KOUD !!!

of Ramazan, zoals het in Turkije genoemd wordt.  Vandaag 1 augustus is het begonnen en is duidelijk te merken in Selimiye.  Zowat de helft van de toeristen (Turkse) is terug naar huis om daar hun vastentijd te beleven.  Er is trouwens niets aan om tijdens de vakantie niet te mogen eten noch drinken.  Vele "ongelovigen" (=niet-moslims) kennen Ramadan als synoniem van Vasten, maar er komt echter meer bij kijken.  Daarom geef ik even een overzicht van wat de vastentijd inhoudt.



Voor moslims bestaat er geen gezelliger maand dan de Ramadan. De winkels zijn langer open, er wordt extra lekker gekookt, familieleden bezoeken elkaar, er branden kleurrijke lampen en ieder probeert aardig te zijn tegen elkaar. Verder zijn er lezingen, culturele avonden, ontmoetingsdagen in de moskeeën… een groot sociaal leven tot in de late uurtjes.Natuurlijk is er de vasten, waarin men tussen zonsopgang en zonsondergang niet eet of drinkt. Die vasten is een hele opgave, vooral in de zomermaanden zoals nu.(nvdr vooral dat niet drinken zie ik NIET zitten)  Dan is het vroeg dag en laat avond. Een lange tijd niet eten of drinken put het lichaam uit, zeker als men overdag hard moet werken. Vasten is een inspannend gebeuren waarbij men leert doorbijten, standvastig zijn, onderscheid maken, zijn lichaam en geest reinigen. Toch is het in de vasten van moslims daar niet echt om te doen want het vasten is gericht op een beter samenleven. Dat laat zich ’s avonds zien wanneer de vasten wordt verbroken. Dan gebeurt er waar het vasten op gericht is: het samen eten, de ontmoetingen met elkaar waardoor moslims zich over heel de wereld met elkaar verbonden weten. Het vasten is gericht op beter leven en op betere verhoudingen onderling. Dat bewustzijn, zich onthouden van het teveel en zich zuiveren van het kwade, is gericht op een gelukkig samenleven in vrede en verbondenheid en  wordt uitgebeeld in de iftarmaaltijd ’s avonds en het bruisende leven dat er bijhoort.
Uiteraard is de vastenperiode tegelijk ook een godsdienstig gebeuren waarbij moslims zich beter willen ten dienste stellen van God (Allah). Het gebed, de koran en het leven van de Profeet Mohammed staan er centraal.

Wat het voor ons inhoudt ? Eigenlijk niets, je ziet alleen veel minder volk in de plaatselijke theehuizen en de rust is voor een heel stuk weergekeerd in ons dorp. De dorpelingen aanvaarden ons als ongelovigen, dus moeten we ook niet schijnheilig doen.

Verder nieuws : ik ben niet meer de enige die een blog heeft over "het leven in Selimiye".  Conny is ook een blog begonnen.  En voor wie zijn Duits wat wil bijwerken is het een echte aanrader ! De levensvisie van Conny loopt zowat gelijk met de mijne, maar zij wonen vlak bij zee, wat andere ervaringen meegeeft.  Het adres : http://blog.kraft-schoepfen-am-meer..de/



Conny en Othmar verhuren ook een kamer - heerlijk verblijf vlak aan zee en van de cullinaire kunsten van Conny hebben we al meer dan eens genoten. Othmar is een fervent zeiler en heeft zijn eigen "prauw" helemaal zelf gebouwd, de Kalapuna - een leuke ervaring voor de liefhebbers ! 
Sinds vorig jaar  -door onze nieuwe buren en Conny - is onze meest gesproken taal ... het Duits !  Na 40 jaar zonder enige duitstalige gesprekspartner was dat wel even diepe herinneringen bovenhalen.  Maar, ik zal het der-die-das-euch-ihr-sie- probleem toch nooit onder de knie krijgen.  Gelukkig storen de Duitsers zich minder aan zo'n "futiliteiten" dan de Fransen.

Ik vertelde reeds vaak over Ali Baba's kookkunsten, maar ... hij heeft ook nog andere talenten.  Sinds enkele jaren maakt hij zelf likeur en dranken ... NEEN, geen geheimstokerijtje, hij gebruikt lokale dranken "met iets in".  Sukses heeft het in elk geval want de bezoekers zien het altijd zitten !  Hieronder een foto van Conny en Othmar voor ze aan hun Picon begonnen (recept - met dank - gekregen van buurvrouw Kristientje uit de Mitswege).  Foto "NA" hebben we niet genomen ...



En - ik weet het - jullie zullen jaloers geweest zijn op ons tijdens de regenmaand Juli ... maar, denk nu even positief : jullie hadden geen last van muggen, bij jullie vielen de mieren niet de ganse tijd op jullie vel (kriebelkriebel), jullie konden de vogels horen fluiten ipv dat aanhoudende vervelende getjirp van de cycaden, jullie moesten zelfs geen zweet van jullie gezicht en andere onderdelen afwissen.  Zeg zelf : alles heeft voor- en nadelen

En om voor wat verfrissing te zorgen heb ik dan maar de herfst geklost : hier is hij !



Morgenvroeg bij het zwemmeke denken we aan jullie allen die zo dapper zijn om nog  steeds mijn blog te lezen
Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Naast de toren : ontdekking !!! Een heel jong schildpadje.  Het schild nog zo mooi getekend en gekleurd - even kijken naar het leuke strikje boven zijn/haar kopje.  Het was super enthousiast over de appel die we bezorgden.  Hopelijk blijft het in de buurt en wie weet : misschien zijn er nog broertjes en zusjes.  We hebben het al een naam gegeven : Joety. Normaal lopen hier oudere dieren rond met een kleine 20 cm lengte en meestal is hun schild beschadigd door een val op de rotsen. Maar Joety is nog zo intact en fris.
Al surfend op het internet leerde ik weer bij : het geslacht van deze dieren wordt bepaald door de temperatuur waaronder ze uitgebroed worden.  En ook : als je schildpad eieren vindt mag je die nooit omdraaien, want dan sterft het embryo. 
 
    

       

De ontdekkingen blijven boeien

Zo was haar naam, Iauw, omdat ze die zelf kon uitspreken en altijd zo hartstochtelijk kon miauwen als ze honger had.  Ze is verdwenen en waarschijnlijk dood.  Onze lieve dikke knuffelpoes, daarom hier de mooiste foto die we van haar hebben. 

Ze was bij ons sinds de eerste week van ons verblijf 7 jaar terug : toen besloot haar moeder Siyah zich bij ons in de toren te vestigen met haar 3 kittens.  We zullen haar missen.

Recent zetten onze buren een publiciteitsfilmpje op You Tube : interesse ? zoek dan even naar "Finka Romantika Selimye".  Je hebt dan een beetje de sfeer van ons dorp en van de heuvel. (de toren staat er natuurlijk ook op, want die zit in ieders gezichtsveld)

En vermits de zomer verzuipt bij jullie, stuur ik nog wat nagekomen vakantiefoto's van de dochters.

Deze magnum fles was een geschenk van Johny, Christiane, Wilfried en Ingrid enkele jaren terug.  Gesmaakt heeft ze zeker !!!

Mijn klos-zomer is af.... hopelijk kunnen jullie je eraan verwarmen, want de zomer lijkt spoorloos in België

 veel zweet-hete groetjes van Hilde en Ali Baba

Hallo hallo !

't Is hier weer stil, de "dochterstorm" is voorbij.  Het was superleuk, maar daarna even uitblazen en de toren weer in orde brengen, want 5 personen is veel voor ons klein huisje, gelukkig dat we vooral buiten vertoeven.   De dochters zijn echter niet veeleisend, ze genieten vooral van de stilte, het zwemmen en de relax.  We hadden een plaatsje besteld voor een tochtje met de "koeienboot", maar niet genoeg toeristen voorradig.  Toch kregen we de kans mee te gaan met het "dorps-schoolreisje" UNIEK ! 3 boten vol joelende Selimiye-jeugd - en het waren net kikkertjes toen ze allen in het water sprongen bij elk stopplaatsje. (ik denk dat er in Selimiye niemand is die niet kan zwemmen, normaal met zo'n groot zwembad rondom)

Einde de eerste week maakte Kristientje plaats voor Tatsie, Ze vond - zoals iedereen - de Tata een heel leuk vervoermiddel.  En sukses dat ze hadden langs de baan ! Vooral met Mutlu binnen en de meiden achter.  Het is voor de meeste Turken ondenkbaar een hond binnenin het heiligdom van hun auto te laten.

Het toerisme liet nog wat op zich wachten wat nu alweer verleden tijd is

De tweede week kregen we weer de gelegenheid even naar "het buitenland" Symi te varen.  Het was genieten tot in de toppen van onze tenen (en zo  hebben we een nieuwe voorraad vers spek in de vriezer)

Soms zie je hier wel rare dingen gebeuren. Deze winter werd er een muur gebouwd rond een stuk grond voor de toren, met de bedoeling er volgend jaar een huis op te bouwen. (illegaal natuurlijk) Vorige week echter kwam een ploeg van 2 man die begon een stuk muur neer te halen.  Een volle dag gewerkt (allez, een half uur werken en een uur uitrusten onder de boom).  En sindsdien gebeurt er weer niets meer

Maar er is hoop ivm de elektra !!!! Nu de weg al een goed stuk geplaveid is (de stenen zijn weeral op) hebben ze er gaten gegraven om nieuwe electriciteitspalen te zetten WANT er komt versterking op de heuvel, de pyloon ligt er al, wanneer ze het zullen afwerken zien we wel.

En tot slot een tip : als jullie ooit een origenele parasolvoet nodig hebben .... heel eenvoudig te maken, je moet alleen maar op het gedacht komen

Zo, veel groetjes en tot volgende, Hilde en den Ali Baba

Het ontvangstcomité staat klaar

Felix bemant de uitkijkpost

en Mutlu zegt " ik zwem niet zonder gezelschap"

Maandagavond verwachten we hen :  An en Lieve  2 weken, Kristientje één week en wordt dan afgelost door Tatsie.  Waww voor den Ali Baba met zoveel vrouwen (in de plaats van rovers).  Terwijl Ali Baba zijn hoofd breekt over de menu's voor de volgende dagen heb ik mijn (voorlopig) laatste kloswerkje beëindigd (Lente, de volgende 3 seizoenen volgen later).  Nu even kuisen, wassen en plassen zodat ik alle tijd vrij heb als het bezoek hier is.

Het voor ons even gekke voorjaar als voor jullie heeft ervoor gezorgd dat veel bloemen nog bloeien die andere jaren reeds lang uitgebloeid waren én dat de dieren nog een beetje groen vinden. We vinden het niet erg dat de hitte een beetje op zich laat wachten, maar "het seizoen" is nog niet op gang gekomen in het dorp.

Ondertussen doet het "blauwe-bloem-vretertje" zich tegoed aan mijn morgenglorie.  Mooi insectje - hoe het ook moge heten - maar hij vreet zo'n 20 bloemen per dag op !

En : het groot nieuws : er zijn meer stenen gekomen, dus plaveien ze ons weggetje verder naar boven.  Misschien hebben we volgende keer geen 4x4 meer nodig ?  Het wordt wel niet volgens de regels der kunst gedaan, maar het eindresultaat zullen we pas na de regens van volgende winter zien.  Weer een beetje nostalgie die verdwijnt, en weer meer auto's die de weg naar boven zullen vinden.

      nu en vroeger

Sinds we terug zijn uit Belgie is er ook een bankautomaat in Selimiye gekomen !!!!  Gedaan met rekenen en tellen van "komen we toe tot ..." Weer beetje nostagie weg ...

Verder alles okee en hopelijk bij iedereen die dit leest ook

Veel groetjes en knuffels van Hilde en Ali Baba

Hallo Iedereen !

Regen voorspeld, maar zalig zonnetje en de was is weer droog. 

Ik heb de laatste dagen eens rondgesnuffeld op de bouwwerken.  Nee, ik ben geen veiligheidsinspecteur, maar wat jullie op de foto's hierbij zien zou in Europa echt niet kunnen .  Of het hier mag ?  Of er controle is ? Of er wetgeving is ?  Weet ik allemaal niet. Ik denk dat wij de eerste Selimiyanen waren die over een echte metalen ladder beschikten (hebben we uit Istanbul laten komen 7 jaar terug).  Nu zijn er te koop IN het dorp, maar toch ...

het steunpunt van de ladder .....

En deze stelling staat met zijn schuine voeten tot bijna midden de hoofdweg.  Als er één auto niet goed oplet ...

"Ter info : In Europa vallen jaarlijks 500.000 werknemers van een ladder, stelling of dak. Van die half miljoen slachtoffers overlijden er 1.000, raken 40.000 ernstig en 300.000 licht gewond. Onveilige hoge werkplekken of onveilige werkmethoden veroorzaken dus veel leed en ellende. Ook in België, al is en blijft het een globaal Europees probleem. Daarom heeft de Europese wetgever ook een specifieke richtlijn uitgevaardigd om deze problematiek te ondervangen. (uit www.amelior.be)"

Nu, een Turk heeft ook altijd wel een oplossing voor alles.  Kijk eens naar de foto ... moet een dure schommel eigenlijk als dit ook lukt ?

En vermits er verder weinig nieuws te vertellen is sluit ik af met een veld vol klaproosjes.

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Hallo Allemaal !

Nu het eindelijk regent - de oogst, de bloemen en planten hadden er heel erg nood aan - zal ik maar wat bloggen. Een zacht, deugddoend regentje die de tijd laat om de bodem te verzadigen, heerlijk !

En ik ben er ernstig over aan het nadenken of ik een nieuwe titel aan mijn blog moet geven.  Ik had gedacht "Hilde, of de teleurgang van Selimiye" ? Deze winter zijn er maar liefst 65 nieuwe illegale gebouwen neergepoot in dit kleine dorpje - als het zo verder gaat zullen we het woord dorp niet meer moeten gebruiken.  Toch hebben we het geluk dat de kustlijn er nog niet gaat uitzien zoals in vele vakantieoorden in dit land ...

DIT is gelukkig Selimiye (nog) niet !

Einde deze maand - en net dezelfde dag dat we naar Belgie vertrekken - wonen we hier 7 jaar.  We hebben nog een kleine 3 jaar huur tegoed.  Nadien ? Dat weten we nog niet; het zal afhangen van de toestand in Selimiye (we zijn grotendeels voor de rust en de natuur gekomen) - het zal afhangen van onze gezondheidstoestand (we zijn beiden nog 100 percent, maar 't kan rap verkeren) en ... het zal afhangen van de voorwaarden die zullen gesteld worden voor een nieuwe huurperiode.  Turks huren is helemaal anders dan Belgisch huren - alle lasten en kosten zijn hier voor de huurders.  En de huurprijs kan zomaar verdubbelen zonder probleem.

In vorig bericht schreef ik dat ik bang was teveel in herhaling te vallen.  Een blog beginnen is heel simpel, je hebt zoveel te zeggen en je hebt zoveel inspiratie.  Maar na enkele jaren zou je eigenlijk je blog helemaal moeten herlezen om te weten wàt je eigenlijk al geschreven hebt.

Een (blog)vriendin schreef me volgende, en dit gaf me wel weer moed om verder te doen !

"Hallo Hilde,

Ik reageer op je laatste blog van maart. Van mij mag je en wellicht ook van anderen telkens in herhaling vallen. Als je dat doet is dat ook zo, want het zijn toch iedere keer jouw nieuwe ervaringen. Dus als je blieft: Blijf vertellen en verhalen over je dagelijkse leven in Selimiye 

Groetjes, Annette"

Het leven is hier nu eenmaal zo mooi, zo eenvoudig en tijdloos.  Elk seizoen is een geschenk van de Universele Goden en elke bloem is een streling voor het oog.  De stress-toestanden zullen weer overweldigend zijn als we in Belgie aankomen .... En de meeste gehoorde uitdrukkingen zullen zijn "geen tijd-geen tijd-geen tijd....."

Maar onze dochters verwachten ons ! Vorige week ontvingen we een E-mail van Lieve.  Ik vond die zo leuk - geniet maar even mee van onze heel actieve dochter :

"hyhy, 
Het zonnetje is er toch nog doorgekomen, en ik wilde dus weer meer doen dan ik aankan, maar toch massa's drukke dag gehad : twee keer gaan wandelen met de hondjes, het huis geveegd en zetels en al verzet, alles afgestoft, de stofnetten weggehaald, de stofnetten van tussen al de chauffages gehaald en een beetje afgewassen, twee wasjes gedaan en opgehangen en de eerste was alweer afgehaald, de zetels wat bijgekleurd en dan ingesmeerd met een product, Pakota verschillende keren gekalmeerd nadat die katten van de buurvrouw hem weer stonden uit te dagen aan de draad, de oprit vooraan geveegd en een stukje achteraan  en de grasjes van tussen de tegels aan voordeur gehaald, de afwas gedaan en het aanrecht afgewassen, de dampekap en het fornuis wat ontvet, het bed van de hondjes vernieuwd en dat van Poezeminneke onthaard en dan heel het huis nog gedweild, wat verder takken in stukken gesneden en opgestapeld,  en dan beetje onnozel gedaan met buurvrouw Kristientje met luide muziek terwijl zij de klimop aan het snoeien was en ik aan de andere kant een boom wat bijgesneden heb en wat resterende klimop weggedaan, en geknuffeld met de flaporen (zijnde de 2 Cocker-hondjes). Wilde nog het plafond in de keuken beginnen afwassen want dat werkt op mijn zenuwen maar zie het niet meer zitten
en nu..... ben ik stikkapot en pijn aan de rug....maar ga nu een welverdiend badje nemen! 
kuskuskus"

Ze IS inderdaad weer 100 % Lieve sinds haar huwelijk gestrand is.  Misschien was ik dit vergeten te vermelden, maar Lieve en Kia zijn in vriendschap uit elkaar gegaan.

Gisteren nog van een zalig Turks ontbijt genoten onder een stralende zon bij Mavi Pide in Hisarönü - een aanrader én een uitnodiging - wie ervan gebruik wil maken laat het maar weten !

Veel groetjes en tot ???

Hilde en den Ali Baba