Naar de inhoud

Teken en schildercursus fritske3

TEKEN EN SCHILDERTECHNIEKEN EERSTE DEEL VANAF 14/10/06
seniorennet.beseniorennet.be

FIG . 22 .

Fig . 22

FIG . 25 EN 26 . - ETS VAN ALBRECHT DURER

Fig . 26 .

Ets  van  Albrecht  Durur .

Het  vergrote  fragment 
toont  de  werkwijze , die 
zo  goed  de  plastiek  van  de
  draperie  voelbaar  maakt .

ART . NR . 39 . - DE KOP - HOEDEN

Art . Nr . 39 .

                              De  Kop

                               Hoeden

  In  een  vorige  les  heeft  je  geleerd  hoe  men  een  kop  moet  construeren  ;  je  weet  dus dat  zijn  volume  ongeveer  overeenkomt  met  een  eivorm ; je  kent  zijn  assen  en  de  verbindingslijnen , die  naar  gelang  de  perspectief , in  de  goede  richting  moeten  lopen , zowel  voor  wat  betreft de  wenkbrauwen  en  de  ogen , alsook  voor  de  neus , de  mond  en  de  kin .  Bij  een  studie  van  de  hoed  is  het  voldoende  om  de  grote  bouw  van  de  kop , die  hij  bedekt , schetsmatig
 aan  te  duiden . 
  De  hoed  verdient  een  bijzondere  aandacht  door  de  belangrijke  plaats , die  hij  in  de  aankleding  van  de  mens  kan  innemen .  Nu  gaan  velen , zeer  zeker , meer  en  meer  blootshoofds  lopen .  Dit  is  een  van  de  kenmerken  van  onze  tijd  en  om  zijn  oorzaken  behoeven  wij  ons  hier  niet  al  te  zeer  te  bekommeren :  zuinigheid , hang  naar  een  natuurleefwijze , sportieve  geest  enz .  Maar  niettemin  zijn  er  toch  altijd  velen , die  een  of  ander  hoofddeksel  dragen .  Als  gevolg  van  de  moeilijkheden , die  de  beginner  schijnt  te  ondervinden  bij  het  goed  weergeven  van  dit  onderdeel , lijkt  het  ons  verre  van  overbodig  om  hieraan  een  hoofdstuk  te  wijden , dat , naar  wij  verwachten , veel  belangstelling  hebben  zal .  

      Bouw  en  tekening  van  de  hoed 

  Evenals  de  kleding , getuuigt  de  hoed  ( of  pet , baret  enz . )  van  de  maatschappelijke  klasse  en  zelfs  van  het  karakter  van  hem  of  haar , die  hem  draagt .  Een  streng  en  ernstig  mens  zal  niet  hetzelfde  op  zijn  hoofd  zetten  als  een  of  andere  pretmaker .  En ook  zal  hetzelfde  hoofddeksel  niet  op  dezelfde  wijze   op  het  hoofd  geplaatst  zitten  bij  iemand , die  prijs  stelt  op  een  correct  uiterlijk  en  bij  een  vagebond .  Ook  dit  is  een  onderwerp , waarbij  uw  observatievermogen  van  dienst  zal  zijn .  Maak  dus  veel  studies  van  hoeden  van  allerlei  soort  en  in  allerlei  standen .  Maar  verzuim  evenmin  om  schetsen  te  maken , waarin  je  met  zorg  het  volume , de  beweging  en  de  stand  van  de  hoeden  vastlegt . 
  De  damesmode  brengt  mee  dat  er  in  ieder  jaargetijde  hoeden  van  verschillende  vormen  gedragen  worden .  Maar  hoe  ook  hun  afmetingen  zijn , je  moet  hen  altijd  tekenen  op  zodanige  wijze , dat  er  rekening  gehouden  wordt  met  het  volume  van  het  hoofd , dat  zij  sieren .  Deze  essentiele  voorwaarde  wordt  vaak  miskend  door  de  beginner , en  dat  overigens  niet  alleen  bij  dameshoeden .  Men  moet  zich  ook  rekenschap  geven  van  de  beweging , die  aan  iedere  hoed  eigen  is , en  die  onder  een  bepaalde  hoek  het  sterkst  spreekt .  Het  is  deze  " decoratieve "  zijde  van  de  hoed , die  de  kunstenaar  er  op  uit  doet  zijn  om  te  grijpen  en  weer  te  geven .  Het  is  ook  weer  door  het  uitvoeren  van  veel  schetsen  dat  je  er  in  kunt  slagen  om  de  karakteristieke  beweging  te  pakken  te  krijgen .   
  De  gewone  vilthoed , zowel  voor  dames  als  voor  heren , bestaat  uit  een  bol , die  wat  hoger  of  lager  kan  zijn  en  die  meer  of   minder  diep  om  de  schedel  heen  sluit ,  naar  gelang  de  mode  of  de  persoonlijke  smaak .  Deze  bol  is  voorzien  van  een  rand , smal  of  breed  en  soms  zo  plat  als  een  schijf , maar  meestal  toch  enigszins  gebogen .  Men  kan  deze  aan  de  ene  of  aan  de  andere  kant  naar  boven  of  naar  beneden  vouwen .  Wat  men  in  zijn  tekening  niet  moet  verwaarlozen  is  het  laten  voelen  van  het  ononderbroken  verloop  van  de  buitenste  omtrek , die  een  complete  rondgang  om  de  de  kop  maakt  : zijn  zichtbare  delen  aan  de  linker - en  rechterzijde  moeten  , onzichtbaar  in  het  midden , met  elkaar  verbonden  zijn .
  Deze  omtrek  beschrijft  vaak  een  soort  van  8  in  meer  of  minder  horizontale  stand , waarvan  een  gedeelte  achter  de  bol  valt .
Om  je  hiervan  rekenschap  te  geven  moet  je  verschillende  hoeden  ter  hulp  roepen , zoals  een  bolhoed , een  slappe  vilthoed  en  een  hoge  hoed , die  je  zelf  kunt  hebben  of  anders  van  vrienden  kunt  lenen .  Zet  ieder  van  hen  op  een  steun  en  tracht  het  lijnenverloop  van  bol  en  rand  goed  na  te  volgen .  Herlees  in  dit  verband  in  de  les ' Het  Schetsen  van  Personen ' en  wanneer  je  goed  de  grondbeginselen  betreffende  de  normale  hoed  weer  eens  hebt  bestudeerd , behoeft  je  daar  slechts de  varianten  in  stijl , fantasie  of  buitensporigheid  in  aan  te  brengen .  Dit  alles  is  wel  zeer  gewenst  voor  de  illustrator , wanneer  het  er  om  gaat  hoeden  te  tekenen  van  verschillende  tijdperken  en  landstreken .
  Wat  de  dameshoed  betreft  beantwoordt  de  vilthoed  wel  min  of  meer  aan  bovenstaande  beschrijving , maar  de  vindingrijkheid  van  de  modeontwerpers  kent  geen  andere  wetten  dan  die  van  hun  fantasie , hun  smaak  en  hun  meer  of  minder  ontwikkeld  gevoel  voor  schoonheid .  Stellig  vindt  men  in  hun  modellen  soms  herinneringen  aan  vroegere  scheppingen , maar  meestal  zijn  dat  toch  ook  niet  meer  dan  bescheiden  interpretaties .  Het  is  voor  het  overige  deels  om  uzelf  te  laten  oordelen  over  deze  terugkeer  van  de  mode  tot  zijn  eerste  liefdes  door  te  verjongen , te  veranderen , te  vereenvoudigen  of  te  compliceren , dat  wij  je  enkele  voorbeelden  van  hoedjes  uit  het  verleden  onder  de  ogen  willen  brengen  ( plaaten  XI ,  XII  en  XIII ) .  Fantasie  en  zelfs  buitensporigheid  zijn  geen  deugd  of  ondeugd  van  onze  tijd  alleen .  Het  zou  al  te  mooi  zijn  als  er  steeds  alleen  maar  sprake  geweest  was  van  geslaagde  verhoudingen , aangename  combinaties  van  lijnenspel  en  volumes  !  De  " geklede "  hoed  in  het  bijzonder , wisselt  voordurend  en  wordt  nu  eens  diep  in  het  voorhoofd , dan  weer  hoog  op  het  kapsel , naar  links  of  naar     rechts  hellend , op  de  ogen  of  achter  op  het  hoofd  gedragen ,  " in  samenwerking "  met  de  haartooi  of  zonder  daarmee  rekening  te  houden .  In  ieder  geval  dient  de  tekenaar  in  één  opslag  de  goede  " zit "  van  de  hoed  te  kunnen  beoordelen , goed  zijn  karakter  te  kunnen  aanvoelen  door  een  nauwlettend  observatie  van  zijn  proporties , de  samenstelling  van  gladde  en  overdekte  delen , kaal  of  versierd , en  de  wijze  waarop  dit 
" kunstvoorwerp "  op  het  hoofd  geplaatst  is .
  Laten  wij  er  bovendien  aan  denken  dat  er  nog  meer  is  dan  vorm  alleen ;  het materiaal , waaruit  het  model  gemaakt  is  moet  uitgedrukt  worden  door  een  techniek , die  in  overeenstemming  is  met  een  of  meer  werkwijzen , die  wij  nogal  langdurig  bestudeerd  hebben  in  de  voorgaande  lessen , zodat  je  bekend  kunt  zijn  met  hun  kenmerken  en  mogelijkheden . 
Gedrapeerde  lappen  stof ,die  vaak  een  hoed  vergezellen   ( zoals  linten , tulbanden , sjaals  enz. ) , zullen  in  het  volgend  hoofdstuk  behandeld  worden .


PLAAT XII - DE MANNENHOED

Plaat  XII
 
De  mannenhoed  van  de 
XII de   tot  de  XVI de  eeuw . 

ART . NR . 38 . - DE VOETEN

Art . Nr . 38 .

                           De  Voeten

  Ook  de  voet  heeft  de  naam  lastig  te  tekenen  te  zijn .  " Dat  komt  -  en  wij  halen  hier  weer  de  schilder  Schultz - Dal  aan  -  omdat  hij  geen  "  aandoening  "  geeft  .  De  hand  "  spreekt "  :  hij  neemt , ondersteunt , omgrijpt , tekent  enz ....  Zijn  vorm  verraadt  zijn  actie , een  vorm  die  zo  veranderlijk  en  afwisselend  is , vanaf  de  bolvorm  der  gebalde  vuist  tot  aan  de  waaier  van  de  uitgespreide  vingers . 
  De  voet , van  zijn  kant , is  bijna  stijf  en  zijn  uiterlijk  verandert  maar  weinig .  Twee  of  drie  gevallen  daargelaten , zoals  een  samengetrokken  of  zich  schrapzettende  voet , drukt  hij  vrijwel  niets  uit , omdat  dit  zo  goed  als  onbewegelijke  voetstuk  niet  in  werking  treedt .  De  tekenaar  heeft  niets  om  zich  aan  vast  te  grijpen , zoals  men  zegt , in  dit  massieve  bouwsel  van   beenderen  en  pezen , dat  men  niettemin  toch  tot  uitdrukking  moet   brengen . 
  Daarenboven  dwingt  zijn  platte  en  lange  vorm  tot  een  weergave  in  perspectief , dat  wil  dus  zeggen  in  het  verkort , gewoonlijk  van  voren  gezien .  Dat  is  niet  altijd  eenvoudig , vooral  voor  een  beginner.
  Dit  probleem  van  het  tekenen  van  de  voet , althans  van  de  blote  voet , komt  ook  voort   uit  een  gemis  aan  oefening , aandezien  de  mensen  in  het  dagelijks  leven  nu  eenmaal  gewoonlijk  schoenen  dragen .  Maar , wat  dat  betreft , kan  men  toch  de  vorm  van  een  schoen  niet  werkelijk  goed  begrijpen  en  dus  weergeven , indien  men  de  door  hem  bedekte  voet  niet  volkomen  kent .  Zijn  er  overigens  niet  bepaalde  omstandigheden , zoals  strand -  en  kampeerscenes , waar  de   mensen  blootvoets  te  zien  zijn  ?
  Wij  dienen  dus  weer  te  beginnen  met  een  stukje  anatomie . 

                 Anatomie  van  de  voet 

  Laat  deze  studie  je  niet  afschrikken .  Evenals  voor  de  hand , is  hij  onontbeerlijk  voor  het  goed  begrijpen  van  zijn  verschijningsvormen , standen  en  houdingen .  Er  bestaan  overigens  tussen  de  hand  en  de  voet  talrijke  overeenkomsten  in  hun  structuur .  Het  verschil  schuilt  voornamelijk  in  de  grotere  beperking  van  de  bewegingen  van  de  tenen , vergeleken  met  die  van  de  vingers .  De  voet  zelf  is  intussen  ook  veel  minder  bewegelijk  in  zijn  gewricht  met  het  onderbeen  ( buiging  en  strekking )  dan  de  hand  is  aan  het  einde  der  onderarm . 
  Je  zult  daar  overigens  genoeg  van  te  weten  komen , als  je  onze  afbeeldingen  aandachtig  bekijkt  en  de  begeleidende  tekst  bestudeert .  Tracht  alle  gegeven  inlichtingen  bij  uzelf  of  bij  een  ander  te  controleren  door  te  kijken  en  te  betasten .  De  kennis , die  je  zich  eigen  dient  te  maken , zal  zich  zodoende  veel  beter  in  uw  geheugen  vastzetten :  Je  zult  hem  ook  goed  kunnen  begrijpen , want  je  zult  hem  zelf  ervaren , niet  alleen  met  het  gezicht , maar  ook  met  het  gevoel .

                     Het  tekenen  van  voeten

  Je  begint  met  blote  voeten  te  tekenen  in  een  enkele  lijn , zoals  je  gedaan  heeft  met  de  handen  en  wij  verwijzen  je  naar  wat  wij  daarover  gezegd  hebben .  Het  spreekt  vanzelf  dat  je  zich  niet  beperkt  tot  een  enkele  stand :  wissel  uw  studies  af .  Plaat IX  toont  je  een  voldoende  afwisseling  van  standen  om  je  er  toe  aan  te  zetten  vele  studies  te  maken .  Na  deze  tekeningen  in  lijn , gaat  je  over  tot  gemodelleerde  tekeningen , waaraan  altijd  een  constructie  vooraf  dient  te  gaan .  Plaats  uw  model  onder  een  gunstige  belichting , zodat  zijn  relief  duidelijk  te  voorschijn  komt .
( zie  fig . 16  en  17 ) .

                    Geschoeide  voeten

  Wij  geven  nog  eens  het  woord  aan  de  schilder  Schultz - Dal  :  " Zij  die  beweren , dat  er  niets  zo  stompzinnig  is  als  een  blote  voet , geven  graag  toe  dat  een  voet  met  een  schoen  er  aan  zich  geestvol  kan  voordoen .  Het  gaat  dan  niet  alleen  meer  om  zijn  vorm , maar  over  zijn  houdingen  en  bewegingen ;  de  manier , waarop  hij  zich  neerzet .  Wij  zien  daarbij  een  hele  reeks  van  bijzonderheden , waarvan  de  zeer  gevarieerde  studie  van  veel  belang  en  nut  kan  zijn .
  Wij  kennen  rustige , stevige  voeten , die  zich  breeduit  op  de  grond  zetten  en  daar  onbewegelijk  blijven  staan .  Maar  er  zijn  ook  zenuwachtige  en  bewegelijke , die  zich  uittrekken  en  heen  en  weer   draaien ...  Er  zijn  er  zware  en  lichte , stijve  en  soepele , rechte  en  gebogen .
  " Zij  spelen  een  eerste  rol  bij  het  lopen , dat  immers  een  uiterlijk  kenteken  is  van  een  studie  van  ons  eigen  ik  en  dat  , in  het  algemeen , zo  goed  onze  leeftijd , gezondheid , humeur , moeheid , zelfs  onze  opvoeding  en  afkomst  verraadt .  De  gang , die  zo  verschillend  is  bij  buitenmensen  en  stedelingen  en  vaak  erfelijk  is , laat  zich  niet  aan -  of  afleren , behalve  misschien  bij  het  toneel , waar  men  hem  aan  de  beginnelingen  onderwijst .  En  wat  zijn  er  niet  een   eigenaardige  en  typische  manieren  van  lopen ! ...  Die  van  de  zeeman , de  ruiter , de  boer  en  de  soldaat :  schuchtere  en  zelfverzekerde  gang .  De  slepende  gang  van  de  grijsaard , die  reeds  door  de  aarde  wordt  aangetrokken , de  onzekere  gang  van  de  herstellende  zieke , waarvan  iedere  stap  een  herovering  betekent  en  het  getrippel  van  een  kind . 
  Maar  het  is  niet  alleen  de  stap , waarvoor  wij  onze  voeten  gebruiken ?  Wij  danken  hem  ook  bij  hardlopen , het  springen  en  dan  het  dansen , triomf  en  meesterwerk  der  voeten ... "

         Verschijningsvormen  van  schoenen

  Schutz - Dal  staat , terecht , stil  bij  de  verschillende  verschijningsvormen  van  schoenen :  zo  eenvoudig  als  deze  zijn  moge , het  kan  de  kunstenaar  niet  onverschillig  laten .  Vanaf  de  grote  houten  klompen  tot  aan  de  elegante  damesschoentjes , kleine  slofjes , vertoont  zich  een  geheel  gamma  van  uiteenlopende  soorten , laarzen  van  de  ruiter , schoenen  met  klimspijkers  van  de   bergklimmer , dunne  en  lage  schoentjes  van  de  wielrenner , rustige  pantoffels  van  de  burger , muilen , opzichtige  schoenen  van  de  snob , gedistingeerde  schoenen  enz .
 ( zie  plaat  X ) .  De  keuze  van  de  schoen , zijn  model , kwaliteit  en  de  aard  van  slijtage  en  van  zijn  vervorming  ( die  altijd  zeer  persoolijk  zijn )  verraden  de  persoonlijkheid .  Deze  bijzonderheden  moet  men  niet  verwaarlozen .  Men  dient  een  of  andere  figuur , die  met  een  of  andere  bedoeling  getekend  werd  ( wij  denken  hierbij  aan  de  illustrator )  op  logische  en  waarschijnlijke  wijze  te  " schoeien " .
  Wat  de  slijtage  en  de  daardoor  onstane  vormveranderingen  betreft ,  hun  weergave  draagt  ook  sterk  bij  tot  een  indruk  van  waarheid  en  levenechtheid .  Een  paar  gloednieuwe  schoenen  zien  er  koud  en  uitdrukkingsloos  uit .  Zij  zullen  eerst  leven  krijgen  door  de  vorm , die  een  langdurig  gebruik  hen  geven  zal .  Kijk  maar  eens  naar  het  kunstmatig  aspect  van  de  schoenen , waarmee  etalagepoppen  voorzien  zijn ...
Een  schoen  vormt  zich  aan  de  voet  en  later  zal  het  gebruik  en  de  slijtage  er  hun  stempel  op  drukken , precies  zoals  op  een  gezicht .  Men  gebruikt  er  overigens  dezelfde  woorden  voor  :  rimpels , plooien , knobbels , afplattingen  en  barsten ...
  Het  bovenstaande  toont  genoegzaam  de  belangrijke  rol  van  de  voeten  en  hun 
" gedragingen "  voor  de  juiste  karakteristiek  van  een  of  andere  persoon . 
 
 Het  tekenen  van  schoenen  en  geschoeide voeten 

  Het  is  raadzaam  om  eerst  de  schoen  en  wel  de  lege  schoen  te  bestuderen .  Hij  vertoont  immers  de  vorm  van  de  voet , die  hem  " bewoont " .  Het  gaat  hier  natuurlijk  niet  om  tekeningen  voor  een  catalogus , waarbij  het  stiksel  en  de  vetergaatjes  zijn  weergegeven  met  de  koude  precisie  van  een  industrie-ontwerp .  Maar  het  is  toch  noodzakelijk  om  te  begrijpen  langs  welke  weg  zijn  vorm  en  de  samenstelling  van  onderdelen  in  de  fabriek  tot  stand  gekomen  is .  Zodoende  zal  men  zijn  verschijningsvorm  beter  onthouden  en  zal  men  fouten  kunnen  vermijden , die  een  tekening  ontsieren door  hem  van  een  deel  van   zijn  waarheidsgetrouwheid  te  beroven . 
  In  een  voorgaande  les  hebben  wij  je  al  de  raad  gegeven  om  de  schoen  op  een  rechthoekig  stuk  papier  te  zetten , waarvan  de  perspectief  niet  moeilijk  is  en  om  die  dan uw  gids  te  laten  zijn  bij  het  bepalen  van  de  richting  van  lijnen  en  van  de  verkortingen , die  de  vlakken  en  volumes  te  zien  geven .  Volkomen  van  opzij  ( " en profil " dus )  gezien  vertoont  de  schoen  -  evenals  de  voet  -  slechts  geringe  moeilijkeheden  voor  een  behoorlijk  uitgevoerde  tekening .  Maar  dat  is  niet  het  geval  wanneer  men  hem  recht  van  voren  ziet , van  achteren  en  vooral  bij  de  talrijke  verkortingen , die  onze  ogen  in  verwarring  kunnen  brengen . 
  Een  uitstekende  oefening  bestaat  uit  het  tekenen  van  de  schoen  door  hem  telkens  met  kleine  stukjes  om  zijn  as  te  laten  draaien , alsof  hij  op  een  draaischijf  staat .  Men  laat   hem  dan  een  complete  draai  maken  in  tien  of  twaalf  étappes  en  men  tekent  hem  dan  in  iedere  stand .  Wij  merken  hierbij  op  dat , wanneer  wij  je  vragen  om  eerst  een  lege  schoen  te  tekenen , wij  dat  doen  omdat  bovengenoemde  handelingen  dan  gemakkelijker  zijn  uit  te  voeren .  Maar  het  is  nuttig  om , na  een  of  andere  voet  bloot  getekend  te  hebben , hem  met  de  schoen  aan  te  tekenen  en  je  begrijpt  gemakkelijk  waarom . 
  Beperkt  je  er  zich  in  ieder  geval  niet  toe  om  de  geschoeide  voet  na  te  tekenen , terwijl  deze  geheel  op  een  of  andere  bodem  rust .  Je  moet  uw  model  ook  afwisselende  standen  laten  innemen  door  hem  zijn  voeten  op  verschillende  hoogtes  te  laten  houden .  Zoals  steeds , zal  dan  ook  hier  de  perspectief  een  woordje  komen  meespreken . 
   Tenslotte  zal  het  model , evenals  dat  bij  de  handschoenen  het  geval  was , nauwlettend  bekeken  moeten  worden  ( zie fig . 18 )  met  het  doel  om  de  materie  ( mat  leer , glimmend  leer , lakleer , peau  de  Suéde , fluweel  enz .)  met  uitdrukking  van  stof  weer  te  geven , waarbij  je  alle  zorg  besteedt  aan  de  observatie  van  de  verschillende  toonwaarden .  Wanneer  je  glimmende  schoenen  tekent , geef  dan  zeer  precies  de  lichtglanzen  weer , want  deze  suggereren  het  volume  van  de  voet . 
  Maak  ook  schetsjes  buiten  en  maak  hen  zo  natuurgetrouw  mogelijk .  De  stand  van  de  voet  wordt  bepaald  door  de  houding  van  zijn  bezitter  en  door  de  wetten  van  de  perspectief .  In  het  algemeen  zal  men  bij  een  persoon , of  deze  nu  stilstaar , loopt  of  rent , de  verst  verwijderde  voet  iets  hoger  zien  dan  de  andere  en  eveneens  zal  men  in  normale  gevallen , de  voeten  niet  precies  evenwijdig  zien , aangezien  hun  punten  iets  verder  van  elkaar  staan  dan  hun  hakken . 
  Wij  herhalen  dat  de  schoen  een  wezenlijk  onderdeel  uitmaakt  van  de  persoon , waarvan  je  het  karakter  en  de  algemene  verschijning  moet  uitbeelden .  De  handjes  en  voetjes  van  babies  zijn  heel  bekoorlijk  en  hun  slofjes , evenals  de  schoenen  van  jongens  en  meisjes , bieden  een  toonschaal  van modellen , waarvan  de  vorm  ( gewoonlijk  met  stompe , afgeronde  neuzen ) geheel  verschillend  is  van  die , van  volwassenen .  Wat  hun  schilderachtigheid  betreft , doen  kinderschoenen  overigens  in  het  geheel  niet  onder  voor  die  van  volwassenen.  
  Na  de  studie  van  de  hand  hebben  wij  uw  aandacht  gevraagd  voor  de  wijze , waarop  hij  aan  de  onderarm  bevestigd  is  en  ook  voor  de  arm  zelf .  Denk  er  dus  ook  goed  aan  om  de  aanhechting  van  de  voet  aan  het  been  te  observeren .  Hij  vertoont  namelijk  bij  iedereen  bepaalde  overeenkomsten .  Zo  veroorzaakt  bijvoorbeeld  het  onderste  uiteinde  van  het  dunne  been , dat  kuitbeen  genoemd  wordt  en  dat  aan  de  buitenzijde  zit , een  lager  gelegen  en  meer  afgeronde  verhevenheid   ( buitenenkel )  dan  degene  die  gevormd  wordt  door  de  punt  van  het  scheenbeen  aan  de  binnenzijde  ( binnenenkel )  en  die  het  andere  been  raakt  ( zie  fig . 19  en  20 ) .  Met  deze  bijzonderheid , die  men  duidelijk  kan  opmerken  bij  de  enkels  van  iemand , die  men  van  voren  of  van  achteren  ziet , dient  men  goed  vertrouwd  te  zijn .  Er  zijn  natuurlijk  wel  fijne , slanke  enkels  en  weer  andere , die  dik  en  vlezig  zijn .  Overweeg  deze  dingen  goed , zoals  overigens  alle  andere  onderdelen  van  een  lichaam , zowel  bij  mannen , vrouwen , als  kinderen .  Bij  deze  laatsten  zijn  de  gewrichtsverbindingen  gewoonlijk  nogal  mollig , zeker  op  de  zeer  jeugdige  leeftijd . 
  Ook  het  been  heeft  zijn  eigen , individuele  karakter .  Zijn  lengte , welving  en  dikte  varieéren .  De  kuit  bijv.  vertoont  zijn  grootste  dikte  niet  steeds  op  dezelfde  hoogte ;  ook  is  hij  bij  de  een  dikker  dan  bij  de  ander .     
 


FIG . 13 EN 14 . - SKELET VAN DE VOET

Fig . 13  en  14 .

Skelet  van  de  voet :
A , rug  -  of  bovenzijde 
B , zool  -  of  onderzijde

Voetwortel :  1 , hielbeen  -  2 , kootbeen  -
3 , teerlingbeen  -  4 , scheepvorming  been  
5 , 5' , 5'' , wiggebeenderen .
Middenvoet :  6 , middelvoetsbeenderen , vervolgens  de  teenkootjes .

FIG . 15 . - SPIEREN

Fig . 15 .

Spieren : 
A ,  rug :  1,  1', pezen  van  de  lange
teenstrekkers , gedeeltelijk  weggelaten  om  de 
onderliggende  spieren  te  tonen  -  2 , korte  strekspier  van  de tenen  ( vier  scheden )  -  3 , pees  van  de  lange  kuitbeenspier .
B , zool :  1 , afvoerder  van  de  grote  teen  - 
2 , zijn  korte  buiger  -  3 , afvoerder  van  de  kleine  teen   -  4 , zijn  korte  buiger .  In  het  middengedeelte  ziet  men  de  buigspieren  van  de  tenen  en  hun  pezen  zich  vasthechten  aan  de  teenkootjes .  Daarboven  de  vier  spoelwormspieren , wier  functie  gelijk  is  aan  die  van  de  hand , terwijl  de  korte  strekspier  van  de  tenen  de  eerste  kootjes  strekt  en  naar  buiten  buigt .

Meer van Teken en schildercursus fritske3

↑ Terug naar de berichten