van de tijd
die zich kromt als kristal
smetteloos
rond de vleugelslag van de ruimte

Ik zal je schaduw schilderen
als een voorportaal
van extase en plaats het bronwater
van je lippen naast een naakte arm
van mijn vermoedende vingers

Ik zal je schaduw schilderen
als een onaardse gemeenschap
van tedere aanrakingen
vernietigende blikken zacht
geluister met de huid voor ogen

Ik zal je schaduw schilderen
met houtskool
uit het armzalig brandhout van verlangen
dat zich breekbaar beweegt
tussen de onvergankelijke lippen van de tijd

Ik zal je schaduw schilderen
tot ik van blindheid barst 

opgedragen aan Miekemuis
Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht


Who is Who in het Verloren Bos (voor ingewijden)

Droom

Deze nacht in een droom
is de aartsengel Cadfaël mij verschenen
Hij trok een bedroefd gezicht
en toen ik hem vroeg wat er scheelde
betrok zijn gezicht nog meer en hij sprak:
"Er is op weblog.nl een genie opgestaan groter dan
Jahweh, Boedha, Confucius, Mohammed en Jezus samen
maar de wereld verstoot hem
en dat bedroeft hem en mij diep.
Ga en onderwerp u aan zijn bevelen
En ik zag in
dat ik al die jaren gezondigd had
en ging heen en vereerde
deze allerhoogste
en zie mijn hart was verblijd


Uit de kronieken van het Verloren Bos
(deel 1 :Het dagboek van een imbeciel)


Geschreven door Ernst-Georg om 01:08 13 reacties Reageer op dit bericht

Pseudo-3D-gedicht

 

Pseudo-Drie-d-gedicht



planitiadu0.jpg


Voor mensen met een gehinderd kleurenzicht :

de lichtvlek viel op / een dergelijk volmaakt jukbeen / dat het gewaagd leek / en onvatbaar / maar begeerlijk / als de schaduw rond / de nauwelijks geopende lippen / licht getint door de opgroeiende weelde / van de aanstekelijke boezem / tussen half gesloten blinden van een bloes / Ik heb haar verlaten /  Beleefd maar dringend afscheid genomen / als een wereldreiziger / met het voorgevoel van een droom / die transparant verbrokkelt / omdat haar stem klonk als / geweeklaag.Geraaskal / van de wind tussen de schaduwen / van torenhoge minaretten / op de tombes / van het gedomesticeerd / en uitgebloeid voorgeschlacht / dat ze aanbad,en waarmee ze versmolt / Maar in hun schaduw / kon ik geen verkoeling vinden.
Geschreven door Ernst-Georg om 00:59 4 reacties Reageer op dit bericht

Coprofilie


Tekst en uitleg

Ik voel mij niet meer geroepen
om een revolutie te ontketenen
in de poëzie
Wat hier staat
werd reeds gewist
nog voor ik het kritisch oog
van de lezer toelaat
Ongunstige reacties
zijn overbodig
Olie op het water
van de provocatie
Kunst en bescheidenheid
-vrees ik-
gaan niet goed samen
De uitleg van deze "coole"
politica laat me koud
al draag ik haar een
warm en ongerept hart toe
en de kinderen die zij mij schonk
koester ik toonaangevend
met de wodkafles
als een mosselpot
of een strontmachine
Kronos daarentegen vrat ze op
(zijn kinderen welteverstaan
en Poseidon vond hij,
als liefhebber van visrestaurants,
bijzonder lekker!)

Een strontmachine koesteren ?
Jawel !

Coprofilie tenslotte
is even eerbaar als literatuur
want er is geen gedicht
dat er om vraagt geschreven te worden
daar waar iedere stront duidelijk (soms te) vraagt om gescheten te worden.
Geschreven door Ernst-Georg om 12:30 10 reacties Reageer op dit bericht


 
427pxantoonvandijckkruiqk0.jpg

Opgedragen aan Bo .( beeje moet beetje zijn natuurlijk)
Dwaze gedachten
, als vogels vliegen ze
lager dan de perslucht
in mijn bewuste hemel
door de mij ontbrekende
onberekenbare haren heen
zij
citeren mijn kinderjaren
naakt en ongebonden
en sleuren er viooltjes plukken bij
de werkelijkheid wordt echter
altijd ergens uitgevonden
en het geluk slentert schijnbaar
aan dit oog voorbij
maar tijd
ooit door de wijsheid
als scheidsrechter
in dergelijke geschillen uitgezonden
schuift zonder morren
de al te nauwe horizon
van dit te strak geweten
opzij
en de contouren
van mijn talloze pekelzonden
maken mij
daarom niet min of meer
gelukkig
maar wel een beetje gek
en een heel klein beetje
vrij
Geschreven door Ernst-Georg om 23:06 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten