Donderdag 28 mei 2009
Ons grote geheim
Waarom vervelen we ons hier nooit ???
Dierenplezier ... je krijgt er nooit genoeg van !
emigreren verloopt met ups en downs, maar tot nu toe meer ups dan downs. Moesten we terug voor de keuze staan, doen we het weer
Berichten van 1 mei 2009 tot 31 mei 2009
Dinsdag 19 mei 2009
Bezoek !!
Hallo allemaal,
Na een kort verblijfje in Dalyan is ons bezoek aangekomen. Voor Jaklien was het al de 2e maal, Franky kwam voor het eerst. Beiden zijn alweer goed onderhevig aan panoramaverslaafdheid. Op dit ogenblik zijn ze met Ali Baba naar de Bozburunmarkt, zodoende heb ik even tijd om de blog wat bij te benen.
Misschien enkele foto-tjes van resultaten van het strandjutten ??? De stukken hout kunnen zo mooi zijn - laten liggen ? geen sprake van !
Zondag 10 mei 2009
Osman, de showman
Selimiye maakt zich op voor het seizoen. Beetje laat, maar het zal toch lukken, de meeste toeristen komen toch pas in Juli/Augustus. Blijkbaar is de verf met Middellands-zee-blauw in aanbieding, want tal van restaurants kregen een nieuw laagje in deze kleur, stoelen en tafels incluus.
Vandaag zondag : ben even naar het dorp geweest om een biertje te drinken bij Osman (de man met de gouden tanden én de goedkoopste) en een folder gekregen met wat publiciteit. Ik laat jullie meegenieten ... vooral van zijn gouden tanden. En hij pronkt er nogal mee hoor. Toch raar : 2 kleuren goud in zijn mond ... uit goede en slechte tijden ? Eén ding is zeker, je bent er altijd welkom.
Verder ? De echte zomerwarmte is pas vandaag aangekomen : LEKKER ! Nu wachten op ons komend bezoek : volgende week komt de zus van Ali Baba met haar man. Weer leven in de brouwerij !
Veel groetjes
Hilde en Ali Baba
Vrijdag 8 mei 2009
Even mijmeren over ... kunnen ZIEN
Eigenlijk wou ik nog iets kwijt over mijn (voorbije) oogprobleem - en wieweet kan ik iemand helpen om er niet zo pathetisch mee om te gaan zoals ik. Toen het zicht op mijn éne oog wazig, duister en grijs werd - het werd dus duidelijk met de dag minder en grijzer, dacht ik : "er is iets heel erg mis". En dan begin je te piekeren ... je hoort en je leest vanalles. Controle bij een oogarts in Marmaris, diagnose : je hebt begin van cataract, maar dàt kan niet de oorzaak zijn van je 10 % overblijvend zicht - er moet een andere oorzaak zijn. Gevolg : bloedonderzoek - resultaat : ha-ha-ha, veel te hoge chollesterol, ikke, die heel matig en zelfs weinig eet. En dan geniet je van de turkse ziekenhuisstijl : snel en duur. Nu, na meer onderzoeken kwam er aan het licht dat ik dus wel een heel duidelijk cataract had. De zaken zijn ondertussen in Belgie opgelost - het ziekenfonds vond dat beter ... hoewel ... als de operatie in Turkije gebeurd was haden ze heel wat minder moeten tussenkomen, maarja, zo werkt het nu éénmaal.
Maar de essentie van wat ik wou vertellen : IK KAN TERUG ZIEN !!! Een mens beseft niet hoe goed hij zich voelt als er niets fout loopt. Ik kan niet erg klagen over gezondheid en mankementen, maar niet zien vond ik dus wel frustrerend. Okee, het was maar één oog, maar ... dan heb je er ook maar één meer over hé - en dàt is dan wel het laatste oog.
DUS : blij, blij, blij dat ik de bloemen weer kan zien in de juiste kleuren en met de juiste proporties - ik laat jullie nu even meegenieten wat voor mij een hernieuwd genot is.
En voor elk van jullie die aan een cataract- operatie toe is : ik ervaarde het als : pijnloos, probleemloos en na één dag wist ik al dat het goed kwam ! Wat is de technologie erop vooruitgegaan ! Ik was ooit met mijn grootmoeder bij een oogarts in verband met hetzelfde probleem ... een kleine 40 jaar geleden ... nog geen laser , oogdruk werd gemeten met iets dat geleek op een brievenweegschaaltje ... en de enige oplossing toen was : leer ermee leven. Dankewel aan de mensen die deze technologie ontwikkelden !
Veel groetjes, Hilde