Straks is de Ramadan voorbij
Binnen enkele minuten zal de Hodja roepen vanaf zijn minaret : "het vasten is voorbij". Voor ons lijkt het snel gegaan, maar voor deze die daadwerkelijk gevast hebben zal het wel een zalig gevoel geven.
De hele Ramadan tijd werd door de dorpsvrouwen Ramadan-brood gebakken - het was klaar net voor zonsondergang : heerlijk als het vers is en ook enkel verkrijgbaar tijdens deze periode. Als ik naar het dorp wandelde om zo'n brood te kopen ... kwam het wel niet heelhuids boven ...
Zodra de Hodja roept,mag iedereen terug eten zoals normaal en de mensen bezoeken vrienden en kennissen en men eet gezamenlijk. De over het algemeen zeer zoete gebakjes worden gebruikt om weer energie te krijgen. De maaltijden strekken zich soms uit over uren, omdat men vanwege de lege maag niet overhaast mag eten. Vanwege die zoete gebakjes wordt dit feest Suikerfeest genoemd, maar ook het kleine feest. (het grote feest is het Offerfeest dat dit jaar doorgaat in November)
Hierbij een foto van een vrouw in Heraklea die dagen voor het Suikerfeest reeds gebakjes maakt (met de geuren die eruit komen moet het niet leuk zijn te moeten wachten om ze op te eten)
Bij deze herinner ik me een reisje die An en ikzelf door Turkije maakten in 2001. De dag van het suikerfeest waren we onderweg van Koycegiz richting Antalya. Opeens politiecontrole ... ik vraag An de nodige papieren bijeen te zoeken, maar ... niet nodig, de politie besprenkelde onze handen met eau de Cologne en bood ons snoepjes aan !!! En de controle was voorbij ! Dit toont duidelijk de typische Turkse mentaliteit : belangrijke dingen gaan voor ...De laatste marktdag was de hoofdbrok natuurlijk : SNOEP en de grootwarenhuizen in stad lokten ook veel mensen met de diverse snoepsoorten.
nTengevolge van dit alles verzuipt Selimiye onder de (Turkse) toeristen. Het hele land heeft een volle week vakantie. Goed voor hen, maar wij zullen blij zijn als de drukte weer voorbij is, want nu is het weer serieus slalommen om naar onze zwembaai te rijden.
Nu eventje heel leuk nieuws : 2 weken terug werd de motor van de Kalapuna gestolen (prauw volledig door Othmar gemaakt). Teleurstelling, woede en alle mogelijke gevoelens ... En dan, gisteren, toen we aan het zwemmen waren komt Othmar eraan en hij roept : "hé mijn motor is terug !!!!! Inderdaad, de motor lag braafjes op het dek. Nu heeft Othmar een bordje erbij geplaatst : dank voor het terugbrengen ... Het is alom gekend : een Turk steelt niets, hij leent het enkel ... (maar je weet nooit hoelang)

Dit was het zowat, we wachten op de terugkeer van de rust en die zal heel binnenkort komen met de opening van de scholen. Elk schoolkind draagt eenzelfde uniformpje afhankelijk van de graad,
maar het enige verschil kan de tekening op het kraagje zijn ..En als de meteo deze keer gelijk heeft wordt het weer beter !!!!! Morgen regen voorspeld. Ik zie jullie ogen al gevuld met schietgeweren, maar voor ons is het nu eenmaal zo en ... niet kontent met de regen ??? er zijn veel plaatsjes onder de zon !
Veel groetjes, Hilde en den Ali Baba
Een uur later ...
geen overtollig lawaai ... het leven is nog steeds ZALIG op de heuvel




