Donderdag 12 juni 2008
De afscheidsavond
Wie.. oo...wie weet hoe ik dit brede beeld weer smaller krijg???
De laatste dag in Christchurch was wat dubbel: poetsen, inpakken en nog genieten van de warme dag. Die avond hebben we onze afscheidsavond. Er was al heel geheimzinnig over gedaan, maar 's middags konden de mannen zich niet meer inhouden en zongen onder de douche het hele repertoire zowat. Maar wat geeft het. Het was een geweldige avond. Greet praatte de avond aan elkaar. Martien deed het woord namens ons en dat deed hij met verve, vooral toen hij de kreten van de vrouwen tijdens de eerste dagen in de campers memoreerde, omdat die het allemaal zo eng vonden. En dat terwijl Frans ons gemakkelijke rustige wegen in Nw Zeeland had beloofd.
Annemiek had voor onze beide echtparen begeleiders een quiz in elkaar gezet en wij mochten helpen! Het werd een gelijke stand en beide stellen kregen, heel toepasselijk, een sleutelhanger met een kiwi er aan.
Het mannenkoor deed het goed. Ben, Wim Dick en Joop zetten hun beste beentje voor en zongen als lijsters. Martien begeleidde ze met z'n mondorgel. Bij het afscheidslied over Nw Zeeland werd het zelfs nog wat emotioneel.
Met ons ingezamelde papiergeld hadden Betsy en Ans een paar prachtige boeketten gemaakt.
Aan het eind kwam Frans zelf aan de beurt. Hij had blijkbaar ook met ons een bijzondere vakantie beleefd. We kregen van onze trouwe begeleiders een ècht Nw Zeelands fotoboek als aandenken!
Tot slot deed Piet een oproep voor een reunie bij hem thuis in Ridderkerk. Wij zijn heeel benieuwd!
Het Mannenkoor deed het goed!
Een Kiwi als sleutelhanger als aandenken.
Lya en Jannie onze gastvrouwen deze reis kregen een boeket van kunstig gemaakte bloemen
van Nieuw Zeelandse dollars. Betsy en Ans hadden dat gemaakt. Knap!
Raar hoor zo'n laatste avond. Maar.... er komt dus een reünie!
De laatste dag in Christchurch was wat dubbel: poetsen, inpakken en nog genieten van de warme dag. Die avond hebben we onze afscheidsavond. Er was al heel geheimzinnig over gedaan, maar 's middags konden de mannen zich niet meer inhouden en zongen onder de douche het hele repertoire zowat. Maar wat geeft het. Het was een geweldige avond. Greet praatte de avond aan elkaar. Martien deed het woord namens ons en dat deed hij met verve, vooral toen hij de kreten van de vrouwen tijdens de eerste dagen in de campers memoreerde, omdat die het allemaal zo eng vonden. En dat terwijl Frans ons gemakkelijke rustige wegen in Nw Zeeland had beloofd.
Annemiek had voor onze beide echtparen begeleiders een quiz in elkaar gezet en wij mochten helpen! Het werd een gelijke stand en beide stellen kregen, heel toepasselijk, een sleutelhanger met een kiwi er aan.
Het mannenkoor deed het goed. Ben, Wim Dick en Joop zetten hun beste beentje voor en zongen als lijsters. Martien begeleidde ze met z'n mondorgel. Bij het afscheidslied over Nw Zeeland werd het zelfs nog wat emotioneel.
Met ons ingezamelde papiergeld hadden Betsy en Ans een paar prachtige boeketten gemaakt.
Aan het eind kwam Frans zelf aan de beurt. Hij had blijkbaar ook met ons een bijzondere vakantie beleefd. We kregen van onze trouwe begeleiders een ècht Nw Zeelands fotoboek als aandenken!
Tot slot deed Piet een oproep voor een reunie bij hem thuis in Ridderkerk. Wij zijn heeel benieuwd!
Het Mannenkoor deed het goed!
Een Kiwi als sleutelhanger als aandenken.
Lya en Jannie onze gastvrouwen deze reis kregen een boeket van kunstig gemaakte bloemen
van Nieuw Zeelandse dollars. Betsy en Ans hadden dat gemaakt. Knap!
Raar hoor zo'n laatste avond. Maar.... er komt dus een reünie!
