Naar de inhoud

leven in Selimiye - Turkije

heerlijk leven
akke.beakke.be
emigreren verloopt met ups en downs, maar tot nu toe meer ups dan downs. Moesten we terug voor de keuze staan, doen we het weer

Berichten van 1 juli 2009 tot 31 juli 2009

Autokeuring in de brandende zon

Hallo Iedereen !!

Het was weer zover : de jaarlijkse autokeuring !  Vermits de auto ooit in Juli aangekocht werd .... had ik dat toen maar geweten ... dàn was dat minder zweten !!!!!

De keuring, waarover ik vroeger reeds vertelde is recent gewijzigd : nu worden de auto's wèl serieus nagekeken en gekeurd (vroeger was het enkel betalen, aanschuiven en laten checken of kader-en motornummer klopten).  TATA is nu 5 jaar oud en heeft er 40.000 Km op staan.  Ik ben met Mehmet naar Marmaris gereden zonder hoop dat het een ééndagstripje zou zijn ... en toch ... het is gelukt !!!! Eerst volledig nazicht van de auto, dan naar het taksbureau om een bewijsje dat we geen lopende schulden hebben aan vadertje Turkije (naar 5 bureautjes om 5 stempeltjes + handtekeningen te verzamelen), dan de auto laten wassen (schijnt heel belangrijk) en dan DE keuring.  Gelukkig weinig volk, maar met de moed in de schoenen ... de vorige 3 auto's werden afgekeurd ... maar Tata NIET !!!

Waarschijnlijk omdat ze er zo netjes uitzag en dàt was het werk van

                

inderdaad, zo wordt een car wash hier genoemd : oto kuaför (even fonetisch lezen) : alles handmatig en de mannetjes nemen er hunne tijd van !

Alles bij elkaar is het niet zo duur om over een auto te beschikken in Turkije : op jaarbasis betalen we voor onderhoud, taksen, verzekering (all-risk inclusief) en keuring gemiddeld ongeveer 1000 Euro.  Verbruik natuurlijk niet inbegrepen, want dàt is duurder dan in Belgenlandje, maar vermits we toch niet veel kilometers vreten valt dat ook nog mee.

En nu ik toch over het onderwerp "auto" praat : deze verkeerslichten al gezien ??  Wel heel praktisch, dan weten de Turken tenminste aan welk cijfertje ze moeten beginnen te claxonneren (nota : een Turk kan onmogelijk auto rijden als er geen claxon op staat)

               

En wat denken jullie van deze nummerplaat ?  Kennen we in Belgie ook nog niet, maar ik vind het wel een heel goed idee

              

Zo, ik zal me nu terugtrekken op mijn kamer vermits die gelegen is in een hogere luchtlaag en er meer welkome wind binnenkomt, anders verdrink ik misschien in mijn eigen zweet ... en dàn komt er geen spetterend nieuws meer ...

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

PS. Er werden deze week nieuwe elektriciteitskabels gespannen richting de toren MET prima resultaat.  Nu kan ik weer elk moment de computer gebruiken, dus ook de verwaarloosde mailtjes beantwoorden en .. sorry voor de laattijdigheid.

Geschreven door hilde om 19:47 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Gevonden !!

De vlinder waarvan ik de naam niet wist luistert naar  : "erik kirlangic kuyrugu" en ik vond ook een volledige foto ervan : mooi niet ? (vertaling van erik = pruim)

En Jeaninne (zie reaktie op vorige) heeft een voorstel gedaan om ons elektraprobleem op te lossen met vuurvliegjes en glimwormpjes ... wàt moet een mens nog méér ?

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Miserie, miserie ...

Hallo iedereen !

Sorry als ik jullie mailtjes niet onmiddelijk beantwoord, we zitten een beetje in de elektra-puree.  Dwz, er wordt niet genoeg voltage doorgegeven (we halen zelden de 220 Volt) en de computer ziet dat niet echt zitten.  Er staat een ondersteunende batterij op, maar die houdt het ook niet lang vol, dus .. profiteren van de ogenblikken dat het wèl lukt. Oorzaak van de ellende ?  Toen Selimiye aangesloten werd op het electriciteitsnet (einde jaren 1980 pas), had Selimiye nog geen 1000 inwoners en natuurlijk ook geen elektrische apparatuur.  Nu zijn er al 55 pensions en de huizen komen als paddestoelen uit de grond.  Niets werd ondertussen gedaan om de leidingen aan te passen voor zoveel airco's, wasmachines, kookapparatuur, verlichting enz .. DUS, misierie, miserie

Vermits we weinig uren aan de computer doorbrengen kunnen we ons op andere zaken concentreren, deze keer op ... de Papillon, Schmetterling, Butterfly, Farfalla, Mariposa, Kelebek, Pillango, Fluture, Papallona, Liblikas, Borboleta, Farfett, Petaloudes - alle maal klinkende namen voor ...... simpelweg : de VLINDER !!!

Wie Rhodos bezocht zal zeker ook de Vlindervallei (Petaloudes) gezien hebben : prachtig natuurgebied.  HET fenomeen van de vlindervallei is de Panaxia, je ziet ze er met duizenden.  Vorig jaar echter zag ik hier in de buurt ook enkele exemplaren en deze week betrapten we er ééntje in de toren.  Misschien worden ze danig gestoord door de toeristen zodat ze een ander leefgebied zoeken ?Ali Baba erbij geroepen om een foto te maken

 

het diertje weigerde echter te poseren met de vleugels open, dus heb ik deze maar van internet geplukt, zodat hij te zien is in zijn volle glorie

                                                   

Nachtvlinders hebben we ook veel : weer een foto die Ali baba kon maken omdat het diertje lekker voor zijn neus op tafel zat.  Een waar kantwerkje van de natuur

                         

Eén van de meest opvallende dagvlinders ter plaatse is deze

                         

ik heb me al gek gezocht naar de naam, maar nog niet gevonden.  De foto (ik genomen) is ook niet volledig, want onderaan heeft de vlinder nog een heel mooie lange staart en die staat er net niet op. Als ze vliegen zijn het net badmintonpluimpjes, zo licht en "fladderig" 

Vorige week vond ik naast mijn bed een zieltogende vlinder én een gelijkaardige vlinder op de verdieping lager : prachtige diertjes.  Ernaast lagen 2 coconnetjes (precies gemaakt uit terracotta) en ik veronderstel dat ze dààruit te voorschijn zijn gekomen.  Die coconnetjes vonden we al meermaals in huis, doch we waren in de veronderstelling dat ze iets met spinnen te maken hadden, nee dus.

  

Verder weinig nieuws, behalve ... een graadje min mag wel

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba 

Geschreven door hilde om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

De Nazar steen

                           Hallo Allemaal !

Het enige nieuws is : warm-heet-zweet-zweet, hoewel het vandaag tot 30 graden gedaald is en dàt was pas heerlijk !! Enkele regendropjes van jullie kant zouden ons heel veel plezier doen WANT ... nu is de gemeente op het lumineus idee gekomen om het water in onze richting te sturen  ... tussen 00.30 en 2 uur in de nacht !! Leuk hoor om gewekt te worden door klaterend water als je net in slaap valt ... je moet zo opstaan om naar het toilet te rennen en ... ja, dan kan je erna evengoed de tuin sproeien.  De auto wassen zit er helemaal niet in : tijdens de dag geen druk op het water en 's nachts .... geen zin om in de clinch te gaan met wilde varkens.

Deze week het 4e plaatselijk bezoek via seniorenblog !!!  Het is dus echt zo dat seniorennet de mensen dichter bij elkaar brengt - hoever je ook woont.  Dit keer een Nederlands koppel die een slordige 2 jaar terug contact nam en ondertussen in Gökova woont (1 1/2 uur rijden, dichte buren dus).  Het was een leuke kennismaking, en we zullen er iets aan doen om die nieuwe vriendschap op peil te houden.

Nu ja, ik wou nog even iets vertellen over het gekende "blauwe oog".  Weinig toeristen vertrekken terug naar huis zonder ook maar één oogje in hun valies, rond hun nek of ergens opgespeld.  Ik vond volgende uitleg erover (bron is vermeld) : 

“De Nazar steen is een blauwe steen die een beschermingssymbool is tegen “het boze oog” en afgunst in het algemeen.  Er zijn veel verhalen over de oorsprong van de blauwe steen en het symbool is waarschijnlijk al duizenden jaren oud. In Turkije - waar het distributiecentrum van de steen in Anatolië ligt – wordt her “Nazar boncugu” genoemd.  Wanneer je deze blauwe steen om je nek hangt als een amulet of op een zichtbare plek in je huis, auto, werkplek plaatst of hangt, zou dit de slechte invloeden en afgunst bedwingen.  Volgens het volksgeloof zou een barst in de steen betekenen dat de steen een ongeluk heeft weten te voorkomen.

Dit symbool kan op veel plaatsen in Turkije gevonden worden, variërend van sleutelhanger tot theeglazen tot vazen met dit symbool erop.

Pas geboren kinderen krijgen een Nazar steen op de schouder gespeld door de moeder om hen te beschermen tegen slechte invloeden, energieën en afgunstige mensen.

(uit : Atlas van de Mythologie en Symbolen)”

 

Wij hebben er natuurlijk ook overal - meestal als geschenk gekregen - en ze hangen op elk van de 3 verdiepingen.

 

         

                                                                                                               

 

Niet dat wij er écht in geloven, maar het hoort bij de sfeer en bij het land en ...  het "oogt" ook mooi !

Veel groetjes,

Hilde en Ali baba

 

Geschreven door hilde om 20:06 Reageer op dit bericht Stuur door

De veel omstreden hoofddoeken

Bij gebrek aan nieuws, even iets anders. We lezen in de kranten dat er in Europa heel wat te doen is ivm "hoofddoeken".  Hoe de situatie hier ten lande is ? Sinds Atatürk is de hoofddoek eigenlijk verboden. En hoewel heelwat vrouwen ze nog dragen mag het niet in de scholen en ook niet op de identiteitskaart.  Turkije is een seculiere staat : strikte scheiding tussen staat en kerk en het leger staat ervoor in dat dit zo blijft.  Sinds de AK partij aan de macht is wordt geprobeerd dit op te heffen en uiteindelijk is de hoofddoek een beetje "symbool" geworden.

Bij de bevolking echter is de hoofddoek niet een gevolg van de godsdienst - eerder een traditie én ook ter bescherming tegen de zon.  Recent ontving ik van een Turkse vriendin volgende samenvatting :

"Met het ontstaan van de behoefte van mensen om zich te bedekken en te kleden, is ook de behoefte om zich te versieren ontstaan.  In oude culturen, zoals bij de Grieken en Romeinen, droegen de vrouwen een hoofdtooi. Deze tooi - of doeken - waren bedoeld om het hoofd te beschermen tegen natuursomstandigheden (regen, wind en vooral de zon) én als versiering van het gezicht.  Het dragen van hoofddoeken door de vrouwen in Turkije sluit aan bij deze gewoonte.

Lang geleden was het voor een jong meisje - of voor een bruid die bij haar schoonouders ingetrokken was - niet mogelijk om te vertellen hoe het met haar ging.  Door het dragen van bepaalde (bloem)motieven op haar hoofddoek kon ze zich toch op die manier uiten. De opdrukken en de kantjes van de hoofddoeken verwoorden dus de gevoelens van een vrouw.   Met al hun emoties werd er ook aan de versiering gewerkt en met kleuren en motieven uitgedrukt.

    

In Turkije worden hoofddoeken al heel lang versierd met behulp van verschillende technieken : naaldkant, haakwerk, frivolité, gempwerk en vorkhaken.  Het maken van deze randen (OYA'S) is alleen aan kunstenaars besteed.  Meestal gaat het om 3D vormen van in de natuur voorkomende objecten zoals bloemen en fruit.  De OYA'S worden aan de hoofddoek (YAZMA'S) bevestigd. (Nesrin Cingöz)"

Ja, alle technieken, behalve kloskant (dit is hier niet gekend), maar daarom niet minder mooi

                                  

                 

Geschreven door hilde om 19:53 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van leven in Selimiye - Turkije

↑ Terug naar de berichten