Vrijdag 24 februari 2012
Nieuwe Turkse wet : verplichte ziekteverzekering
Hallo Allemaal !
Beloofd is beloofd, maar het is dus overmorgen geworden. Weer een echt Turks wetten-verhaal. Blijkbaar werd het verplicht aan elke Turk èn aan elke vreemdeling die hier een verblijfsvergunnig heeft voor meer dan 1 jaar - om vanaf 1/1/2012 een ziekteverzekering af te sluiten aan de prijs van ... ongeveer 100 Euro per maand. (zonder dekking van vroegere medische problemen). PFFFFFF om te beginnen : de meeste vreemdelingen die hier komen wonen zijn al een beetje op leeftijd en hebben wel hier en daar een kwiek of een kwak - dat is dus niet gedekt. De eerste geruchten die we erover hoorden was tijdens de laatste week van januari (laatst mogelijke registratie 31/1/2012). Tussen de vreemdelingen werkt de tam-tam gelukkig goed en er werden ons langs alle kanten - en gegevens van alle landen - doorgestuurd. Het werd wel een onoverzichtelijke boel : wat moesten wij doen ? We hebben nog een verplichte Belgische ziekteverzekering én een privé ziekteverzekering. Mailtje naar het Belgisch Consulaat in Istanbul, mailtje naar de Belgische Ambassade in Ankara, mailtje naar onze Belgische ziekteverzekeraar. We werden er niets wijzer van. Gelukkig werd de registratietermijn verlengd met één maand. Volgende de week de 3e rit naar Marmaris om (hopelijk) de zaak in orde te brengen. Volgens de recentste gegevens zouden de Belgische inwoners vrijgesteld zijn als ze over een formulier BT8 beschikken en dàt hebben we nu in handen. Maar we moeten dit laten registreren. Dinsdag weten we dan of alles in orde komt en ... zoniet riskeren we een boete van een slordige 400 euro per man plus de betaling van 100 euro per maand (al goed dat we getrouwd zijn anders was het 2 x 100 euro per maand en dàt kan ons pensioentje niet slikken)
En de boer, hij ploegde voort en ikke ??? klos verder. Op Gisela's kantblog zag ik een kloswerkje van Sveltlana Pavlicova.
Ik zag het wel zitten om het eens in kleurtjes uit te proberen. Na heel wat gezwoeg was het klaar : de eerste foto met alle spelden erin
en,
na nog 2 uur gezwoeg om de spelden eruit te halen ...
het afgewerkt stuk langs de juiste kant ! (voor de onbevoegden : een kantwerk wordt gemaakt met de achterkant naar boven, je ziet pas het resultaat als alle spelden eruit zijn en je het werkje omdraait.
)
En ... goed nieuws !!! De E sigaret werkt !!! Mijn quotum als karaktervast roker was op één week al gehalveerd !!! Nu verder afbouwen en dan ?? wie weet
Als laatste : een leuk bericht. Sinds ik een blog heb krijg ik van veel kanten vragen zoals : hoe leven en/of werken in Turkije, hoe en waar moet je begraven worden, over een boot die in Bozburun staat en de eigenaar weet niet op welk scheepswerf, een vraag om stekelvarkensstekels te sparen enzovoort enzoverder.
Deze week echter ontving ik een mailtje van Lilly. Zij had de naam van haar opa gegoogeld en .. kwam op mijn blog terecht. Ik had inderdaad in 2005 of 2006 geschreven dat ik een boekje over Selimiye gelezen had van Joop Triëst ... en dàt is haar opa !!! Zij was totaal onwetend over dat boekje. Het boekje lag bij buurman Jos en ben het gaan halen. Den Ali Baba heeft het nu helemaal gefotografeerd en ik heb alle blaadjes doorgestuurd. En of ze er gelukkig mee is ! Nu heeft ze zelfs een foto van haar opa "in zijn goede jaren", want zij heeft hem enkel gekend als een zieke man aan het einde van zijn leven. Joop (of Oannes zoals hij in Selimiye genoemd werd) woonde in Selimiye jaren voor de inval van de toeristen en de vreemdelingen (dit geeft me een jaloers gevoel). Hij schrijft over het dagelijkse leven, de gebruiken, de mentaliteit van de bewoners. En eigenlijk is de echte kern nog steeds zoals toen (de jaren voor en na 1987). We hopen dat Lilly de voetstappen van haar Opa zal volgen en Selimiye en ons een bezoekje zal brengen. Wie weet .. krijgt dit verhaaltje nog een staartje ..
.
Zo, ik heb mijn belofte gehouden. We sturen jullie zonnestraaltjes en lentebloesems.
veel groetjes, Hilde en Ali Baba
Beloofd is beloofd, maar het is dus overmorgen geworden. Weer een echt Turks wetten-verhaal. Blijkbaar werd het verplicht aan elke Turk èn aan elke vreemdeling die hier een verblijfsvergunnig heeft voor meer dan 1 jaar - om vanaf 1/1/2012 een ziekteverzekering af te sluiten aan de prijs van ... ongeveer 100 Euro per maand. (zonder dekking van vroegere medische problemen). PFFFFFF om te beginnen : de meeste vreemdelingen die hier komen wonen zijn al een beetje op leeftijd en hebben wel hier en daar een kwiek of een kwak - dat is dus niet gedekt. De eerste geruchten die we erover hoorden was tijdens de laatste week van januari (laatst mogelijke registratie 31/1/2012). Tussen de vreemdelingen werkt de tam-tam gelukkig goed en er werden ons langs alle kanten - en gegevens van alle landen - doorgestuurd. Het werd wel een onoverzichtelijke boel : wat moesten wij doen ? We hebben nog een verplichte Belgische ziekteverzekering én een privé ziekteverzekering. Mailtje naar het Belgisch Consulaat in Istanbul, mailtje naar de Belgische Ambassade in Ankara, mailtje naar onze Belgische ziekteverzekeraar. We werden er niets wijzer van. Gelukkig werd de registratietermijn verlengd met één maand. Volgende de week de 3e rit naar Marmaris om (hopelijk) de zaak in orde te brengen. Volgens de recentste gegevens zouden de Belgische inwoners vrijgesteld zijn als ze over een formulier BT8 beschikken en dàt hebben we nu in handen. Maar we moeten dit laten registreren. Dinsdag weten we dan of alles in orde komt en ... zoniet riskeren we een boete van een slordige 400 euro per man plus de betaling van 100 euro per maand (al goed dat we getrouwd zijn anders was het 2 x 100 euro per maand en dàt kan ons pensioentje niet slikken)
En de boer, hij ploegde voort en ikke ??? klos verder. Op Gisela's kantblog zag ik een kloswerkje van Sveltlana Pavlicova.
Ik zag het wel zitten om het eens in kleurtjes uit te proberen. Na heel wat gezwoeg was het klaar : de eerste foto met alle spelden erin
en, na nog 2 uur gezwoeg om de spelden eruit te halen ...
het afgewerkt stuk langs de juiste kant ! (voor de onbevoegden : een kantwerk wordt gemaakt met de achterkant naar boven, je ziet pas het resultaat als alle spelden eruit zijn en je het werkje omdraait.
)En ... goed nieuws !!! De E sigaret werkt !!! Mijn quotum als karaktervast roker was op één week al gehalveerd !!! Nu verder afbouwen en dan ?? wie weet
Als laatste : een leuk bericht. Sinds ik een blog heb krijg ik van veel kanten vragen zoals : hoe leven en/of werken in Turkije, hoe en waar moet je begraven worden, over een boot die in Bozburun staat en de eigenaar weet niet op welk scheepswerf, een vraag om stekelvarkensstekels te sparen enzovoort enzoverder.
Deze week echter ontving ik een mailtje van Lilly. Zij had de naam van haar opa gegoogeld en .. kwam op mijn blog terecht. Ik had inderdaad in 2005 of 2006 geschreven dat ik een boekje over Selimiye gelezen had van Joop Triëst ... en dàt is haar opa !!! Zij was totaal onwetend over dat boekje. Het boekje lag bij buurman Jos en ben het gaan halen. Den Ali Baba heeft het nu helemaal gefotografeerd en ik heb alle blaadjes doorgestuurd. En of ze er gelukkig mee is ! Nu heeft ze zelfs een foto van haar opa "in zijn goede jaren", want zij heeft hem enkel gekend als een zieke man aan het einde van zijn leven. Joop (of Oannes zoals hij in Selimiye genoemd werd) woonde in Selimiye jaren voor de inval van de toeristen en de vreemdelingen (dit geeft me een jaloers gevoel). Hij schrijft over het dagelijkse leven, de gebruiken, de mentaliteit van de bewoners. En eigenlijk is de echte kern nog steeds zoals toen (de jaren voor en na 1987). We hopen dat Lilly de voetstappen van haar Opa zal volgen en Selimiye en ons een bezoekje zal brengen. Wie weet .. krijgt dit verhaaltje nog een staartje ..
.Zo, ik heb mijn belofte gehouden. We sturen jullie zonnestraaltjes en lentebloesems.
veel groetjes, Hilde en Ali Baba
